Dagboekje 22 februari 2015_1: Lege huizen, blinddoekjes en Meneren

Hoi hoi Dagboekje,

Ik ben toch erg, heb me een uur geleden al achter mijn lappie gegooid om je te gaan schrijven en ben nog niet begonnen.

Ik ben toch zo’n prutsemie geval en bedenk ik van ‘ohja dit eerst nog even doen, en dat nog en zou ik toch niet…. Met als gevolg een dik uur (anderhalf uur) verder en nog geen letter op papier (ok, dat laatste zal ook niet gebeuren grin, lappie heeft geen papier). Maar hier ben ik dan eindelijk weer eens.

Ben eigenlijk ook geen goede vriendin he, laat je elke keer op je honger zitten voor die verslagjes van mij… nu ja … uiteindelijk komen ze toch wel hoor.

Een paar weken geleden heb ik weer een mega avontuur meegemaakt. Klinkt beetje oneerbiedig zo maar wow … Eh meestal als er dan zo’n tijd over heen gaat voor ik je schrijf gooi ik alles door elkaar, vergeet ik de helft (al komt er altijd veel terug tijdens het schrijven hoor) en is alles ook wat warrig van de emoties. Nu ook maar ik ben deze keer slim geweest. Toen ik thuiskwam van die gedenkwaardige dag heb ik, op aanraden van Mr Rik trouwens, vlug wat notities gemaakt van wat er allemaal was gebeurd… Dus heb nu lekker een spiekbriefje.

Na O/onze heerlijk  dag in Utrecht, al die zalige tusen door momenten, had Mr nog een heel speciale verrassing voor me verzonnen op een woensdag. Hij zou me die ochtend komen halen. Had gewoon mee gekregen wat ik ongeveer aan moest doen en mee moest brengen. Niet veel, eh van beiden niet. Kleding was simpel, onderborst korsetje met daar een doorschijnende blouse overheen, rokje, hakjes, mijn hold-ups en verder alleen mijn pols en enkel boeien, collar en blinddoekje. Wel nog het handdoekje, doekje voor het geval dat, mijn levensreddende haarborstel en mezelf.

Dagboekje 22 februari 2015_2: Verdwaald met rode kaken....

Hallo Dagboekje,

Wist eigenlijk niet of ik je dit ging schrijven maar het was toch weer zo’n gedenkwaardige middag dat ik het niet kan laten. Of dit nog online gaat komen mag Mr Rik deze keer beslissen.

Even zien hoe ik ga beginnen.

Een paar weken terug had Mr me verteld dat Hij contact had met een koppel waarvan als ik het goed begreep zij vooral interesse had in bdsm maar nog geen ervaring. Nu om het hele verhaal wat in te korten, zij had me ondertussen al een keer of twee gebeld en ik was dus in de veronderstelling dat zij die maandag gingen komen. Had er ook rekening mee gehouden dat ik het huis nu appartementje terug zou omvormen. Maar had eigenlijk nog niet echt iets van Mr gehoord daar over.

Weet niet meer precies wanneer Mr me het zei maar kreeg toen plots te horen dat ze niet zouden komen en dat ik klaar moest staan. De instructies waren deze keer eh minimaal. Niets speciaals dus. Oeps ging niet door dus blijkbaar de middag met N & R. Nu op zich vond ik dat nu ook niet zo erg. Het is leuk om met andere koppels te spelen maar wat ik altijd heb met mensen die ik nog niet ken, ergens zie ik daar dan ook als een berg tegenop. Als ze er eenmaal zijn, geen probleem, is dat gevoel ook helemaal weg. En dat gaat niet alleen over dates met Mr Rik maar ook als ik zelf nieuwe mensen leer kennen of ontvang of naar mensen ga die ik niet ken in wat voor een setting ook. Altijd zie ik daar als een berg tegenop maar ben ik er dan, dan valt dat gelukkig wel weer weg hoor.

Dagboekje 22 februari 2015_3: Ontploffende schaamlippen door 'Het Kreng'

Hoi hoi Dagboekje,

Soms kan ik toch wel twijfelen of ik nu de allerliefste Meester van de wereld heb of dat ik gewoon de Duivel zelf in huis heb gehaald met momenten grin.

Weet het nog altijd niet zeker hihi.

Had je al iets verteld van N & R en dat N me had gebeld. Nu ze had me ook een paar mails gestuurd en met die laatste zat ik toen plots helemaal in de knoei.

Zelfs tegen jou ben ik nog vrij netjes meestal, hoewel ik vrijer tegen jou spreek dan waar dan ook. Nu de achtergrond hoef ik je eigenlijk niet uit te leggen Dagboekje, die weet jij eigenlijk wel maar ik hou dus niet van expliciet internet gegeil, naakte lullen op cam of foto en ander gegeil ook op cam of zo. Is gewoon mijn ding niet meer. Vroeger werd ik dan helemaal boos en paniekerig, dat is voorbij maar ik word nog altijd ijskoud als ik plots mails of gesprekken heb met mensen die dan alleen nog maar geilen. Hoe goed ook bedoeld. Opgewonden word ik er dus totaal niet van, voel alleen maar koude en boosheid.

Om een lang verhaal wat in te korten. N had een mailtje gestuurd waar eigenlijk heel expliciet instond dus wat ze allemaal wilde doen met mij, met O/ons … En ik had zoiets, van hoe moet ik hier nu op reageren?