Dagboekje10 juli 2020: Curve-ballen

Na mijn orkanen en stormen in het laatste stuk dat ik geschreven had ... wel de stormen zijn nog niet helemaal weg maar het einde is in zicht.

Het is soms ook gek hoe je van heel diep terug naar boven kan vliegen.

Dieptepunt was twee weken geleden toen ik plots het gevoel kreeg dat alles misliep... mijn budget was zo laag al en de immobiliënkantoren hadden blijkbaar een formule waardoor ik alles helemaal mocht vergeten en eerlijk is eerlijk... Iets fatsoenlijk vinden aan 350€ dat groter is dan een hok laat staan iets met slaapkamer .. dat is onmogelijk.

Dagboek: 26 juni 2020: Orkanen en stormen !!!!!

Het is heel lang stil geweest bij me maar het is gewoon idioot hoe een leven plots op zijn kop kan staan. En dat mijn leventje momenteel op zijn kop staat is een feit. Meer nog … heb het gevoel in een orkaan beland te zijn en geen idee hoe ik daar uit tevoorschijn ga komen.

Heel in het kort samengevat (ga ik proberen toch want is niet mijn sterkste kant he) het gebouw waar ik tien zalige jaren heb doorgebracht is verkocht sinds eind mei. En hoewel iedereen me de verzekering had gegeven dat ik zou kunnen blijven, kreeg ik begin juni mijn opzeggingsbrief met het vriendelijk verzoek binnen 6 maanden hier op te rotten.

16 mei 2020 Te lang...

5 en een halve maand

Zo lang is het geleden dat ik je nog eens gevoeld heb

Je venijnige meppen op mijn rug

De snerpende pijn tot in mijn tenen

De rust in mijn hoofd

De kalmte in mijn lichaam

8 weken zit ik hier nu opgesloten

Afgesloten van de buitenwereld

Van iedereen en alleman

Geen warm lichaam, geen hete opdrachten

Geen hete stomende… of strenge bevrijdende blik

En eerlijk de eenzaamheid slaat toe

Ik stuiter nu al zo lang al tegen die muren op

Mijn release al eeuwen verdwenen

De knuffels, het vastpakken, het voelen

Het horen, het ruiken, het ondergaan

Het lijkt zo ver weg

En na 4 jaar single, Meesterloos

Vraag ik me ondertussen af

Komt het ooit nog wel voor mij

Of heb ik het gehad en mag ik nu voor eeuwig

Blijven verlangen

Naar jou

Naar mezelf

Naar die persoon die me beter kent dan mezelf

Waar ik mezelf bij kan zijn

Die verder kijkt dan het meppen en de seks

Maar beseft dat de mens er eerst is

En dan pas al de rest

5 maand en een half

8 weken

Meer dan vier jaar

De eenzaamheid slaat toe

De muren komen op me af

De hoop wandelt langzaam weg

31 maart 2020 Even ventileren

Even ventileren...

Hoop dat ik niemand tegen de borst ga stuiten nu maar zit me nu al zo'n tijd dwars en tja dan komen mijn eigen roots (Nederlandse roots) boven en moet het er even uit dus hier ga ik.

Las vandaag in het nieuw, een stuk over een van de lockdown-feestvierders die nu heel veel spijt had. Ter verduidelijking, 13 maart gingen hier in België de maatregelen in om alles van café's en zo te sluiten ... Maar was dag er voor of zo aangekondigd.

Hierdoor zijn heel veel mensen nog zo stom zijn geweest om met zijn allen op café te gaan, zijn vlug vlug uit eten geweest of hebben feestjes zitten organiseren. De jongeman die nu spijt heeft was er zo één en was die dag op het nieuws geweest en trots aan het vertellen geweest hoe hij aan het feesten was.

Twee weken later liggen heel wat van deze mensen thuis ziek op hun bed of erger in het ziekenhuis en nog erger zitten heel wat jongeren bij.

19 Februari 2020 - Verdorie

Zo af en toe hé… Dan zou ik mezelf toch wel ook.

Jaren en jaren geleden, lang voor ik de bdsm in gegaan ben trouwens, had ik mezelf beloofd nooit meer gewoon te settelen en zeker niet omdat ik me alleen voelde, zo graag iets wilde. Nu ja, iedereen weet vermoed ik wel waar ik het over heb.

En wat heb ik gedaan, jeps precies dat. En weet je, voor mezelf is dit gewoon een harde les geweest ook maar in het proces heb ik wel iemand gekwetst en dat vind ik vreselijk en was ook echt mijn bedoeling niet.

We kennen het bijna allemaal wel, dat verlangen om je thuis te voelen bij iemand, samen dingen te delen, samen dingen te doen… Denk dat er weinig mensen zijn die echt ervoor gemaakt zijn om hun hele leven alleen door te brengen. En heb ik het niet eens zozeer over een partner maar we hebben allemaal toch wel het gevoel nodig om aangeraakt te worden, om een knuffel te krijgen, om dingen met iemand of iets te delen, om … En tja ik zeker, ben knuffelbeest in harte en nieren. Ben ook niet de grootste held om dingen alleen te doen en dan heb ik het nog maar gewoon over mijn vanille kantje.

1 December 2019 - Ik

Altijd hoor je hoe vrolijk ik ben

Hoe lief en wat een sterke vrouw 

En eerlijk meestal ben ik dat ook 

Maar soms stort mijn wereldje plots ineen

Als ik merk hoe het beeld dat ik van mezelf heb

Soms heel anders is dan je objectief ziet

Als je de confrontatie aangaat en jezelf ziet

Op foto, of door ogen van anderen

De afwijzing, medelijden, soms zelfs afschuw

Afgelopen jaar zag ik zoveel dames krimpen

Kilo na kilo

Maar het is meer dan dat

Je ziet hoe hun leven verandert

Hoe mannen, vrouwen, werknemers, vrienden

mensen ze anders benaderen

Hoe gelukkig ze worden

Hoe fijn het is dat ze kunnen aandoen wat ze willen

Hoe sociaal alles plots stuk makkelijker gaat

Ja er is ook een keerzijde dat besef ik maar al te goed

Veel dingen vallen weg

Je geeft iets enorms op 

dat alleen die mensen kennen 

die al zo lang worstelen met dat gewicht

Andere dingen komen in de plaats 

Problemen worden vaak uitvergroot na tijdje … 

En dan kijk ik naar mezelf

Geen operatie, geen wondermiddelen, geen bypass of bandring

Het kan niet, hoe ik soms ook wil 

De enige optie die ik zelf heb, is de ouderwetse manier

Elk pondje door het mondje 

Alles vervangen door konijnenvoer, gezonde levensstijl

Elke dag weer vechten, volhouden en verliezen keer op keer 

Hoe ik ook probeer, jaren hou ik het vol en even vlug is alles er weer bij 

En dat ik zwaar ben, op zich zit ik er niet eens zo mee in

Ben het altijd geweest dus het hoort bij mij

Weet ook best genoeg die er van houden

Die er geen moeite mee hebben

Alleen ik zie mezelf niet als zwaar

Ik ben net als jij en jij en jij, hoewel ik er anders uit zie

Zelfde gevoelens, zelfde problemen, zelfde pijnen, zelfde lach

Zelfde liefde, zelfde zelfbeklag, 

Niet zwaar of rond of bol 

Maar gewoon ik 

Moeilijke ik

Fijne ik

Leuke ik

Dwarse ik 

Ik …. 

Hoop dat ooit jij die ik ook ziet… 

Rotzakken

Het enige waar ik goed voor ben 
Is gebruikt worden en dan weggegooid
Nee hoor zelfs ontmoeten hoeft daar voor niet
Je groomt me gewoon 
Vertelt me leuke woorden 
En ik val als een stomme bakvis
Als een goedgelovige trut 

Naief stom mens dat ik ben
En is niet alleen jij 
Zijn jullie godverdomme allemaal
Elke keer weer
Elke keer weer probeer je iemand te vertrouwen 
Om gewoon een fucking mes in je hart gestoken te krijgen
Elke keer weer 

En niet alleen online
Ja dit is de druppel geweest 
Maar elke godverdomse vent in mijn leven 
Heeft niets anders gedaan 
Dan me gebruiken
Ben ik op gebruikt  
Ruilen we ze wel in voor een ander 
Of vergeten haar waarom niet 
Gooi maar weg

Ik doe toch niet mee
Ik besta toch niet 
Alleen als een stuk stront dat even kapot getrapt mag worden 
En dan gedaan er mee

Nu bedankt allemaal 
Niet meer
Nooit meer
Geen mannen meer in mijn leven 
Ik wil het niet meer en red het zo wel zonder jullie
Heb niemand nodig, heb ik ook nooit gehad
En verdomme dat wist ik al toen ik kind was 
en voor de zoveelste keer was weg gesmeten

Heb me gewoon op een zijspoor laten brengen 
Had hoop gekregen dat niet elke vent het zelfde was
Maar vergeet het 
Gebruiken maar en gooi weg
Dat is toch de maatschappij
Zo hoort het toch
En wat een mens is
Dat iemand gevoelens heeft
Doet er niet toe als jij maar je ding krijgt en jij en jij en jij ... 

Maar niet meer
Nooit meer
Niet met mij
Ik doe niet meer mee

Muurtjes

Krijg soms de vraag, waarom ben je nog altijd alleen, heb je nu nog niemand gevonden... En wordt je ook meteen weer de verdediging in geduwd want dan zal er toch wel iets grondig mis zijn met je dat je na al die tijd nog niemand hebt. Voor mij is het nu ongeveer 2 jaar geleden dat ik nog een vaste D had. Dan ben je toch wel een heel moeilijk iemand, dan mankeer je toch wel extreem veel...

Maar weet je, settelen doe ik niet. Ik reageer al niet op veel mensen. Voor mij zijn er niet zoveel mensen waar ik als sub/slavin tot ben aangetrokken. Ik persoonlijk heb ook niets aan iemand zonder ervaring, die veel ouder of jonger is dan ik zelf. Niet aan iemand die aan de andere kant van de wereld woont. En eerlijk je wil ook nog wel aangetrokken zijn tot iemand ook fysiek. En dan heb je nog heel die categorie van mensen die getrouwd, verliefd, verloofd, of op wat voor manier gebonden zijn...

Dus ja de vijver waar ik in vis, is verdomd klein maar helaas wordt die dus ook bevolkt door een heleboel eikels, rotte vissen, jagers die denken dat wij prooi zijn niet alleen omdat we sub zijn of slavin maar omdat we maar lettertjes zijn op een scherm... Misschien zitten er nog echte vissen in maar eerlijk, ik kom ze zelden tegen.

En dan wordt het gek gevonden dat ik heel wantrouwig ben geworden naar andere mannen toe. Maar eerlijk hoe zou je zelf reageren als je constant wordt voorgelogen, als je er weer achter komt dat iemand toch getrouwd is, dat ze zeggen bdsmer te zijn en blijkt dat je weer een idioot hebt die alleen zin heeft in kinky seks, dat je foto krijgt van iemand en je ontmoet ze en ze zijn plots 30 jaar ouder, of je komt je grootvader tegen die je alleen wilt om zijn huishouden te doen en het appeltje te snijden dat hij 's avonds kan opeten of de grote fantast die geen idee heeft wat bdsm is maar gezien heeft hoe makkelijk die vrouwen zich laten neuken als je beetje stoer doet... En noem maar op ben alles wel tegengekomen denk ik.

En elke keer probeer ik me terug open te stellen voor mensen, ben ook iemand die vrij open is over veel dingen. Maar tegelijkertijd ben ik ook terughoudend geworden juist door zo vaak gekwetst te zijn. Mensen die alleen online willen geilen. Ik ben jaren misbruikt door een internet sex verslaafde dus nee daar kun je niet bij mij voor te recht. Ja ik hou van bdsm en ben sub/slavin in hart en nieren maar gaat mij wel om de persoon achter die bdsm en niet het meppen of de touwen op zich... En zo merk ik dat na elke leugen mijn muurtje weer hoger wordt en de vijver waar ik in ga vissen nog kleiner wordt...

Tot ik me afvraag soms of het het nog wel waard is.

mieneke

Dagboekje 22 juni 2018: Helemaal gecrasht effe ...

Hoi hoi allemaal,

Het is heel lang goed gegaan met mij en mijn gezondheid en had wel af en toe hick-up zoals iedereen maar van de week ben ik helaas voor het eerst in hele lange tijd terug gecrasht. 

Heb het nog lang genegeerd want heb nog een hele leuke week gehad waar ik met vrienden ben weggeweest en donderdag had ik nog mijn maandelijkse munch waar ik naar toe geweest ben ondanks dat ik toen al wist dat het flink mis was. 

Ik mis je 23 mei 2018

Na al die jaren zou je denken dat het verdriet minder wordt

Dat de pijn jou kwijt te zijn vermindert

Maar dat is niet

Ja, je leert er mee om gaan

Je draagt het beter

Het krijgt zijn eigen hoekje waar het gewoon altijd aanwezig is

Maar vandaag staat dat hoekje weer even in de spotlight

En voel je het gewicht van alles weer op je neer drukken

Vandaag besef ik weer wat ik toen ben kwijt geraakt

Hoe ik jou ben kwijt geraakt

Omonkeerbaar

Je wilde niet

Je had geen keuze

En het was veel te vroeg

Maar je ging

Ik mis je en zal je altijd blijven missen

Je was zo belangrijk voor me

Meer dan je ooit hebt geweten

En of het nu gisteren was of  over over honderd jaar

Dit gevoel blijft

Die herinneringen blijven

Nooit zal ik ze vergeten

Nooit zal ik jou vergeten

Ik mis je, meer kan ik niet zeggen

Gewoon

Ik mis je.

Leugens 5 december 2017

Ik haat dat gelieg

Verdorie wees nu eindelijk eens eerlijk tegen me

Ik geef jullie waarheid en krijg alleen leugens in mijn gezicht

Muurtjes omhoog en omhoog

Straks is er niets anders meer dan muur

En alleen omdat jullie niet eerlijk kunnen zijn

Wil je neuken zeg dat dan

Wil je meppen zeg dat dan

Maar geef me  godverdomme dan wel de kans eerlijk te bepalen of ik dat ook wil

En simpel, nee mijn antwoord is nee

Wat ik wil is meer dan dat dat.

Mag ik verdorie

Is mijn leven, niet het jouwe

Je moet het er niet mee eens zijn

En ben  ik achterlijk omdat ik eerlijk ben

Ben ik ouderwets omdat ik meer wil dan een stomme lul en een koude droge zweep zonder gevoel

So be it

Maar dat is mijn fucking recht

Niet het jouwe om van mij af te nemen

En elke keer probeer ik me open te stellen

Elke keer weer opnieuw proberen

Elke keer weer deksel op je neus

Ik ben eerlijk in wat ik wil en verlang

Ik vraag van jou hetzelfde en wil jij iets anders

Geen probleem maar zeg dat dat dan

En verstik me niet als de slang die je bent

Met leugens

Met pijn

Met bedrog

Ik haat dat fucking gelieg

4 mei 2017 Herfst in de lente

Het is lente 

Maar in mijn hoofd stormt het 

Een echte herfststorm donker, nat, koud, winderig

Ik draai rond en rond

Weet het niet meer 

Ben verdwaald in die storm vol gedachten

Probeer stand te houden

De tumult raast om me heen

Alles op losse schroeven

In de lucht, weg van mij

Er is niets dat me steun geeft

Mijn anker losgelaten, wel aanwezig

Als het nodig is

De basis van deze storm

Dagboekje 07 juni 2015 : Slaven Register

Hoi hoi Dagboekje, 

Ik weet het, het is schandalig lang geleden dat ik je geschreven heb en ga het binnenkort goed maken maar voor nu een hele korte entry. 

Sinds vandaag sta ik officieel in het slavenregister en heb ik mijn eigen slavennummer, qrcode en barcode. Nooit gedacht dat ik daar me zo fijn onder zou kunnen voelen en trots ook maar inderdaad ben ik wel en voel ik me ook !!!!

Heerlijk toch dit. 

xxxx molly

Ps er komt binnenkort nog een verslagje aan hoor... eindelijk. Wil al zo lang schrijven maar het lukt gewoon effe niet. 

Gebroken

Soms  breekt er iets

En hoe graag je ook wil

Het is niet meer te maken

Als de communicatie stopt

Houdt alles op

En heb het geprobeerd

Zo vaak mijn hand uitgestoken

Die eerste weken

Om weer het deksel op mijn neus te krijgen

“Ben moe, ben ziek”

Maar het was niet helemaal waar toch?

Want je dates gingen vrolijk door

Alles ging, iedereen ging

Ik niet

“Ik kom minimaal online”

Geen uitleg

Onzekerheid van gaat het nog door of niet

Tot de voorlaatste dag

Ik wist van niets en had niet alleen mezelf om naar om te kijken

Maar ook vrienden, mijn Meester

Een ex, wat zag ik daar tegenop

die weer te zien

Geen woord

Geen mogelijkheid tot communicatie

Dat wilde je niet

En toen was het daar

En was je echt voor altijd weg

Een mes in mijn rug, zo voelde het aan

Was je die middag maar niet gekomen 

Was thuis gebleven  !

Alles was beter geweest dan dit

Je was er 

Maar was er absoluut niet

En wilde me er nog overheen zetten

Maar vond geen excuses meer

Wat heb ik spijt dat ik geweest ben toen

Dat W/wij geweest zijn

Voor jou, door jou

De dag op zich was best nog leuk

Meester was er bij, dat maakte veel goed

Er waren vrienden, dat gaf troost  

Ik was niet alleen

Maar ze was gebroken, 

zo gebroken

Onbereikbaar

Kapot

Weg

Heb dit niet gewillen

Ben echter zelf ook veranderd

En verdien het niet in de koelkast gezet te worden

Niet zonder reden

Niet zonder uitleg

En die heb ik nooit gekregen

Had ik iets onvergeeflijks gedaan ?

Had ik je gekwetst zonder het te weten ?

Alles heb ik afgegaan

Maar wist het niet,

Weet het nog niet

En nu doet het er niet meer toe

Wat ik wel weet

Dat bij liefde, vriendschap

Iedereen daar bij kan

Dat het niet besloten is

Dat je met elkaar praat

Vertelt wat er aan de hand is

Al is het in het kort

uitleg hoeft niet

maar wel iets laten weten

en zelfs dat was te veel blijkbaar

Heb eerst nog zoveel handen uitgestoken

Vergeven,

Excuses gezocht,

“Snapte het wel”

“Het zal wel daar aan liggen”

“Het wordt niet zo bedoeld”

Maar als je dan merkt dat niets helpt

Dat elk woord dat je zegt

Op de korrel wordt genomen

Zonder de inhoud ook nog maar bekeken

Maar wel de grammatica

De volgorde

Vraag je je af waar je mee bezig bent

Houdt het op

Houden wij op

Dingen moeten van 2 kanten komen

Niet van één alleen

Niet van verplichting

Omdat het zo hoort

Als je er bent

Wees er dan

Verstop je niet in je telefoon

Verstop je niet in onzinnige discussies die nergens over gaan

Weer was je er en was je er absoluut niet

Oppervlakkig

Leeg

Huichelen

Zelfs toen hoopte ik nog

Dacht ik

We praten het wel uit

Maar dat ging niet

Dat lukte niet

Je stond er niet voor open

Straalde het zo hard uit

Dan zwijg ik ook

Als ik ook maar een opening had gezien

Een kiertje, een gaatje

Gevoeld dat je heel even verder keek

Maar alles was voor jou zogenaamd normaal

En dat was het niet

Al weken niet

En dat wist je

Ik hou van je

Ik mis je

Maar ik kan dit niet meer

Ik wil dit niet meer

Ik verdien dit niet 

Ik doe dit niet meer

En dan stopt het

Gebroken

En lijmen helpt niet meer

molly

Geschreven op 27 oktober 2014, dus al eventjes terug
Eh naar aanleiding van wat reacties ;) alles tussen Mr en mij is goed hoor, daar gaat het niet over. 

5 december 2013: Gewoon zomaar...

Een blanco blad voor me

Woorden borrelen zo diep

Maar krijg ze niet verwoord

 Elke keer denk ik

Beter dan dit kan niet

Mooier dan wat U me nu gegeven heeft bestaat niet

Voel me openbloeien

Langzaam alle muren verdwijnen

In volste vertrouwen

Naar U

 Ben Uw sub

Uw slavin

Uw sletje

Uw molly

Zulke kleine woorden

Maar ze zeggen zoveel

De tijd vliegt voorbij

Wat in het begin onmogelijk leek

Is ondertussen realiteit

Vertrouwen

Gewoon grenzeloos vertrouwen

In U

Daardoor mezelf

Eindelijk ook terug gevonden

Telkens die verwondering

Bewondering

Ontdekking

Vertrouwen

De overgave

Dacht dat ik ze al gegeven had

Maar pas nu besef ik dat dat nog maar net begonnen is

Mijn muren zijn hoog

En U breekt ze af

Eén voor één

Geduldig

Liefdevol

Doortastend

Rustig

Steen per steen

Mij een wereld latend ontdekken waarvan ik het bestaan nooit had vermoed

Een wereld van geluk

Tevredenheid

Angst ook

En stuiteren

Van pijn en genot

Van schaamteloos genieten

Gehoorzamen

Volgen

Kijken

Verwachtingen

Aanvaarding

Ondergaan

Beleven

Ervaren

....

Een wereld die me zo dierbaar is

Samen met U

die me mezelf doet aanvaarden

Gewoon zoals ik ben

Die me sterker maakt

Doet groeien

Dank zij U

Ik ben van U ondertussen

In hart en nieren

Van top tot teen

Geheel vrijwillig

Geen voorwaarden

Geen bepalingen

Gewoon vrij

Vrij in mijn onderdanigheid

Vrij in mijn pijn

Vrij in mijn dromen

Maar vooral vrij in mezelf

Dank zij U

Dank zij O/ons

Uw molly