Gezeur! Je bent gewaarschuwd ;)

Ik denk dat ik beter een klaagblogje kan beginnen …

Maar verdorie, mannen daarbuiten… is het nu echt zo moeilijk om gewoon een mens te zijn. Om jezelf eerst te laten kennen als mens, als man, als vriend, als collega ??? Ipv meteen eisen gaan stellen, mijn bh maat te vragen of me te vertellen dat je zo graag met de cane mept???

Wat kan mij het schelen wat voor lulmaat jij hebt, hoeveel canes en wat je er allemaal mee gaat uitspoken op mij. Hoe kom je er bij dat, terwijl ik je helemaal niet ken, ik me meteen intiem laat keuren door iemand die ik niet ken noch vertrouw en waar ik me verschrikkelijk slecht bij zou voelen.

Doe je dat in het echte leven ook trouwens op een feestje, een munch naar een sub toestappen en haar meteen als geile slet aanspreken, of om de vijf minuten zeggen dat ze sub is. Subje dit, sub dat… ja hallo. Ik mag dan wel sub zijn maar wil niet zeggen dat ik jou sub al ben he, en zeker niet als je me zo gaat aanspreken.

Verwacht ik nu echt zoveel ????

Sinds een paar maanden nu ben ik het datingwereldje van de bdsm weer ingedoken.

En begin me ondertussen toch weer af te vragen of ik nu echt zo moeilijk ben in wat ik verwacht van een ander en hoe ik het zie allemaal ???

Ja mijn eisen zijn hoog, dat weet en besef ik maar al te goed. Maar op zich lijkt mij daar toch niet zoveel mis mee. Ik heb een pracht Meester gehad en zou vreemd zijn als ik dan naar pak minder ga. 

Dus nee dat ben ik niet van plan.

Wat maakte dat een pracht Meester ??? Eigenlijk heel simpel. Hij is en was iemand die de mens in mij wilde leren kennen, dat heb ik van dag 1 gevoeld en gemerkt en nooit maar dan ook nooit aan getwijfeld. Ja de bdsm was belangrijk. Het was dan ook een D/s relatie maar met toch wel met een hele grote plus want onder al die bdsm lag en ligt een respect voor elkaar die heel diep gaat, een vertrouwen zoals ik nooit eerder had gekend maar vooral een vriendschap, een kennis van elkaar die ik nu maar niet voor elkaar zie te krijgen met iedereen nieuw die ik leer kennen. Want op een of andere manier verstopt bijna iedereen zich achter die bdsm lijkt het wel: Ik ben Dom, jij jane hops mijn grot in, nu hou je mond en doe wat ik zeg, grumble grumble...

30 juli 2016: Boshuisje samen met Mr No en angel

Hoi hoi Dagboekje,

Ik weet het, het is lang geleden, heel lang geleden dat ik nog in mijn pen gekropen ben (nu ja achter de computer dus) om je weer eens op de hoogte te stellen van van alles en nog wat…

Maar hier ben ik dan weer, eindelijk.

Goh weet niet goed waar te beginnen, Dagboekje. Ik zit momenteel in een periode van verandering, van grote veranderingen, van moeilijke veranderingen maar ook van goede veranderingen en heerlijke veranderingen … maar je leest het al, het is hier behoorlijk tumult bij me momenteel.

Iets waar mijn vrienden van kunnen meespreken en al die belangrijke personen in mijn leve. Ze zien af en toe klein eh klein klein beetje af met dit gevalletje hier… hele litanies, paniekaanvallen, knuffels, gesprekken, traantjes, lachen, genieten, en alles wat je maar in het spectrum kunt vinden.

En tja ook mijn beste vriendin heeft me deze periode verschrikkelijk gesteund, bemoedigd en figuurlijke schoppen onder mijn kont gegeven maar eigenlijk hebben zij en haar Mr/partner me gisteren nog net iets meer gegeven … een heel groot cadeau.

Dus zit ik nu in wat kreukels en met kreunende lichaamsdelen jou te schrijven om je bij  te laten benen.