Dagboekje 26 november 2013_1: Tinkelend de wereld in

Hey Dagboekje klein,

Daar ben ik weer eens. Er is weer zoveel gebeurd, zoveel ervaringen gehad en kan ze je allemaal één voor één vertellen maar gisteren was zo intens en speciaal voor me dat ik het gewoon echt even van me af moet schrijven. Dus hier ben ik terug.

Ik merk dat ik niet goed weet hoe te beginnen (wat is nieuw). Ben nu paar x begonnen met iets te schrijven om het vlug weer weg te wissen. Er is nog zoveel gebeurd afgelopen weken, zoveel verrassingen, zoveel avonturen. Sommige magnifiek, sommigen iets minder. Dat kan altijd gebeuren trouwens en is gewoon zo he. Als je niets doet en op je gat blijft zitten, zal je ook nooit iets meemaken maar kom je soms ook niet de hilarische situaties tegen die W/wij soms tegen komen. En hoe ook, amuseren doen W/we O/ons eigenlijk altijd wel. Humor is toch echt wel iets moois en handigs. Maar dat even terzijde.

W/we zijn de laatste tijd met heel veel mensen om gegaan, wat je ook al gedeeltelijk hebt vernomen in de verslagjes van afgelopen maanden. Maar voor gisterenavond had Meester Rik iets heel anders in gedachten.

Dagboekje 26 november 2013_2: Mijn meest intensie intiemste hemelse hel

Hoi hoi lief Dagboekje van me,

Ben ik al weer terug. Heb me weer terug lekker genesteld op de bank om de rest van mijn heerlijke avond aan je te vertellen. 

Het wordt nu even goed nadenken voor me want vermoed dat ik veel verder weg geweest ben, met momenten dan ik zelf besef. De avond was zo intens. En is ook reden dat ik het nu op schrijf, wil niets kwijt… Dus kan best zijn dat ik weer eens dingen door elkaar ga gooien, maar dan weet je dat dus al he Dagboekje. 

Ik was gebleven bij het feit dat Meester net die heerlijke krengen van een klemmen van mijn schaamlippen had gehaald en ik dus stond te dansen op mijn voetjes van pijn, genot, opluchting en jeps ook spijt dat ze er af waren. In de kamer stond een soort van bench, maar veel groter en steviger en hoger dan een gewone bench en er op lag een matras zodat je het ook als bed kon gebruiken. Daar stond ik dus tegen gesteund, te bekomen van de rush van het bloed dat terug stroomt… Voor ik het goed en wel besefte was Meester me dus gewoon, hoppekee, zomaar aan het neuken, tegen die nu wel zeer gevoelig lipjes aan. Oh mensen, wat een genot. Maar erg lang mocht ik niet genieten. Ik was zo heet en geil en stopt Meester plots terug. Ooooooooooooh zo gemeen.