Dagboekje: 08 september 2012 - Foto opdrachtje - Deel 1

Hoi hoi Dagboekje,

Daar ben ik weer, nog niet helemaal in de stemming om aan het schrijven te slaan maar ik ga mijn best doen. Blijf er toch bij, schrijven als het regent dat het giet buiten. En dat je binnen zit met de kachel lekker hoog, kaarsje aan, kop thee erbij (euh drink ik wel nooit) en lekker weg geduffeld onder een fleece dekentje, nodigt veel meer tot schrijven uit dan zoals nu. Zit met de ramen wagenwijd open, nog wat na te gloeien van de warmte van vandaag, mezelf een beetje te dwingen in de stemming te geraken via de muziek maar hoor ettelijke stemmen en kinderen buiten praten en schreeuwen… Maar zoals ik zei, als ik eenmaal begonnen ben, sluit ik dat allemaal toch weer buiten en ben ik weer helemaal terug bij Mr. Rik.

Vorige zaterdag waren we 1 september 2012. Voor mij een heel belangrijke dag, want het was de dag dat officieel ons contract in ging. Ik had het al getekend maar alle regeltjes, onze officiële D/s begonnen toen effectief.

Ik had net voor het 00.00 was Mr. Rik nog een neutraal mailtje geschreven met ditjes en datjes, heel goed beseffend dat het over een paar minuten helemaal anders zou zijn en tegelijkertijd ook niet. Het is zoals je jarig bent. Heel ongemerkt ben je plots een jaartje ouder, voel je niet op dat moment maar je ben het wel he.

Maar effectief half uurtje later kreeg ik een heerlijke mail terug van Mr. Rik die me toch wel diep geraakt heeft. Ik was nu inderdaad echt van hem. De toon, zijn woorden, de manier van schrijven… het was gewoon heel duidelijk en voelde zalig aan. Zat hier dan ook met een hele grote smile op mijn gezicht geplakt zo midden in de nacht. Maar wat me vooral heeft geraakt was het gedichtje dat hij in de mail heeft bijgevoegd.  En ja lief dagboekje, mag jij ook lezen.  Stel dat ik alle mails kwijt raak die Mr. Rik me heeft geschreven (en ik hem), dan kan ik het altijd hier nog terug vinden. Nu moet zeggen, dat eer ik die mails kwijt raak… Kan het me bijna niet voorstellen, of WOIII moet zijn uitgebroken en al het digitale gedoe plots verdwenen. Heb de mails online bewaard. Staan nu ook allemaal nog apart op de pc op schijf. Zal een straffe moeten zijn om alles kwijt te raken maar euh in mijn geval weet je natuurlijk nooit.

“hierna een gedicht wat beschrijft wie en wat je bent.

Dienstbaarheid

Ik ben er voor jou
En alleen voor jou

Jouw plezier is mijn plezier
Jouw geluk het mijne

Ik verwacht geen waardering
Geen beloning of compliment

Mijn voldoening vind ik puur
In jouw geluk

(Anoniem)

Mr. Rik”

En zo is het ook. Zo voelt het ook. Zo hoort het ook…

In elk geval stond er toch nog een opdrachtje in de mail ook. Kreeg meteen rode kaakjes toen ik het las. Ik ben nogal een gek mens, heb geen enkel probleem om ‘en puplic’ cam op te zetten, op de chat doe ik dat regelmatig maar zal dat altijd gewoon gekleed doen en met gezicht. Maar ik heb dus wel problemen met geil gecam en kinky foto’s… Zit een heel lang verhaal achter en wie weet vertel ik je dat ooit nog wel. Maar moest van Mr. Rik dus een foto maken van mezelf met, ohjee toch, wasknijpers op alle intieme plekken. Bedoeling was dat ik mijn borsten zou opbinden (in zijn woorden mijn tieten), klemmetjes op de tepels, knijpers minimum 4 rond de tepelhof en nog eens 3 wasknijpers op elke schaamlip en die zo naar hem doorsturen. Halve nacht lag ik te woelen over al die knijpertjes en foto’s… Maar te genieten ook al hoor. En de volgende middag was ik zover. Na, welleswaar klein duwtje van mijn Mr. die toch wel het zonlicht op dat moment heel mooi vond schijnen om foto’s te maken. Nu achteraf bleek dat het zonnetje iets te enthousiast was want heb de overgordijnen moeten sluiten wegens overbelichting.

Ik dus uiteindelijk aan de slag met touw en knijpers. Was dus allemaal net iets lastiger dan ik ooit gedacht had. Tja had inderdaad wel eens vaker de borsten opgebonden maar wilde Mr. Rik trots maken dus ze waren ook echt wel stevig opgebonden. Wat ik niet wist echter, is dat knijpers dan helemaal niet willen blijven zitten. De tieten stonden iets te strak.  Was begonnen met de houten wasknijpers te nemen. Die zijn niet zo pijnlijk en vind dat ook wel mooi, dat hout. Maar vergeet het, ze vlogen alle kanten op. Na 4 pogingen heb ik het opgegeven. Uiteindelijk heb ik alle soorten knijpers die ik had (en dat zijn er toch wel wat) uitgetest om er achter te komen dat de enige die wilden blijven zitten, met beetje geluk, de venijnigste waren die ik had. Zijn gewoon plastieken wasknijpers maar normaal zijn die gewoon afgerond waar ze knijpen. Deze niet, ze hebben een halve afronding dus met andere woorden een hele scherpe kant, waardoor zij natuurlijk wel bleven zitten en de rest niet.

Ook kwam ik tot de ontdekking dat mijn volgorde van het opzetten van knijpertjes achteraf gezien niet zo handig was. Een mens merkt plots nogal dingen op als je het zelf allemaal moet uitvoeren hoor… petje af voor Mr. Rik die dat allemaal zo vanzelfsprekend en simpel doet laten lijken. Ik had nu dus opgebonden boobies met telkens vier knijpers op en wilde toen aan het tweede deel van de opdrachtje beginnen: de knijpers op de schaamlippen.

Je wilt niet weten, lief dagboekje, in wat voor kreukels ik heb gelegen op dat bed, naast dat bed, been op bed… Die ronde buik van mij, bleef maar in de weg steken. En euh… ik was door alles, de voorpret, het bezig zijn met mezelf, het plezier dat je dat voor je Mr. aan het doen bent, natuurlijk zo geil als je maar kon verzinnen en dus helemaal kleddernat. Awel, knijpertjes op natte schaamlippen zetten is dus ook geen sinecure… De eerste vier kreeg ik uiteindelijk wel voor elkaar (vlogen meteen weer alle knijpers van mijn borsten, kon ik die later weer opnieuw doen en hoe vaker hoe pijnlijker hè). Maar toen die laatste twee nog. Ik maar mijn armen strekken over die buik heen, langs dat buikje heen maar waar ik ze wilde zetten, lukte echt niet. Heb het uiteindelijk opgegeven, en ze meer naar voren geplaatst waarna er natuurlijk meteen weer twee andere er af floepte. Haha, ben geloof ik echt wel uur bezig geweest met alles. En toen had ik nog het lumineuze idee om die klemmetjes op de tepels te zetten die normaal vrij los gezet kunnen worden met een schroefje. Maar had het schroefje niet gebruikt dus toen ik ze op mijn tepels zette, was het echt wel flink adem in zuigen. Hoe pijnlijk ze waren, heb ik niet eens echt beseft want stond veel te heet ondertussen.

Dus uiteindelijk met de pols- en enkelboeien om, mijn hold-ups en jaretelbandje om en natuurlijk de collar aan, was ik helemaal geörnamenteerd… Bloed zweet en tranen. Toen moesten die foto’s nog genomen worden. Ben echt wel door mezelf in de lach geschoten ook. Je had me moeten zien lopen. Beentjes wagenwijd open, borsten zo ver mogelijk naar voor om geen knijpers te verliezen en dan proberen op die manier in 10 seconden terug op mijn bed in een duidelijke houding te belanden want dan ging het fototoestelletje af… En dat zo telkens weer. Ik maar foto’s nemen en natuurlijk ga je dan regelmatig de mist in: flash die niet werkt, foto overbelicht, op het verkeerde knopje geduwd en had ik nog maar 2 seconden… Het was me een gedoe maar uiteindelijk is het me wel gelukt. Heb ze nadien met wat opknapwerk naar Mr. Rik doorgestuurd.  Heel misschien dagboekje zet ik er hier nog wel eentje bij maar dan echt wel stukje maar van de foto zodat ik onherkenbaar ben… Zal eens zien wat er mogelijk is.

Moet wel zeggen zodra de foto’s klaar waren, heb ik meteen 2, van de 6 knijpertjes, van de schaamlippen verwijderd. Wat een opluchting was dat. De 8 knijpertjes van de borsten vlogen ook heel vlug maar ik stond zo heet dat mijn vib molleke heerlijk van pas is gekomen. Denk dat ik uiteindelijk maar tien minuutjes met mezelf heb gespeeld, voor ik heerlijk de zevende hemel ben ingevlogen. Pas daarna besefte ik echt, hoe pijnlijk de tepelklemmetjes waren en hoe gemeen nog de overblijvende wasknijpertjes op mijn lieve schaamlipjes… Ook enkele dagen later merkte ik dat nog… maar nu loop ik op de zaken vooruit.

Mijn eerste thuis-opdrachtje was een heerlijke, geile, magnifieke belevenis waar ik zalig van genoten heb. Dus bedankt Mr. Rik, klein beetje schroom kwijt weer voor die foto’s alhoewel ik ze zelf niet echt hoef te zien ;)… En een heerlijke geile ervaring er bij. Had wel eens eerder een foto voor iemand gemaakt maar dit was gewoon uniek omdat het de eerste maal was dat ik het deed voor Mr. Rik en omdat het juist voor Mr. Rik was ook. En… omdat het die eerste opdracht was, sinds ik echt zijn slavinneke was.

Inderdaad, ben ondertussen toch wel helemaal in de schrijfstemming beland en hoop niet dat ik kramp in de vingers ga krijgen van het typen want heb nog zoveel te vertellen. Heel eerlijk was helemaal niet van plan dit aan je te vertellen, dagboekje… En zo zie je dat dingen er altijd helemaal anders uitkomen dan ik zelf verwacht.

Xxxx molly