Zo af en toe hé… Dan zou ik mezelf toch wel ook.
Jaren en jaren geleden, lang voor ik de bdsm in gegaan ben trouwens, had ik mezelf beloofd nooit meer gewoon te settelen en zeker niet omdat ik me alleen voelde, zo graag iets wilde. Nu ja, iedereen weet vermoed ik wel waar ik het over heb.
En wat heb ik gedaan, jeps precies dat. En weet je, voor mezelf is dit gewoon een harde les geweest ook maar in het proces heb ik wel iemand gekwetst en dat vind ik vreselijk en was ook echt mijn bedoeling niet.
We kennen het bijna allemaal wel, dat verlangen om je thuis te voelen bij iemand, samen dingen te delen, samen dingen te doen… Denk dat er weinig mensen zijn die echt ervoor gemaakt zijn om hun hele leven alleen door te brengen. En heb ik het niet eens zozeer over een partner maar we hebben allemaal toch wel het gevoel nodig om aangeraakt te worden, om een knuffel te krijgen, om dingen met iemand of iets te delen, om … En tja ik zeker, ben knuffelbeest in harte en nieren. Ben ook niet de grootste held om dingen alleen te doen en dan heb ik het nog maar gewoon over mijn vanille kantje.
Mijn bdsm kantje heeft nog zoveel meer nodig.
Dus toen ik J. leerde kennen, kwam het als donderslag bij heldere hemel. Hij was op papier (nu in dit geval online) precies wat ik zocht. We wilden hetzelfde, we hadden dezelfde verlangens, hij had ervaring (nu ja in de praktijk was die ervaring wel wat anders dan de mijne geloof ik)… Dus moment dat we afspraken had ik mezelf er bewust of onbewust al van overtuigd : Hij was de man. Met hem ging ik verder gaan.
Maar dan kom je in het echte leven en merk je hoe je ook probeert, hoe graag je ook wil en hoe je hoofdje ook zegt: geef hem een kans, hij kan die ene zijn, hij doet zo zijn best, we willen ondanks alles nog wel hetzelfde… toch ?
Maar hoofd is niet genoeg.
En ik weet dat. Ik ben een gevoelsmens. Hoe ik het ook draai en keer, hoe ik het soms ook probeer te negeren, ik ben in de eerste plaats iemand die moet voelen. Voelen dat er die vonk is, dat opkijken naar, die bewondering, die chemie die je hart sneller doet slaan terwijl je nog niet eens verliefd ben en dan boem die vlinders. Heb ze niet vaak (helaas) maar als ze komen … ik val hard, laat ik het zo zeggen.
Dus uiteindelijk heb ik het dan ook aan mezelf moeten toegeven dat papier niet voldoende is en wat ik het meeste haat nu van alles, daar blijf ik bij is dat ik iemand pijn gedaan heb die dat totaal niet heeft verdiend.
Xxxx mieneke
Geen opmerkingen:
Een reactie posten