Hoi hoi Dagboekje,
Foei heel wat later dan ik eigenlijk gepland had om je nog
te schrijven. Ik was plots wat overstelpt geraakt met mailtjes en tja moet je
ze toch even antwoorden. Maar net als met mijn verslagjes naar jou, krijg ik
het niet voor elkaar om maar een zinnetje terug te sturen. Zal toch beter les
moeten gaan volgen bij Mr Rik, zei ze met een grote glimlach. Dacht eerst even
een geslachtsoperatie uitvoeren zodat ik mails ga schrijven als een man maar
dat is wel heel erg drastisch he…
Maar hier ben ik dus weer met het voorlopig laatste
verslagje van dit jaar. Jeetje is wel vlug gegaan he dit jaar en zoveel
veranderingen weer… Maar die mijmeringen hou ik je nog wel te goed Dagboekje.
De maandag voor de Kerstvakantie had ik weer een afspraak
met Mr Rik. Hihi en eentje die ik nooit meer zal vergeten ook. Heb die week Mr
toen nog trouwens 2x gezien en was ook heerlijk maar die maandag…. Jawaddes.
Mr had me per mail gevraagd of ik het bdsmmeubel wilde
opzetten maar verder stond er niets in de mail. Niet of ik speciaal gekleed
moest zijn, dingen voorzien voor mensen, of ik spullen moest klaarzetten of wat
dan ook. Groot raadsel dus. En eerlijk dan sla ik ook wel beetje in paniek want
ben wel zo iemand dat als er extra volk komt die ook wel wil voorzien van een
drankje en hapje eventueel. En wist dus niet of er volk kwam.
Ook ben ik zo iemand die dan helemaal alles aankleed:
gordijntjes dicht, kaarsjes aan, muziekje op, fotootjes van bdsmgedoe op de
achtergrond gewoon om ook een gezellige sfeer te krijgen.
Dus had uiteindelijk voor mezelf maar een middenweg gezocht.
Had hier inderdaad het bdsmmeubel opgezet en de hele woonkamer gezellig aan
gekleed wat met de kerstboom en lichtjes overal het eigenlijk nog gezelliger
maakte dan normaal. Tenminste grin, dat vind ik toch Dagboekje.
Was ook zoals meestal weer eens veel te vroeg klaar met
alles maar heb Mr ook gewoon braaf opgewacht en ja hoor, tegen zeven uur was
Hij hier.
Hij lekker op de bank. Nu op dat gebied is Mr heel moeilijk
te lezen, waar ik altijd stik zenuwachtig wordt als er volk moet komen merk je
daar bij Mr Rik niets van. Erger nog het heeft hele tijd geduurd voor ik
eigenlijk in de gaten kreeg dat we vermoedelijk (ben nog niet 100 % zeker
hahaha maar Mr vertelde me nadien dat ik de dag erop misschien iemand aan de
deur kon krijgen dus vermoed van wel) een bezoeker hadden moeten krijgen. Nu …
en dit heb je ondertussen ook al gemerkt op een of andere manier zijn het juist
die momenten dat alle plannen in het water vallen mijn meest memorabele dagen
geweest. En zo ook deze keer.
Als ik het goed gededucteerd heb had er een slaafje moeten
komen maar is die niet op gedaagd. En Mr heeft tot een uur of acht , half negen
gewacht en is toen met mij aan de slag gegaan. Het slaafje zijn pech en mijn
grote geluk zeggen we dan, alhoewel….
Ik kreeg de opdracht van Mr om me aan het bdsmmeubel te
zetten en zo gezegd zo gedaan. Deze keer mocht ik zowaar zelfs mijn schoentjes
uit. Wat een luxe, dacht ik… mispoes dus hahaha maar wist ik toen nog niet. En
ik was er zo blij om en vond het zo lief van Hem. Meester was ondertussen uit
de slaapkamer al wat spullen gaan halen oa heleboel touwen en de koker.
Tja, dan weet ik dus ook wel hoe laat het is. Jippieeeeeeeee
een zwepensessie… Alleen mijn jippieeeeeeee veranderde al meteen in een slik en
help toen Mr met de touwen begon. Een tijd geleden heeft Mr Rik van dat
henneptouw gekocht. Ik heb dat op aanraden van een vriendin toen netjes
afgebrand en in geolied maar is verder nog niet echt gebruikt geweest dus nog
behoorlijk stug en ruw met heel veel vezeltjes ondanks het afbranden. En jeps
heb ik goed gedaan hoor, ben er uren mee bezig geweest.
Dit als achtergrond. Nog als achtergrond. Ik heb dus echt
van paar dingen heel veel schrik. Een daarvan is van ademcontrole. Ben er ook heel nieuwsgierig naar trouwens
maar vind het doodeng. Ik raak al half in paniek als ik met mijn hoofd onder de
dekens zit, om je maar een idee te geven hoe diep dat dat toch nog zit. Ook vuur
is zo iets waar ik meteen van weg ren en als laatste alles wat met elektriciteit
te maken heeft . Je zult mij dus ook nooit aan een stopcontact zien frunniken
of een vuurtje zien bouwen en stoken zelfs als is het in de open polders…. Dus
vermoed eigenlijk dat ik in mijn vorig leven dood gelectrocuteerd ben en
tegelijkertijd verbrand tuurlijk aan het
kruis, terwijl ze me ondertussen aan het wurgen waren…. Zoiets ;). En ergens
moet er nog een spin me hebben willen opeten ook want ook voor die beesten ga
ik als een gek op de loop hihi.
Mr haalde dus het henneptouw tevoorschijn en voor ik het ook
maar besefte wat Hij aan het doen was voelde ik plots dat touw heel wat keren
rond mijn nek gaan. Dat alleen al ! Voelde ook heel ruw aan en dood eng zo om
mijn keel heen. Maar heb mezelf toen eens goed bij elkaar gegrepen en me door
elkaar geschud en mezelf toegesproken: “molly, kind, je vertrouwt je Mr door en
door en dit ga je ook gewoon toe laten, je gaat niet in paniek raken. Mr weet
wat Hij aan het doen is en Hij gaat je echt niet laten stikken” Het hielp
trouwens, voelde me mezelf weer meteen
terug kalmeren en leuk vond ik het echt niet maar in paniek was ik ook niet
echt. Durfde wel niet meer te bewegen want Mr had het touw ook op een bepaalde
manier vaste gemaakt aan het meubel dat als ik zou bewegen eigenlijk mezelf een
soort van zou ophangen ook. Nu voor ik mijn Dagboekje hier morgen in de kamer
zie staan (hoe weet ik niet hihi zonder lijf wordt dat wat lastig) en mij ook
nog eens door elkaar gaat schudden van dat het gevaarlijk is en blablabla …
Veiligheid staat bij O/ons altijd voorop en weet dus ook dat Mr me zo los had
kunnen maken als het nodig was en was dus ook waarom ik niet op mijn hakken
moest staan.
Maar zo begon de sessie dus. Eerlijk op dat moment wist ik
het al niet meer zo goed. Dit was anders dan anders, kon mijn vinger er niet
helemaal op leggen wat het was en nog niet trouwens maar voelde serieuzer aan
op een bepaalde manier. Lag het aan mij of aan Mr Rik weet ik niet maar wist
toen al dat ik het niet makkelijk ging krijgen. En hoewel ik het toen absoluut
niet wilde toegeven, oh wat had ik het nodig ook. Maar dat is voor strakjes.
Daar stond ik dus eerst het nekje vast en voelde ook verder
overal touwen rond me heen, niet als een harnasje want ze zaten maar
gedeeltelijk rond mijn lichaam maar meer als een gevangenis en toch had het
voor mij meteen ook iets veiligs al die touwen. Op bepaald moment haalde Mr ook
een touw tussen mijn door en was me zo verder aan het opbinden ohw wat zat dat
fijn. Kon er zelfs een soort op leunen maar
helaas zat ik nog met een klein ontsteking waardoor Hij helaas dat touwtje
moest weghalen. Wat was ik ineens teleurgesteld omdat het weg was. Gek genoeg
was het dat touwtje dat me ook mega aan het opwinden was. Het touwtje dat Mr
had weggehaald.
Door de angst en spanning had ik het idee dat ik minder geil
stond Mr bewees even later dat dat totaal niet het geval was, trouwens. Mijn
eerste keer dat ik totaal niet door had hoe mijn lichaam aan het reageren was
en dat is toch wel gekke ervaring. Meestal voel je wel hoe geil je aan het
worden bent maar deze keer was mijn verstand nog niet mee op een of andere
manier. Had de signalen niet door gekregen in mijn bovenkamertje en was dus
heel gek om te ervaren.
Meester was echter nog altijd niet klaar met het binden en
tja mijn boobies moesten er dus ook nog aan geloven. Ook die werden helemaal op
en ingebonden en oempf zat echt flink stevig. Dus was ook even diep ademhalen
om er aan te wennen. Zette Hij er nog tepelkemmen op en niet zomaa, maar verbonden met touwtje over de bar van het
meubel heen zodat mijn tepels niet fier rechtop stonden of naar beneden hingen
door de klemmen maar mijn hele borsten omhoog werden getrokken aan de tepels… auuuuuuuuuuuuuuuuuuuu….
Je merkt het Dagboekje ik werd deze keer stevig aangepakt.
En toen kwamen natuurlijk ook de slag instrumenten tevoorschijn. Ooooooooh weet
echt niet wat het was maar het leek alsof ze zo gemeen aankwamen. Lag het aan
mijn houding, feit dat ik geen kant op kon, ondertussen die rotklemmen voelde
trekken… Ik weet het echt niet. Maar merkte dat ik toen al begon te grompen in
mezelf. Zou me verdomme niet laten kennen deze keer. Roepen ja dat mocht ik van
mezelf maar geen tranen, weet niet hoe vaak ik het tegen mezelf zei. Weet zelfs
niet waarom ik het tegen mezelf zei maar wilde me gewoon niet laten gaan.
Verdraag je ook meteen veel minder en weet ik wel maar toch…. Ik weet dus ook
echt niet of het lang geduurd heeft met de zweepjes of heel kort, voor mijn
gevoel niet lang trouwens maar weet het echt niet. Maar toen kwam Meester plots
met de waxine kaarsjes aan.
Eh jeps… vuur dus… Had eerst mijn ogen dicht gedaan maar was
toch op een bepaald moment gaan gluren. Had ook nog ergens prikkedingen gevoeld
maar zou echt niet meer weten wat en wanneer dat nu precies was trouwens. Maar had
dus al eerder gereclameerd op de waxine kaarsjes, vind kaarsen al eng al vind
ik kaarsvet dan wel weer leuk… Maar in die waxine kaarsjes zit dat ijzertje he
van de lont en zie dan meteen megabrandwonden voor me. Ook een overdreven
reactie natuurlijk maar eh ben dus echt bang van vuur. Kwam Meester met de vlam
onder mijn borst. Echt Dagboekje ik ben echt niet rebels aangelegd, dat weet je
maar al te goed. Wil niet liever dan Mr plezieren wat niet wil zeggen dat ik
niet meer zelf denk of dingen zelf afweeg maar als ik het ook maar enigszins
met mezelf kan vereenzelvigen zal ik tegemoet komen aan Zijn wens. Is denk ik
echt het sub zijn in me. De strijd krijgt Hij wel te zien hoor, vergis je daar
niet in. Maar tot nu toe heb ik nog niet keihard nee geroepen of echt stop
gezegd. Ik weet in mijn achterhoofd wel dat ik dat wel kan maar zal daar heel
heel voorzichtig mee omgaan en niet zomaar dus…
Echter, dan zie je dat instinct het met momenten ook echt
wel van je overneemt ook want heb er toen echt niet over nagedacht of bij
stilgestaan maar voor ik door had wat ik zelf deed had ik de kaars al
uitgeblazen. En verdorie wat voelde ik me daar slecht over. En ook de eerste
keer dat ik openlijk zomaar tegen Mr in ging, voor mijn gevoel toch …. Maar was
echt niet bewust trouwens. Zag de kaars, mijn borst en was al aan het blazen en
floep uit was de kaars.
Balen dat ik deed, wil je niet geloven. Nu Mr pakte het nog
goed op, vermoed dat Hij ook wel zag hoe lastig ik het er mee had al probeerde
ik het eerst nog van me af te kletsen… Eh er staat nu dus nog wel een straf
voor me open Dagboekje maar in dit geval ook wel echt verdient vrees ik.
Meester is daarna wel
nog gewoon verder gegaan met de sessie hoor. En dit klinkt zo vreemd maar weet
dus ook echt niet meer met wat allemaal. Weet wel dat ik op bepaald moment echt
boos aan het worden was. Wilde gewoon echt niet toegeven, wilde niet zwak zijn
en me laten gaan… Wilde het allemaal doorstaan en verdorie Hij zou wel zien dat
Ie me niet klein kreeg en als Hij zo doorging zou ik… Eh wat ik zou zal ik
nooit weten want zo ver gaan mijn gedachten dan toch niet. Laf he….
Nu trouwens als ik dan echt verder gedreven wordt kun je wel
hebben dat ik ontplof trouwens en komen er allemaal vreemde woorden uit mijn
mond die behoorlijk kwetsend kunnen zijn geloof ik maar dat gebeurd echt maar
zelden…
De traantjes begonnen toen toch al te komen trouwens en
ergens was ik daar blij om maar tegelijkertijd wilde ik het ook echt niet en
was dus echt met een heel gevecht in mezelf bezig toen Mr net op dat moment de
sessie beëindigde. Ik wist het toen ook echt niet meer.
Normaal begin ik ook altijd weer meteen te kletsen of te
kroelen maar nu wist ik het gewoon echt effe niet meer. Mijn woorden waren toen
al weg. Meester maakte me los en liet me naast Hem zitten op mijn knietjes en
gaf geloof ik te kennen dat Hij wilde dat ik Hem ging pijpen en ik zelf had het
op dat moment gewoon echt niet meer. Wist niet meer wat te zeggen of te doen
dus ben Hem heel mechanisch beginnen te pijpen geloof ik. Was boos, gekwetst,
verward. En tegelijkertijd wilde ik zijn aanraking, voelde ik zijn lichaam
naast me. Zijn penis in mijn mond. En was plots alsof er ineens gewoon echt ook
een dam in me brak…
Alsof Mr een grens was over gegaan en ik had uit alle macht
die grens proberen te bewaken tot ik me ineens realiseerde terwijl ik daar op
mijn knietjes Hem zat te pijpen: waarom??? Waarom moest ik die grens nu
eigenlijk bewaken. Ik wilde hem weg maar kon het gewoon niet loslaten en wilde
het zo verdomde graag…. Eh echt Dagboekje ik heb daar zitten snikken als een
klein kind. En ik kon en kan zelfs nu niet precies vertellen waarom… maar weet
wel dat alles er uit kwam in die tranen en snikken. Het verdriet om mijn moeder
(eind van de week was die jarig maar ze is 3.5 kaar geleden overleden), het
verdriet om een vriendin die ik kwijt ben, het verdriet om Mr ook weer een tijd
kwijt te zijn in de toen aankomende vakantie…. Alles kwam er uit. En nog zoveel
meer. Maar Dagboekje de rust die ik nadien voelde was onbeschrijfelijk. Zo
intens de tranen zo kalm en heerlijk was de rust die ik daarna over me heb heen
voelen komen. En was ook iets dat ik echt nog paar dagen heb kunnen meedragen
met me.
Dus Mr, heb het U al zo vaak gezegd maar meen het ook elke
keer en ook deze keer: Dank U. U kent me zo goed ook en weet wanneer ik het
echt nodig heb en hoe me te bereiken waar ik het zelf niet kan.
Momenteel zit ik weer in een heel tumulte periode en broeit
er van alles bij me maar door het schrijven van dit stukje en het terug voelen
hoe het was die maandag maakt dat hoewel de traantjes nu ook wel zachtjes lopen
ik het toch terug voel. Niet alleen die boosheid, verwardheid maar ook die rust
terug en pik nu dus ook stiekem hopelijk een stukje van die rust terug mee naar
vannacht.
Xxx molly
Geen opmerkingen:
Een reactie posten