Dagboekje: 31 januari 2013_1: Blitsbezoekje

Hoi hoi Lief Dagboekje,

Het laatste dat ik je verteld heb is over de week van de smssen, er was toen echter nog een kleine verrassing voor me ook. Niet alleen die maandag is Mr Rik geweest, maar ook woensdag … en vrijdag. Vrijdag was eerder een blits bezoek maar voor mij toch ook weer een heel specialeke.

Ik kreeg weer een smsje van Mr en natuurlijk weer gemist. Nu iets vroeger gezien dan de vorige keer maar toch… hoe ik het voor elkaar krijg. Oké ben geen gsm plakker, durfde vroeger makkelijk mijn gsm twee tot drie dagen in mijn jas laten zitten of in mijn tas. Met als gevolg dat al mijn vrienden en familieleden slechtgezind waren want ons molly was weer eens niet bereikbaar, van de aardbodem afgevallen. Maar sinds ik zo’n sjiek internet geval heb, heb ik hem meestal toch ook echt wel bij de hand. Erger nog, iets wat ik vroeger vertikte… ding gaat zelfs al mee naar de slaapkamer. Eerlijk is eerlijk, ik gebruik hem als inslaper. Heb een lijst liedjes die hij begint af te spelen en voor de lijst op is, lig ik meestal al heerlijk in dromeland en word gsmmetje ondertussen ’s nachts braaf opgeladen. Maar daar ging het eigenlijk niet over he. Ik had dus een smsje gekregen dat Mr nog even ging langskomen.

Haha nu deze keer had ik het wel iets vroeger ontdekt dan de vorige keer en heb het dus deze keer wel voor elkaar gekregen om op tijd klaar te zijn. Lol Mr Rik weet gelukkig niet hoe nipt het was, maar het was heel nipt. Had het smsje dus weer te laat gezien. Ooit leer ik het wel hoor.

Dagboekje: 31 januari 2013_2: Auto kwijt...

Hoi hoi Lieverd,

Hmmm Lief Dagboekje, nu zit ik even in de knoei, want weet niet helemaal zeker of ik het volgende stukje wel wil publiceren voor iedereen te lezen… Het je schrijven zeker, maar kan dus zijn dat ik dit er nog uitgooi in de publicatie versie of niet we zullen zien. Reden is dat het voor mij een heel speciale dag was, niet direct bdsm gelinkt maar een dag die ik niet zal vergeten. En hoewel ik er niets mee inzit mijn avonturen te delen weet ik ook niet zeker of dit er nu wel bij hoort of niet… Nu ja we zien wel. Eerst eens zien of ik alles geschreven krijg.


Vorige week was enigszins anders dan anders. Heb me eindelijk in de solden gestort en ben zowel maandag als dinsdag de winkels ingevlogen om mijn kleerkast wat te spijzen. Maar anders dan anders had ik deze keer wel een plan in mijn hoofdje zitten. Wilde een paar leuke kleren hebben voor als ik met Mr Rik op stap zou gaan, wilde een paar rokken want het is schandalig maar dit subje had eigenlijk geen enkele gewone rok in haar kleerkast, ook was/ben ik zonder fatsoenlijke bh’s gevallen en tot slot was er nog de jacht naar schoenen… ben ik ook niet zo makkelijk in. Dus maandag met een vriendin de stad in getrokken, glibberend en glijdend want overal lag nog half gesmolten sneeuw. Trouwens tip voor mezelf, misschien toch slimmer om met dit soort weer die verschrikkelijke kloeften van schoenen aan te doen die je hebt ipv je bottikenes waar je al mee uitschuift als het regent maar ik was dus eigenwijs en praktisch tegelijk. Ik heb een rot hekel aan passen en gedoe maar ondertussen wel geleerd dat je dan best makkelijke ‘aan en uit’ schoenen aan doet.

Nu in elk geval, was ik blij dat S. er bij was want zij heeft een heel goed oog voor kleding en wat staat en een totaal andere stijl van kleding dan ik normaal draag. Heb het vorige week ook aan Mr Rik verklapt maar vroeger droeg ik dus vooral mannenkleding: dikke truien die ik bij de mannen vond, jeans, kloeften van schoenen, plat en hoe stoerder hoe beter… gelukkig ben ik op dat gebied al heel wat bijgedraaid maar toch …

Dagboekje: 31 januari 2013_3: Takels en de hond van Pavlov

Hoi hoi Dagboekje klein,

Ben ondertussen al weer uren aan het schrijven. Kruipt altijd meer tijd in dan ik verwacht maar geniet er ook altijd meer van dan ik op voorhand denk want tijdens het schrijven beleef ik dus alles weer precies terug zoals het was. Al de dingen die ik zo leuk, fijn of vervelend vond komen terug vaak beter gevoeld en begrepen dan op dat moment zelf.

Dus hier ben ik weer. Het laatste verslagje voor vandaag, een verslagje over gisteren. Waar ik niet zo goed weet waar te beginnen. Misschien omdat het nog zo vers is. Maar ook omdat als ik zoals ik gisteren geblinddoekt ben, dingen intenser ervaar maar het daardoor ook lastiger krijg de chronologische volgorde te kunnen aanhouden.

Elke week met Mr Rik is anders he. Maandag toen Hij geweest is (hmm heb ik niets over verteld) was heerlijk ontspannen en grappig en lekkere pure lust en seks. Hihi we zijn toen de woonkamer niet uitgekomen en hebben hier heerlijk liggen rollebollen op de zetel. Blijf er bij, ik wil een bredere zetel. Eentje waar iets meer plaats op is voor twee mensen om te rollebollen. Haha voor mij viel het nogal mee maar Mr heeft af en toe toch hele acrobatische toeren moeten uithalen. Maar njammie, het was lekker. Het gevoel Hem in mij te voelen, hoewel het echt geen bdsm sessie was maandag merk ik voor mezelf dat er sinds tijdje toch echt wel wat veranderd is.

Het is duidelijk denk ik voor iedereen, dat ik van oorsprong een lustsub ben. Zo ben ik ook dit wereldje ingerold. Ik wilde seks, taboeloze, schaamteloze, heerlijke seks… met iemand alleen, met meerderen… ik wilde gebruikt worden als lustobject. En besefte toen ook al dat ik een stuk alles wilde loslaten maar hoe of wat nog geen idee van.

Dagboekje: 17 januari 2013 : Kussentjes en stekend poepeke

Hoi hoi Lief Dagboekje,

Het is weer vreselijk lang geleden dat ik je heb geschreven he. Er is ook weer zoveel gebeurd, veranderd, gegroeid, ontdekt en ik ga je de aanloop zeker nog vertellen maar wilde vanavond toch nog even naar je schrijven voor ik alles weer kwijtraak, door elkaar hussel maar vooral de gevoelens en emoties verlies (niet dat dat is hoor maar mens zit nu eenmaal lastig in elkaar en euh ikke zeker).

 Het is wat lastig om ineens vandaag te vertellen als ik niet eerst een heel klein beetje probeer te schetsen waarom vandaag zo mooi, intens  was voor me.

Dus even zien waar ik begin.

Helaas ben ik met de Kerst weer eens flink ziek geworden. Niet leuk maar wat ik me nooit eerder gerealiseerd heb, is dat die ziekteperiodes van mij, me ook echt wel dwingen even letterlijk stil te staan. Het enige wat je dan kan is liggen op de bank he, al de gewone dingen vallen ineens weg. Tv of lezen, laat staan iets doen op de pc is zelfs vaak al teveel. Je gaat dus liggen nadenken, herinneren, analyseren, jezelf eens flink onder de loep nemen… tja een mens moet wat he. Maar na zo’n periode merk ik dan dus heel vaak dat ik mentaal ineens tot heel wat ontdekkingen kom en sprongetjes maak die normaal veel langer duren.  Dus wat een rot hekel ik ook heb aan het ziek vallen, hoe schuldig ik me er soms ook door voel en al die andere negatieve dingen… het heeft blijkbaar dus echt wel wat voordelen ook.