Hoi hoi Dagboekje,
Dit gebeurt niet zo vaak, ben nu al vier maal opnieuw begonnen met je te schrijven.
Stom hè, weet eigenlijk wel wat ik je zo ongeveer wil schrijven maar het wil er op een of andere manier niet goed uitkomen. Ben ik trouwens wel blij, met het feit dat er laptoppies, klavieren en 'typen' bestaan. Als ik vroeger last had van writersblock, om het zo maar even te noemen, had ik een lamme arm van het proberen te schrijven. 15 bomen opgebruikt aan papier, 20 stylo’s klaar voor de vuilbak… Das dan toch echt wel het voordeel van dit lieve lappie. Ik zet hem op mijn schoot en enige wat ik vermoei zijn 10 (eh 9 eigenlijk lol duim linkerhand gebruik ik eigenlijk nooit om te typen grin) vingertjes en verbruik wat meer processoren in het lappie maar das ook al. Heb nadien meestal niet het gevoel dat je bij schrijven met pen en papier wel hebt, je arm er gaat afdonderen en je hand blijft voor vijf eeuwen in de kramp zitten…
Maar ondertussen weet ik nog niet precies hoe ik er uit ga gooien, wat ik er uit wil gooien. Ik zit in een wat mijmerende stemming. Met als gevolg, allerlei gedachten dwarrelen door mijn hoofd. Het is buiten ook weer van dat vieze miezerige koude winterweer. Dus heb het hier gezellig gemaakt met de lampjes, kaarsje … En tja die mijmerende gedachten hier op het scherm gooien is niet zo simpel. Wij vrouwen, eh correctie, deze vrouw is al zo warrig op haar best… in een stemming als deze, kan maar beter niemand wijs uit me worden. Word ik zelfs amper.
Dit gebeurt niet zo vaak, ben nu al vier maal opnieuw begonnen met je te schrijven.
Stom hè, weet eigenlijk wel wat ik je zo ongeveer wil schrijven maar het wil er op een of andere manier niet goed uitkomen. Ben ik trouwens wel blij, met het feit dat er laptoppies, klavieren en 'typen' bestaan. Als ik vroeger last had van writersblock, om het zo maar even te noemen, had ik een lamme arm van het proberen te schrijven. 15 bomen opgebruikt aan papier, 20 stylo’s klaar voor de vuilbak… Das dan toch echt wel het voordeel van dit lieve lappie. Ik zet hem op mijn schoot en enige wat ik vermoei zijn 10 (eh 9 eigenlijk lol duim linkerhand gebruik ik eigenlijk nooit om te typen grin) vingertjes en verbruik wat meer processoren in het lappie maar das ook al. Heb nadien meestal niet het gevoel dat je bij schrijven met pen en papier wel hebt, je arm er gaat afdonderen en je hand blijft voor vijf eeuwen in de kramp zitten…
Maar ondertussen weet ik nog niet precies hoe ik er uit ga gooien, wat ik er uit wil gooien. Ik zit in een wat mijmerende stemming. Met als gevolg, allerlei gedachten dwarrelen door mijn hoofd. Het is buiten ook weer van dat vieze miezerige koude winterweer. Dus heb het hier gezellig gemaakt met de lampjes, kaarsje … En tja die mijmerende gedachten hier op het scherm gooien is niet zo simpel. Wij vrouwen, eh correctie, deze vrouw is al zo warrig op haar best… in een stemming als deze, kan maar beter niemand wijs uit me worden. Word ik zelfs amper.
