zaterdag 27 december 2014

Dagboekje 27 december 2014_1 Dromen vervolgd

Hoi hoi  Dagboekje,

Wilde je al weer zo lang schrijven en vertellen over de mooie, zalige, intensieve en spannende avonturen die ik ondertussen weer heb meegemaakt met Mr Rik. Maar het kwam er maar niet van. Er gebeurde ineens ook zoveel op andere vlakken dat ik wat afgeleid geraakte. Ga nu echter toch een poging wagen ook gewoon lekker voor mezelf om die fijne momenten te kunnen herbeleven iets wat ik zeker nu toch wel beetje kan gebruiken.
Het oproepen van al die gevoelens, de spanning, de ontspanning nadien. Het is gek hoe als ik schrijf alles dan gewoon weer terug boven komt en ik vaak weer helemaal in dat moment zit, alles stillekes nog eens over aan het doen.

Het eerste avontuur is al weer eventjes geleden hoor. Was een weekje na mijn grootse belevenis van de gangbang. Iets waar ik nog met zoveel plezier aan terug denk trouwens maar Mr heeft me toch weer eens helemaal verrast gekregen. En blijf er bij, zijn echt niet zo veel mensen die dat kunnen.

Dagboekje 27 december 2014_2 Gespikkelde boobies

Hoi Dagboekje,

Je kent me he, als ik eenmaal aan het schrijven sla blijf ik maar doorgaan dus hier ben ik weer. En het is er ook de ideale dag voor ;). De eerste feestdagen zijn voorbij, ik weet dat Mr Rik terug bereikbaar is en het is buiten aan het sneeuwen/regenen wat voor mij toch altijd heel speciaal sfeertje geeft. Nu zal dit verslagje wel pas morgen online gooien en het laatste nog dagje later of bezorg iedereen meteen weer een overdosis aan leesvoer.

Dit is trouwens een heel ander verslagje dan het vorige want gaat over de totale andere kant van de bdsm die ik ervaar met Mr Rik. Maar nu donder ik mezelf gewoon al halverwege het verhaal dus effe vlug terug spoelen.

Dagboekje 27 december 2014_3: Een dam gebroken.

Hoi hoi Dagboekje,

Foei heel wat later dan ik eigenlijk gepland had om je nog te schrijven. Ik was plots wat overstelpt geraakt met mailtjes en tja moet je ze toch even antwoorden. Maar net als met mijn verslagjes naar jou, krijg ik het niet voor elkaar om maar een zinnetje terug te sturen. Zal toch beter les moeten gaan volgen bij Mr Rik, zei ze met een grote glimlach. Dacht eerst even een geslachtsoperatie uitvoeren zodat ik mails ga schrijven als een man maar dat is wel heel erg drastisch he…

Maar hier ben ik dus weer met het voorlopig laatste verslagje van dit jaar. Jeetje is wel vlug gegaan he dit jaar en zoveel veranderingen weer… Maar die mijmeringen hou ik je nog wel te goed Dagboekje.

zaterdag 20 december 2014

Gebroken

Soms  breekt er iets
En hoe graag je ook wil
Het is niet meer te maken

Als de communicatie stopt
Houdt alles op
En heb het geprobeerd

Zo vaak mijn hand uitgestoken
Die eerste weken
Om weer het deksel op mijn neus te krijgen

“Ben moe, ben ziek”

Maar het was niet helemaal waar toch?

Want je dates gingen vrolijk door
Alles ging, iedereen ging
Ik niet

“Ik kom minimaal online”

Geen uitleg

Onzekerheid van gaat het nog door of niet

Tot de voorlaatste dag

Ik wist van niets en had niet alleen mezelf om naar om te kijken
Maar ook vrienden, mijn Meester

Een ex, wat zag ik daar tegenop
die weer te zien

Geen woord
Geen mogelijkheid tot communicatie
Dat wilde je niet

En toen was het daar
En was je echt voor altijd weg
Een mes in mijn rug, zo voelde het aan
Was je die middag maar niet gekomen 
Was thuis gebleven  !
Alles was beter geweest dan dit
Je was er 
Maar was er absoluut niet

En wilde me er nog overheen zetten
Maar vond geen excuses meer
Wat heb ik spijt dat ik geweest ben toen
Dat W/wij geweest zijn
Voor jou, door jou

De dag op zich was best nog leuk
Meester was er bij, dat maakte veel goed
Er waren vrienden, dat gaf troost  
Ik was niet alleen

Maar ze was gebroken, 
zo gebroken
Onbereikbaar
Kapot
Weg

Heb dit niet gewillen

Ben echter zelf ook veranderd
En verdien het niet in de koelkast gezet te worden
Niet zonder reden
Niet zonder uitleg
En die heb ik nooit gekregen

Had ik iets onvergeeflijks gedaan ?
Had ik je gekwetst zonder het te weten ?
Alles heb ik afgegaan
Maar wist het niet,
Weet het nog niet

En nu doet het er niet meer toe

Wat ik wel weet
Dat bij liefde, vriendschap
Iedereen daar bij kan
Dat het niet besloten is
Dat je met elkaar praat
Vertelt wat er aan de hand is

Al is het in het kort
uitleg hoeft niet
maar wel iets laten weten
en zelfs dat was te veel blijkbaar

Heb eerst nog zoveel handen uitgestoken
Vergeven,
Excuses gezocht,
“Snapte het wel”
“Het zal wel daar aan liggen”
“Het wordt niet zo bedoeld”

Maar als je dan merkt dat niets helpt
Dat elk woord dat je zegt
Op de korrel wordt genomen
Zonder de inhoud ook nog maar bekeken
Maar wel de grammatica
De volgorde

Vraag je je af waar je mee bezig bent

Houdt het op
Houden wij op

Dingen moeten van 2 kanten komen
Niet van één alleen
Niet van verplichting
Omdat het zo hoort

Als je er bent
Wees er dan
Verstop je niet in je telefoon
Verstop je niet in onzinnige discussies die nergens over gaan
Weer was je er en was je er absoluut niet
Oppervlakkig
Leeg
Huichelen

Zelfs toen hoopte ik nog
Dacht ik
We praten het wel uit

Maar dat ging niet
Dat lukte niet
Je stond er niet voor open
Straalde het zo hard uit

Dan zwijg ik ook

Als ik ook maar een opening had gezien
Een kiertje, een gaatje
Gevoeld dat je heel even verder keek
Maar alles was voor jou zogenaamd normaal

En dat was het niet

Al weken niet
En dat wist je

Ik hou van je
Ik mis je

Maar ik kan dit niet meer
Ik wil dit niet meer
Ik verdien dit niet 
Ik doe dit niet meer

En dan stopt het

Gebroken

En lijmen helpt niet meer




molly


Geschreven op 27 oktober 2014, dus al eventjes terug
Eh naar aanleiding van wat reacties ;) alles tussen Mr en mij is goed hoor, daar gaat het niet over.