dinsdag 6 oktober 2020

Ik ben boos

Ik ben boos,


Weet niet of ik de enige ben die boos is

Maar ik ben boos.


Waar zijn ze hier in dit land nu eigenlijk mee bezig.

De ene dag moeten we dit, volgende dag mag dat niet meer

Dan plots mag zowat alles terug en dag er op mogen die zus en zo niet meer maar zij en hem plots wel .


Waar slaat het op… Ik weet het niet.


Jeps het Corona virus is een smerig beestje.

Ik zal de laatste zijn dat te ontkennen.

Ken te veel mensen die ziek zijn geworden, heb in mijn omgeving kunnen zien wat een verwoesting het teweeg kan brengen.

Hoe iemand die even er voor nog vrolijk, fit en happy door het leven gaat, de volgende dag ligt te vechten en zijn leven kwijt raakt.


Dus nee, ik snap het echt wel. Dit is een smerig ding. Dit is voor niemand leuk.

vrijdag 21 augustus 2020

Aangeland, eindelijk zelfs ondanks Corona

Hoi iedereen,

Het is weer even geleden dat ik iets van me heb laten horen en om eerlijk te zijn, ben momenteel beetje van de wereld gevallen...

Maar hier komt een update van alles...

Ik ben ondertussen goed en wel verhuisd en wil bij deze ook echt even alle mensen bedanken die me zo enorm hebben geholpen en gesteund deze periode... Zonder jullie was ik niets geweest. Niet alleen mentaal niet, want hoe vaak ik er niet onder door gezeten heb, de laatste maanden door alle stress en gedoe, maar ook fysiek. Iedereen die me is komen helpen met schilderen, klussen, dingen goed zetten, ophangen noem maar op ... Dank je, dank je, dank je ....


En eerlijk, tip aan iedereen die ooit verhuizen gaat: NOOIT NOOIT NOOIT doen midden in een hittegolf.. dat is onmenselijk.

Maar twee weken geleden, 8 augustus ben ik naar mijn nieuwe stekkie verkast en wat voelt dat fijn... Jeps ik zit hopeloos in de chaos en rommel nog grijns... dat hoort er ook gewoon bij. Ik zit voorlopig ook nog zonder vast internet (of tv) een reden dat bijna niemand me ziet of hoort online hihi en jeps geef het toe... heb best ontwenningsverschijnselen... Maar op dat vlak en nog wel meer... Heeft Corona echt wel een 'pik' op me zoals ze zeggen.

Probeer eens iedereen te regelen en te doen terwijl je met al die bubbels zit... Dus heel wat aangepast, gespreid maar ... in een paar dagen tijd is hier gewoon alles geschilderd en gedaan geweest door iedereen... ongelooflijk. Heel eerlijk krijg nog altijd emo traantjes als ik er aan denk en zal ik echt nooit maar ook nooit meer vergeten en eerlijk ook de gezelligheid en eh hahaha stress niet.

En toen gooide corona weer roet in het eten.. hoewel corona, betwijfel het maar lees maar zelf.

Ik had al een maand bijna voor de verhuis een verhuismaatschappij geboekt. Leuke deal, mooie prijs tot ik de dinsdag voor mijn verhuis (die op een zaterdag was) bericht krijg van de lieve Sofiladder maatschappij dat ze alleen een ladderlift gaan sturen die zaterdag ... Euh ???? Ik had een ladderlift besteld, twee verhuizers, verhuiswagen en nagevraagd nee rest ging niet door door : Corona (ja me hoela) alleen ladderlift. Vraag me nog altijd af wat ze nu eigenlijk verwachtten van me... Dat mijn meubels, verhuisdozen en alle andere spulletjes zelf pootjes gingen krijgen en naar mijn nieuwe appartement zouden gaan wandelen ????

Jups, had dus nog drie dagen om alles te regelen (ik had de mail pas 's avonds ontvangen van hun)... Ik als een gek gaan bellen en goddank DeRoeck heeft me uit de nood geholpen. Pakje duurder dat wel, maar de service was perfect en in de hittegolf hebben ze enorm doorgewerkt die mannen (en hahah mijn eigen volk ook, eerlijk is eerlijk) zodat tegen twaalf uur 's middags alles in het nieuwe appartementje gedonderd was...

En als laatste corona pesterij heb ik het voor elkaar gekregen om mezelf de soep in te helpen met mijn identiteitskaart ergens in maart net voor alle ellende begon. Ik was mijn ID kwijt dus braaf naar de politie gegaan om het aan te geven, en ja hoor wat denk je even later vind ik hem terug maar te laat dus. Eenmaal aangegeven heb je maar kort raampje om dat terug te draaien... Dus toen ik ook weer braaf alles in orde wilde gaan brengen... kwam daar met veel toeters en lawaai ... Corona in het land...

Je hoort het al, alles dicht, was niet belangrijk ... lang verhaal kort. Pas 7 augustus heb ik dus een nieuwe identiteitskaart kunnen aanvragen en pas 28 augustus kan ik hem gaan ophalen.

En eerlijk verder weinig problemen door gehad, als je wil kun je dus huizen gaan kopen, huren, landen als je echt wil ... niemand die er moeilijk over doet tot ... je internet en tv wilt hahaha. Dan is het om zeep.

Eerste probleem op mijn nieuwe adres was al dat via de telefoonlijn het wegens te oud niet kon mijn internet dus moet via kabel en tja die willen allemaal je id kaart nr ... grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr ... Heb alles geprobeerd, nr opgevraagd aan de gemeente, alle gegevens die je maar kunt verzinnen maar nops niets werkt, moet wachten tot ik effectief mijn kaart heb...


Lang leve Corona dus .


Als laatste van dit lange episteltje... Ik had geschreven vorige keer dat ik de testen heb gedaan voor de operatie voor maagverkleining (Gastric Bypass) maar heb helaas het nieuws gekregen dat door mijn medische problemen (ik ben heel vaak geopereerd en opengegooid geweest in mijn buik regio ivm darmen) het echt niet mogelijk is om dat te laten doen of iets anders op dat vlak. Dus ja ga terug afvallen, zal nooit slanke den worden, wil ik ook niet ... maar gaat terug op de ouderwetse manier gaan gebeuren en zal dus een hele zware strijd blijven hoe ik het ook draai en keer. Was het toch nog wel gebleven maar het steuntje waar ik op gehoopt had, mag niet zijn.


xxx mieneke

😉

Kleine edit: crap nog een Corona dingetje vergeten ... Mijn bed staat nog in Nederland en geraakt niet hier doordat toen mijn stiefzus het wilde brengen dat niet ging omdat ze in quarantaine had gemoeten en ze op vakantie vertrok de dag er op... Ze is morgen terug maar hahah geen idee of ze nu alsnog twee weken in quarantaine moet dus kan nog even duren en merk wel dat ik geen 20 meer ben... mensen wat is dat uit je bed kruipen 's morgens (lig op matras en lattenbodem nu niets anders) een verschrikking


zaterdag 11 juli 2020

Dagboekje10 juli 2020: Curve-ballen

Na mijn orkanen en stormen in het laatste stuk dat ik geschreven had ... wel de stormen zijn nog niet helemaal weg maar het einde is in zicht.

Het is soms ook gek hoe je van heel diep terug naar boven kan vliegen.

Dieptepunt was twee weken geleden toen ik plots het gevoel kreeg dat alles misliep... mijn budget was zo laag al en de immobiliënkantoren hadden blijkbaar een formule waardoor ik alles helemaal mocht vergeten en eerlijk is eerlijk... Iets fatsoenlijk vinden aan 350€ dat groter is dan een hok laat staan iets met slaapkamer .. dat is onmogelijk.

Dagboek: 26 juni 2020: Orkanen en stormen !!!!!

Het is heel lang stil geweest bij me maar het is gewoon idioot hoe een leven plots op zijn kop kan staan. En dat mijn leventje momenteel op zijn kop staat is een feit. Meer nog … heb het gevoel in een orkaan beland te zijn en geen idee hoe ik daar uit tevoorschijn ga komen.

Heel in het kort samengevat (ga ik proberen toch want is niet mijn sterkste kant he) het gebouw waar ik tien zalige jaren heb doorgebracht is verkocht sinds eind mei. En hoewel iedereen me de verzekering had gegeven dat ik zou kunnen blijven, kreeg ik begin juni mijn opzeggingsbrief met het vriendelijk verzoek binnen 6 maanden hier op te rotten.

zaterdag 16 mei 2020

16 mei 2020 Te lang...

5 en een halve maand
Zo lang is het geleden dat ik je nog eens gevoeld heb
Je venijnige meppen op mijn rug
De snerpende pijn tot in mijn tenen
De rust in mijn hoofd
De kalmte in mijn lichaam

8 weken zit ik hier nu opgesloten
Afgesloten van de buitenwereld
Van iedereen en alleman
Geen warm lichaam, geen hete opdrachten
Geen hete stomende… of strenge bevrijdende blik

En eerlijk de eenzaamheid slaat toe
Ik stuiter nu al zo lang al tegen die muren op
Mijn release al eeuwen verdwenen
De knuffels, het vastpakken, het voelen
Het horen, het ruiken, het ondergaan
Het lijkt zo ver weg

En na 4 jaar single, Meesterloos
Vraag ik me ondertussen af
Komt het ooit nog wel voor mij
Of heb ik het gehad en mag ik nu voor eeuwig
Blijven verlangen

Naar jou
Naar mezelf
Naar die persoon die me beter kent dan mezelf
Waar ik mezelf bij kan zijn
Die verder kijkt dan het meppen en de seks
Maar beseft dat de mens er eerst is
En dan pas al de rest

5 maand en een half
8 weken
Meer dan vier jaar

De eenzaamheid slaat toe
De muren komen op me af
De hoop wandelt langzaam weg

woensdag 1 april 2020

31 maart 2020 Even ventileren

Even ventileren...

Hoop dat ik niemand tegen de borst ga stuiten nu maar zit me nu al zo'n tijd dwars en tja dan komen mijn eigen roots (Nederlandse roots) boven en moet het er even uit dus hier ga ik.

Las vandaag in het nieuw, een stuk over een van de lockdown-feestvierders die nu heel veel spijt had. Ter verduidelijking, 13 maart gingen hier in België de maatregelen in om alles van café's en zo te sluiten ... Maar was dag er voor of zo aangekondigd.

Hierdoor zijn heel veel mensen nog zo stom zijn geweest om met zijn allen op café te gaan, zijn vlug vlug uit eten geweest of hebben feestjes zitten organiseren. De jongeman die nu spijt heeft was er zo één en was die dag op het nieuws geweest en trots aan het vertellen geweest hoe hij aan het feesten was.

Twee weken later liggen heel wat van deze mensen thuis ziek op hun bed of erger in het ziekenhuis en nog erger zitten heel wat jongeren bij.

dinsdag 25 februari 2020

19 Februari 2020 - Verdorie

Zo af en toe hé… Dan zou ik mezelf toch wel ook.

Jaren en jaren geleden, lang voor ik de bdsm in gegaan ben trouwens, had ik mezelf beloofd nooit meer gewoon te settelen en zeker niet omdat ik me alleen voelde, zo graag iets wilde. Nu ja, iedereen weet vermoed ik wel waar ik het over heb.

En wat heb ik gedaan, jeps precies dat. En weet je, voor mezelf is dit gewoon een harde les geweest ook maar in het proces heb ik wel iemand gekwetst en dat vind ik vreselijk en was ook echt mijn bedoeling niet.

We kennen het bijna allemaal wel, dat verlangen om je thuis te voelen bij iemand, samen dingen te delen, samen dingen te doen… Denk dat er weinig mensen zijn die echt ervoor gemaakt zijn om hun hele leven alleen door te brengen. En heb ik het niet eens zozeer over een partner maar we hebben allemaal toch wel het gevoel nodig om aangeraakt te worden, om een knuffel te krijgen, om dingen met iemand of iets te delen, om … En tja ik zeker, ben knuffelbeest in harte en nieren. Ben ook niet de grootste held om dingen alleen te doen en dan heb ik het nog maar gewoon over mijn vanille kantje.