30 juli 2016: Boshuisje samen met Mr No en angel

Hoi hoi Dagboekje,

Ik weet het, het is lang geleden, heel lang geleden dat ik nog in mijn pen gekropen ben (nu ja achter de computer dus) om je weer eens op de hoogte te stellen van van alles en nog wat…

Maar hier ben ik dan weer, eindelijk.

Goh weet niet goed waar te beginnen, Dagboekje. Ik zit momenteel in een periode van verandering, van grote veranderingen, van moeilijke veranderingen maar ook van goede veranderingen en heerlijke veranderingen … maar je leest het al, het is hier behoorlijk tumult bij me momenteel.

Iets waar mijn vrienden van kunnen meespreken en al die belangrijke personen in mijn leve. Ze zien af en toe klein eh klein klein beetje af met dit gevalletje hier… hele litanies, paniekaanvallen, knuffels, gesprekken, traantjes, lachen, genieten, en alles wat je maar in het spectrum kunt vinden.

En tja ook mijn beste vriendin heeft me deze periode verschrikkelijk gesteund, bemoedigd en figuurlijke schoppen onder mijn kont gegeven maar eigenlijk hebben zij en haar Mr/partner me gisteren nog net iets meer gegeven … een heel groot cadeau.

Dus zit ik nu in wat kreukels en met kreunende lichaamsdelen jou te schrijven om je bij  te laten benen.

Een paar weken geleden vroeg angel me ineens of ik zin had om mee te gaan naar het Boshuisje met hun. Nu ben daar al paar x geweest en moet zeggen, heb me er elke keer weer geamuseerd dus twijfelde geen seconde en meteen ja gezegd ook.

En gisteren was het dus eindelijk zo ver. Ik had eerst nog iemand mee gevraagd maar die kon niet en heel eerlijk Dagboekje, achteraf gezien … het was heel leuk geweest was hij er bij geweest maar dan had ik alles heel anders beleefd dan dat ik nu gedaan heb. Dus weet je, sommige dingen moeten ook gewoon zijn zoals ze zijn he.

Moet trouwens eerlijk zeggen dat ik de laatste dagen verschrikkelijk in mijn kast heb zitten snuffelen van wat ik nu zou aantrekken en doen, naar het weer bericht gekeken van zou het nu toch wel droog blijven of niet. Maar eh mijn outfitje is denk ik maar half uur aangeweest lol en het weer hebben we zo’n geluk mee gehad, warm was het niet maar wel gelukkig helemaal droog.

Wie nog niet in het Boshuisje geweest is…. is dus ergens midden in Limburg (aangezien mijn aardrijkskunde vreselijk is lol kan dat dus ook aan de rand zijn) in een precies zoals het woord het ook zegt, een prachtig bos.

Het huisje zelf is niet zo groot maar heerlijk rustiek en kunt er zelfs blijven slapen of het afhuren als ik het goed begrepen heb. Maar wat voor mij het heerlijkste is aan het boshuisje is gewoon de omgeving. Het feit dat je daar buiten bent, een met de natuur, ook heel veel van de speelplekken zijn buiten. Takel dingen in de bomen, zweepplekken aan de andere kant waar je lekker vast gemaakt kan worden, even verderop halve schommeldinges en gedoe… er is van alles om je uit te leven.

Als je, zoals gisteren, met een grote groep mensen bent, is het dan eigenlijk ook heel leuk om eens ergens te gaan kijken (wat er nu niet meer van gekomen is, maar hou ik voor een volgend keertje), hoor je iemand lekker ongeremd schreeuwen of vloeken of huilen of …. Kreten van plezier, pijn, genot, onderdanigheid, Dominantie, vervulling, … noem het maar op en ergens kun je ze op een gegeven ogenblik wel horen.

Nu gisteren was er nog een extraatje ook want niet alleen was er dus een gezellige meeting maar ook hadden ze een bbq georganiseerd en een hele leuk demo over een bepaald soort zwepen (omdat ik een blondje blijf hihi ga ik maar niet de namen op schrijven of grin ga weer helemaal de mist in maar zat wel een single tail bij :D)

Daar kom ik echter zo meteen allemaal op terug. Want ik zit op het moment in mijn hoofd nog bij ons vertrek naar daar.

Ik had al van angel vernomen dat ik later nog te horen zou krijgen wat er allemaal mee moest van items die Mr No me ging vertellen. Nu hihi dacht dat het wel mee zou vallen want om 14.00 had ik netjes mijn tas ingepakt met mijn outfitje voor die avond, de gekende pols en enkelboeien, extra slippers (een mens moet verstandig zijn maar heb ze niet eens aan gehad), kousen (met hopen en hopen en gelukkig maar lol 1 paar heeft de avond al niet overleefd gehad), en nu ja de gewone dingen als handdoek, doekjes… je kent dat wel ;).

Ik zelfs mega braaf geweest en nog om een uur tukje gaan doen dat ik lekker fit en fris zou zijn als ze me tegen drieeën kwamen ophalen. Dus was eigenlijk net wakker toen angel met liet weten dat ze vertrokken en… wat ik allemaal mee moest nemen. Als eerste kreeg ik de opdracht en ik quote “de enge groene klemmen” . Dat zegt het al he Dagboekje, die verschrikkelijk schaarklemmen moesten mee. Ze mogen dan wel van plastiek zijn maar met dat klemsysteem kunnen ze je flink zeer doen ook … brrrrrr. Toen vertelde ze me ook een paar “lieve klemmen” mee te nemen, jippieeeeeeeeeeeeeee !!! Hoewel :s, kunnen klemmen lief zijn ????

Haha uiteindelijk heb ik inderdaad die groene in de tas gegooid, heb van die schattige metalen klemmen met soort paarse flosjkes aan (voor de Nederlanders: eh … pluizig sier gedoe) en toch maar de vlinderklemmen ook want krijg even later nog een app dat ook de gewichten mee moesten. Nu kunnen niet aan de schattige klemmetjes en aan de schaardingen, dan zie je zelfs mij de lucht in vliegen… lol dan zijn die vlinderklemmen dus de uitkomst. Dus hops alles doos in en tas in en ik al blij want hoewel brrrrr het viel nog mee. Maar natuurlijk was het nog niet gedaan. Ik net weer in de woonkamer mijn makeup nog aan het fatsoeneren toen ik te horen kreeg dat mijn lievelingszweep mee mocht. Dat hoef ik je niet te vertellen welke dat is het Dagboekje, je ziet me al naar de slaapkamer rennen en de paardenharenzweep van de kast rukken … was ik aan het doen toen natuurlijk ook de “zweep mee moest, die ik echt niet leuk vind”. Aaaaaaaaaaaaaargh….

Nu even ter kleine verduidelijking Dagboekje. Met alles wat er gaande is hier thuis had ik me voor gisteren dus helemaal onder de hoede van angel en Mr No gesteld. Ze zijn niet voor niets mijn beste vrienden ook en eerlijk is eerlijk, voor angel ren ik nog naar de andere kant van de wereld als het nodig zou zijn maar ook Mr No vertrouw ik door en door. Zoveel mensen mogen niet zomaar met me spelen hihi maar Mr No echt wel, zelfs al is hij (en dat zijn zijn eigen woorden :p) een sadist. En dat zeg ik, die dame die 6 jaar geleden nog ging lopen zodra ze een zweep zag. Dingen veranderen, veranderen echt wel….

Tja weet je Dagboekje, uiteindelijk heb ik gewoon mijn halve kast gisteren meegenomen naar het Boshuisje ;). De koker met de zwepen plus mijn lieveling die ik er mee in had gepropt, blinddoekje, gag, klemmen… halve kast dus en pffffw zware tas ineens lol. Nog net voor ze er waren de fairy tevoorschijn getoverd en mijn ‘lievelingsdildo’ en was nog op zoek naar het verlengsnoer toen de bel ging om te vertrekken dus die is achtergebleven.

En eerlijk Dagboekje, hahaha de klemmen, de dildo’s, blinddoekjes ze zijn niet eens boven water gekomen… maar het hele spel van zoeken, anticiperen, verwachten, bibberen… doet al zo veel he… en of er dan iets gebruikt wordt of helemaal niets maakt eigenlijk geen bal meer uit.

We waren trouwens vrij op tijd bij het Boshuisje wat ook de bedoeling was, dat we voor de grote drukte daar waren en eerlijk was vergeten hoe gastvrij onze gastheren Silent en   zijn partner (oeps naam is me even ontschoten) waren. Kwam daar aan en werd al meteen heerlijk geknuffeld. En voelde me echt ook meteen thuis en echt welkom geheten. Zalig. Misschien is het Boshuisje niet de meest sjieke plek ter wereld hihi dat met goud en diamanten belegd is maar die gastvrijheid… je voelt, nu ikke toch, meteen thuis daar… En weet je daar gaat het toch om. Want uiteindelijk als ik naar het publiek keek dat er die avond was, verschillender mensen kun je niet hebben. Mensen die elkaar in het normale leven zelden tegenkomen zijn dan plots verenigd in zo’n meeting en gek genoeg werkt dat nog ook, maar ook dat heeft heel veel te maken met hoe je ontvangen wordt ergens.

Ohw en Dagboekje ben gisteren ook nog lekker even flink over de schreef gegaan met een heerlijk stuk cake wat eigenlijk niet echt mocht van Mr No maar de kaboutertjes plots zomaar in mijn handen hadden geduwd … njammieeeeeeeeeeeeeeee :D…. Hihi ik sta dus nog altijd op dieet Dagboekje lief, 30kg kwijt nu hihi nog pak te gaan maar gisteren lekker effe me nergens wat van aangetrokken en lekker geboefeld in de bossen…. Met oa dus een heerlijk stuk cake, grijns...

Awel kan je zeggen dat het tegen 18.00 ook al flink druk was, alle plekjes waren zowat bezet en hebben heerlijk zitten babbelen met allerlei mensen, later ook nog. En ook dat is altijd heel leuk vind ik als je naar zoiets gaat… Op café zit iedereen braaf aan zijn tafeltje en haal ik het niet eens in mijn kop om zomaar te gaan praten met jan en alleman (nu ja niet helemaal toch lol ik ga niet alleen op café, en ben toch Vlaamser dan ik soms denk) maar bij zoiets geen probleem.

Eerst kregen we dus nog een prachtige demo over singletails en een indiana jones zweep… ikke en namen… Maar zelfs ik, die eigenlijk helemaal niets afweet van zwepen en wat en hoe. Ik zal je zelfs verklappen dat ik niet eens weet hoe ik die dingen zou moeten vasthouden om te meppen… Maar wauwwwwwww. Het waren Mr Marc Bond en zijn slavin rachel die dus vertelden hoe die zwepen werkten, hoe je dat nu gebruikt, ook hoe je daar mee kunt oefenen en liet dan daarna ook het een en ander zien via rachel.. Echt, ik stond versteld van de beheersing en controle die Mr Marc Bond had. Nu eh feit dat hij van Azie is en ik hoorde iets van beheersing van bepaalde aziatische dingen… zal daar ook mee te maken hebben maar wauwie… Klinkt wat oneerbiedig maar echt niet. En dan merk je ook meteen dat er heel wat meer is dan zulke dingen laten ‘klappen’ en ‘lawaai’ maken. Dat heeft trouwens iedereen na wat oefenen, zo wel onder de knie vermoed ik. Maar die beheersing…  En beste tip … moet je wel niet te hard meppen want heb ze al weten scheuren, oefenen op gordijnen met tekeningen op zodat je kunt mikken…

Daarna was het dus eigenlijk etenstijd maar zijn Mr No, angel en ik er tussenuit gemuisd en de schuur in gedoken. Terwijl iedereen lekker zat te smikkelen Dagboekje zaten wij met drietjes daar dus binnen af te zien, jeps Mr No ook lol.

Hij had ons op een yogamatje gezet naast elkaar op onze knietjes en voor ik het wist begon de zwepensessie van mijn leven. Haha zeg het niet voor niets zo melodramatisch want wist echt niet dat ik zo ver kon gaan, dat ik er ook zo van kon genieten en … maar begin maar even bij het begin.

Het begin ging redelijk om eerlijk te zijn, eerste was met de paardenharenzweep en mijn eigen dus daar ben ik sowieso al gek op hoewel dat nu toch ook niet het poeslieve speeltje is wat veel mensen denken. Kunt daar flink mee doormeppen. Op angel gebruikte hij hun eigen zweep en had eigenlijk al medelijden met haar wat weet nog van de vorige keer hoe gemeen die kon zijn.

Wel eerlijk Dagboekje, daarna is alles een grote waas geworden en zijn mijn gedachten volledig stil gevallen. Het gekke is en daar kan ik nog altijd niet helemaal bij, dat als je zo met 2 bent, je blijkbaar, tenminste ikke toch, meer kan hebben ook. Het is niet zozeer omdat je concurreert met elkaar. Had heel even in het begin 2 minuten zoiets van ohjee mag niet onder doen maar dat is iets dat heel vlug vervliegt. Trouwens alle gedachten vervliegen he. Maar het is alsof je elkaar steun geeft ergens, de moed door te zetten. Waar je dat normaal doet voor je Mr, voor jezelf om je eigen grenzen te verleggen was er nu die dimensie er nog bij dat angel naast me zat en echt letterlijk precies hetzelfde aan het doormaken was. Vandaar ook arme Mr No grin, valt niet mee 2 subbedingen tegelijk te meppen lijkt me.

Trouwens hahaha waar angel af en toe een grom uit, hoor je mij echt met momenten verbaal flink uithalen (ohw wat zeg ik dat lief), nu eh vloek me te pletter en haal alles er bij wat ik er maar bij kan halen geloof ik al weet ik zelf niet wat ik er allemaal uit flap hoor.

Het was ook anders voor me, deze sessie. Normaal als ik een zwepensessie heb, is dat ook emotioneel heel beladen voor me. Is een moment dat ik hmmm dat ik die pijn omvorm… kan het niet omschrijven. Maar heeft te maken met het vertrouwen van de persoon waar je bij bent, hoe je daar tegenover staat. Is bij Mr No natuurlijk ook wel maar die emotionele band is natuurlijk helemaal anders wat maakt dat ik ook anders reageerde. angel zei me vandaag: ‘ik moest eerst door de pijn heen’ en dat is wat ik normaal ook doe maar nu heb ik dat niet gedaan, heb de pijn gewoon opgevangen, ik was ver maar die kentering die ik normaal voel van pijn naar genot was anders. In tegendeel en was ook precies wat ik nodig had geloof ik. Ohw de pijn, vreselijk met momenten hoor Dagboekje. Mr No weet ook echt precies wel waar te meppen, mijn arme rug. Een plek die ik helemaal niet ken ook, ik word meestal op de billen gemept en als ik pech heb zijn mijn borsten de pineut. Ik heb ook geen flauw idee meer hoe lang we bezig zijn geweest, kan 5 min zijn of een eeuwigheid, ik weet het niet maar weet wel dat ik constant wist dat ik dit niet alleen doorstond en de tranen die stroomden Dagboekje, pfffff niet normaal maar elke traan gaf iets meer opluchting, bevrijding, elke slag maakt het net weer wat stiller en rustiger in mezelf, hoewel ik dat niet bewust merkte want ik kon ook niet inschatten wat nu hoe lang nog of wat dan ook. En toch … hoewel ik echt op bepaalde momenten gewoon weg wilde kruipen, ineenstorten en me oprollen om het niet meer te voelen, merkte ik toch dat ik weer mijn rug rechtte, mijn knieen rechtzette om nog een slag meer te kunnen nemen.

Hihi heb trouwens wel om genade geroepen grijns wat me de commentaar opleverde ‘Wat dat voor iets was?’ hihihhi. Nu Mr No is ook heel goed in het lezen van mensen, en vertrouw hem niet voor niets, weet ook echt wel dat hij niet te ver zal gaan en ik wilde ook niet dat hij stopte maar inderdaad wel ,wat ik gelukkig kreeg, die hap adem om me weer schrap te zetten… angel heeft achteraf nog in een deuk gelegen ook hihihi …. Dat is nu iets dat bij hun echt wel niet voorkomt ;), genade….

Maar ze zei me ook later dat en dat had ik andersom ook dat je ook elkaar wilt beschermen als je zo naast elkaar bezig bent. Zeg het al mijn emoties zijn er uit gekomen, soms stiller, soms schokkend, soms echt vanuit mijn tenen. Weet dat er een kreet was die ik slaakte die echt voelde als een oerkreet om het zo te noemen en zij is ook stuk stiller dan ik natuurlijk maar toch …

Nu achteraf gezien, weet eigenlijk echt niet of ik nog veel verder had kunnen gaan maar weet wel dat helemaal op het einde ik inderdaad iets meer respijt kreeg, ik zat bijna aan mijn limiet maar of het ‘de’ limiet was, heb geen idee. Het was wel een grens.

Heel even ben ik ergens weggekropen ook nog tijdens het spel maar dan merk je toch dat je sub in hart en nieren bent want zodra ik te horen kreeg dat ik terug moest komen, dan doe je dat ook he… maffe wezens zijn wij toch.

Bleek ook nog achteraf maar daar weet ik zelf niets van dat angel en ik heel synchroon reageerden op elkaar… kwam zij rechter, ik blijkbaar ook en hahaha op bepaald moment zaten we dus allebei echt recht op onze knieën. Foutje want toen was onze voorkant aan de beurt, grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr en grumble enzo… maar hahaha dat heeft gelukkig niet zo lang geduurd.

Nu al met al Dagboekje, dit was een ervaring … Ik zeg het ik ben van oorsprong lustsub en blijft belangrijk voor me maar wist echt niet dat ik zo van die pijn kon houden. Ben gisteren een grens verder gegaan en de rust daarvan van heel die sessie draag ik nu nog met mee. Het is een andere rust ook, ik voel momenteel nog alle pijntje en gedoe en dat helpt ook om het te houden.

Enige nadeel is wel dat ik vandaag bh’s dus gewoonweg echt vervloek net als alle andere kledingstukken en rugliggen is er voorlopig even echt niet bij want alles is wel zeer gevoelig nog.

Nu na de sessie zijn we heerlijk uiteindelijk nog gaan eten met ook spookje die ons vergezelde aan tafel en heb ik nog een heerlijke avond gehad met alle andere mensen. Zalig gelachen, gepraat, genoten … gaan kijken ben ik niet meer maar achteraf ben ik ook heel blij dat we die privacy hadden in het schuurtje tijden het eten want denk ook niet dat ik me anders zo had laten gaan. Had ik me toch sterk willen houden.

Al met al het is een heerlijke middag en avond geweest en pssssssssssst Dagboekje, de bbq was lekker !!!!!!!  Lol alleen daar voor wil ik al weer terug….

mieneke