dinsdag 12 maart 2013

Dagboekje: 12 maart 2013: Een gebroken dam maar zo bevrijdend



Hoi hoi, lief dagboekje van me,

Elke keer neem ik me voor je wat vlugger te schrijven zodat je op de hoogte blijft van alles maar elke keer weer komt er van alles tussen en merk ik dat er weer weken en weken voorbij zijn gegaan. Sorry lief dagboekje. Hier ben ik weer met een verslagje, eindelijk.
Er is zoveel gebeurd dat het een beetje onmogelijk wordt om alles hier neer te schrijven.
Het waren trouwens wel heerlijke weken… we hebben heel wat afgesproken gehad Mr Rik en ik en hebben heel wat met elkaar gespeeld. Maar afgelopen week was voor mij wel weer een hele nieuwe mijlpaal moet ik zeggen.

En das ook de reden dat ik terug de spreekwoordelijke pen ben ingekropen, om eerlijk te zijn. Zit al dagen te sudderen om te schrijven maar had zelf even tijd nodig om alles te verwerken en een plekje te geven. Je kent me wel een beetje op dat gebied he dagboekje… zal delen vertellen maar meeste bottel ik op in mezelf tot het echt allemaal zijn eigen plekje heeft gekregen.

Hoe het komt dat ik plots weer een stap verder ben gegaan weet ik eigenlijk niet eens. Het is en blijft een groeiproces he. En de ene moment suddert alles gewoon heerlijk verder en het volgende moment vlieg je plots 15 m omhoog en beland je 20km verderop.