Dagboekje: 29 augustus 2012 - Drijvend subje - Deel 1

Hoi hoi Dagboekje,

Soms kun je dat zo hebben… heb al een hele tijd de schrijfkriebels maar het wil er gewoon niet uitkomen, wat je ook doet en hoe het in het hoofdje dan ook maalt. Zit je ineens muurvast.

En daar sta je dan … nu ja zie wel wat er uit die typ-vingers van mij komt rollen. Weet wel dat ik vorige week weer heerlijk genoten heb van Mr. Rik. Ook zoiets, het lijkt plots heel erg ver en tegelijkertijd ook helemaal niet. Komt een beetje ook door ons apenlandje. De eerste keer dat Mr. Rik is geweest vorige week was het nog ‘puf-je-dood’ weer. En ondertussen beginnen de weermannen en vrouwen op tv ineens helemaal in herfststemming te geraken terwijl ik nog ergens lig te drijven in mijn bed met herinneringen aan een hete zwoele middag.

Maar zelfs drijvend was het weer een hele ervaring voor me.

Vrij vlug zijn we de slaapkamer in beland en kwamen de speeltjes en voor mij vooral het maskertje (nu ja lol hoe omschrijf ik dat voor je: een leren blinddoekje) tevoorschijn. Het maakt en blijft de ervaringen dan helemaal anders maken zodra mijn ogen zijn afgedekt. Het scheelt al als ik mijn bril niet op heb maar met dat blinddoekje voor, zal het blijven zeggen: Langs de ene kant voel je je zoveel kwetsbaarder, ikke toch en tegelijkertijd aan de andere kant ervaar ik zoveel meer. Mijn huid wordt gevoeliger, hoor beter, ruik beter, alles wordt gewoon 20 x intenser en als ik heel eerlijk ben, juist door verblind te worden, valt er een masker van me af. Weet niet eens of ik het helemaal juist verwoord, maar voelt aan als een bevrijding. Ik ben zo getraind door mijn opleiding indertijd en mijn vroegere werksituaties dat ik constant mensen aan het lezen ben, en daar op probeer te anticiperen. In te schatten wat ze willen, wat ze verwachten van me, aan het nagaan of ik het goed lees… het is zo’n tweede natuur dat ik me daar niet eens meer van bewust ben maar als dan plots je ogen worden weggenomen (figuurlijk lol wil ze niet echt weg ) dan daalt er meteen een rust over me heen. Arme Mr. Rik, ik kijk ook echt wel graag naar hem maar had het hem al verteld en maakt dit het ineens weer duidelijk: ben iemand die altijd maar haar radertjes laat draaien in het koppeke… Lastig hoor, zo soms zou je echt de off-switch moeten kunnen vinden en ooit kom ik die nog wel tegen ook, wel kans dat ik hem heel lang uit laat, die knop.

En daar ga ik weer, ging je vertellen over al de dingen die we nu weer hadden uitgespookt en voor ik het weet ben ik een heel filosofisch gesprek met mezelf aan het aangaan. 

Weet je, het is trouwens wel fijn (en nu dwaal ik lekker weer af) om terug een dagboekje bij te houden. Als kind deed ik niet anders en heb ze trouwens nog allemaal van toen, maar je begint dan automatisch je eigen daden en gedachten in vraag te stellen, je kijkt terug op dingen en vaak even van een afstandje en wordt alles plots veel duidelijker en soms ook omgekeerd. Merk je dat je iets dat je als vanzelfsprekend aannam, dat plots helemaal niet is. Heb je dus gemist dagboekje ;).

Dagboekje: 29 augustus 2012 - Plagen, plagen, plagen - Deel 2

Hoi hoi Dagboekje,

Daar ben ik al weer, nog altijd dezelfde dag dat ik aan het pennen heb. Eigenlijk zo’n ouderwetse uitdrukking want het getyp is echt niet meer het pennen van vroeger (en oei wat had ik dan na mijn epistels altijd kramp in mijn linkerhand van al dat geschrijf… is trouwens nog altijd wel zo dat als ik echt in tekstmode/schrijfmode ben (en dan zit me iets vreselijk dwars meestal), ik meestal wel naar pen en ouderwets papier grijp). Maar om het voor mezelf wat makkelijker te houden gooi ik afgelopen donderdag maar even in een nieuw dagboekverslagje.

Donderdag zat even in de soep voor me. Mr. Rik had me dinsdag laten weten dat hij zou proberen om woensdag avond nog langs te komen. Maar had me al meteen gezegd dat het een grote maar was nog… En dat snap ik ook echt wel. Nu had ik me woensdagavond toch nog omgekleed in een vrij braaf outfitje. Er stond niet echt iets op de planning buiten gewoon even lekker bij elkaar zijn en wat praten  en eigenlijk gewoon dus even genieten. Dus had een t-shirtje aan met minirokje, mijn trouwe band en een open-kruis legging :D. Maar helaas Mr. Rik heeft het woensdag avond niet gehaald. Wist dat ie het geprobeerd had. En eerlijk had hem alleen maar dinsdag verwacht dus zat er ook totaal niet mee  in. Heb eigenlijk wel een fijne avond gehad want die kleding laat je je toch ook beetje anders voelen he. Wat sexyer, vrouwelijker, heter, geiler….  Dus had eigenlijk een rustige maar toch fijne avond gehad.  En weet je dagboekje. Mensen zeggen vaak : ik probeer te komen of dit of dat . Bij de meesten weet ik dan ook: laat maar zitten, die zie ik niet. Van Mr. Rik weet ik gewoon dat hij geen loze woorden zegt en dat het ook niet voor niets was dat hij voorzichtig was en als dingen dan niet lukken zit ik er niets mee in. Krijg het wel op mijn heupen als iemand zegt zal dit doen, ik kom dan en dan gewoon niet opdaagt en das dus iets heel anders.

Kreeg ik echter een mailtje van Mr. Rik dat hij toch nog ging langskomen of donderdag of vrijdag. En toen ben ik de mist in gegaan. Had geen idee wanneer hij precies ging langskomen en moest donderdag toch nog even uit de deur maar helemaal in gewone kleding gaan zitten dat voelde ook niet juist aan. Dus zelfde shirtje en rokje aangeschoten alleen en dat was een big mistake, wel gewoon een bhtje, slip en een dichte legging. En wat denk je is Mr. Rik toch opgedoken donderdag ochtend. Ik was dus echt wel wat over-dressed en is een foutje dat ik niet meer zal maken. Zeker niet gezien wat er daarna volgde maar loop nu op de zaken vooruit. 

Mr. Rik is het geloof ik niet met me eens maar hihi hij is begonnen… Jeps had een vrij uitdagend shirtje aan maar hij begon de bovenkant van mijn borsten te strelen… Echt ik heb nooit geweten dat iemand je zo gek kan maken en echtig waar, plagen is een vorm van bdsm. Echt wel. 

Oh wat zat ik mezelf te vervloeken dat ik zoveel kleding aan had, en ook dat Mr. Rik nog zoveel aan had. Hij bleef me maar plagen. Door mijn kleren heen. Mijn borsten, mijn benen, naar mijn kutje, en allemaal met al die lagen stof er tussen, vreselijk !!!!!! Ik probeerde hem ook maar aan te raken maar moet zeggen, Mr. Rik kan heel afleidend zijn hoor. Wilde ik dichterbij komen voel ik plots zijn heerlijke mond in mijn nek, zijn handen die mijn borsten en tepels aan het kneden zijn. Wil ik hem kussen, trekt hij zich net zo ver terug dat ik er niet bij kan.

Dagboekje: 17 augustus 2012 - Contracten en verwennerijen - Deel 1

Ik en boeken, soms valt je ineens iets in en maak je een klik waar je niet bij stil staat.

Maar zit nu plots midden in het verhaal. Even bij het begin beginnen.

Ik heb het idee in een paar weken tijd zulke grote sprongen te hebben gemaakt dat ik nu gewoon verbaasd achterom aan het kijken ben. Het is wat lastig uit te leggen maar het is alsof er een wereld is opengegaan die ik altijd heb geweten dat ie er is en die ik altijd in mijn ooghoeken heb kunnen zien maar pas nu ben ik klaar om die wereld ook echt te ervaren. Ik heb mezelf altijd geprofileerd als een lust-sub en vergis je niet, dat ben ik ook . Zonder het lust gedeelte zegt de bdsm me niet veel maar sinds kort begin ik dus ook te beseffen dat het zoveel meer is in lust en bdsm, dan alleen seks of seks met dwang, begin te beseffen dat lust niet eens perse seks hoeft te zijn maar het een verlangen naar is:  kan zijn naar seks, kan zijn naar het vervullen van die andere behoefte die ik nu pas aan mezelf durf toe te geven: het verlangen naar die echte onderdanigheid, niet gespeeld, gewoon natuurlijk en zo doodeng voor die in het dagelijkse leven zo zelfstandige vrouw die alles zelf wel redt en doet … het verlangen naar die echte dominantie door iemand die dat niet nodig heeft om zijn onzekerheden te verbergen maar dat gewoon diep in zich heeft net als ik die onderdanigheid bezit, het verlangen naar tegelijk die tedere en straffe hand die je letterlijk en figuurlijk op zijn plaats kan houden en je je grenzen aangeeft en ook je eigen grenzen laat overgaan… het verlangen naar pijn die op dat moment geen pijn meer is maar een genot die je innerlijk vervult en kalmeert en opwindt en soms ook boos maakt… Ben eindelijk beginnen te beseffen dat er gewoon zoveel meer is… en degene die me dat kan geven en geeft, is MrRik.

Afgelopen weekend vond ik plots een mailtje in mijn mailbox van hem en eerlijk, zodra ik die vind vlieg ik altijd al half metertje de lucht in van verlangen, verwachting, nieuwsgierigheid … en las dat er een vooropzet contract was bijgevoegd. Wat ik op dat moment allemaal voelde. Het is lastig te omschrijven. Toen ik hem paar weken geleden voor mezelf echt aanvaard had als mijn Meester, voelde ik een rust over me heen komen en dit versterkte dat aan de ene kant maar aan de andere kant… nu begint het echt, he. Het vrijblijvende is weg, het vluchtige is vervlogen en ik zou weten waar ik aan toe was. Als ik dit tekende kon ik niet meer terug, wat zou er instaan??? Hihi het is ongelooflijk eigenlijk hoeveel gevoelens en gedachten je in een paar seconden door je heen kunt voelen schieten.  Stond wel in het mailtje dat ik niet moest schrikken maar net de enige reactie die ik niet had was geschrokken zijn. Tot voor kort had ik nooit gedacht aan de combinatie van MrRik, een contract en vaste sub/slavin zijn maar een anderhalf jaar laat toch wel sporen na want zag de bijlage en had meteen zoiets van: het is inderdaad nu het goede moment hiervoor. Een bezegeling, start, duidelijkheid al ineen. 

Dagboekje : 17 augustus 2012 - op bezoek bij een Mrs - Deel 2

Nu ben deze week helemaal verwend geweest want de volgende dag zou MrRik weer komen. Hij had me een kleine hint gegeven dat ik een nieuwe ervaring rijker zou worden… Heel gemeen natuurlijk, weet je iets maar eigenlijk weet je helemaal niets… dus was echt stik nieuwsgierig ook. Achteraf gezien heel goed dat ik het niet wist of mijn fantasie hier was overuren gaan draaien en was ik vermoed ik heel hard weggelopen.

Eerst zat ik zelf al in de knoei. Ging nu vandaag al ons nieuwe contract in of nog niet… dus toen ik voor mijn kleerkast stond was ik helemaal de kluts kwijt. Stond in het contract dat ik hem zou opwachten zonder kleding behalve bij… maar  een paar hold-ups kon toch al niet onder kleding vallen of wel soms? En ik weet hoe gek MrRik is op hakjes dus tja die kon ik dan toch ook niet uitlaten, maar verder …  Voelde toch beetje vreemd om zo verder zonder iets aan op hem te wachten. Dan merk je pas dat kleding je toch een zelfzekerheid en veiligheid geeft die je niet hebt zonder kleding. Tenmiste zo is het voor mij toch. Niet dat ik nu zo preuts ben  maar zonder iets aan loop ik eigenlijk nooit (in mijn geval ook beetje praktisch: heb dikke beentjes en dat schuurt dan allemaal zo en tja ook stomaatje he, hoort nu eenmaal bij me maar die zit altijd ingepakt en alles plakt dan zo makkelijk maar dat zal wel aan mij liggen)…

En zo lag ik op hem op mijn zeteltje te wachten op hem, net als altijd met die positieve aangename verwachtingen, een nat kutje… erg hoor zodra ik weet dat MrRik kan komen gaan de sluizen open lol. Jups echt wel een geil loops teefje dus vrees ik. 

Natuurlijk ben ik toen hij aankwam meteen de mist ingegaan hahaha, ben met alles vergeten in houding te gaan staan. Al wist ik ook niet zeker of dat toen al verwacht werd, waar ik zou gaan staan (ben ik nog niet uit dus … woonkamer, eetkamer. Maar voor volgende keer zit het in mijn hoofdje. Als ik hem hoor rechtspringen houding gaan staan en pas daarna begroeten… Leer het wel.

Eigenlijk wilde ik meteen MrRik overstelpen met vragen wat gaat er gebeuren, is het hier, komt er volk hier, is het op verplaatsing … die nieuwe ervaring, mijn hoofdje zat er vol mee.  Maar in plaats daarvan ben ik letterlijk door hem van mijn sokken gegooid want hij bleek een cadeautje bij te hebben. En ik was zo onderste boven dat ik denk ik nogal deuzig heb gereageerd… Het eerste wat hij me gaf was mijn nieuwe collar. En het gevoel daarvan, kan het niet beschrijven. De collar is zwart leer, met allemaal kleine steentjes op, niet zo breed gelukkig dus kan gewoon mijn nek bewegen (een cm, anderhalve cm breed) en in het midden de ring waaraan je vastgehaakt kunt worden. Heb hem meteen omgedaan en hij zit heerlijk en voelde me zo trots en gelukkig dat ik hem om mocht.

Maar dat was nog niet eens alles want toen toverde MrRik plots nog een heel mooi zwart jurkje te voorschijn… wist ik even helemaal niet meer hoe ik het had. Het is een prachtig jurkje, zwart, zonder mouwtjes, komt tot aan de knieen en natuurlijk zijn mijn borsten makkelijk beschikbaar voor hem want het werkt met soort omslag van voor… Het is een jurkje dat ik ook zal koesteren. Heb geloof ik nog nooit zoiets vrouwelijks gehad. Durf ik zelf ook niet te kopen trouwens.