Ik ben boos

Ik ben boos,

Weet niet of ik de enige ben die boos is

Maar ik ben boos.

Waar zijn ze hier in dit land nu eigenlijk mee bezig.

De ene dag moeten we dit, volgende dag mag dat niet meer

Dan plots mag zowat alles terug en dag er op mogen die zus en zo niet meer maar zij en hem plots wel .

Waar slaat het op… Ik weet het niet.

Jeps het Corona virus is een smerig beestje.

Ik zal de laatste zijn dat te ontkennen.

Ken te veel mensen die ziek zijn geworden, heb in mijn omgeving kunnen zien wat een verwoesting het teweeg kan brengen.

Hoe iemand die even er voor nog vrolijk, fit en happy door het leven gaat, de volgende dag ligt te vechten en zijn leven kwijt raakt.

Dus nee, ik snap het echt wel. Dit is een smerig ding. Dit is voor niemand leuk.

Aangeland, eindelijk zelfs ondanks Corona

Hoi iedereen,

Het is weer even geleden dat ik iets van me heb laten horen en om eerlijk te zijn, ben momenteel beetje van de wereld gevallen...

Maar hier komt een update van alles...

Ik ben ondertussen goed en wel verhuisd en wil bij deze ook echt even alle mensen bedanken die me zo enorm hebben geholpen en gesteund deze periode... Zonder jullie was ik niets geweest. Niet alleen mentaal niet, want hoe vaak ik er niet onder door gezeten heb, de laatste maanden door alle stress en gedoe, maar ook fysiek. Iedereen die me is komen helpen met schilderen, klussen, dingen goed zetten, ophangen noem maar op ... Dank je, dank je, dank je ....

En eerlijk, tip aan iedereen die ooit verhuizen gaat: NOOIT NOOIT NOOIT doen midden in een hittegolf.. dat is onmenselijk.

Maar twee weken geleden, 8 augustus ben ik naar mijn nieuwe stekkie verkast en wat voelt dat fijn... Jeps ik zit hopeloos in de chaos en rommel nog grijns... dat hoort er ook gewoon bij. Ik zit voorlopig ook nog zonder vast internet (of tv) een reden dat bijna niemand me ziet of hoort online hihi en jeps geef het toe... heb best ontwenningsverschijnselen... Maar op dat vlak en nog wel meer... Heeft Corona echt wel een 'pik' op me zoals ze zeggen.

Probeer eens iedereen te regelen en te doen terwijl je met al die bubbels zit... Dus heel wat aangepast, gespreid maar ... in een paar dagen tijd is hier gewoon alles geschilderd en gedaan geweest door iedereen... ongelooflijk. Heel eerlijk krijg nog altijd emo traantjes als ik er aan denk en zal ik echt nooit maar ook nooit meer vergeten en eerlijk ook de gezelligheid en eh hahaha stress niet.

En toen gooide corona weer roet in het eten.. hoewel corona, betwijfel het maar lees maar zelf.

Ik had al een maand bijna voor de verhuis een verhuismaatschappij geboekt. Leuke deal, mooie prijs tot ik de dinsdag voor mijn verhuis (die op een zaterdag was) bericht krijg van de lieve Sofiladder maatschappij dat ze alleen een ladderlift gaan sturen die zaterdag ... Euh ???? Ik had een ladderlift besteld, twee verhuizers, verhuiswagen en nagevraagd nee rest ging niet door door : Corona (ja me hoela) alleen ladderlift. Vraag me nog altijd af wat ze nu eigenlijk verwachtten van me... Dat mijn meubels, verhuisdozen en alle andere spulletjes zelf pootjes gingen krijgen en naar mijn nieuwe appartement zouden gaan wandelen ????

Jups, had dus nog drie dagen om alles te regelen (ik had de mail pas 's avonds ontvangen van hun)... Ik als een gek gaan bellen en goddank DeRoeck heeft me uit de nood geholpen. Pakje duurder dat wel, maar de service was perfect en in de hittegolf hebben ze enorm doorgewerkt die mannen (en hahah mijn eigen volk ook, eerlijk is eerlijk) zodat tegen twaalf uur 's middags alles in het nieuwe appartementje gedonderd was...

En als laatste corona pesterij heb ik het voor elkaar gekregen om mezelf de soep in te helpen met mijn identiteitskaart ergens in maart net voor alle ellende begon. Ik was mijn ID kwijt dus braaf naar de politie gegaan om het aan te geven, en ja hoor wat denk je even later vind ik hem terug maar te laat dus. Eenmaal aangegeven heb je maar kort raampje om dat terug te draaien... Dus toen ik ook weer braaf alles in orde wilde gaan brengen... kwam daar met veel toeters en lawaai ... Corona in het land...

Je hoort het al, alles dicht, was niet belangrijk ... lang verhaal kort. Pas 7 augustus heb ik dus een nieuwe identiteitskaart kunnen aanvragen en pas 28 augustus kan ik hem gaan ophalen.

En eerlijk verder weinig problemen door gehad, als je wil kun je dus huizen gaan kopen, huren, landen als je echt wil ... niemand die er moeilijk over doet tot ... je internet en tv wilt hahaha. Dan is het om zeep.

Eerste probleem op mijn nieuwe adres was al dat via de telefoonlijn het wegens te oud niet kon mijn internet dus moet via kabel en tja die willen allemaal je id kaart nr ... grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr ... Heb alles geprobeerd, nr opgevraagd aan de gemeente, alle gegevens die je maar kunt verzinnen maar nops niets werkt, moet wachten tot ik effectief mijn kaart heb...

Lang leve Corona dus .

Als laatste van dit lange episteltje... Ik had geschreven vorige keer dat ik de testen heb gedaan voor de operatie voor maagverkleining (Gastric Bypass) maar heb helaas het nieuws gekregen dat door mijn medische problemen (ik ben heel vaak geopereerd en opengegooid geweest in mijn buik regio ivm darmen) het echt niet mogelijk is om dat te laten doen of iets anders op dat vlak. Dus ja ga terug afvallen, zal nooit slanke den worden, wil ik ook niet ... maar gaat terug op de ouderwetse manier gaan gebeuren en zal dus een hele zware strijd blijven hoe ik het ook draai en keer. Was het toch nog wel gebleven maar het steuntje waar ik op gehoopt had, mag niet zijn.

xxx mieneke

😉

Kleine edit: crap nog een Corona dingetje vergeten ... Mijn bed staat nog in Nederland en geraakt niet hier doordat toen mijn stiefzus het wilde brengen dat niet ging omdat ze in quarantaine had gemoeten en ze op vakantie vertrok de dag er op... Ze is morgen terug maar hahah geen idee of ze nu alsnog twee weken in quarantaine moet dus kan nog even duren en merk wel dat ik geen 20 meer ben... mensen wat is dat uit je bed kruipen 's morgens (lig op matras en lattenbodem nu niets anders) een verschrikking

Dagboekje10 juli 2020: Curve-ballen

Na mijn orkanen en stormen in het laatste stuk dat ik geschreven had ... wel de stormen zijn nog niet helemaal weg maar het einde is in zicht.

Het is soms ook gek hoe je van heel diep terug naar boven kan vliegen.

Dieptepunt was twee weken geleden toen ik plots het gevoel kreeg dat alles misliep... mijn budget was zo laag al en de immobiliënkantoren hadden blijkbaar een formule waardoor ik alles helemaal mocht vergeten en eerlijk is eerlijk... Iets fatsoenlijk vinden aan 350€ dat groter is dan een hok laat staan iets met slaapkamer .. dat is onmogelijk.

Dagboek: 26 juni 2020: Orkanen en stormen !!!!!

Het is heel lang stil geweest bij me maar het is gewoon idioot hoe een leven plots op zijn kop kan staan. En dat mijn leventje momenteel op zijn kop staat is een feit. Meer nog … heb het gevoel in een orkaan beland te zijn en geen idee hoe ik daar uit tevoorschijn ga komen.

Heel in het kort samengevat (ga ik proberen toch want is niet mijn sterkste kant he) het gebouw waar ik tien zalige jaren heb doorgebracht is verkocht sinds eind mei. En hoewel iedereen me de verzekering had gegeven dat ik zou kunnen blijven, kreeg ik begin juni mijn opzeggingsbrief met het vriendelijk verzoek binnen 6 maanden hier op te rotten.

16 mei 2020 Te lang...

5 en een halve maand

Zo lang is het geleden dat ik je nog eens gevoeld heb

Je venijnige meppen op mijn rug

De snerpende pijn tot in mijn tenen

De rust in mijn hoofd

De kalmte in mijn lichaam

8 weken zit ik hier nu opgesloten

Afgesloten van de buitenwereld

Van iedereen en alleman

Geen warm lichaam, geen hete opdrachten

Geen hete stomende… of strenge bevrijdende blik

En eerlijk de eenzaamheid slaat toe

Ik stuiter nu al zo lang al tegen die muren op

Mijn release al eeuwen verdwenen

De knuffels, het vastpakken, het voelen

Het horen, het ruiken, het ondergaan

Het lijkt zo ver weg

En na 4 jaar single, Meesterloos

Vraag ik me ondertussen af

Komt het ooit nog wel voor mij

Of heb ik het gehad en mag ik nu voor eeuwig

Blijven verlangen

Naar jou

Naar mezelf

Naar die persoon die me beter kent dan mezelf

Waar ik mezelf bij kan zijn

Die verder kijkt dan het meppen en de seks

Maar beseft dat de mens er eerst is

En dan pas al de rest

5 maand en een half

8 weken

Meer dan vier jaar

De eenzaamheid slaat toe

De muren komen op me af

De hoop wandelt langzaam weg

31 maart 2020 Even ventileren

Even ventileren...

Hoop dat ik niemand tegen de borst ga stuiten nu maar zit me nu al zo'n tijd dwars en tja dan komen mijn eigen roots (Nederlandse roots) boven en moet het er even uit dus hier ga ik.

Las vandaag in het nieuw, een stuk over een van de lockdown-feestvierders die nu heel veel spijt had. Ter verduidelijking, 13 maart gingen hier in België de maatregelen in om alles van café's en zo te sluiten ... Maar was dag er voor of zo aangekondigd.

Hierdoor zijn heel veel mensen nog zo stom zijn geweest om met zijn allen op café te gaan, zijn vlug vlug uit eten geweest of hebben feestjes zitten organiseren. De jongeman die nu spijt heeft was er zo één en was die dag op het nieuws geweest en trots aan het vertellen geweest hoe hij aan het feesten was.

Twee weken later liggen heel wat van deze mensen thuis ziek op hun bed of erger in het ziekenhuis en nog erger zitten heel wat jongeren bij.

19 Februari 2020 - Verdorie

Zo af en toe hé… Dan zou ik mezelf toch wel ook.

Jaren en jaren geleden, lang voor ik de bdsm in gegaan ben trouwens, had ik mezelf beloofd nooit meer gewoon te settelen en zeker niet omdat ik me alleen voelde, zo graag iets wilde. Nu ja, iedereen weet vermoed ik wel waar ik het over heb.

En wat heb ik gedaan, jeps precies dat. En weet je, voor mezelf is dit gewoon een harde les geweest ook maar in het proces heb ik wel iemand gekwetst en dat vind ik vreselijk en was ook echt mijn bedoeling niet.

We kennen het bijna allemaal wel, dat verlangen om je thuis te voelen bij iemand, samen dingen te delen, samen dingen te doen… Denk dat er weinig mensen zijn die echt ervoor gemaakt zijn om hun hele leven alleen door te brengen. En heb ik het niet eens zozeer over een partner maar we hebben allemaal toch wel het gevoel nodig om aangeraakt te worden, om een knuffel te krijgen, om dingen met iemand of iets te delen, om … En tja ik zeker, ben knuffelbeest in harte en nieren. Ben ook niet de grootste held om dingen alleen te doen en dan heb ik het nog maar gewoon over mijn vanille kantje.

1 December 2019 - Ik

Altijd hoor je hoe vrolijk ik ben

Hoe lief en wat een sterke vrouw 

En eerlijk meestal ben ik dat ook 

Maar soms stort mijn wereldje plots ineen

Als ik merk hoe het beeld dat ik van mezelf heb

Soms heel anders is dan je objectief ziet

Als je de confrontatie aangaat en jezelf ziet

Op foto, of door ogen van anderen

De afwijzing, medelijden, soms zelfs afschuw

Afgelopen jaar zag ik zoveel dames krimpen

Kilo na kilo

Maar het is meer dan dat

Je ziet hoe hun leven verandert

Hoe mannen, vrouwen, werknemers, vrienden

mensen ze anders benaderen

Hoe gelukkig ze worden

Hoe fijn het is dat ze kunnen aandoen wat ze willen

Hoe sociaal alles plots stuk makkelijker gaat

Ja er is ook een keerzijde dat besef ik maar al te goed

Veel dingen vallen weg

Je geeft iets enorms op 

dat alleen die mensen kennen 

die al zo lang worstelen met dat gewicht

Andere dingen komen in de plaats 

Problemen worden vaak uitvergroot na tijdje … 

En dan kijk ik naar mezelf

Geen operatie, geen wondermiddelen, geen bypass of bandring

Het kan niet, hoe ik soms ook wil 

De enige optie die ik zelf heb, is de ouderwetse manier

Elk pondje door het mondje 

Alles vervangen door konijnenvoer, gezonde levensstijl

Elke dag weer vechten, volhouden en verliezen keer op keer 

Hoe ik ook probeer, jaren hou ik het vol en even vlug is alles er weer bij 

En dat ik zwaar ben, op zich zit ik er niet eens zo mee in

Ben het altijd geweest dus het hoort bij mij

Weet ook best genoeg die er van houden

Die er geen moeite mee hebben

Alleen ik zie mezelf niet als zwaar

Ik ben net als jij en jij en jij, hoewel ik er anders uit zie

Zelfde gevoelens, zelfde problemen, zelfde pijnen, zelfde lach

Zelfde liefde, zelfde zelfbeklag, 

Niet zwaar of rond of bol 

Maar gewoon ik 

Moeilijke ik

Fijne ik

Leuke ik

Dwarse ik 

Ik …. 

Hoop dat ooit jij die ik ook ziet… 

Dagboekje 14 september 2019: Loslaten...

Goedemorgen Dagboekje,

Jeps ik leef nog hoor al zou je denken van niet, zo lang is het geleden weer dat ik je nog eens aangesproken heb.

Maar eerlijk is eerlijk, er is ondertussen ook weer zoveel veranderd in mijn leventje dat ik dan eerst tijd nodig had om zelf alles zijn plekje te geven.

Eerste is dat ik een heel leuke nieuwe vrienden kring heb opgebouwd afgelopen jaar en daar heeft de munch veel mee van doen maar ook in mijn vanilla leven heb ik heel wat nieuwe vrienden er bij gekregen en jeps dat vraagt ook tijd he. De grootste verandering is echter dat er een hele fijne leuke speelpartner mijn leven is binnengewandeld afgelopen jaar.

Nee mijn Meester of Dom is hij niet maar wel een enorme goede vriend ondertussen en de persoon waar ik regelmatig mee naar meetings, feestjes, clubs ga en dan heerlijke zwepensessies krijg.

Weet het, wie had dat nog gedacht van mij. Zo pertinent aan het rondkijken naar een Meester/partner voor mezelf maar dan merk je op bepaald moment toch dat het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Heb niet alles momenteel en dat hoef ook nog niet maar heb wel de uitlaatklep terug die ik gewoon af en toe nodig heb. De pijn, de zwepen, de knepen.... het loslaten... Hoewel dat laatste is de reden dat ik vandaag schrijf.

14 juni 2019 Rooksignalen dan maar ???

Dit overzicht is niet beschikbaar. Klik hier om de post te bekijken.

02 juni 2019 KWS here I come....

Hoi Dagboekje klein,

Jups weet het als je al mijn schrijfsels na leest zie je tegenwoordig dat ik altijd het zelfde begin: schandalig dat ik zo lang niet geschreven heb … Maar net als onkruid… Kom altijd weer terug hoor.

Nu dit stukje gaat beetje dubbelop zijn want vriendin van mij heeft eigenlijk precies hetzelfde geschreven als ik nu ga schrijven maar zij van haar standpunt uit en ik van het mijne….

Jarenlang (heb eigenlijk geen idee hoe lang het er al is ook trouwens) had ik gehoord over KWS. De grote KinkyWareHouseSale… Heel veel mensen die ik ken of kende zijn er ooit naar toe geweest maar zelf ben ik er om een of andere reden nooit aangeland. In het begin durfde ik niet, of had niemand om mee te gaan of wat kon ik daar doen, spullen kopen: ikke niet hoor uch uch…

Maar dingen veranderen en ik verander (gelukkig maar altijd hetzelfde is ook niets he) dus…. Lol weet niet eens meer wie er op is gekomen maar ik ging dit jaar met vrienden naar KWS gaan !!!!! Oorspronkelijk zouden we met 4 de boel onveilig gaan maken maar uiteindelijk waren we met een jarige job erbij met zijn drietjes op weg naar ginder…

Dagboekje 12 oktober 2018: Tijd vloog weer veel te snel in het Boshuisje

Hoi hoi dagboekje klein, 

Het was tijdje geleden dat ik naar het Boshuisje geweest was. Ben van de zomer helemaal alleen in mijn eigenste uppie met de trein nog wel, geweest en hahaha was heerlijk trouwens. Ben nog altijd trots op mezelf en denk met veel plezier terug aan die avond en nacht en de lekkere eitjes van de volgende ochtend grijns…. Maar deze keer was ik met angel en No mee gegaan, als vertrouwd onder hun hoede. 
Nu echter voor ik ga vertellen hoe het daar was, en kan al zeggen dat ik me enorm heb geamuseerd Ga ik even afdwalen naar de week er voor toen ik bij de buren van het Boshuisje op bezoek ben geweest met vrienden. 

Ook heel gezellig trouwens maar natuurlijk helemaal anders, wat ik ook wist, was er vroeger al vaker geweest bij de buren lol. Heb daar echter toen twee mijlpalen genomen en vandaar dat ik het nu ook even vermeld. 

Rotzakken

Het enige waar ik goed voor ben 
Is gebruikt worden en dan weggegooid
Nee hoor zelfs ontmoeten hoeft daar voor niet
Je groomt me gewoon 
Vertelt me leuke woorden 
En ik val als een stomme bakvis
Als een goedgelovige trut 

Naief stom mens dat ik ben
En is niet alleen jij 
Zijn jullie godverdomme allemaal
Elke keer weer
Elke keer weer probeer je iemand te vertrouwen 
Om gewoon een fucking mes in je hart gestoken te krijgen
Elke keer weer 

En niet alleen online
Ja dit is de druppel geweest 
Maar elke godverdomse vent in mijn leven 
Heeft niets anders gedaan 
Dan me gebruiken
Ben ik op gebruikt  
Ruilen we ze wel in voor een ander 
Of vergeten haar waarom niet 
Gooi maar weg

Ik doe toch niet mee
Ik besta toch niet 
Alleen als een stuk stront dat even kapot getrapt mag worden 
En dan gedaan er mee

Nu bedankt allemaal 
Niet meer
Nooit meer
Geen mannen meer in mijn leven 
Ik wil het niet meer en red het zo wel zonder jullie
Heb niemand nodig, heb ik ook nooit gehad
En verdomme dat wist ik al toen ik kind was 
en voor de zoveelste keer was weg gesmeten

Heb me gewoon op een zijspoor laten brengen 
Had hoop gekregen dat niet elke vent het zelfde was
Maar vergeet het 
Gebruiken maar en gooi weg
Dat is toch de maatschappij
Zo hoort het toch
En wat een mens is
Dat iemand gevoelens heeft
Doet er niet toe als jij maar je ding krijgt en jij en jij en jij ... 

Maar niet meer
Nooit meer
Niet met mij
Ik doe niet meer mee

Muurtjes

Krijg soms de vraag, waarom ben je nog altijd alleen, heb je nu nog niemand gevonden... En wordt je ook meteen weer de verdediging in geduwd want dan zal er toch wel iets grondig mis zijn met je dat je na al die tijd nog niemand hebt. Voor mij is het nu ongeveer 2 jaar geleden dat ik nog een vaste D had. Dan ben je toch wel een heel moeilijk iemand, dan mankeer je toch wel extreem veel...

Maar weet je, settelen doe ik niet. Ik reageer al niet op veel mensen. Voor mij zijn er niet zoveel mensen waar ik als sub/slavin tot ben aangetrokken. Ik persoonlijk heb ook niets aan iemand zonder ervaring, die veel ouder of jonger is dan ik zelf. Niet aan iemand die aan de andere kant van de wereld woont. En eerlijk je wil ook nog wel aangetrokken zijn tot iemand ook fysiek. En dan heb je nog heel die categorie van mensen die getrouwd, verliefd, verloofd, of op wat voor manier gebonden zijn...

Dus ja de vijver waar ik in vis, is verdomd klein maar helaas wordt die dus ook bevolkt door een heleboel eikels, rotte vissen, jagers die denken dat wij prooi zijn niet alleen omdat we sub zijn of slavin maar omdat we maar lettertjes zijn op een scherm... Misschien zitten er nog echte vissen in maar eerlijk, ik kom ze zelden tegen.

En dan wordt het gek gevonden dat ik heel wantrouwig ben geworden naar andere mannen toe. Maar eerlijk hoe zou je zelf reageren als je constant wordt voorgelogen, als je er weer achter komt dat iemand toch getrouwd is, dat ze zeggen bdsmer te zijn en blijkt dat je weer een idioot hebt die alleen zin heeft in kinky seks, dat je foto krijgt van iemand en je ontmoet ze en ze zijn plots 30 jaar ouder, of je komt je grootvader tegen die je alleen wilt om zijn huishouden te doen en het appeltje te snijden dat hij 's avonds kan opeten of de grote fantast die geen idee heeft wat bdsm is maar gezien heeft hoe makkelijk die vrouwen zich laten neuken als je beetje stoer doet... En noem maar op ben alles wel tegengekomen denk ik.

En elke keer probeer ik me terug open te stellen voor mensen, ben ook iemand die vrij open is over veel dingen. Maar tegelijkertijd ben ik ook terughoudend geworden juist door zo vaak gekwetst te zijn. Mensen die alleen online willen geilen. Ik ben jaren misbruikt door een internet sex verslaafde dus nee daar kun je niet bij mij voor te recht. Ja ik hou van bdsm en ben sub/slavin in hart en nieren maar gaat mij wel om de persoon achter die bdsm en niet het meppen of de touwen op zich... En zo merk ik dat na elke leugen mijn muurtje weer hoger wordt en de vijver waar ik in ga vissen nog kleiner wordt...

Tot ik me afvraag soms of het het nog wel waard is.

mieneke

Dagboekje 17 juli 2018 :Tranen met tuiten maar heerlijke avond Boshuisje

Goh was van plan veel eerder achter mijn pctje te kruipen maar de dagen vliegen ook altijd zo vlug voorbij maar ben er eindelijk nog eens voor gaan zitten. 

Maanden geleden had ik al afgesproken om de 17e naar de sauna te gaan met een paar vriendinnen. Waren daar al eens geweest en sjiek sjiek hoor. Zoveel sauna’s waar we eh deze keer niet veel van gezien hebben grijns. Het zwembad met dit warme weer trok veel meer aan dan zo’n hete sauna. Hoewel mijn twee compagnons zaten er niet mee in om lekker te koken of was het brubbelen in de broebelbaden… 

Maar was er dus van overtuigd dat ik deze keer de meeting in Lommel zou moeten overslaan. Hoe leuk ook, afgesproken is afgesproken. 

Tot ik er op bepaald moment achter kwam (en dat is voor mij een wonder want ik ben verschrikkelijk in aadrijkskunde of verder alles wat met navigatie te maken heeft - en dat is dus de understatement van het jaar -) dat Laakdal waar die sauna zat helemaal niet zo ver van Lommel was… Jeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeej… 

Dagboekje 22 juni 2018: Helemaal gecrasht effe ...

Hoi hoi allemaal,

Het is heel lang goed gegaan met mij en mijn gezondheid en had wel af en toe hick-up zoals iedereen maar van de week ben ik helaas voor het eerst in hele lange tijd terug gecrasht. 

Heb het nog lang genegeerd want heb nog een hele leuke week gehad waar ik met vrienden ben weggeweest en donderdag had ik nog mijn maandelijkse munch waar ik naar toe geweest ben ondanks dat ik toen al wist dat het flink mis was. 

Verhaal: Dagje Kust... (24 mei 2018)

Het is onvoorstelbaar hoe snel de tijd gegaan is. Voor haar gevoel zaten ze gisteren nog heel de tijd mailtjes met elkaar uit te wisselen. Mailtjes waar ze met momenten grijze haren van kreeg, waar ze van is weggelopen, waar ze boos van is geworden, verdrietig maar de mailtjes bleven komen. De communicatie bleef open tot de dag ze elkaar eindelijk echt ontmoette en zij merkte dat al haar angsten niet klopte. Haar wantrouwen in het internet was eindelijk eens ongegrond ondanks al die keren dat het haar daarvoor had verraden. 

Hij was geen fake, hij bleef niet alleen online zoals zoveel andere fantasten die ze had gesproken, hij had geen vriendin of vrienden daar was hij echt eerlijk in geweest, hij was zowaar nog echt een natuurlijke Dominant ook, zo iemand die altijd een autoriteit heeft en niet alleen als hij zijn D maskertje op zet, iemand die zich aan zijn woord houdt, iemand die tijd maakt om inderdaad samen iets op te bouwen, iemand die haar laat voelen dat hij om haar geeft niet alleen als sub of het lekkere geile ding dat ze is maar ook gewoon als mens net als zij om hem geeft als mens, als Dom, als haar Meester en grijns het lekkere ding dat hij is. Iemand die haar stuurt en vormt en uitdaagt maar ook thuis laat komen en zich bij hem geborgen doet voelen maar vooral hij begint haar vertrouwen te winnen. Beetje per beetje, stukje voor stukje… Langzaam aan maar wel gestaag. Wat echt geen sinecure is want hoe open en vrolijk en mondvaardig en lachebekje ze ook schijnt te zijn, vertrouwen is iets wat ze zelden doet. Niet omdat ze niet wil maar omdat ze dat gewoon niet makkelijk kan. 

Ik mis je 23 mei 2018

Na al die jaren zou je denken dat het verdriet minder wordt

Dat de pijn jou kwijt te zijn vermindert

Maar dat is niet

Ja, je leert er mee om gaan

Je draagt het beter

Het krijgt zijn eigen hoekje waar het gewoon altijd aanwezig is

Maar vandaag staat dat hoekje weer even in de spotlight

En voel je het gewicht van alles weer op je neer drukken

Vandaag besef ik weer wat ik toen ben kwijt geraakt

Hoe ik jou ben kwijt geraakt

Omonkeerbaar

Je wilde niet

Je had geen keuze

En het was veel te vroeg

Maar je ging

Ik mis je en zal je altijd blijven missen

Je was zo belangrijk voor me

Meer dan je ooit hebt geweten

En of het nu gisteren was of  over over honderd jaar

Dit gevoel blijft

Die herinneringen blijven

Nooit zal ik ze vergeten

Nooit zal ik jou vergeten

Ik mis je, meer kan ik niet zeggen

Gewoon

Ik mis je.

Dagboekje 29 april 2018: Gebrulde pannekoeken met zalige rustmomenten ...

Hoi hoi,

Het is al heel de week aan het kriebelen om weer te gaan schrijven maar eerlijk geen tijd gehad en zat eventjes in de knoei met het feit dat het wel wat zal lijken allemaal op vorige keer hoewel voor mij het gevoel weer heel anders was, maar dat is dan maar zo. Die schrijfkriebels krijg ik toch niet onder controle.

Een paar weken geleden had ik verteld dat we een weekendje naar het Boshuisje waren geweest, No, angel en ikke omdat het er toen ook klusweekend was en eerlijk dat is toen zo heerlijk bevallen dat er een vervolg op is gekomen.

Het was vorige week uitzonderlijk mooi eh prachtig, eh magnifiek weer zelfs voor april en No had toen ook zoiets van waarom niet... Dus hebben ze me heerlijk uitgenodigd om mee te gaan terug naar het Boshuisje van vrijdag tot zaterdag.


En ohw wat heb ik genoten. Je moet je voorstellen, ik woon midden in de stad, echt ploef in het midden tussen al dat beton en ijzer en zwarte straten, dus zodra het wat opwarmt buiten zit je hier eigenlijk al te stikken en te puffen en te hijgen door de warmte en we hadden uitzonderlijk voor het jaar ineens temperaturen van 25 graden om en nabij ... En in april nog wel, heel soms is dus globale opwarming nog ergens goed voor.

Dus om dan de kans te krijgen heel even helemaal je terug te trekken in de bossen, de rust, de kalmte en hahaha een heerlijke speelplek ook nog. Dat is gewoon puren luxe.

Was No en angel ook heel dankbaar dat ik lekker mee mocht. Kan me best voorstellen dat ze gewoon hadden willen genieten vrijdag van avondje daar met hun twee.

Dagboekje 11 april 2018 : Heerlijk klusweekendje in het Boshuisje

Hoi hoi iedereen, 

Kan het niet laten maar klein (nu ja mezelf kennende loopt het wel weer wat uit de hand) verslagje van afgelopen weekend in het Boshuisje. 
Heb weer zo heerlijk genoten en kan het dan niet laten om in de figuurlijke pen te kruipen he dus hier gaan we. 

Nu de meesten weten ondertussen wel dat als ik naar het Boshuisje ga dat eigenlijk altijd onder de hoede (klinkt sjiek he) van angel en No is. Zij komen me ophalen en zetten me na alles normaal gezien ook weer braaf thuis af. Nu zij komen daar al heel wat langer dan ik en angel had me gevraagd of ik zin had om mee te komen naar het ‘klusweekend’. Nu de verhalen daarover heb ik in het verleden zeker gelezen en tja het is geen geheim dat ik er ook graag ben he in de bossen en dan specifiek daar in Lommel in dat ene kleine huisje … Dus mijn antwoord was ook meteen volmondig ja !!!!! 

Eh… ik zat alleen plots met een groot dilemma. Mijn gezondheid is wat krakkemikkerig dus ik verdeel mijn tijd en dingen ook wel. Maar was dus al paar dagen hier in mijn appartementje bezig met de grote lente schoonmaak. Je wilt het niet geloven maar uit de woonkamer en eetkamer alleen heb ik 7 grote vuilniszakken gehaald en nog een kleintje om het goed te maken … Ik was dus flink bezig met sorteren, weggooien, wegbrengen (jeps ben ook 3x naar de kringloopwinkel geweest, wat ben ik blij dat die achter mijn hoek zit grijns, zo gemakkelijk)… Bloed zweet en tranen.