Dagboekje: 25 september 2012: Beentjes de lucht in

Hoi hoi lief dagboekje,

Soms gaat die tijd zo vlug he, en andere keren kan het zo lang aanslepen. Dit was een week van beiden. Langs de ene kant is de tijd hier weer voorbij gevlogen met van alles en nog wat maar aan de andere kant leek het maar alsof het maar bleef duren.

Zal echter eerst maar eens bij het begin beginnen, das misschien wat handiger.

Vorige maandag zou Mr. Rik weer komen. Hij had me al laten weten dat we op verplaatsing zouden gaan en dat ik heel veel moed nodig zou hebben. Je kunt het je dus al wel voorstellen dat ik al weer heerlijk zenuwachtig was. Wat zou er deze keer weer allemaal gebeuren?

Ben ik jammer genoeg Mr. Rik wel nog zaterdag misgelopen. Haha soms ben ik echt niet zo slim en een echt blondje. Hij had van te voren wel gezegd dat Hij misschien nog even ging langskomen maar die zaterdagochtend vond ik een mailtje van Hem dat me deed geloven dat het die dag niet meer zou lukken. Dus had ik me de hele dag achter het pctje verstopt. De deur op slot gedraaid hier boven en met de muziek me lekker in mijn boekenproject verstopt. Bleek dat Mr. Rik dus nog wel langs was geweest maar ik het gewoon niet gehoord had… snif wel jammer. Maar tja, kan gebeuren natuurlijk. Heb Mr. Rik wel verteld dat (en das heel toevallig, woon hier alleen in het gebouw dus wie had ooit gedacht dat ie dan alsnog van pas zou komen) de week ervoor mijn vader een bel had gehangen aan de deur hierboven. Ik verklaarde op dat moment, in gedachten, wel even mijn lieve vader voor gek… maar zo zie je maar dat die man blijkbaar beetje helderziend is (gelukkig niet te, want hij hoeft niet alles te weten) want had nu goed van pas gekomen. 

Maar in elk geval maandag stond ik dus braaf klaar in rokje, shirtje, kousjes en hakjes, make-up op de snoet en haar in een vrolijke draai op mijn hoofd. Waar we naar toe zouden gaan wist ik toen nog niet maar Mr. Rik vertelde me dat Hij had afgesproken met een koppel in Leuven.

Dus wij hops de auto in en het was nog heerlijk warm vorige week dus zonder jas of vest getoerd van Antwerpen naar Leuven. We waren er nog wat te vroeg. Heb je altijd en overal file maar deze keer hadden we geluk en zijn overal tussendoor gevroemd. Met Mr. Rik kom ik nog eens in het land… ben nu al in Sint Niklaas geweest met Hem, zijn nog al paar x halve land door gecrossd en deze keer dus naar de studentjes toe. En er waren er nogal wat. Het is merkbaar dat het schooljaar voor de meesten was begonnen of ging beginnen (viel op dat al die studentjes met schoonmaakmiddelen rond aan het spurten waren… hihi is ook omdat het het begin van het jaar is en moedertje lief de boel nog komt inspecteren vermoed ik). Maar we waren dus nog te vroeg. Mr. Rik belde naar de man van het koppel. Hij had hem op voorhand gezegd dat het kon dat we wat vroeger zouden zijn en was toen geen probleem. Echter nu bleek het wel een probleem. Hij was nog niet thuis. Dus tja stonden we daar in Leuven Mr. Rik en ik. De auto was te warm om in te blijven zitten, dus maar even straat op en neer gewandeld maar was ook niet veel te beleven daar. En is me opgevallen, in Leuven wonen blijkbaar alleen maar jonge mensen want ze hebben nergens bankjes voorzien… hier struikel je er bijna over, zeker als je een grasveld tegen komt, paar bomen of een pleintje.

De man zou ons terug bellen als hij thuis was, maar wat denk je? Inderdaad om drie uur nog altijd niets gehoord. We hadden toen eigenlijk allebei al wel door dat het dus een faker was. Toch voor de goede orde nog een kwartiertje gewacht en toen nog maar eens gebeld en natuurlijk stond toen heel mysterieus de telefoon uit.

Ach weet je dagboekje. Ik vond het vooral zo sneu voor Mr. Rik. Hij heeft heel dat stuk gereden en snap gewoon niet wat iemand daar nu aan heeft om mensen te laten komen om dan niet thuis te geven. Of Hij heeft ons gezien, is zich het lazerus geschrokken maar vermoed eerder dat het gewoon weer een stomme geiler is geweest die hoopte op wat pikante mailwisseling en zijn pleziertje haalt uit, mensen voor niets laten rijden. Toch wel zielig zulke mensen. Maar je doet er niets aan he.

Nu heb het geloof ik al tegen Mr. Rik gezegd, iedereen is ook altijd wel welkom bij mij. Oké je neemt een risico dat mensen je weten wonen en je weet nooit wat voor volk het is. Maar heel eerlijk, dagboekje, vind het wel fijn om op vertrouwd terrein te zijn en de boel een beetje te kunnen bemoederen dan. En als er iets misloopt met mijn stoma of wat dan ook heb ik hier alles bij de hand he. Maar het grootste voordeel is wel dat als ze niet komen opdagen, je niet voor niets gereden hebt natuurlijk.  En mag je iemand niet, hihi ben niet alleen he, Mr. Rik zet ze zo de deur uit, daar ben ik vrij zeker van.

In elk geval, heb wel lekker Leuven nog eens gezien want dat was tijden geleden. En is toch echt wel best een leuke stad, alleen wel veel heuvels daar… was ik vergeten. Zij mogen er liever fietsen dan ik.

Nu na dat telefoontje zijn we dus terug richting huis gereden. En ging gelukkig ook vrij vlot. En moet zeggen, zo met Mr. Rik in de auto is ook altijd gezellig.

Toen we bij mij kwamen was ik Mr. Rik plots kwijt. Hij ging nog even naar de winkel terwijl ik naar boven ben gerend. Euh, nu heel elegant ging dat niet… maar dat heeft Hij niet gezien gelukkig. Onze koffer met speeltjes stond in de gang en Hij had wel gezegd dat Hij ze mee naar boven zou nemen maar ik ben ik natuurlijk en had zoiets van die neem ik wel even mee naar boven. Pff wat is onze koffer zwaar. Loop die trap op, gelukkig maar één verdieping. Verlies ik nog halverwege één van mijn schoenen. Met koffer en een blote voet balancerend op de trap, terug paar treden lager gegaan. Geef ik dat kreng van een hakje nog een schop waarna de schoen nog paar treden lager ligt. Was echt wel goed bezig. En in plaats van die tas dan even neer te zetten, nee hoor… gewoon vasthouden en blijven klungelen. Ben uiteindelijk op kousenvoetjes met hakken in de ene hand en koffer in de andere mijn huiskamer binnengevallen. Toen heb ik dat loodzware ding ook maar gewoon midden in de kamer laten staan ook, genoeg was genoeg.

Me vlug een beetje opgefrist en daar was Mr. Rik alweer met een fles cola en oei zo eens kijken, dacht een fles rosé. Ik drink zelden dus heb het eigenlijk niet goed gezien. De cola is wel open gegaan maar de fles rosé staat nog netjes in de koelkast te wachten op ons.

Moet trouwens wel zeggen dat ik heel vlug het bezoekje aan Leuven achter me heb gelaten want we zijn heerlijk de slaapkamer in beland.

En je zou toch zeggen dat je op den duur niet elke keer nieuwe ervaringen kan op doen… maar vergeet het maar. Ben weer helemaal van mijn sokken geblazen geweest door Mr. Rik.

Wat we allemaal gedaan hebben? Van alles. Mijn oogjes waren bedekt met het blinddoekje. Er zijn weer heel wat voorwerpen tevoorschijn getoverd en moet zeggen ik ben toch echt wel een sletje ook. Mr. Rik had me op bed gelegd en op mijn schaamlippen allerlei klemmen gezet. Ze waren behoorlijk gevoelig. Ook tepels waren weer heerlijk versierd met van alles en nog wat. Al sla je me dood (euh niet te letterlijk nemen he dagboekje) wat er allemaal opzat, zou het niet weten… maar kan er ondertussen zo van genieten. De pijn die genot word… een gevoel dat heel je lichaam doortrekt. De opgewondenheid die het veroorzaakt, het weten dat je een echte slet bent op dat moment en Mr. Rik kan op dat moment vermoed ik ook echt wel bijna alles met me doen. Ben dan gewoon als was in zijn handen.

Hij begon met me te neuken terwijl ik nog de klemmen op had op mijn schaamlippen en voelde nog wat dingen. Mijn borsten flink afgebonden, klemmen… nu stond super super heet, dat kan ik je verzekeren. Elke stoot gaf extra plezier, pijn, genot, schaamte, vreugde, plezier, verwarring… alles weer tegelijkertijd. Mijn clitje werd schaamteloos door Hem verwend. Het was heerlijk en euh langs de andere kant verbaas ik me dan altijd weer over me zelf. Hoe kan ik dit nu zo Hemels en zalig vinden? Snap er soms niets van. Voel me dan ook echt een teefje en op dat moment ook reuze trots op en tegelijkertijd botst toch nog de opvoeding en ergens vermoed ik dat ik dat altijd wel wat zal houden. Verstandelijk weet ik donders goed dat ik helemaal niets verkeerd doe. Je voelt geen echte pijn meer op dat moment, dat ten eerste, je doet het in samenspraak he, het is niet dat het me opgedrongen wordt,  ik geniet enorm en toch is er altijd dat stemmetje … ‘meisje hoort niet, hoort niet, foei foei’. En op bepaalde manier maakt dat het nog fijner.

Maar Mr. Rik heeft me dus heerlijk suf euh geneukt. Die combinatie van klemmetjes op mijn schaamlippen en dan zijn heerlijke lul zo diep in me. Later zijn er nog andere speeltjes aan te pas gekomen ook. Maar dit was dus al mijn eerste revelatie van die middag.

Moet zeggen Mr. Rik heeft me echt wel weer goed onderhanden genomen ook hoor. Hij heeft me op bepaald moment lekker vastgebonden aan het bed en mijn beentjes euh benen :D hoog de lucht in vast gezet zodat ik helemaal open en kwetsbaar voor Hem lag. Waar hij me onvermoeibaar begon te verwennen en te plagen en op te winden. Zelfs mijn clitje zag het op een bepaald moment niet meer zitten, Hij had er een klemmetje of knijpertje of wat dan ook op gezet… au au au maar haha ook lekker alleen niet voor lang. Heb Hem en Zijn hand ook nog heerlijk in me gevoeld. Echt wel goed gebruikt geweest dus. En wat zelden of nooit voorkomt… ik stond op bepaald moment droog. Niet dat ik er genoeg van had, tegendeel hoor. Ben echt wel onverzadigbaar geloof ik maar heb ik gelukkig wel een hele goede aan Mr. Rik want die is dat ook. Maar heb toen ook nog de vib even afgeweerd omdat alles zo mega gevoelig was geworden, geloof dat mijn lichaam gewoon even in opstand kwam. En dus maar effe stop zei en opdroogde, snif snif.

Het orgasme wilde trouwens ook niet meer komen toen. Echt te gevoelig geworden.  Zat ik nu zelf niet mee in. Maar toch is het wel een beetje gemeen dat dat nog altijd niet is zoals in de boekjes: ‘Hij kijkt met lustig ogen naar haar en zij verkrampt en krijgt een orgasme om U tegen te zeggen, de wereld ontploft. Het kind ontploft.. Uren later krampt ze nog heerlijk na…. ‘ Nu die uren hoef ik echt niet en lijkt me ook wel vervelend eigenlijk als je een blik krijgt van iemand en dan meteen de zevende Hemel in schiet en dan nog ontploffen ook. Oké laat maar uit. Hou het wel op het echte dus. Dan maar liever wat werken om er aan eentje te geraken. Boekjes orgasmes zijn bij deze dus afgeschreven, wil ik dus echt niet.

Maar waar zat ik? Ohja.

Ik hing met mijn beentje de lucht in terwijl Mr. Rik me lekker diep en ruw en vlug en traag en hard en zacht… aan het nemen was. Ik weet nog dat ik iets zei van dat ik niet lang droog zou blijven en toen begon ik zowaar zomaar uit het niets te squirten.

Alles ineens zomaar nat, was om die droge periode goed te maken geloof ik maar stond stomverbaasd en was heerlijk. Voelde het niet aankomen en heb gewoon soms inderdaad echt moeite dingen bij mezelf te herkennen. Na al die operaties in de buik, darm is alles daar ook anders gaan voelen. En soms heb ik dus echt niet door wat er nu gaande is, zoals maandag dus. Maar vond het wel heel leuk. Hihi lichaam doet soms dingen die je helemaal niet verwacht. Had het nog maar twee x eerder gedaan dat gesquirt (vind het geen mooi woord, zal ik toch iets anders voor gaan verzinnen, en gespuit klinkt ook niet). Beide keren ook geheel onverwacht trouwens. De eerste keer dat het gebeurde had ik die middag nog lopen verkondigen dat dat iets fakes was, dat mensen dan plasten of zo. Onzin dus allemaal en die avond had ik zelf prijs en lief dagboekje geloof me maar, het is geen plassen dat je doet. Het ziet er trouwens ook anders uit. Maar vermoed dus dat het de houding was waar ik in lag. Benen vastgebonden hoog de lucht in, kontje stukje hoger ook de lucht in. Dan voel je alles ook extra diep trouwens. En het is zo heerlijk… maar dat laatste was even tussendoor.

Het was dus echt weer een mega ervaring voor me. En zo kom ik elke keer wel iets tegen dat me helemaal van mijn à propos brengt.

Mr. Rik had me trouwens ook gewaarschuwd dat Hij verder een hele drukke week tegemoet ging en er een tweede date niet in zou zitten. Maar moet ook zeggen heb nog echt wel heel lang nagenoten van maandag ook. Op bepaald moment had Mr. Rik me op mijn buik laten draaien en lag ik dus op een bord vol met punaises… hihi vandaag acht dagen later kan ik nog de krasjes zien. Nee doet geen zeer hoor, heeft het ook niet echt gedaan buiten op dat moment maar heb er wel heerlijk van kunnen genieten als ik in de spiegel keek. Want ze waren daar door Mr. Rik. En das dan toch leuke herinnering.

Wat ik me echter niet gerealiseerd had, was dat Mr. Rik het echt heel heel heel druk ging hebben en Hij ook niet zou reageren op mails. Niet dat we hele dagen zitten te mailen. Maar om de paar dagen schrijf ik Hem en krijg dan eigenlijk altijd wel antwoordje terug. Nu dus niet. En dan merk je toch dat je echt wel een trienetteke bent ook he. Tot vrijdag had ik gewoon zoiets van, Hij heeft het druk. Maar toen begon ik plots ongerust te worden. Hij zou toch niet ziek zijn, iets hebben voorgehad… maf dat je zo begint te denken en zeker als je bedenkt dat wij vroeger helemaal niet zoveel contact hadden. Maar tja … vrouwen he… denk dat we allemaal wel beetje zo zijn. Zeker wij subjes. Dus tegen vrijdag wist ik eigenlijk al niet goed blijf meer met mezelf. Ongedurig, wat lastig … mannen !! Ze kunnen je wat aandoen (alhoewel heeft niets met die mannen te maken, heeft met een veel te grote fantasie te maken). 

Zaterdag was ik helemaal om te ontploffen al lag dat eerlijk gezegd niet aan het feit dat ik Mr. Rik miste want dat ik me ongemakkelijk voelde is echt gewoon dat. Miste het contact met Mr. Rik. Maar euh had mijn externe harde schijf van de pc nu definitief om zeep geholpen tenminste toegegeven dat ie om zeep was maar in het proces voor ik het toegaf, het toch nog voor elkaar gekregen om per ongeluk heel de pc te formateren …. Ik was om te ontploffen. En was echt helemaal mijn eigen schuld, niemand anders die ik de vinger kon wijzen.

Toen heb ik de boel ook echt de boel gelaten (hihi of er was een pc door het raam gevlogen) en ben de slaapkamer ingedoken. Ik had behoefte aan fysieke inspanning, gedachten stop en werken maar. Dus euh ben ik de begonnen mijn vier-deurs-kleerkast maar leeg te halen. Nu lijken zijn er nog net niet uitgevallen, maar het scheelde toch niet veel. Katten ook helemaal van slag, want had plots een appartement dat vol met kleren lag: woonkamer, eetkamer… dozen hier, zakken daar… jeetje, dagboekje, je wilt niet weten wat er allemaal uit die kast tevoorschijn is gekomen.  En wat er nog allemaal op lag en van onder op de bodem :s… Nu de kringloop winkel kan zijn hartje weer ophalen met de kleren die ze krijgen en de andere rommels.

Eigenlijk ging mijn vader of mijn beste vriend me helpen met het verhuizen van de kast. Wist ook nog niet zeker of ie wel ging passen ook. Maar ik was het dus zat allemaal en heb er toen zelf maar eens flink mijn schouders onder gezet (letterlijk)… Had geen zin meer om tot maandag te wachten en euh is maar goed dat je het niet gezien hebt hoor dagboekje… het was alsof er een orkaan in mijn appartement had geraasd. Bed nog grotendeels ontmanteld en op zijn zijkant gezet, tapijt zitten verschuiven… en toen maar duwen en trekken aan die kast. En heb enorm veel geluk gehad want heb geloof ik maar een of twee cm over of hij had niet gepast. Heb mijn avontuur vrij goed overleefd buiten het feit dat ik blijkbaar een vrij diepe snee in mijn voet heb opgelopen… al weet ik echt niet wanneer en hoe. Dus lopen is nu beetje pijnlijk (euh staan nog meer trouwens). Maar kast staat, bed staat, andere kasten en tafel staat… en ben reuze content met mijn slaapkamertje nu en heb die nacht heerlijk geslapen. Zondag heel de dag naar familie geweest, dus ook niet echt gedacht en goddank hoorde ik maandag terug van Mr. Rik. Euh je hebt dus echt verschillende fases en heb eens rond gehoord bij de vriendinnen (subs) we doorlopen ze allemaal elke keer: geduldig wachten, ongerust worden, deel wordt dan nog jaloers of zo maar heb ik niet, en dan aan jezelf beginnen te twijfelen: wat heb ik misdaan, ben ik nog wel goed genoeg voor Hem… de meest belachelijke dingen schieten door je heen. En erge is, verstandelijk weet je dat dus ook heel goed dat je je verschrikkelijk aan het aanstellen bent… en dat je van alles verzint wat totaal niet klopt… dus wat was ik blij toen ik maandag iets hoorde want was net in die laatste fase beland…

Nu ben ik weer gewoon een happy mieke dat vol verwachting uit kijkt naar morgen. Weet ondertussen dat Mr. Rik een kleine verrassing heeft, dat Ie iets heeft gekocht maar meer heb ik nog niet te horen gekregen dus zit me nu lekker te verkneukelen. En gekke is of het nu een simpele duimspijker is waar Hij morgen mee afkomt of heb hier plots een hele bdsm studio in huis met state of the art dingen, lol geniet net zo van die duimspijker. Het is echt gewoon het idee van wat zou het kunnen zijn. Ga ik het leuk vinden, ga ik morgen heel hard kreunen en denken : ‘Waarom, oh waarom???’  Of ga ik zelfs heel hard lopen. Dus ga vanavond nog lekker zitten fantaseren over duimspijkers enzo ….

molly