Dagboekje: 24 november 2012_1: Vakantie onthouding

Hoi hoi lief dagboekje,

Ik sta nog altijd hopeloos achter met mijn pennerijen. We zijn ondertussen na het vorige verslagje al weer tien dagen later. Maar wil je toch niet alles onthouden dus bij deze ga ik een poging wagen om je up-to-date te brengen. Vorige keer vertelde ik je hoe ik langzaam meer en meer naar de pijn kant getrokken werd naast de lustkant. En hoop in dit verslagje dat nog iets duidelijker te maken… 

Alhoewel. Vermoed eerder dat dat iets word voor de volgende keer. Het wordt een vreemd ding dit verslagje trouwens want plots lag alles tussen Mr Rik en mij even stil. Jeps was weer eens ziek geworden maar dat heeft me niet echt tegengehouden deze keer. Zolang ik nog op mijn benen kan staan, ga ik door. Zo ken je me ook wel natuurlijk. En ik kon nog op mijn benen staan maar was wel flink in paniek want ik ging eindelijk voor de eerste keer in een jaar of 14 terug op vakantie. No way dat mijn lichaam daar roet voor in het eten zou gooien.

Ging lekker naar Zuid Frankrijk met mijn vader, jeugdherinneringen ophalen. En het is gelukt ook. Het was heerlijk al die plekjes terug te zien waar je als kind hebt rond gespurt. Het was zalig te merken dat je geheugen vaak een stuk sterker is dan je zelf beseft. Het was ongelooflijk te merken dat ik na een paar daar weer helemaal genezen was, gewoon door de gezonde lucht, het vele buiten zijn maar ook door even helemaal stressvrij te zijn en te genieten van alles. Was vergeten na zo’n lange tijd waarom je op vakantie gaat. Gewoon om inderdaad alles even los te laten he. Je dagelijkse zorgen en dingetjes in België te laten en heel even uit alles te stappen…

Dagboekje: 24 november 2012_2: Op de knietjes

Pieps lief dagboekje,

Ben ik weer, dezelfde dag nog dan het vorige verslagje, nog geen twee minuutjes later. Maar jij hebt gelukkig weer even je oogjes ten ruste kunnen leggen. Of niet… ;).

Ik zit hier beetje vast geloof ik. Gebeurd geloof ik wel vaker maar mijn geheugen slaat wat tilt vrees ik. Nu het schrijven roept meestal alles wel op dus begin er gewoon aan en zie wel waar ik strand.

Ik had je al verteld dat ik ondertussen een pakje had ontvangen van de post met daarin een onderborst corsetje. Moet zeggen toen ik het zag was ik er zelf van gecharmeerd. Heb al een corsetje, maar vergeleken met dit. Was nog iets heel anders. Veel mooier en steviger. Dus had het idee opgevat om in outfit voor Mr Rik te verschijnen. In ons contract samen staat dat ik Hem normaal naakt opwacht, met bandje om, hold-ups, enkel en polsboeien en collar en hakjes aan. Meer niet. Maar dit leek me dus wel een hele leuke verrassing. En verrassen mag he. Tenminste dit soort verrassingen.

Dus een paar uurtjes voor Mr Rik aan ging komen, ging ik aan de slag. Omdat het al zo’n tijd geleden was dat ik Hem had gezien waren mijn zenuwen behoorlijk gespannen. Op een leuke manier trouwens hoor. Had er echt zin in. Voelde me echt piccobello, nog aan het nagenieten van de vakantie maar tegelijkertijd dolblij terug te zijn en verder te gaan met Mr Rik waar we gebleven waren. In de vakantie heb ik heel wat dingetjes een plaatsje kunnen geven waar ik het lastig mee had of waar ik nog niet uit was. Niet dat ik dat bewust gedaan had, maar merkte toen ik thuis kwam en nog dat ik mentaal een hele verandering had doorgemaakt. Stuk rustiger was geworden en een stukje van mijn schaamte kwijt was plots. Want heb het nooit willen toegeven, zijn toch boel dingen waar ik me nog voor schaam of het lastig mee heb hoe blij ik ook ben de bdsm in gegaan te zijn. Iets willen en helemaal aanvaarden, is niet helemaal het zelfde en heb dus paar flinke sprongen gemaakt. 

Dagboekje: 24 november 2012_3: Het Fetish Café in gebruik

Hoi hoi lief dagboekje, 

Ben echt wel in een schrijfspurt beland momenteel want blijf maar pennen naar je maar is fijn ook voor me. Het heeft nu allemaal zo lang in mijn hoofdje zitten sudderen allemaal dat het er precies in één keer uit moet barsten.

Zoals je kon lezen was mijn thuiskomst heel geslaagd en moet zeggen, wat ik vergeten te schrijven was nog, was dat die onthouding er wel voor gezorgd heeft dat ik twee spetterende orgasmes heb gehad, die woensdag.

Afgelopen maandag zag ik Mr Rik dus weer. Deze keer geen ontploffend orgasme gehad maar iets dat eigenlijk voor mij nog veel intenser en spetterender was. Maar nu loop ik iets vooruit.

Ik wist dat we op verplaatsing zouden gaan. Want Mr Rik had me duidelijk gezegd dat ik al onze spulletjes moest klaar leggen. Hij zou dan wel even kijken en we zouden ze dus meenemen. Ben toen trouwens tot de ontdekking gekomen dat we ondertussen toch echt al wel heel veel hebben. Alles zit hier in twee ladenkastjes verstopt maar heb bijna alle schuiven al in gebruik en elke kast heeft toch vier ruime schuiven waar van alles in past. Was vroeger mijn ondergoed en sokken en rommelkastje. Ondergoed en sokken zijn gebleven maar rommel is vervangen. Drie lades voor mij, de rest voor ons ;).

De leren koffer/tas waar Mr Rik ooit mee was aangekomen en nu netjes bij mij in de kast staat is ondertussen veel te klein geworden. En heb dus mijn grote sporttas tevoorschijn getoverd. Kwamen er wel achter dat alle mandjes die ik in de lades had gebruikt, wel op zich handig waren maar niet voor vervoer.

Dagboekje: 24 november 2012_4: Kriebels

Helaba dagboekje,

Ik zit momenteel even in tweestrijd. Langs de ene kant wil ik nog verder schrijven maar ondertussen beginnen nu zelfs mijn vingertjes ook wat moe te worden. Ben al van tien uur vanmorgen aan het pennen hier en ondertussen zijn we kwart over drie. Dus is niet mis. Ok heb uurtje pauze gehad om wat te eten en even naar de winkel te rennen. Maar verder. En toch… ben op dreef en wil zo graag alles vertellen wat er nu allemaal gebeurd is dat ik nog niet kan stoppen. Dus ga zien hoe ver we geraken.

Je zou zo zeggen dat na die afgelopen maandag er niets meer te tippen valt. Dat alle sessies daarna flauw of wat dan ook zouden lijken maar niets is minder waar en bij ons er altijd wel een twitch terug te vinden in de dingen die we doen. Na een heel intense maandag kreeg ik donderdag avond een mailtje van Mr Rik of ik toevallig vrijdag thuis was, al ’s morgens. 

Ik had eigenlijk afgesproken om met mijn vriendin naar de markt te rennen en had met Mr Rik afgesproken dat als er iets was dat dat dan voor ging maar en heb inderdaad even gepuzzeld in mijn koppeke, om om twaalf uur ’s nachts mijn vriendin nog op msn vast grabbelel. Ter verduidelijking. Mr Rik en ik communiceren vooral via mail. Maar we zijn allebei vreemde vogels want zijn meestal mails heel laat/ ’s nachts of heel vroeg in de ochtend. Heb altijd gezegd dat ze voor mij die middagen dan ook mogen afschaffen maar sinds kort ben ik het daar niet meer helemaal mee eens want heb ondertussen ettelijke heerlijke middagen beleefd.

Dagboekje: 24 november 2012_5: Op kamers

Hoi hoi dagboekje klein,

Het voorlopig laatste verslagje, tot volgende week of de week daarop of …. Maar ik weet nu wel waarom ik het schrijven zo lang had uitgesteld. We zijn ondertussen half vijf ’s avonds en ben nog aan het pennen. Vergis je niet, ik ben gek op schrijven of zou het gewoon niet doen en zou je nooit mijn avonturen weten he dagboekje maar jammer genoeg gaat lezen nog altijd een pak sneller dan schrijven. En hoewel ik het zelf op dit moment niet echt merk, vliegt de tijd dus voor bij. Ken mezelf ook wel een beetje, alles of niets he. Met dit dus ook en wist dat als ik aan het schrijven zou slaan het er ook allemaal als een grote vloedgolf zou uitkomen. Maar zal ik je eens wat zeggen, dagboekje. Doet enorm deugd ook want alles wat ik nu al heb opgeschreven heeft dus twee maanden in me zitten sudderen en draaien en bakken en koken… en merk pas altijd achteraf hoe fijn het is om alles op het spreekwoordelijke papier gezet te hebben. Waarom weet ik niet eigenlijk, maar mensen die tekenen, of beeldhouwen of wat dan ook snappen me vermoed ik wel. Is gewoon iets in je he.

Ok, maar nu echt het laatste verslagje voor de dag.

Is wel gek want is allemaal nog heel vers en das toch anders dan als er wat tijd is overgegaan… nee ik spreek mezelf niet tegen. Lol sudderen mag en is goed en is vaak ook expres maar deze keer schrijf ik dus ook meteen over iets dat maar net vers gekookt is (oei begin hier wel in zeer veel etenswaren te spreken, zou ik honger hebben… is nog wat vroeg daar voor).

Dagboekje: 14 november 2012: Werkbanken en wasrekken

Hoi hoi lief dagboekje,

Ik weet het, het is een grote schande… zolang niets van me laten horen. Ik schaam me kapot, euh niet echt trouwens maar toch. Eerlijk is eerlijk, ben op vakantie geweest en heb daar nog een poging gewaagd op mijn eenpersoonsbedje met papieren muren waar je alles doorheen hoorde en je amper durfde adem halen, poging is dus jammerlijk gefaald. Met als gevolg dat ik eigenlijk geen idee heb waar nu eigenlijk te beginnen.

Kan meteen met de deur in huis vallen en beginnen te vertellen over afgelopen maandag maar moet zeggen, heb zelf zo’n evolutie meegemaakt in de afgelopen twee maanden dat dat niet klopt.

Ga dus beginnen bij twee maanden terug. Of ik me alles nog kan herinneren betwijfel ik en zal heel wat dingen door elkaar gooien maar daarom, is het niet dat ik je schrijf he dagboekje. Wel om je te laten weten hoe ik dingen ervaar, voel, wat voor emoties ze opwekken of juist niet, of ik iets eng vind of juist leuk en om te zien of het wel klopt wat ik denk te voelen en te ervaren. Een van de grappige dingen die ik altijd merk bij mijn schrijverijen is dat dingen er vaak heel anders uitkomen dan ze eigenlijk oppervlakkig in mijn hoofdje zitten. Mijn vingers typen wat ik denk en onbewust denk… groot verschil. En soms vreselijk lastig grrrrrrr.

Maar hoe ga ik dit beginnen ???

Dagboekje: 25 september 2012: Beentjes de lucht in

Hoi hoi lief dagboekje,

Soms gaat die tijd zo vlug he, en andere keren kan het zo lang aanslepen. Dit was een week van beiden. Langs de ene kant is de tijd hier weer voorbij gevlogen met van alles en nog wat maar aan de andere kant leek het maar alsof het maar bleef duren.

Zal echter eerst maar eens bij het begin beginnen, das misschien wat handiger.

Vorige maandag zou Mr. Rik weer komen. Hij had me al laten weten dat we op verplaatsing zouden gaan en dat ik heel veel moed nodig zou hebben. Je kunt het je dus al wel voorstellen dat ik al weer heerlijk zenuwachtig was. Wat zou er deze keer weer allemaal gebeuren?

Ben ik jammer genoeg Mr. Rik wel nog zaterdag misgelopen. Haha soms ben ik echt niet zo slim en een echt blondje. Hij had van te voren wel gezegd dat Hij misschien nog even ging langskomen maar die zaterdagochtend vond ik een mailtje van Hem dat me deed geloven dat het die dag niet meer zou lukken. Dus had ik me de hele dag achter het pctje verstopt. De deur op slot gedraaid hier boven en met de muziek me lekker in mijn boekenproject verstopt. Bleek dat Mr. Rik dus nog wel langs was geweest maar ik het gewoon niet gehoord had… snif wel jammer. Maar tja, kan gebeuren natuurlijk. Heb Mr. Rik wel verteld dat (en das heel toevallig, woon hier alleen in het gebouw dus wie had ooit gedacht dat ie dan alsnog van pas zou komen) de week ervoor mijn vader een bel had gehangen aan de deur hierboven. Ik verklaarde op dat moment, in gedachten, wel even mijn lieve vader voor gek… maar zo zie je maar dat die man blijkbaar beetje helderziend is (gelukkig niet te, want hij hoeft niet alles te weten) want had nu goed van pas gekomen. 

Maar in elk geval maandag stond ik dus braaf klaar in rokje, shirtje, kousjes en hakjes, make-up op de snoet en haar in een vrolijke draai op mijn hoofd. Waar we naar toe zouden gaan wist ik toen nog niet maar Mr. Rik vertelde me dat Hij had afgesproken met een koppel in Leuven.

Dagboekje: 08 september 2012 - Foto opdrachtje - Deel 1

Hoi hoi Dagboekje,

Daar ben ik weer, nog niet helemaal in de stemming om aan het schrijven te slaan maar ik ga mijn best doen. Blijf er toch bij, schrijven als het regent dat het giet buiten. En dat je binnen zit met de kachel lekker hoog, kaarsje aan, kop thee erbij (euh drink ik wel nooit) en lekker weg geduffeld onder een fleece dekentje, nodigt veel meer tot schrijven uit dan zoals nu. Zit met de ramen wagenwijd open, nog wat na te gloeien van de warmte van vandaag, mezelf een beetje te dwingen in de stemming te geraken via de muziek maar hoor ettelijke stemmen en kinderen buiten praten en schreeuwen… Maar zoals ik zei, als ik eenmaal begonnen ben, sluit ik dat allemaal toch weer buiten en ben ik weer helemaal terug bij Mr. Rik.

Vorige zaterdag waren we 1 september 2012. Voor mij een heel belangrijke dag, want het was de dag dat officieel ons contract in ging. Ik had het al getekend maar alle regeltjes, onze officiële D/s begonnen toen effectief.

Ik had net voor het 00.00 was Mr. Rik nog een neutraal mailtje geschreven met ditjes en datjes, heel goed beseffend dat het over een paar minuten helemaal anders zou zijn en tegelijkertijd ook niet. Het is zoals je jarig bent. Heel ongemerkt ben je plots een jaartje ouder, voel je niet op dat moment maar je ben het wel he.

Maar effectief half uurtje later kreeg ik een heerlijke mail terug van Mr. Rik die me toch wel diep geraakt heeft. Ik was nu inderdaad echt van hem. De toon, zijn woorden, de manier van schrijven… het was gewoon heel duidelijk en voelde zalig aan. Zat hier dan ook met een hele grote smile op mijn gezicht geplakt zo midden in de nacht. Maar wat me vooral heeft geraakt was het gedichtje dat hij in de mail heeft bijgevoegd.  En ja lief dagboekje, mag jij ook lezen.  Stel dat ik alle mails kwijt raak die Mr. Rik me heeft geschreven (en ik hem), dan kan ik het altijd hier nog terug vinden. Nu moet zeggen, dat eer ik die mails kwijt raak… Kan het me bijna niet voorstellen, of WOIII moet zijn uitgebroken en al het digitale gedoe plots verdwenen. Heb de mails online bewaard. Staan nu ook allemaal nog apart op de pc op schijf. Zal een straffe moeten zijn om alles kwijt te raken maar euh in mijn geval weet je natuurlijk nooit.

Dagboekje: 08 september 2012 - Op restaurant - Deel 2

Hallo lief dagboekje, 

Daar ben ik alweer. Heb even een pauze genomen om Mr. Rik mailtje te sturen met wat er nog gebeurd is sinds donderdag. Dat waren geen wereldschokkende dingen meer, maar maar goed ook. Mens kan dat niet elk moment mee maken ook he, of ze schokken niet meer ook. Echter met flesje water naast me en paar vlug gepikte druiven uit de koelkast ben ik weer klaar voor het volgende verslagje.  Ben dus ondertussen echt wel helemaal in de schrijfstemming geraakt. Eigenlijk wist ik dat ook wel daarstraks want het zit al dagen en dagen te broeien in dat koppeke van mij. Dan mag het de grootste hittegolf zijn die ze op me af gooien, sneeuwstormen, orkanen…  moet er toch allemaal uit en daar ben jij voor he dagboekje.

Afgelopen maandag, was het de eerste keer dat ik Mr. Rik zou zien nadat ons contract effectief was ingegaan. En moet zeggen was toch wel heel spannend voor me. De tijd van proefdraaien is voorbij nu. Vanaf nu geen foutjes meer zonder gevolgen. Dus stond maandag avond heel braaf op Hem te wachten in zijn kledingvoorschriften. Euh dus geen kleding eigenlijk. Enkel de enkel- en polsboeien, collar, hold-upkousen, hakjes en haar in staart of vlecht. Mondje toe en in houding: handen tegen muur of tafel of bank, beentjes uit elkaar. Dat alles, tot Hij  me degelijk gekeurd heeft en laat merken dat ik gewoon gedag kan zeggen. Had per mail trouwens te horen gekregen dat ik een paar items moest klaar leggen als Hij  kwam. En daarna dat we ergens naar toe zouden gaan. Nu dagboekje, jij bent wel wat onzijdig maar als je wist hoe wij vrouwen kunnen zijn… elke vrouw ter wereld, groot-klein, dik-dun, pimpelpaars blauw of gewoon blank slaat dan meteen in paniek: Wat moeten we aandoen !!!!! Zo ook ikke natuurlijk. 

En tja dus ik maar proberen te vissen via de mail-wisseling… niets natuurlijk. Had Mr. Rik me nog klem gezet ook door aan me te vragen wat ik zou voorstellen als tegenprestatie voor een hint. Ik heb even getwijfeld maar toen kwam het gezonde verstand toch maar weer boven. Zal nog vaak genoeg, vrees ik, het onderspit moeten delven en met een tegenprestatie, voorstel of idee tevoorschijn moeten komen. Ben ook wel iemand die het zichzelf nooit zo makkelijk maakt. Mezelf kennende zullen dat dan ook echt wel dingen zijn die ik moeilijk, lastig, een uitdaging vind…  Maar ik zie dat ik afdwaal. Heb het gezond verstand dus laten zegevieren en ben maar even niet op de uitdaging in gegaan. Godzijdank, kreeg ik die zondag avond te horen dat we uit eten zouden gaan. Heerlijk !!!!

Dagboekje: 08 septemeber 2012 - Giebertrientje - Deel 3

Hallo Lief Dagboekje,

Kan blijkbaar niet zonder je, want zie daar ben ik alweer. Al zijn we ondertussen officieel een nieuwe dag. Het is ondertussen half één ’s nachts of zo. Maar ben dus zelf ook al verhuisd van mijn gezellig bankje in de woonkamer naar mijn ook gezellig bedje. Alleen moet me nog wat gaan positioneren, zit nog niet goed. Heb nog maar eens een paar druifjes gepikt voor ik aan het voorlopig laatste verslagje begin.

Maandag was heerlijk geweest en was er nog heerlijk van aan het nagenieten. Het was toch wel een zeer speciaal uitje en het vervolg nadien was ook nog zalig. Ik kan je verzekeren dat ik die nacht geslapen heb als een roos.  Of als een blok… het is maar hoe je het beziet he.

 Ik had eigenlijk begrepen van Mr. Rik dat ik hem die week niet meer zou zien. En ach had genoeg om van na te genieten dus zo erg  vond ik dat niet. Hij heeft een drukke baan en bezigheden, het zal echt niet altijd even makkelijk zijn om tijd vrij te maken, lijkt mij toch. En eerlijk is eerlijk, volgens mij word ik al veel meer verwend dan de meeste subs die ik ken. De meesten zien met veel moeite hun Meester 1 maal in de week, als ze al geluk hebben. De meerderheid ziet hun Meesters zelfs nog veel minder dan dat.

Maar Mr. Rik heeft me toch weer kunnen verrassen want Hij kon als ik wilde donderdag ook nog wel even langskomen. Als ik wilde ??? Natuurlijk wilde ik dat. Vind het heerlijk als Hij er is. Op wat voor manier dan ook.  Al is het maar voor een babbeltje.

En inderdaad tegen drie uur was Mr. Rik, bij me aangekomen. Ik was geloof ik in een vrij vrolijke stemming. Weet ook niet wat het was maar was echt wel in een gieberbui. Nu iedereen die me kent, weet wel dat ik een lachebekje ben. Had het alleen donderdag toch wel goed zitten al was Mr. Rik ook in een heel luchtige bui. Nu dat ik begon te giechelen was niet zo gek. Ik had de dag ervoor een heel leuk pakketje ontvangen bij de post. Namelijk onze nieuwe vibrator. Ik had een magic wand vibrator besteld, maar door kleine vergissing heb ik een echte fairy onvangen. En had gevraagd of ik hem de avond er voor mocht uittesten, maar dat was een nee geworden. 

Dagboekje: 29 augustus 2012 - Drijvend subje - Deel 1

Hoi hoi Dagboekje,

Soms kun je dat zo hebben… heb al een hele tijd de schrijfkriebels maar het wil er gewoon niet uitkomen, wat je ook doet en hoe het in het hoofdje dan ook maalt. Zit je ineens muurvast.

En daar sta je dan … nu ja zie wel wat er uit die typ-vingers van mij komt rollen. Weet wel dat ik vorige week weer heerlijk genoten heb van Mr. Rik. Ook zoiets, het lijkt plots heel erg ver en tegelijkertijd ook helemaal niet. Komt een beetje ook door ons apenlandje. De eerste keer dat Mr. Rik is geweest vorige week was het nog ‘puf-je-dood’ weer. En ondertussen beginnen de weermannen en vrouwen op tv ineens helemaal in herfststemming te geraken terwijl ik nog ergens lig te drijven in mijn bed met herinneringen aan een hete zwoele middag.

Maar zelfs drijvend was het weer een hele ervaring voor me.

Vrij vlug zijn we de slaapkamer in beland en kwamen de speeltjes en voor mij vooral het maskertje (nu ja lol hoe omschrijf ik dat voor je: een leren blinddoekje) tevoorschijn. Het maakt en blijft de ervaringen dan helemaal anders maken zodra mijn ogen zijn afgedekt. Het scheelt al als ik mijn bril niet op heb maar met dat blinddoekje voor, zal het blijven zeggen: Langs de ene kant voel je je zoveel kwetsbaarder, ikke toch en tegelijkertijd aan de andere kant ervaar ik zoveel meer. Mijn huid wordt gevoeliger, hoor beter, ruik beter, alles wordt gewoon 20 x intenser en als ik heel eerlijk ben, juist door verblind te worden, valt er een masker van me af. Weet niet eens of ik het helemaal juist verwoord, maar voelt aan als een bevrijding. Ik ben zo getraind door mijn opleiding indertijd en mijn vroegere werksituaties dat ik constant mensen aan het lezen ben, en daar op probeer te anticiperen. In te schatten wat ze willen, wat ze verwachten van me, aan het nagaan of ik het goed lees… het is zo’n tweede natuur dat ik me daar niet eens meer van bewust ben maar als dan plots je ogen worden weggenomen (figuurlijk lol wil ze niet echt weg ) dan daalt er meteen een rust over me heen. Arme Mr. Rik, ik kijk ook echt wel graag naar hem maar had het hem al verteld en maakt dit het ineens weer duidelijk: ben iemand die altijd maar haar radertjes laat draaien in het koppeke… Lastig hoor, zo soms zou je echt de off-switch moeten kunnen vinden en ooit kom ik die nog wel tegen ook, wel kans dat ik hem heel lang uit laat, die knop.

En daar ga ik weer, ging je vertellen over al de dingen die we nu weer hadden uitgespookt en voor ik het weet ben ik een heel filosofisch gesprek met mezelf aan het aangaan. 

Weet je, het is trouwens wel fijn (en nu dwaal ik lekker weer af) om terug een dagboekje bij te houden. Als kind deed ik niet anders en heb ze trouwens nog allemaal van toen, maar je begint dan automatisch je eigen daden en gedachten in vraag te stellen, je kijkt terug op dingen en vaak even van een afstandje en wordt alles plots veel duidelijker en soms ook omgekeerd. Merk je dat je iets dat je als vanzelfsprekend aannam, dat plots helemaal niet is. Heb je dus gemist dagboekje ;).

Dagboekje: 29 augustus 2012 - Plagen, plagen, plagen - Deel 2

Hoi hoi Dagboekje,

Daar ben ik al weer, nog altijd dezelfde dag dat ik aan het pennen heb. Eigenlijk zo’n ouderwetse uitdrukking want het getyp is echt niet meer het pennen van vroeger (en oei wat had ik dan na mijn epistels altijd kramp in mijn linkerhand van al dat geschrijf… is trouwens nog altijd wel zo dat als ik echt in tekstmode/schrijfmode ben (en dan zit me iets vreselijk dwars meestal), ik meestal wel naar pen en ouderwets papier grijp). Maar om het voor mezelf wat makkelijker te houden gooi ik afgelopen donderdag maar even in een nieuw dagboekverslagje.

Donderdag zat even in de soep voor me. Mr. Rik had me dinsdag laten weten dat hij zou proberen om woensdag avond nog langs te komen. Maar had me al meteen gezegd dat het een grote maar was nog… En dat snap ik ook echt wel. Nu had ik me woensdagavond toch nog omgekleed in een vrij braaf outfitje. Er stond niet echt iets op de planning buiten gewoon even lekker bij elkaar zijn en wat praten  en eigenlijk gewoon dus even genieten. Dus had een t-shirtje aan met minirokje, mijn trouwe band en een open-kruis legging :D. Maar helaas Mr. Rik heeft het woensdag avond niet gehaald. Wist dat ie het geprobeerd had. En eerlijk had hem alleen maar dinsdag verwacht dus zat er ook totaal niet mee  in. Heb eigenlijk wel een fijne avond gehad want die kleding laat je je toch ook beetje anders voelen he. Wat sexyer, vrouwelijker, heter, geiler….  Dus had eigenlijk een rustige maar toch fijne avond gehad.  En weet je dagboekje. Mensen zeggen vaak : ik probeer te komen of dit of dat . Bij de meesten weet ik dan ook: laat maar zitten, die zie ik niet. Van Mr. Rik weet ik gewoon dat hij geen loze woorden zegt en dat het ook niet voor niets was dat hij voorzichtig was en als dingen dan niet lukken zit ik er niets mee in. Krijg het wel op mijn heupen als iemand zegt zal dit doen, ik kom dan en dan gewoon niet opdaagt en das dus iets heel anders.

Kreeg ik echter een mailtje van Mr. Rik dat hij toch nog ging langskomen of donderdag of vrijdag. En toen ben ik de mist in gegaan. Had geen idee wanneer hij precies ging langskomen en moest donderdag toch nog even uit de deur maar helemaal in gewone kleding gaan zitten dat voelde ook niet juist aan. Dus zelfde shirtje en rokje aangeschoten alleen en dat was een big mistake, wel gewoon een bhtje, slip en een dichte legging. En wat denk je is Mr. Rik toch opgedoken donderdag ochtend. Ik was dus echt wel wat over-dressed en is een foutje dat ik niet meer zal maken. Zeker niet gezien wat er daarna volgde maar loop nu op de zaken vooruit. 

Mr. Rik is het geloof ik niet met me eens maar hihi hij is begonnen… Jeps had een vrij uitdagend shirtje aan maar hij begon de bovenkant van mijn borsten te strelen… Echt ik heb nooit geweten dat iemand je zo gek kan maken en echtig waar, plagen is een vorm van bdsm. Echt wel. 

Oh wat zat ik mezelf te vervloeken dat ik zoveel kleding aan had, en ook dat Mr. Rik nog zoveel aan had. Hij bleef me maar plagen. Door mijn kleren heen. Mijn borsten, mijn benen, naar mijn kutje, en allemaal met al die lagen stof er tussen, vreselijk !!!!!! Ik probeerde hem ook maar aan te raken maar moet zeggen, Mr. Rik kan heel afleidend zijn hoor. Wilde ik dichterbij komen voel ik plots zijn heerlijke mond in mijn nek, zijn handen die mijn borsten en tepels aan het kneden zijn. Wil ik hem kussen, trekt hij zich net zo ver terug dat ik er niet bij kan.

Dagboekje: 17 augustus 2012 - Contracten en verwennerijen - Deel 1

Ik en boeken, soms valt je ineens iets in en maak je een klik waar je niet bij stil staat.

Maar zit nu plots midden in het verhaal. Even bij het begin beginnen.

Ik heb het idee in een paar weken tijd zulke grote sprongen te hebben gemaakt dat ik nu gewoon verbaasd achterom aan het kijken ben. Het is wat lastig uit te leggen maar het is alsof er een wereld is opengegaan die ik altijd heb geweten dat ie er is en die ik altijd in mijn ooghoeken heb kunnen zien maar pas nu ben ik klaar om die wereld ook echt te ervaren. Ik heb mezelf altijd geprofileerd als een lust-sub en vergis je niet, dat ben ik ook . Zonder het lust gedeelte zegt de bdsm me niet veel maar sinds kort begin ik dus ook te beseffen dat het zoveel meer is in lust en bdsm, dan alleen seks of seks met dwang, begin te beseffen dat lust niet eens perse seks hoeft te zijn maar het een verlangen naar is:  kan zijn naar seks, kan zijn naar het vervullen van die andere behoefte die ik nu pas aan mezelf durf toe te geven: het verlangen naar die echte onderdanigheid, niet gespeeld, gewoon natuurlijk en zo doodeng voor die in het dagelijkse leven zo zelfstandige vrouw die alles zelf wel redt en doet … het verlangen naar die echte dominantie door iemand die dat niet nodig heeft om zijn onzekerheden te verbergen maar dat gewoon diep in zich heeft net als ik die onderdanigheid bezit, het verlangen naar tegelijk die tedere en straffe hand die je letterlijk en figuurlijk op zijn plaats kan houden en je je grenzen aangeeft en ook je eigen grenzen laat overgaan… het verlangen naar pijn die op dat moment geen pijn meer is maar een genot die je innerlijk vervult en kalmeert en opwindt en soms ook boos maakt… Ben eindelijk beginnen te beseffen dat er gewoon zoveel meer is… en degene die me dat kan geven en geeft, is MrRik.

Afgelopen weekend vond ik plots een mailtje in mijn mailbox van hem en eerlijk, zodra ik die vind vlieg ik altijd al half metertje de lucht in van verlangen, verwachting, nieuwsgierigheid … en las dat er een vooropzet contract was bijgevoegd. Wat ik op dat moment allemaal voelde. Het is lastig te omschrijven. Toen ik hem paar weken geleden voor mezelf echt aanvaard had als mijn Meester, voelde ik een rust over me heen komen en dit versterkte dat aan de ene kant maar aan de andere kant… nu begint het echt, he. Het vrijblijvende is weg, het vluchtige is vervlogen en ik zou weten waar ik aan toe was. Als ik dit tekende kon ik niet meer terug, wat zou er instaan??? Hihi het is ongelooflijk eigenlijk hoeveel gevoelens en gedachten je in een paar seconden door je heen kunt voelen schieten.  Stond wel in het mailtje dat ik niet moest schrikken maar net de enige reactie die ik niet had was geschrokken zijn. Tot voor kort had ik nooit gedacht aan de combinatie van MrRik, een contract en vaste sub/slavin zijn maar een anderhalf jaar laat toch wel sporen na want zag de bijlage en had meteen zoiets van: het is inderdaad nu het goede moment hiervoor. Een bezegeling, start, duidelijkheid al ineen. 

Dagboekje : 17 augustus 2012 - op bezoek bij een Mrs - Deel 2

Nu ben deze week helemaal verwend geweest want de volgende dag zou MrRik weer komen. Hij had me een kleine hint gegeven dat ik een nieuwe ervaring rijker zou worden… Heel gemeen natuurlijk, weet je iets maar eigenlijk weet je helemaal niets… dus was echt stik nieuwsgierig ook. Achteraf gezien heel goed dat ik het niet wist of mijn fantasie hier was overuren gaan draaien en was ik vermoed ik heel hard weggelopen.

Eerst zat ik zelf al in de knoei. Ging nu vandaag al ons nieuwe contract in of nog niet… dus toen ik voor mijn kleerkast stond was ik helemaal de kluts kwijt. Stond in het contract dat ik hem zou opwachten zonder kleding behalve bij… maar  een paar hold-ups kon toch al niet onder kleding vallen of wel soms? En ik weet hoe gek MrRik is op hakjes dus tja die kon ik dan toch ook niet uitlaten, maar verder …  Voelde toch beetje vreemd om zo verder zonder iets aan op hem te wachten. Dan merk je pas dat kleding je toch een zelfzekerheid en veiligheid geeft die je niet hebt zonder kleding. Tenmiste zo is het voor mij toch. Niet dat ik nu zo preuts ben  maar zonder iets aan loop ik eigenlijk nooit (in mijn geval ook beetje praktisch: heb dikke beentjes en dat schuurt dan allemaal zo en tja ook stomaatje he, hoort nu eenmaal bij me maar die zit altijd ingepakt en alles plakt dan zo makkelijk maar dat zal wel aan mij liggen)…

En zo lag ik op hem op mijn zeteltje te wachten op hem, net als altijd met die positieve aangename verwachtingen, een nat kutje… erg hoor zodra ik weet dat MrRik kan komen gaan de sluizen open lol. Jups echt wel een geil loops teefje dus vrees ik. 

Natuurlijk ben ik toen hij aankwam meteen de mist ingegaan hahaha, ben met alles vergeten in houding te gaan staan. Al wist ik ook niet zeker of dat toen al verwacht werd, waar ik zou gaan staan (ben ik nog niet uit dus … woonkamer, eetkamer. Maar voor volgende keer zit het in mijn hoofdje. Als ik hem hoor rechtspringen houding gaan staan en pas daarna begroeten… Leer het wel.

Eigenlijk wilde ik meteen MrRik overstelpen met vragen wat gaat er gebeuren, is het hier, komt er volk hier, is het op verplaatsing … die nieuwe ervaring, mijn hoofdje zat er vol mee.  Maar in plaats daarvan ben ik letterlijk door hem van mijn sokken gegooid want hij bleek een cadeautje bij te hebben. En ik was zo onderste boven dat ik denk ik nogal deuzig heb gereageerd… Het eerste wat hij me gaf was mijn nieuwe collar. En het gevoel daarvan, kan het niet beschrijven. De collar is zwart leer, met allemaal kleine steentjes op, niet zo breed gelukkig dus kan gewoon mijn nek bewegen (een cm, anderhalve cm breed) en in het midden de ring waaraan je vastgehaakt kunt worden. Heb hem meteen omgedaan en hij zit heerlijk en voelde me zo trots en gelukkig dat ik hem om mocht.

Maar dat was nog niet eens alles want toen toverde MrRik plots nog een heel mooi zwart jurkje te voorschijn… wist ik even helemaal niet meer hoe ik het had. Het is een prachtig jurkje, zwart, zonder mouwtjes, komt tot aan de knieen en natuurlijk zijn mijn borsten makkelijk beschikbaar voor hem want het werkt met soort omslag van voor… Het is een jurkje dat ik ook zal koesteren. Heb geloof ik nog nooit zoiets vrouwelijks gehad. Durf ik zelf ook niet te kopen trouwens.

Verhaal : Heet winkeldagje in Aachen

Een dag later is het weer eindelijk weer opgeknapt en kunnen mieneke en haar Meester eindelijk naar Aachen. Een tripje dat al veel langer op de planning stond maar dat er nooit van is gekomen. Aangezien mieneke een maatje meer heeft zoals ze dat netjes zeggen, is shoppen in Duitsland veel leuker voor haar. De Duitsers weten tenminste de BBW’tjes (big beautiful woman) te appreciëren en hebben dus ook veel grotere maten en leukere kleren dan ze ooit in dit apenlandje België kan vinden.

Waar het gisteren zo’n verschrikkelijk druilerig weer was, ziet ze nu als ze wakker word, heerlijk het zonnetje schijnen. Wanneer ze checkt op de radio hoort ze ook dat het zowaar terug over de 20 graden zal worden vandaag. Twijfelend staat ze voor de kleerkast. Zoveel heeft ze nu ook weer niet meegenomen maar ze voelt zich dapper vandaag en trekt gewoon een kort rokje aan (eentje die wel over haar billen valt trouwens), makkelijke leuke schoentjes, en een net topje met een net iets dieper decolleté. Er onder een net zwart bh’tje en bij passende slip en ze is weer helemaal klaar. Ook haar make-up houdt ze maar beperkt en haar haar vlecht ze vlug in. Zelfs al is het maar 1 item dat ze moet passen straks, een ding heeft ze wel geleerd als ze op shoppings-jacht is: kleed je makkelijk en maak dat je haar niet teveel in de oorlog kan.

Terwijl ze het ontbijt aan het maken is voor hun tweetjes hoort ze ook haar Meester wakker worden en boven wat rotzooien. Ze voelt een glimlach op haar gezicht verschijnen als ze denkt aan de vorige dag en ze beseft ook dat zijn beloning nog altijd open staat van dat spelletje kaart.

Wanneer hij even later zich bij haar voegt, achter haar komt staat en een heerlijke zoen geeft in haar nek, voelt ze zich helemaal opleven. “Hmmm, je ziet er heerlijk uit, meis” fluistert hij in haar oor. En voor ze het goed en wel beseft heft hij haar rokje op, merkt ze dat hij zijn broek los maakt. “Je hebt alleen veel te veel aan meis” zegt hij bestraffend, onderwijl haar slip van haar kutje rukkend, “die gaat uit, en blijft uit, de hele dag” “Maar…” Meteen grijpt hij haar stevig vast aan haar borsten, zijn stevige harde lul totaal onverwacht in haar kutje stotend. “Meester!” roept mieneke verschrikt uit, maar direct voelt ze zich ook heel heet en nat worden. De geklutste eieren vergetend. Ze houdt zich vast aan het aanrecht terwijl hij heerlijk diep en vlug in haar stoot onderwijl zachtjes haar nek bijtend en is hij haar borsten door haar bh heen aan het masseren, nu masseren… ze kreunt als hij flink in haar tepel knijpt nog dieper in haar doorstotend. “ Begrepen” herhaalt hij dringend, heviger in haar stotend, zijn tanden in haar nek, zijn hand draaiend aan haar tepel. “Ja Meester” kreunt mieneke opgelaten. Nog een paar keer stoot hij diep in haar om dan onverwacht haar los te laten en aan tafel te gaan zitten. Verdwaasd kijk mieneke hem aan.” Hey, das niet eerlijk, “ denkt ze bij zichzelf, haar kutje klopt vol verlangen, haar tepels hard en stijf van zijn behandeling. Ze staat nog met trillende benen aan het aanrecht, rokje opgestroopt, één borst vrij hangend uit haar bh en haar slip vergeten op de grond. Ze draait zich om en kijkt hem aan, wel beter wetend dan nu te gaan morren en protesteren. Wat er dan zou gebeuren… wil ze eigenlijk liever niet weten maar ze voelt zich behoorlijk sletterig en heet en gefrustreerd door de korte onafgemaakte neukpartij. Hij kijkt haar aan, zijn gezicht volkomen neutraal alsof er niets is gebeurd ‘Voor mij goed doorbakken omeletje graag”. Ze wil haar rokje, terug naar beneden doen en haar borst terug in de bh maar zodra ze haar rok aanraakt hoort ze hem protesteren: “Heb ik gezegd dat je dat kunt doen, laat maar zo”  mieneke voelt het schaamrood naar haar wangen stijgen. Ze ziet er niet uit zo en voelt zich behoorlijk sletterig zo, wat natuurlijk ook wel zijn bedoeling is, maar toch… Met ontblootte billen doet ze dus maar verder.  Vijf minuutjes later zijn de eieren klaar en serveert ze ze op tafel. Ze wil gaan zitten en merkt plots dat hij nog een verrassing heeft voor haar.

Op haar stoel staat een dildo klaar met zuignap. “Ga zitten, meis” “Ik… euh, ja Meester” mieneke weet nu even helemaal niet meer hoe ze het heeft en begint zich serieus af te vragen hoe deze dag gaat verlopen. Ze had zich voor zien op een winkeldagje in Aachen maar als hij in deze stemming is, heeft ze zo het vermoeden dat dat winkelen maar bijkomstig is en dat er dus iets heel anders op de planning staat en ze vermoed dat ze tegen vanavond totaal op zal zijn van de spanning, de verwachtingen, de verrassingen die hij in petto heeft voor haar. Voorzichtig zet ze op haar stoel neer. De dildo glijdt zonder moeite haar natte kutje in, nog vochtig van die korte hevige neukpartij van daarnet. “Eet.” Is alles wat hij zegt. De dildo is eigenlijk net te groot voor haar en mieneke haar gedachten staan nu niet echt naar gebakken eieren en brood maar ze weet ook wel dat hij het meent. Als ze niet eet, krijgt ze daar later spijt van.

Verhaal : Een dagje rust, of toch niet?

De volgende dag is mieneke nog altijd aan het bekomen van haar avontuur in de schuur. Ze heeft het al eerder gedacht die week maar weer heeft hij, haar prachtige Meester, een droom van haar doen uitkomen. Ze voelt nog altijd al die heerlijke handen op haar. Ze voelt nog altijd die lekkere pikken die haar aan het neuken waren terwijl haar Meester glimlachend toe keek, genietend van haar genot maar ook van het feit dat ze zo gebruikt werd. Voor hem, op zijn bevel.  Ze hoort nog hoe ze haar teef, hoer, wijf, slet noemden terwijl iedereen haar voor zijn of haar eigen plezier aan het gebruiken was. Ze geniet nog na van de borsten die ze heeft betast en de kutjes die ze heeft gelikt en van het feit dat elke cm van haar eigen lichaam wel iets heeft ondergaan, van een kneep tot een mepje tot de bondages, de speeltjes… het was echt een heerlijke dag.

En toch… hoe uitgeteld ze gisterenavond ook was. Seks, lust is blijkbaar net zo iets als honger. Alles is nog supergevoelig in haar lichaam maar nieuwe dag en ze heeft al weer trek… echt ze schaamt zich gewoon voor zichzelf, zo onverzadigbaar als ze is.

Hij had haar echter beloofd dat ze vandaag er een rustig dagje van zouden maken. Geen spectaculaire dingen vandaag en ze is er wel blij mee ook. Helaas is het weer plots omgeslagen. Het is van de twintig graden gisteren ineens ijskoud geworden en al de hele dag aan het regenen waardoor ze gedwongen binnen moeten blijven. Niet dat dat zo erg is, deze voormiddag hebben ze elkaar heerlijk verwend.

Op een bepaald moment kwam hij naar haar toe en begon haar nek te masseren. ‘Maar meisje toch, je hebt allemaal gespannen nekspieren… kom maar mee’. Terwijl ze de trap op liepen, kuste hij haar zacht in haar nek, zijn handen op haar volle billen leggend. In de slaapkamer draaide hij haar naar zich toe en begon heel teder en zacht een voor een alle knoopjes van haar blouse los te maken.  Ze had vandaag ook gewoon een bh en slipje mogen aan doen en heel sensueel was hij met zijn handen over haar zwarte bh aan het gaan, de contouren voelend en haar rillingen bezorgend. Om dan met één knip (tja wat kan ik zeggen, hij heeft ervaring) haar bhtje los te maken en hem sensueel van haar schouders te laten glijden zodat haar volle borsten heerlijk vrij kwamen. Meteen richtten de tepels zich op die hij een voor een in zijn mond nam. Net zo teder begon hij er aan te zuigen en likken onderwijl haar verlossend van de rest van haar kleding. Uit met de broek, haar slipje.  Automatisch voelt ze hoe hij haar kutje op gladheid checkt. Hoe teder en lief hij nu ook is, hij blijft toch altijd echt wel een Meester ook, denkt ze gniffelend bij zichzelf. Maar dan legt hij haar dus op het bed en begint haar gewoon heerlijk te masseren. Mieneke voelt zich in de zevende hemel als ze zijn handen haar nekspieren voelt losmaken. Langzaam dwaalt hij af naar haar rug. Hoewel het een echte gewone massage is, heeft het tegelijkertijd iets ongelooflijs erotisch ook. Hij zit op haar en ook hij heeft al zijn kleren uit. Ze voelt zijn stijve lekkere lul tegen haar billen aan, hoewel hij verder niets doet. Alhoewel, ze heeft nooit geweten dat haar borsten behoorde tot het massage gebied van de rug. Langzaam draait hij haar om. Diep in de ogen kijkend, masseert hij zacht en teder haar borsten. Zijn handen kneden ze maar zonder de felheid die hij vaak gebruikt als ze aan het seksen zijn. Het blijft heel sensueel en rustig. Mieneke kreunt. Ze is ondertussen weer helemaal seksueel opgeladen en gewoon hartstikke geil dus en wil hem ook verwennen. Maar hij neemt zachtjes haar handen vast boven haar hoofd en volkomen onverwacht hoort ze een klik en voelt ze hoe haar handen in handboeien aan de stijl van het bed zijn vastgemaakt. ‘Laat je maar gewoon verwennen meis, ik ken je’. Hij zet ondertussen gewoon zijn sensuele verleiding verder. Kusjes achterlatend op haar borsten, haar buik, haar navel alsmaar lager. Uiteindelijk  bij haar schatkamer belandend die ondertussen verlangend klopt voor hem. Haar kutje, is echt nat en klaar voor hem. Maar ook hier blijft hij haar plagen. Haar schaamlippen bevoelend, een vingertjes erlangs wrijvend, maar uit de buurt van haar clitje en grotje zelf blijvend. Gefrustreerd kreunt ze. Hoe heerlijk het ook is, ze wil meer. Ze wil hem voelen. Wil zijn lekkere lul in haar, ze wil zijn lichaam op het hare. Als ze het wil zeggen voelt ze zijn mond op de hare, al haar woorden, protesten, kreunen in de kiem smorend. Zijn tong speelt een zacht en intiem spel met de hare. Zijn lichaam op dat van haar, hem voelend maar toch ook niet. Hij blijft haar plagen, opwinden zonder echt iets te doen, haar verder en verder omhoog stuwend in haar verlangen. ‘Alsjeblieft, neem me’ fluistert ze, maar hij kust als antwoord alleen haar neusje. Zijn handen blijven spelen met haar lichaam maar nog altijd haar grootste schat vermijdend. Ze voelt het kloppen in haar kutje dringender worden en duwt haar bekken omhoog. Maar hij blijft haar borsten likken, kussen, heel zachtjes bijten, ze voelt zijn handen, zacht over haar lichaam dwalen haar duizenden elektrische schokjes toedienend zonder dat hij echt iets doet. Dan begint hij heel gemeen maar nog altijd heel rustig en teder met zich zelf te spelen. Ze kan alleen maar toekijken terwijl hij zijn heerlijke lul aan het aftrekken is boven haar. Haar handen zijn vast en hoewel ze haar heupen naar hem toe duwt, negeert hij dat volkomen. Hij zegt niets, maar kijkt haar alleen maar aan, zijn lul rustig aftrekkend. Spelend met zijn ballen, hij laat haar zien hoe hij zijn eikel zachtjes streelt om dan weer rustig zijn lul verder af te trekken. Het verlangen in mieneke wordt groter en groter. Ze wil niet dat hij zich aftrekt. Ze wil dat hij haar neukt, dat hij zijn lekkere pik in haar stopt, ze wil hem helemaal op zich voelen en niet alleen die lekker billen van hem die haar neer gepind houden. ‘Wat is er dan meis???’ vraagt hij plagend. Mieneke barst het uit ‘ik wil U in me, ik wil U voelen, ik wil dat U met met vrijt, ik wil één zijn met U’. Als beloning omdat ze echt gewoon uitflapt wat ze wil kust hij haar nogmaals op de mond haar een diepe sensuele tongzoen gevend en dan voelt ze hem heel rustig in haar schuiven. Heel langzaam begint zijn heerlijke pik in haar kutje te bewegen. Ze wil weer haar heupen omhoog duwen om hem nog dieper te voelen maar hij houdt haar tegen, haar tergende langzaam en diep neukend. Zo traag, zo rustig, zo intiem. Mieneke hapt naar adem. Ze wil aan de ene kant dat hij haar suf neukt maar dit is zo heerlijk, zo emotioneel dat ze zich automatisch aanpast aan zijn ritme. Zachtjes vingert hij haar ondertussen ook, haar ondertussen blijven kussend, haar lichaam verwennend en borsten verwennend met zijn handen en tong… telkens ze tegen het hoogtepunt aan zit, last hij een pauze in. Haar frustrerend doen verlangen naar meer. Ze smeekt hem, ze kreunt en steunt, het gevoel gek te worden maar hij blijft haar plagen, haar verwennen, haar op het randje houdend. Ze kan voelen hoe opgewonden hij zelf is. Zijn  pik is keihard, maar hij straalt een energie uit die haar helemaal gek maakt. Zijn  controle is ongelooflijk en niet alleen de controle over zichzelf, maar over haar. Mieneke is op het punt dat de tranen in haar ogen staan, zo graag wil ze zichzelf verliezen maar nog altijd duwt hij haar net iets verder, blijft hij haar zacht en teder verwennen zonder te laten komen. Hoe lang hij haar zo plaagt weet ze niet, het lijken uren, dagen, eeuwen. Een waas van verlangen dat haar omhult maar eindelijk voelt ze hoe hij haar echt heerlijk en diep begint te neuken, zijn lichaam op het hare, zijn vingers op haar clitje. En met een oerkreet komt ze klaar, zo intens dat het lijkt alsof de wereld echt even stopt met draaien. Het zelfde moment voelt ze hoe ook hij zich met een kreet laat gaan en haar helemaal vult met zijn zaad. Hierna blijven ze gewoon een hele tijd op elkaar liggen, hij nog altijd in haar, gewoon nagenietend van een heerlijke ervaring.

Verhaal : Een schuur vol verrassingen

mieneke is verbaasd hoe vlug de week gaat. Het lijkt alsof ze nog maar net is aangekomen maar het is nu al weer zondag. ‘Het is toch zondag’, vraagt ze zich af, vlug op de kalender kijkend. En jawel hoor. In gedachten overloopt ze de afgelopen dagen… er is al zoveel gebeurd. De neukbeurt op de parking, die dikke dildo die ze zo lang heeft in gehad, die uitstap naar het bos waar ze nog altijd met verbazing aan terug denkt. Ze had nooit verwacht dat ze dat soort dingen zou aanvaarden, die vernedering, die mate van gehoorzamen. Dan natuurlijk de keukentafel… Ze heeft zoveel meegemaakt in zo korte tijd en ze zou denken dat ze ondertussen wel genoeg heeft van al dat gespeel en geseks. Maar niets is minder waar. Vanmorgen werd ze weer heet en geil wakker terwijl ze eigenlijk helemaal niet weet wat er op de planning staat.

Ze hebben vanmorgen gewoon lekker samen gezeten, gebabbeld. Hij heeft haar verteld dat ze morgen een stukje gaan rijden. Maar meer dan dat weet ze dus ook niet. Ze hebben trouwens samen zalig buiten gezeten. Het lijkt alsof zelfs de weergoden hen gunstig gezind zijn want elke dag is het mooier en warmer geworden. Ok naakt in de tuin gaan liggen zonnebaden zit er nog niet in, maar de dikke winterjassen en truien kunnen ondertussen wel in de tassen blijven zitten.

Terwijl mieneke de boel wat opruimt van hun uitgebreid ontbijt en de kaarten er bij vist, want ze gingen nog een stukje wandelen. Heel eerlijk, zo graag wandelt ze wel niet, maar fietsen hier in de ardense bergen is beetje te veel van het goede en het is er het seizoen nog niet naar om de riviertjes in te duiken. Dus trekt ze zo meteen haar goede stevige wandelschoenen maar weer aan, lange broek, t-shirt met lange mouwen, heel degelijk maar zo onsexy. ‘Ach, je kan niet alles hebben’ denkt ze bij zichzelf, en wie weet wat de dag nog brengt. Alhoewel ze moet zeggen na de behandeling van gisteren op de keukentafel is ze nog behoorlijk beurs. Haar kutje is echt behoorlijk schraal en gevoelig. Haar borsten na alles van de afgelopen dagen, hebben zelfs blauwe plekken. En dan nog maar te zwijgen over haar kontje. Ze heeft nooit beseft hoe gemeen een keukentafel kan zijn want een dag later voelt ze nog altijd de rand in haar bips staan. Ze weet eigenlijk niet of ze moet hopen op een rustdag vandaag of juist het tegendeel. Op dat gebied is haar Meester ook altijd zo gesloten als een oester.


Alsof hij een duiveltje in een doosje is dat te voorschijnt springt, ziet ze hem binnenkomen. Net als haar ondertussen, goed en deugdelijk aangekleed. Hij heeft een rugzak bij, waar ze vermoed dat wat te drinken en te eten in zit. Nu vermoeden, zij heeft daarnet de boterhammen staan smeren en de koekjes verzamelt. Hem kennende zal er ook wel een verbanddoos in zitten. ‘Zo’n grote rugzak, voor een wandelingetje’ vraagt ze verbaasd ‘Of gaan we heel de Ardennen door struinen ???’ voegt ze er een beetje bezorgd achteraan. Momenteel is ze echt wel niet in topconditie om kilometers en kilometers te gaan wandelen. Hij glimlacht echter ‘Geen paniek hoor meis, ben gewoon op alles voorbereid, beter teveel bij dan te weinig he’. Das natuurlijk ook wel waar.

Verhaal : Een gevulde middag in de keuken

De volgende ochtend wordt mieneke heerlijk uitgerust, vitaal en vrolijk wakker. Ze ligt nog heel even na te genieten van de vorige dag en al de avonturen die ze al heeft mee gemaakt onderwijl nog even iets dichter tegen haar Meester aanschuivend. Zijn arm ligt heerlijk op haar, blijkbaar nog altijd gevoelige, borst. Haar billen in zijn schoot. Als ze nog iets dichter schuift kan ze zijn lekkere mannelijkheid tegen haar kontje voelen maar ze houdt zich in. Vijf minuutjes geeft ze zichzelf en dan gaat ze even een kleine ontsnappingspoging wagen uit dit heerlijk bedje. Ze is zelf altijd vreselijk vroeg wakker, wat zo zijn na en voordelen heeft. Voordeel is dat ze dan vlug alles aan de kant kan maken voor hij wakker is en maar het is ook wel gezellig als hij later wakker wordt en merkt dat de verse pistoletjes al op tafel staan. De koffie gezet is en hij maar heeft aan te schuiven. Of ze ruimt gewoon lekker de boel op, doet haar eigen dingetjes en kruipt dan gewoon lekker terug het bedje in. Ze zou het fijn vinden ook wel eens door hem wakker gemaakt te worden maar helaas kan ze die innerlijke klok niet afzetten.

Hij protesteert wanneer hij de warmte van haar lichaam kwijt raakt dus blijft ze meteen doodstil liggen. Het zou zo zonde zijn als hij nu al wakker wordt hè. Wanneer ze hem rustig hoort verder ademen ontsnapt ze stil en vlug uit de dekens en zijn zalige warmte. Brrrr het valt tegen. Het is maar koud in de slaapkamer. Op blote voetjes trippelt ze de trap af. Toch ondertussen maar even een dikke trui aan trekkend. Hij ziet het nu toch niet en het is inderdaad misschien niet echt sexy maar wel lekker warm. Eenmaal beneden ruimt ze vlug de rommel van de vorige avond op. De wijnglazen weg. De speeltjes die toch nog her en der liggen weer netjes in de tovertas. In een wip is het hele huisje aan de kant. Waarna ze in de keuken nog vlug de afwas gaat doen. Het uitzicht door het raam is prachtig. Het heeft die nacht blijkbaar toch nog gevroren en alles is bedekt met een dun laagje rijp. Ze ziet hoe het ondertussen al weer aan het opwarmen is, want dunne nevelslierten kringelen de lucht in. Het zonnetje schijnt al echter al opperbest. mieneke glimlacht. Ze heeft echt wel zin in vandaag.

Nadat ze de afwas heeft gedaan, nog heel even, lekker met een boek op de bank. Dan ziet ze dat het plots alweer bijna  10.00 uur is. Woeps straks is hij wakker, en zit zij hier nog te lezen over haar tovenaarshelden en draken… Zachtjes sluipt ze terug naar boven waar ze net zo stil en rustig als daarstraks terug het bed in glipt. Ze is echter niet van plan om hem nu nog lang te laten slapen, daar is het een veel te mooie dag voor. Zijn gezicht is heerlijk ontspannen terwijl hij nog zo rustig ligt te slapen. Ze kijkt hem nog even aan voor ze heerlijk ondeugend haar handjes laat afdwalen naar zijn mannelijkheid. Heel rustig en doelbewust begint ze hem te strelen. Ze merkt vanzelf dat hij wakker begint te worden, als ze zijn lekker lul harder en harder voelt worden. Voor hij helemaal wakker is, duikt ze onder de dekens en neemt zijn zalige pik in haar mondje. Heel rustig en zacht is ze hem aan het pijpen. Haar tong om zijn eikel heen. Sabbelend op zijn kopje om hem daarna rustig wat dieper in haar mond te schuiven. Als ze hem zachtjes hoort kreunen, weet ze dat ze goed bezig is. Zijn handen liggen loom op haar schouders. Terwijl hij geniet van de tedere pijpbeurt. Iets vlugger neemt ze hem diep in haar mondje. Makend dat hij haar tanden niet kan voelen en dat ze hem tegen haar keeltje voelt duwen. Hij smaakt ook zo verdomde lekker. Met haar handen speelt ze lief met zijn ballen. Ze zacht masserend, haar vingers afdwalend over de spieren tussen zijn anus en zijn ballen. 

Verhaal : Een bos van stilte

mieneke kruipt lekker weg in de armen van haar Meester, nagenietend, navoelend van wat er die dag allemaal is gebeurd. En ze weet ook dat de dag nog niet voorbij is. Glimlachend dommelt ze uiteindelijk in slaap. Als ze na een uurtje wakker wordt, is ze helemaal verkwikt terug. Ze zou er zo nog een dag aan kunnen plakken.

Zachtjes kruipt ze uit de arme van haar Meester, hij ligt zelf ook heerlijk nog te slapen en ze vind het doodzonde om hem nu al wakker te maken.

Ze gaat eindelijk eens rustig het huisje bekijken waar ze zijn aangekomen. Met al die opwinding van daarstraks, is dat er eigenlijk niet meer van gekomen.  De woonkamer waar ze staat is gezellig aangekleed. Niet zoals in de meeste vakantiehuisjes die ze kent met aftandse kapotte meubelen en zo saai dat je je soms afvraagt of er een wedstrijd bestaat van lelijkste en saaiste vakantiehuisjes inrichten. Nee, het tegendeel is hier waar. De meubels zijn niet nieuw maar stralen gezelligheid en degelijkheid uit. De bank die geplaatst is voor de openhaard is comfortabel en lekker groot. In de hoek staat een boekenkast met zowaar ook nog boeken in, schilderijen en zelfs wat planten kleden de kamer echt aan.  Ook de keuken straalt diezelfde sfeer uit van gezelligheid en toch van  alle gemakken voorzien. Een keuken waar je inderdaad zo blijft plakken. 

Ze kijkt naar buiten en houdt even haar adem in vanwege het uitzicht. Ze zitten boven aan een dal, ver beneden zich ziet ze een riviertje kronkelend zijn weg banen. Links van haar begint een loofbos terwijl rechts de weilanden liggen. In de verste verte is geen huis te bekennen maar wel ziet ze enkele verdwaalde schapen ronddwalen en wat koeien die rustig staan te grazen. Een beeld dat je 50 jaar geleden overal nog zag en nu zo kostbaar en zeldzaam is. Het zonnetje schijnt dapper over alles heen, alles een gouden gloed gevend. Echt warm is het niet buiten maar je begint toch te merken dat de lente in aantocht is. Wanneer ze later naar boven trekt, valt haar weer de gezelligheid op van het hele huisje. Echt groot zijn de drie slaapkamers niet hier boven, maar net als beneden hebben ze alle drie hun eigenheid en stralen ze een sfeer van gezellige lang vervlogen tijden uit.

Verhaal : Een koffertje of twee.

Eindelijk was haar koffer gepakt. Het was nogal wat om een koffer te pakken als je met je Meester/vriend een weekje wegging. Niet zo als bij de gewone doorsnee burgertrutjes (op de liefst mogelijke manier bedoeld) dat je dan gewoon paar wandelschoenen in je tas gooit, de oudste trui die je hebt en een versleten jeans. Ok, ze gingen ergens naar de Ardennen. Hij had haar niet verteld naar waar precies. Alleen dat het in België was, ze er Frans spraken, beetje bebost en nu niet echt een luxe onderkomen. Tja dan komt ze zelf uit op Wallonië, de Ardennen dus.  T

Terug naar het tassenpak probleem. Hoofdschuddend geeft ze het op… één koffer, redt ze het echt niet mee. En vroeger was ze er zo trots op dat ze altijd alles in de meest onmogelijke kleine dingen gestouwd kreeg. Maar ze had inderdaad ook die mega lekkere warme (ok jeps, oude) trui bij. Echter naast de wandelschoenen, hopen warme sokken, verwachtte hij ook wel dat ze voor hem gekleed zou zijn in zijn favoriete outfitjes van korte rokjes, luchtige topjes, doorzichtige jurkje, hakken. Die moesten dus ook mee, de make-up, lif lafjes van dit en zus….  Met weemoed keek ze even naar die ene koffer maar nee het zou er echt allemaal niet inpassen. Wij vrouwen doen echt ons best wel hoor… en zonder de mannen zou het zo makkelijk zijn he: twee truien, een broek, sokken en ondergoed klaar… maar, we zien er toch zo graag leuk uit voor jullie!

Toen kwam het dilemma van haar reis outfitje… Kledingvoorschriften had ze nu niet gehad. En als het inderdaad de Ardennen was zaten ze dus inderdaad wel even in de auto. Het was nog altijd winter dus om nu in een luchtig zomers jurkje te gaan zitten, misschien niet zo’n goed idee. Compromissen dan maar. Vlug het t-shirtje met de diepe V-hals aan geschoten, hoewel ze zich nog altijd behoorlijk opgelaten voelde liet ze die bh maar uit en gooide die dan alsnog maar in de koffer naast de onderbroekjes, waarvan ze zich afvroeg of ze die wel aan zou mogen. Vermoedelijk niet.  Jeans jasje er over voor de warmte, kort jeans rokje  (ze mocht wel wat sportief zijn als je naar de brushe trekt he), en heel braaf een legging er onder om haar beentjes warm te houden maar deze had wel een kleine twist. Ze had een tijdje geleden het kruis maar open gemaakt omdat ze wist dat haar Meester haar ten alle tijden makkelijk bereikbaar wilde hebben. Dus zelfs met een broek aan.  

Tja en dan toch maar makkelijke maar wel elegante korte laarsjes om het geheel af te werken. Niet te veel juwelen en gedoe, is maar lastig in zo’n auto. Had ze verder alles bij? Nog een laatste check en met resolute beweging doet ze alles dicht en zet het alvast in de gang.

Verhaal : Geduld, een klein beetje geduld.

Het enige wat hij over de date van vandaag had gezegd was dat ze goed uitgerust moest zijn. Meer niet. Niets over kleding, of ze ergens naar toe zouden gaan, of er iemand zou komen… helemaal niets. Ze had nochtans een paar keer bij hem gevist die week.  Maar niets liet hij los. Niet toen ze van de week even bij hem langs was geweest . En net zo onverwacht had hij haar zonder boe of bah genomen in de woonkamer… nu wist ze ook ineens weer waarom ze altijd slip en bloos moest zijn als ze hem zag. 

Rokje omhoog en voor ze het in de gaten had was hij haar heerlijk aan het neuken. Haar kontje hoog de lucht in half hangend over de bank. Haar tieten in haar bloes heen en weer bengelend met elke stoot dat hij dieper in haar dook. Ze was in een paar seconde zeik nat geweest en zo geil als… Nu ja, als de geile teef die ze ook wel was. Zichzelf vingerend (voor die keer dat het eens mocht) en hij lekker neukend was ze in een recordtempo klaargekomen en voelde ze bijna hetzelfde moment zijn hete warme zaad in haar kut stromen.  Maar het lekkertje tussendoor had haar ook niets wijzer gemaakt. Het enige wat hij bleef herhalen was dat ze maar beter kon maken dat ze uitgerust was als hij vandaag kwam. Dus voor zo ver zij het wist zouden ze best de Himalaya’s kunnen gaan beklimmen.  Eerlijk, als hij de kans zag dat werkelijkheid te maken op één avond, zou het nog best kunnen ook.

Nu ja… ze zou het wel ontdekken wat hij van plan was. Ondertussen was het terug op-tut tijd geworden al is het wat lastig als je niet weet of je thuis blijft of niet. Voor de veiligheid dan maar het mini jeansrokje en haar nieuwe shirtje erop. Als ze dan alsnog de deur uitgingen kon ze nog vlug een legging aan schieten over haar gewaagde hold-ups. Nu nog haar nieuwe laarzen en kleding was weer geregeld. Nu make-up nog en ze was er weer helemaal klaar voor om een hele fijne avond met haar Meester te hebben. Net als altijd vlogen de vlindertjes in haar buik heftig op en neer.

Stipt acht uur was hij er. Maar ze had ook niet anders verwacht. In al die tijd dat ze samen waren, had ze hem nog nooit te laat weten komen. En als er iets tussenkwam of er toch wat was, liet hij het altijd netjes weten. Iets wat ze uiteraard zelf ook altijd wel deed.

Toen ze ze hem binnenliet in de gang, terwijl zij zelf half verstopt stond, achter de deur, uit het zicht van de omwonenden, nam hij plots volkomen onverwacht haar gezichtje in zijn handen. Ze voelde zijn lippen neerdalen op de hare, zijn warme tong in haar mond en terwijl hij haar een alles verzengende kus gaf, was ze meteen al de nieuwsgierige ogen uit de geburen vergeten. Het enige wat ze nog kon opmerken waren zijn warme lippen, zijn hete tong die vurig met de hare speelde. Zijn handen in haar haar, over haar rug, billen. Haar handen, ze wist niet eens meer naar waar die afdwaalden. Alles was ze vergeten, behalve hem. Toen hij uiteindelijk haar ademloos losliet zag ze de glinstering in zijn ogen. ‘Dag schatje’ Het was alles wat hij zei maar zijn ogen vertelde een ander heet seksueel verhaal. Totaal verdwaasd sluit ze achter hem de gangdeur en loopt ze voor hem uit de trap op. Ze voelt zijn warme handen op haar lekker kont terwijl ze de trap op gaat. Zich vrouwelijker, heter en geiler voelend dan ze voor mogelijk had gehouden. Het enige waar ze nog aan denkt is, hoe hij zo vlug mogelijk haar bed in kan belanden. Niet dat ze daar zoveel zeg in heeft. Maar haar hele lichaam verlangt naar hem, klopt voor hem, smeekt om hem. En buiten een kus heeft hij nog helemaal niets gedaan. Ze is soms toch wel erg ook, denkt ze bij zichzelf. Een heet geil sletje ja, zijn hoertje.

Verhaal : Avondje uit

Vanavond zouden ze gewoon lekker uitgaan, zij en haar Meester.  Ze wist tegenwoordig wel wat hij van haar verwachtte. Hij kende ook haar voorkeuren om niemand tegen de borst te willen stoten op straat, mensen niet te shockeren. Ze wist echter ook, dat hij het wel als vanzelfsprekend zag dat als ze bij hem was ook goed bereikbaar zou zijn. Met andere woorden geen slipje aan. Liefst ook geen bh maar hij begreep ondertussen ook wel dat met haar boezem altijd zonder bh lopen ook geen doen was. 

Het was inderdaad ook niet dat ze gewoon twee kleine borstjes cup A had. Heel eerlijk, ze was best trots op haar D cupje en ja natuurlijk hingen ze wel behoorlijk die joekeltjes van haar maar langs de andere kant, waren ze ook nog mooi vol en vooral als Meester kon je er van alles mee uitspoken. Dus liep ze vanavond trots naast hem de stad in, met een vrij kort rokje aan, nette zwarte hold-ups wat niet te zien was voor de buitenwereld, een paar hakjes, niet te hoog en doenbaar om mee te wandelen, haar jarretelbandje om haar buikje, een doorzichtige zwarte bh, daarop een simpele donkere blouse met riem, maar alles verstopt onder haar lekkere warme lange wollen jas. 

Het was nog altijd winter en goed merkbaar deze avond. Daarom kroop ze ook wat dichter tegen hem aan terwijl ze gezellig naar een restaurantje wandelden. Het was toch ook altijd wel fijn samen. Zoals nu, niet echt sub Meester geval, maar gewoon als twee vrienden volop pratend over van alles en nog wat en toch als ze zijn hand op haar rug voelde, merkte ze die ondertoon van Dominantie in hem. Voelde ze zich gekoesterd.  Hij was attent zonder echt betuttelend te zijn. Ze was ook altijd reuze trots om naast hem te mogen lopen als zijn partner. Had ze zoiets van “Jawel mensen, kijk maar eens goed met wie ik ben !!!” waardoor ze zelf meteen weer paar cm groter werd.
  

Verhaal : Blind verlangen

Er was al wekenlang eigenlijk niets speciaals gebeurd. Door ziekte en andere omstandigheden kon haar Meester niet komen en als ze het goed begrepen had zou het nog wel paar weken kunnen duren eer ze hem weer zou zien. Niet echt normaal maar jammer genoeg heel weinig aan te doen. Mieneke voelde zich toch behoorlijk gefrustreerd om eerlijk te zijn. Haar vibratortje molleke was allemaal wel heel leuk en fijn. En het is een feit, die kreeg de job altijd wel gedaan… maar zeg nu zelf: spelen met een vibrator of met een man. Er zit toch een lichtelijk verschil tussen. “Alhoewel” zo zat ze in zichzelf te bedenken “eigenlijk is molleke wel stuk effectiever dan de meeste mannen. Die zit me niet in de gaten te houden of ik nu wel klaar kom, weet precies het goede plekje te vinden, en vooral vibreert zo lekker, dat kunnen de vingertjes toch niet, zelfs niet mijn eigen vingertjes. Maar aan de andere kant, hmmm zo’n heerlijk mannenlijf, de geur van een man, het gevoel van zijn lichaam op het mijne, zijn diepe stoten in me tja daar kan mijn molleke dan toch weer niet tegenop”.  Ondertussen stond ze al behoorlijk geil maar had ze zo iets, als ik nu wacht tot vanavond val ik heerlijk voldaan in slaap.


Dan maar terug aan de dagelijkse bezigheden, maar het bleef de hele dag kriebelen. Zoals gewoonlijk was een van de eerste dingen die ze elke dag deed haar mail checken. Zodra de mail geopend was, sprong haar hartje op. “Yes, mail van mijn Meester”. Ongeduldig opent ze de post en begint te lezen. Maar hoe verder ze leest hoe hoger haar wenkbrauwen reizen en haar  hart nog vlugger begint te kloppen.  Ze heeft een opdracht gekregen. Ze moet vanavond haar voordeur op een kier zetten en haar appartementsdeur open laten. Ze moet zichzelf vastklinken met de handboeien aan het bed terwijl ze zichzelf heeft geblinddoekt. Omdat hij zelf al een tijdje niet is geweest en voorlopig ook niet kan komen heeft hij voor vervanging gezorgd. Het is haar verboden ook maar een woord te zeggen tegen wie er dan ook binnenkomt. 
Mieneke weet niet goed wat er van te denken. Langs de ene kant windt de hele opdracht haar wel op maar aan de andere kant stel je voor dat er een of andere walgelijke vent binnenkomt, iemand die haar grenzen niet weet, stel dat hij haar vol spuit of laat slikken, stel… de grootste rampscenario’s schieten door haar hoofd. Aan de andere kant weet ze dat haar Meester zeker in zulke dingen niet over een nacht ijs gaat en als hij iemand laat komen waar hij zelf niet bij kan zijn, het wel iemand is die hij kan vertrouwen.  Ze weet ook niet of het de bedoeling is dat ze een hele sessie gaat ondergaan of dat het alleen seks zal zijn.


De hele verdere dag, gieren de zenuwen door haar lichaam… Ze merkt dat ze ook telkens de klok in de gaten houdt en eindelijk is het dan bijna 20.00. Ze gaat naar beneden en zet haar voordeur op een kiertje zodat wie dan ook gewoon binnen kan komen. Dan ontkleedt ze zich en checkt alles nog even na. Jeps, tandjes gepoetst, haren uit de weg, alles glad en fris, poesje zoals meestal bij leuke en enge verwachting vochtig.

Verhaal : Een dagje in het bos

Het was een gewone ordinaire donderdag, niets speciaals op de planning.
Rustig een dagje thuis, de boel wat in orde maken, straks nog even naar de winkel, misschien nog gedag gaan zeggen aan een vriend maar eigenlijk meer plannen had ze niet gemaakt. Ze verdiende het wel eens om een rustig dagje te hebben vond ze. Het was de laatste tijd zo druk geweest overal dat ze nu zoiets had… dit wordt mijn dag.

Vanmorgen was ze op tijd opgestaan en nadat ze de normale huishoudelijke dingetjes had gedaan, had ze er voor zichzelf een echt verpamper je moment van gemaakt. Eerst heerlijk dik half uur onder de douche. Haar haren een lekkere speciale behandeling gegeven. De slaapkamer heerlijk opgewarmd en al haar spulletjes er bij gezet. Ze was er helemaal klaar voor, elke man die ze kende mocht dan gaan lopen als ze zich lekker ging verzorgen en doen hahaha maar zij en alle andere vrouwen ter wereld kende de waarde van heerlijk ontspannen je in te smeren met scheergel en die beentjes, oksels en kut glad te scheren. Heel wat beter dan haastig alles ok maken en met schrammen en sneden af te werken.
Nadien nog heerlijk haar voetjes laten weken en glad maken en ze voelde zich meteen terug op en top vrouwelijk.
 
Ze was net poedeltje naakt alles aan het opruimen toen de bel ging. “Potverdorie, wie kan dat nu zijn.” Dacht ze bij zichzelf. Het was nog te laat eigenlijk voor de postbode en de jehova getuigen wisten ondertussen toch ook wel dat ze hen altijd afpoeierden. Vlug schoot ze in een kimono en rende op haar slippers de trap af. Brrr wat koud in die gang… Wie er aan de deur was kon ze niet zien. Dus na wat gemorrel met het slot opent ze voorzichtig de voordeur. “Hallo… wat…wie” helemaal overdonderd merkt ze dat de deur opengeduwd wordt en zij achteruit geduwd. Voor ze goed en wel beseft wat er gaande is, voelt ze hoe iemand een zak over haar hoofd doet. “Zwijgen en luisteren” hoort ze iemand zeggen, meteen ontspant ze zich. Goddank die stem kent ze. Het is haar Meester. 



Ze had hem niet verwacht en hij is niet alleen, wat hij van plan is weet ze niet maar als hij er bij is, is het goed. Toch valt ze meteen in de rol die hij van haar verwacht. “Wie zijn jullie, wat willen jullie… ik…” “Hij zei, zwijgen slet” hoort ze een andere mannenstem terwijl iemand haar onzacht in haar armen knijpt. “Je gaat nu mee, en ik wil geen woord meer van je horen, heb je dat begrepen” “Ik euh ja…” zegt ze zachtjes en bedeesd. Wat er ook aan het gebeuren is of ze het echt leuk vind weet ze nog zo niet. Hoewel haar Meester er wel bij is, is hij heel wat bruter dan normaal en eerlijk dit soort dingen heeft hij nog nooit met haar gedaan. Zonder veel boe of bah wordt ze naar buiten getrokken in haar kimono en met een zak over haar hoofd. Ze bidt en duimt dat niemand haar ziet. Maar blijkbaar staat de auto, of busje om het accurater te zeggen, echt wel voor haar deur en wordt ze daar meteen in geduwd.
 
Hoeveel mannen er zijn weet ze niet. Ze zijn behoorlijk stil, de radio speelt op de achtergrond. Het zijn er minstens drie maar het zouden er best meer kunnen zijn. De auto start en rijdt weg. “Nu hebben we tenminste dit sletje helemaal voor ons” hoort ze een ruwe stem zeggen. “En we gaan doen en laten wat we willen met je, heb je dat begrepen”. Mieneke durft niets meer te zeggen. “Heb je dat begrepen” herhaalt de man. “Ja Meneer, dat heb ik”. Dan voelt ze ruwe handen op haar schouders. “Ogen dicht.” Meteen knijpt ze haar ogen dicht, heel goed beseffend dat de gevolgen niet zo aangenaam zouden zijn als ze dat niet deed. Met een onaangename ruk wordt de zak van haar hoofd verwijderd. 

Verhaal : Een verhaaltje voor het slapen gaan.

Het was zo lang geleden dat ze hem nog gezien had en haar hartje klopte ook van verwachting. Vanmiddag zou het zo ver zijn. Wat er allemaal zou gaan gebeuren, ze wist het niet maar dat hoefde ook niet. Juist de verrassing, het onbekende is wat haar zo aantrok…  Het soms mooie, zachte, ruwe, tedere, harde, ongecenscureerde van die bdsm wereld. Maar het was nog niet zo ver. 

 

Hoewel hij niet expliciet had gezegd wat ze aan moest doen, wist ze zeker wel dat hij er van hield als ze iets sexy, sletterigs aan zou trekken. Hmm sletterig ja, maar met toch met een klein beetje standing, als zij er zelf iets had in te brengen.
 

Terwijl ze naar de slaapkamer liep, ontdeed ze zich al van haar jeans en kiel die ze aan had. In slipje, bh en blootsvoet rende ze vlug door de koude kamers heen naar de warme badkamer en slaapkamer. “Dorie toch, het was nooit makkelijk”, dacht ze in zichzelf terwijl ze kast doorzocht. Het ene kleding stuk na het andere werd onder inspectie genomen maar tot nu toe zag ze niets dat haar beviel. “Nee dat rokje was te saai, dat ander zat niet lekker, die jeans was zo gewoontje, en dat stretch gevalletje deed nooit wat ze wilde”. 

Terwijl ze verder graaide in de kast zag ze in eens dat zwarte flodderrokje… “hmmm dat zou het wel kunnen zijn. Sexy, maar toch koket en ze voelde zich er altijd extra vrouwelijk in. Wel op letten”, bedacht ze, “dat ik me niet teveel buk want het valt aan de voor en achterkant wel erg kort”. Het rokje in haar handen was inderdaad kort maar met leuke laagjes en inderdaad precies iets waarvan ze wel wist dat het succes had bij de mannen. Ok rokje is dus al gekozen, maar wat nu nog verder.