Hoi hoi allemaal,
Het is heel lang goed gegaan met mij en mijn gezondheid en had wel af en toe hick-up zoals iedereen maar van de week ben ik helaas voor het eerst in hele lange tijd terug gecrasht.
Heb het nog lang genegeerd want heb nog een hele leuke week gehad waar ik met vrienden ben weggeweest en donderdag had ik nog mijn maandelijkse munch waar ik naar toe geweest ben ondanks dat ik toen al wist dat het flink mis was.
Heb zelf enorm genoten toch nog hoor donderdag gewoon omdat ik er lekker even tussenuit was, nieuwe mensen heb leren kennen op de munch en hahaha de gekkigheid en het lachen bij het etentje. Al had ik misschien beter toch maar braaf thuis gebleven ;) niemand kan me dat nog afpakken he.
In elk geval, merkte wel toen ik thuis kwam, dat het niet zo goed ging met me en heb die nacht ook niet veel geslapen, veel pijn, ongemakken, koorts... noem maar op. Aan de andere kant had op de munch lekker afleiding en dat had ik thuis niet gehad dus was het helemaal miserie geweest voor me die avond, nu was ik lekker met iedereen aan het praten en doen.
Wist ook dat ik de volgende ochtend naar de specialist kon in het ziekenhuis dus om kwart over vijf heb ik het opgegeven, douchke genomen en me rustig klaar gemaakt om naar daar te gaan. Moest er om half negen zijn en wist dat ik een endoscopie ging krijgen (dan kijken ze met een cameraatje in je darm). In mijn geval kijken ze dan de eerste 5cm van mijn darm na want daarna is de boel afgesloten.
De laatste keer had ik te horen gekregen dat mijn darm nu eindelijk helemaal dicht zat, jeuuuuuuuj. De vernauwing was toen dichtgegroeid... dat bleek nu niet meer het geval. De ontsteking had terug een gat gemaakt en eh niet zo goed dus. En dat het allemaal flink ontstoken was heeft ze mogen weten hahaha zal er geen plaatjes bij maken. Maar ze schrok. Niemand had verwacht geloof ik dat ik na al die jaren nog zo kon crashen.
In elk geval om het verhaal in te korten. De antibiotica die ik gebruikte is stop gezet, heb nu 2 totaal andere antibiotica's gekregen in de hoop dat die wel werken. Er is een kweek genomen zodat ze kunnen nagaan welke bacterie de boosdoener is, iets wat in het verleden veel moeilijker was door de afsluiting van de darm. Ze gaan dinsdag een scan maken om te zien hoe hevig de infectie is en of er al reactie is dan op de medicatie en tegen dan is de kweek klaar en weet ik of ze op de goede weg zitten of er nog andere dingen moeten gebeuren.
Dus zit nu ineens in de mallemolen weer van onze gezondheidszorg maar heb nu gelukkig ook eindelijk echte pijnstilling gekregen die redelijk werkt (tramadol) wat maakt dat de pijn nu te doen is.
Maw ik zit nog wel even in de lappemand vermoed ik maar ze zijn er mee bezig en iedereen in het gezondheidsnetwerk is eindelijk terug wakker geschoten en actief een oplossing aan het zoeken. Het heeft even geduurd om eerlijk te zijn en was ik ook wel even boos over maar lag ook aan mij, ben niet assertief genoeg geweest. Maar op maandag had ik het gevoel dat de dokter die ik had (zit bij een praktijk en had natuurlijk net die dokter waar ik het minst mee overeenkom) dacht dat ik aan het overdrijven was en zelfs de antibiotica toen schreef ze onder protest voor. Ze had gelukkig wel bloed laten nemen en afspraak was dat ik woensdag ging terug bellen wat ik ook gedaan heb.
Toen was ik al pak lastiger trouwens en bleek inderdaad dat er een fikse ontsteking gaande was maar heel eerlijk ben toen over het hoofd van mijn dokter gegaan en heb haar vlakaf gezegd dat ik zelf de specialist ging contacteren voor de rest. Hihi vinden ze niet zo leuk als je dat doet maar voelde me niet goed bij haar en wist dat de specialist mij kent en weet wanneer ik het meen. Vandaar dat ik ook al zo vlug bij haar terecht kon want dat is niet zo makkelijk meestal bij specialisten (laatste keer dat ik gewoon voor checkup ging heb ik drie maanden moeten wachten ;), ze heeft het druk).
Maar zij is dus meteen wel goed in actie geschoten en alles is nu aan het rollen.
Met de pijnstilling die ik gekregen heb, voel ik me trouwens ook stuk beter en ook omdat ik de koorts weer wat wat onder controle heb.
Tot zo ver de update en als ik weer aan het keren ben en goede kant op ga geef ik wel een gil. Is niet de eerste keer dat ik het mee maak dit (is mijn basis probleem) en het was nu 4 of 6 jaar geleden dat het zo erg is misgegaan als nu dus op zich valt het dan ook wel mee he ;). Had gewoon de voorsymptomen gemist en dat is iets dat me eigenlijk niet vaak meer overkomt. En eerlijk ben behoorlijk boos op mezelf dat ik het niet heb doorgehad en dit allemaal niet heb vermeden, maar dat gezegd... Nu weet ik wel weer waarom ik niet meer werk, dat dat dus echt wel reden heeft en waarom ik regelmatig de rem opzet bij het doen van dingen (hmm geen Nederlands dat maar wel begrijpbaar denk ik). Ben dus even superwoman af, maar dat komt wel weer en hahaha mogen mijn vrienden me weer terug fluiten als ik over de grens ga en weer eens te veel doe ;).
xxx mieneke
Sterkte Mieneke, hopelijk ben je echt snel weer beter!!! gr Peter x
BeantwoordenVerwijderen