Hoi hoi lief dagboekje,
Ben echt wel in een schrijfspurt beland momenteel want blijf
maar pennen naar je maar is fijn ook voor me. Het heeft nu allemaal zo lang in
mijn hoofdje zitten sudderen allemaal dat het er precies in één keer uit moet
barsten.
Zoals je kon lezen was mijn thuiskomst heel geslaagd en moet
zeggen, wat ik vergeten te schrijven was nog, was dat die onthouding er wel
voor gezorgd heeft dat ik twee spetterende orgasmes heb gehad, die woensdag.
Afgelopen maandag zag ik Mr Rik dus weer. Deze keer geen
ontploffend orgasme gehad maar iets dat eigenlijk voor mij nog veel intenser en
spetterender was. Maar nu loop ik iets vooruit.
Ik wist dat we op verplaatsing zouden gaan. Want Mr Rik had
me duidelijk gezegd dat ik al onze spulletjes moest klaar leggen. Hij zou dan
wel even kijken en we zouden ze dus meenemen. Ben toen trouwens tot de
ontdekking gekomen dat we ondertussen toch echt al wel heel veel hebben. Alles
zit hier in twee ladenkastjes verstopt maar heb bijna alle schuiven al in
gebruik en elke kast heeft toch vier ruime schuiven waar van alles in past. Was
vroeger mijn ondergoed en sokken en rommelkastje. Ondergoed en sokken zijn
gebleven maar rommel is vervangen. Drie lades voor mij, de rest voor ons ;).
De leren koffer/tas waar Mr Rik ooit mee was aangekomen en
nu netjes bij mij in de kast staat is ondertussen veel te klein geworden. En
heb dus mijn grote sporttas tevoorschijn getoverd. Kwamen er wel achter dat
alle mandjes die ik in de lades had gebruikt, wel op zich handig waren maar
niet voor vervoer.
Deze keer hadden we trouwens ’s avonds afgesproken. Het
leuke met Mr Rik is altijd dat ik nooit precies weet wanneer ik hem zie in de
week, dat laat hij normaal per mail altijd wel weten, meestal wel wat op
voorhand maar kan niet altijd en eerlijk ik vind dat zalig. Ok hihi het is soms
even wat gepuzzel dan om hier alles in goede banen te leiden. Maar das voor
volgend verslagje.
Ik had dus alles ingepakt en mezelf terug in het corsetje
gehesen. Deze keer wel netjes met een t-shirt er onder want op straat met blote
borsten gaan lopen lijkt me nu net iets te veel van het goede toch. Helaba,
lief dagboekje ik zie je wel je hoofd schudden dat jij dat niet vind, maar ikke
toch echt wel dus sssssssssssssst gij en laat me mijn t-shirtje maar aanhouden.
Mr Rik heeft me deze keer wel geholpen om het goed aan te
krijgen dat corsetje wat mij dus heel wat lamme arme bespaarde.
En toen was het de auto. Met een hele zware tas in de koffer,
trillende knietjes bij mij van wat gaat er gebeuren, waar gaan we naar toe. Het
eerste stuk van onze reis kwam me echt wel mega bekend voor. Ik ga regelmatig
naar het Fetish Café met mijn beste vriendin, dat weet je he. En dan rijden we
ook zo. Straat uit, langs het park maar toen veranderde de weg toch maar moet
zeggen ik woon ondertussen niet voor niets al dik 20 jaar in en rond Antwerpen
en hoewel ik nog altijd durf en kan verdwalen, begin ik toch heel wat buurten
echt wel goed te herkennen. Ben niet voor niets ondertussen een stadsdametje
geworden. Dus mijne euro begon vrij vlug te vallen dat we wel zeer bekend
terrein betraden. En inderdaad even later stond de auto geparkeerd op de kaaien
en waren wij naar het Fetish Café aan het wandelen. Ik had wel medelijden met
Mr Rik om die zware tas heel dat stuk te moeten dragen. Nu eerlijk, na 5 meter
zou ik al half onderuit zijn gegaan en bij Hem leek het alsof het niets was…
Het was maandag dus ik wist trouwens wel dat het café die
dag niet open was. Blijkbaar had Mr Rik dus heel FC afgehuurd. Normaal had er
nog een koppel aanwezig geweest ook maar tja wat denk je lief dagboek… waren
weer van die gevallen die hadden afgezegd. Geloof wel dat het deze keer niet
was van gewoon niet opdagen… maar toch… Vond het echt wel sneu. Maarheel
eerlijk, voor mijzelf achteraf gezien was het juist goed dat we met zijn twee
waren. Of had het nooit zo beleefd als ik nu heb gedaan.
De binnenkomst was voor mij al heel leuk want toevallig was
ik er donderdag met mijn verjaardag nog geweest om iets te drinken. En dan
maandag er weer terug is al heel wat. Maar wat het toch echt wel speciaal
maakte voor mij ook was dat ik er heel bekend ben en het nu kon delen met Mr
Rik. Gewoon het feit dat we er eens samen waren. Wist wel dat hij het kende
hoor, maar hem er zien en er over praten, das twee werelden apart.
Er was slechts één iemand van FC daar. Maar hij zat lekker
met zijn pctje achter de bar en wij waren eigenlijk al vrij vlug de kelder in
verdwenen. Ik had de kelder van FC ook al vaker gezien, zelfs al doe ik nooit
mee aan speelavonden of ga ik nooit naar workshops. Zonder dat je er Meester er
bij is lijkt me daar sowieso niet veel aan (deed het ook niet toen ik alleen
was) maar moet zeggen het idee van die zwepen door de lucht doet me zelfs nu
nog ineenkrimpen.
Maar wij waren dus nu lekker met zijn tweetjes daar. En nu
zag ik ook pas echt wat ze allemaal hadden, kruizen, takels, banken,
schandpaal, stoelen special om zo maar even te zeggen en heel veel sfeer en
kaarsen :D.
Alhoewel ik al vrij vlug mijn vertrouwde blinddoekje om
kreeg hoor. En dan verandert de hele wereld he. Nu moet ik effe goed zien dat
ik niet alles door elkaar ga gooien en doe ik toch hoor, zit zo met één ding in
mijn hoofdje van die avond dat al de rest wat op de achtergrond is beland
terwijl ik ook enorm van de rest heb genoten. Maar om te beginnen had Mr Rik me
over een soort bok/paard… hoe heet zo’n ding gelegd. Je kent ze misschien nog
wel van vroeger op school, die evenwichtsbalken en bokken. Het was zo’n ding,
smaller dat wel maar toch wel vrij hoog ook. Ik lag er niet dwars overheen maar
aan de smalle kant. Dus gevolg lol borsten met klemmen op geplet op de bok,
handen goed vast aan de zijkanten. Beentjes flink uit elkaar om stevig te
staan. Kontje nog maar eens heel hoog de lucht in. Kan niet zeggen dat ik nu
echt heerlijk ontspannen stond, zeker niet met die borsten zo plat en zeker
weten doe ik het niet want heb het niet durven uittesten, maar vermoed dat ze
nog vast gemaakt waren aan iets ook. Ik in ieder geval wel verder.
En toen kreeg ik al een voorproefje van de rest van de
avond. Voelde Mr Rik zijn handen neerdalen op mijn lief onschuldig poepeke.
Enne euh dagboekje als je dat niet geloofd dat mijn poepeke lief en onschuldig
is, verzin ik wel iets anders. Maar hoewel het toen nog vrij doenbaar was
allemaal heb ik toen toch ook al het een en ander gevoeld van zwepen en meppen
en zijn vingers in me die merkten natuurlijk dat ik alsmaar natter en natter
werd. Eigenlijk is het niet eerlijk. In mijn hoofdje ben ik dan nog aan
debatteren of ik het nu wel leuk vind maar mijn lichaam is gewoon veel
eerlijker en wordt zo geil als het maar zijn kan. Ik voel me dan helemaal
glibberig en nat worden. Het kloppen van mijn kutje. En kan ook al mijn zenuwuiteinden
in mijn lichaam komen dan tot leven. Dus meestal ben ik dan nog echt een
gevecht aan het voeren tussen mijn lichaam en hoofdje.
Kom ik ook pas op dit moment achter nu ik het schrijf. Want
meestal denk je niet zo omschreven op zo’n moment he. Is het ook anticiperen op
wanneer komt de volgende klap. Span ik me op, juist niet… hoe zeer gaat het
doen, wil ik dit wel, ik wil nog meer, ik wil niet meer. Zo’n ongelooflijke
warboel allemaal en tegelijkertijd zijn mijn gevoelens in overdrive. Genot,
pijn, plezier, schaamte, opluchting, ook vaak wat boosheid, onrecht,
thuiskomen. Gek hoor en dan heb je daarnaast nog je lichaam dat helemaal zijn
eigen gang gaat en dus geiler en geiler wordt. Eigenlijk als ik dit zo schrijf,
mag ik van geluk spreken hihi dat ik niet telkens stapelgek wordt. Maar beetje
gek was ik al natuurlijk of was nooit de bdsm ingegaan.
Trouwens en das even helemaal iets anders, dagboekje.
Ik ben er ondertussen wel achter hoe het komt dat ik sub ben. Heb geloof ik
inderdaad twee keuzes gehad, of sub worden of inderdaad Dominant als de rest.
Ik heb ontdekt op vakantie dat heel het D/s gebeuren er bij mij gewoon met de
paplepel is ingegoten. Mijn vader is wat ze noemen een natuurlijke Dominant (nu
ik noem dat zo hahaha). Niet dat hij er ooit iets mee gedaan heeft of ooit zal
doen. Ben zelfs zeker als ik het zou vermelden, de man stijl achterover slaat
en oprecht in shock geraakt door de suggestie. Maar het commanderen, zeggen wat
te doen, ook het in de gaten houden van iemands beleving, het galante … het
zijn dingen die ik allemaal terug heb gevonden. En klopt dat ik er heel lang
als kind tegen in ben gegaan maar dat ik het tegelijkertijd ook wel fijn vond
en achteraf gezien heel blij ben geweest want wat dan ook. Mijn opvoeding is
heel consequent geweest. Ik wist altijd precies wat en hoe en merk dat ik dat
als volwassene toch ook graag heb ondanks mijn andere kant die gek is op
verrassingen. En lol heb ik dus in Mr Rik een ideale Mr gevonden want die kan
beiden vervullen. Maar in elk geval… je hoort vaak dat mensen getraumatiseerd
moeten zijn om de bdsm in te gaan, dat ze half gek moeten zijn, dat er steek
los moet zijn… nu laatste zal wel het geval zijn bij mij hahaha maar is dus
niet voor iedereen zo. Je kunt ook gewoon opgroeien in een omgeving met
Dominante mensen en je daar goed bij voelen.
En wil dus helemaal niet zeggen dat ze het uitdragen of
slaan of wat dan ook, want op dat gebied heb ik dus een heel saai leventje
geleid.
Maar nu weer even terug naar FC waar ik onder handen genomen
werd door Mr Rik. Eerst was daar dus de bok, heb geloof ik ook nog aan een paal
gehangen. Haha er is vanalles gebeurd en heb echt moeite volgorde en wat
allemaal terug op te halen. Maar en daar kwam ik eigenlijk toe.
Op een gegeven ogenblik heeft Mr Rik me meegenomen naar een
soort plafondje. Op dat moment had ik geen laarsjes meer aan dus liep op mijn
kousevoetjes rond. En plots voelde ik hoe mijn hoofd en armen werden vastgezet
in zo’n middeleeuws schandpaal geval. Je kent ze wel van tv of strips of zo. Die
houten dingen, als je er naar kijkt zie je drie gaten, twee kleine waar je
polsen in vastzitten en een voor de nek. Heb ze altijd intigrerend gevonden om
eerlijk te zijn maar heb nooit kunnen denken dat ik er nog eens in zou belanden
en dat ik het nog magnifiek vond ook. Maar het was dus allemaal nog niet zo
rechttoe rechtaan. Dacht altijd dat dat best zou meevallen om in zoiets te
staan maar je staat echt in een heel ongemakkelijke houding dus ik was al flink
met mijn voetjes steun aan het zoeken om iets makkelijker te staan. Echter daar
was Mr Rik het absoluut niet mee eens. Voelde hoe hij mijn enkel vast greep en
voor ik het in de gaten had, stond ik dus wijdsbeen, maar heel wijdsbeens, heel
onstabiel want ik schoof enorm weg op die kousen en de gladden houten vlonder
onder. Mijn handen konden niet echt iets vastgrijpen maar zaten wel muurvast en
zelfs met mijn hoofd kon ik geen evenwicht zoeken. Vroeg dus al heel vlug of
mijn voeten los mochten. Was ook doodsbang om eerlijk te zijn dat ik onderuit
zou gaan, splagaat à la molly met mijn hoofd nog vast in dat ding… zou niet
goed gekomen zijn. Maar Mr Rik weigerde. En dat alleen gaf me even een shock.
Want had op dat moment echt het idee, ik sta hier heel vervelend en
ongemakkelijk, mag niemand me aandoen. Maar tegelijkertijd was het ook zoiets
van … Hij zegt Nee, snapte het even niet en toen was het plots ook een kwestie
van Hem volledig vertrouwen dat ik er dus niet af zou glijden en dat was niet
simpel.
Ondertussen bleef ik trouwens wel gewoon weg glibberen. Maar
eigenlijk voor ik alles goed en wel had beseft, onderging ik ineens een
zweepsessie van jewelste. Dit was anders dan anders. Terwijl ik wel de
uitstraling voelde van Mr Rik en die was juist heel rustig, liefdesvol zelfs
maar de zwepen, de klappen. Ze waren hard, venijnig. Maar ook consequent. Er
zat een soort van ritme in.
Tja en dan kom je dus op een bepaald moment dat je een
keuze moet maken en was heel bewust bij mij. Of ik ging ‘stop’ zeggen.
Inderdaad dagboekje, stop en niet genade. Het was op dat moment voor mijn
gevoel erop of eronder. Genade was een tussenweg die ik niet had. Maar als ik
stop zou zeggen, zou ik ook nooit ervaren wat het nu was wat ik in die boeken
las, dat gevoel van pijn en genot. Tweede keuze die ik had, was in tranen uitbarsten.
En moet zeggen het scheelde niet zoveel. Maar besefte dat als ik dat ging doen
ik waarschijnlijk helemaal overstuur zou geraken en dan was het hek ook van de
dam. Dus stond helemaal blok, niet alleen letterlijk maar ook figuurlijk en
ineens had ik een derde oplossing voor me. Iets dat ik vroeger zo vaak heb
gedaan maar verder niet bij stilgestaan. Je weet dagboekje, of je weet het
niet, dat ik flink ziek ben geweest en nog met momenten en dus ook heel
wat pijnlijke operaties heb gehad. Op een bepaald moment merkte ik als de pijn
te erg word, je jezelf kunt afleiden met een soort mantra. In mijn geval is dat
het alfabet als een gek gaan opnoemen. Heel eerlijk, heeft me vaak gered om me
door pijn heen te worstelen. Maar dit schoot dus door me heen en begon
inderdaad als een gek het alfabet af te ratelen.
Gek genoeg had het een heel ander effect dan ik verwacht
had. Jeps de pijn nam af. Dat wel maar daar bleef het normaal bij. Nu kwam ik
echter in een geheel andere gemoedstoestand. Voelde me gewoon heel rustig
worden en dit is heel moeilijk te omschrijven voor me, maar ook op een bepaalde
manier gelukkig. Klinkt wat gek zo neer te schrijven. Het was heel intens. Ik
kon de klappen van Mr Rik voelen, ik kon de pijn nog voelen maar het deed me
niets behalve me rustiger maken, kalmer, contenter… had ik echt niet verwacht
en ben er toch zelfs nu nog flink van onderste boven van dat gevoel maar hoop
wel dat ik het ooit terug vind. Vermoed dat velen dit subspace noemen. Heb er
eerlijk gezegd geen idee van, maar weet wel dat het denken, het controleren nu
echt weg was en toch was ik me van alles bewust en alert op dat moment. Dus is
het dan subspace… geen idee en heel eerlijk doet er voor mij ook niet toe.
Nadien heb ik nog wel heel tijdje gewoon in Mr Rik zijn armen gehangen. Gewoon
om terug tot mezelf te komen. Maar deze ervaring. Het is iets dat ik altijd zal
onthouden en koesteren ook. En ben Mr Rik er ook dankbaar voor zelfs al zat ik
hem twee seconden ervoor te vervloeken omdat ik zo bang was weg te schuiven.
Heb ik trouwens niet hardop gedaan. Vloek vrees ik al genoeg in sessie. Ben
niet echt iemand die constant vloekt in het dagelijks leven maar dan…Denk dat
de ene kreunt en au roept en ik zeg dan plots crap en shit en fuck .
Ik zei daarstraks iets over vertrouwen. Soms is mijn Mr Rik
echt niet helemaal eerlijk. Ik had ook in de schandpaal nog klemmen op mijn
borsten. Op een bepaald moment voelde ik Hem er aan friemelen en kreeg een
behoorlijk zwaar iets in mijn mond geduwd. Weet zelfs niet meer precies was,
hihi behoorlijk zwaar en koud dat wel. En natuurlijk … na tijdje kreeg ik kramp
in mijn mondspieren. Dus ik mompelen, kramp kramp…. Waarna Mr Rik naar me toe
kwam lopen en hoor ik Hem plots zeggen: “Laat maar vallen”. Ik had zoiets van
“NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE”
In gedachten zie je meteen twee afgerukte tepels zielig op
de grond liggen, je voelt de pijn van de schok al door je heen gaan voor er ook
maar iets gebeurd is. Tenminste, ik ben toch zo en dan krijg je doodleuk te
horen dat je het moet laten vallen. Maar dan aan de andere kant, je weet dat
het Mr Rik is die het tegen je zegt. Je weet dat hij je misschien wel pijn doet
maar nooit op een manier die ondragelijk is. Dus in gedachten was ik me aan het
stalen en was er al klaar voor en op dat moment hoorde ik Mr Rik ook zeggen dat
het hier om vertrouwen ging. Nu had de beslissing al genomen en vertrouwen doe
ik hem. Dus na mezelf keihard gestaald te hebben, liet ik het dus uit mijn mond
vallen… om niets te merken !!!!!! Het was helemaal niet iets dat aan mijn
tepelklemmen was bevestigd maar gewoon een mindspelletje van Mr Rik. Zelfs nu
weet ik nog niet of ik hem zou moeten omhelzen voor wat ie deed of dat ik hem
in heel kleine stukjes ga opdelen. Oei dat laatste heb ik niet hardop gezegd
hoor, dagboekje. Doe ook maar of je dat niet gehoord hebt. Moet wel zeggen, het
is heel rare ervaring als je iets heel pijnlijk verwacht en het komt niet.
Verstand bleef echt even paar seconden achter om het te verwerken. Heel
speciaal.
En nog was mijn avond niet gedaan want heb nog een
hele nieuwe ervaring op gedaan die avond. Ik ben altijd vrij resoluut geweest
in bepaalde dingen. Elektriciteit vind ik heel eng dus hoewel ik nooit vlakaf
nee heb gezegd er tegen, ben ik er altijd zeer huiverig voor geweest. Maar hoewel
ik nog altijd niet goed weet hoe ik er mee om moet durft Mr Rik tegenwoordig
wel me te plagen met zo’n electrische vliegenmepper. En gemeen zijn ze als je
er een vind die niet superbeveiligd is tenminste. Nu met vuur heb ik het
nog een graadje erger. Ben ik doodsbang voor, dus echte vuurspelletjes heb ik
nooit zien zitten maar ben ondertussen wel gek op het spel met kaarsvet of de
combinatie kaarsvet en ijsklontjes. Maar en dat had ik nooit gedacht: Hij heeft
ook van die nieuwjaarssterretjes met koud vuur. Nu echt koud is dat trouwens
niet maar geeft je wel een heel speciale ervaring zonder dat ik meteen gillend
de kamer uitren van ‘Vuur vuur vuur…’. Maar nog een graadje erger dan de twee
voorgaande heb ik het met naalden. Langs de ene kant omdat ik heel wat ervaring
met die dingen heb. Ik ben van boven tot onder al lek geprikt in de
ziekenhuizen en bij de doktoren en het gekke is, ze mogen me prikken zoveel ze
willen. Meestal heb ik dan nog knoerten van blauwe plekken ook nadien. Maar… ik
kan het dus echt niet zien. Als ik ze zie steken, voel ik me fysiek ziek
worden.
In elk geval. Ik weet niet eens meer of ik nog aan de
schandpaal stond of dat het ergens anders was maar na alles voelde ik plots
heel venijnige echte prikken. Scherper en korter dan de naalden die ik ken
trouwens, maar ook venijniger en eerst kon ik het zelfs niet plaatsen want was
op plaatsen waar je ze niet krijgt … in je billen ok, maar rug, schouder,
borst. Ik geloof dat ik probeerde weg te jumpen ook. Weet niet meer of het me
lukte trouwens. Maar heel eerlijk had het op het moment niet eens echt door dat
er met naalden en spelden gespeeld werd maar het was veel minder erg dan ik
ooit gedacht had. Net als elektriciteit zal het niet een van mijn favorieten
worden vermoed ik maar die onredelijke angst die ik er voor had is wel weg.
Weet alleen wel hahaha dat ik wel ga vragen als Mr Rik het nog eens doet, Hij
dat wel doet als ik geblinddoekt ben niet als ik ziend ben.
Na de schandpaal mocht de blinddoek af trouwens en
heeft Mr Rik me nog vastgelegd op … tja kan het niet anders uitleggen als een
pijnbank om iemand helemaal uit te rekken, zo’n middeleeuws geval maar deze had
gelukkig nog wel leren kussens.
Hier zit ik echter even helelemaal in de knoei met de
volgorde van de evenementen. Kan net zo goed dat dit nog voor de schandpaal
was. Ik kan het je echt niet meer zeggen. Maar is ook niet zo belangrijk.
Nu je zult ondertussen ook wel doorhebben lief dagboekje van
me, dat het bij Mr Rik zelden zomaar even liggen is. Nee hoor, hij had mijn
lieftallige beentjes de lucht ingesmeten en me vast gemaakt aan een stang die
met katrol naar boven werd gehesen. Ieps… daar lag ik dus, geheel kwetsbaar,
geen kant uitkunnend terwijl ik verder niet was vast gebonden maar het is
natuurlijk wel effectief om je benen op te binden. Mijn kutje heel kwetsbaar
open voor Hem. En gemene van die uitrekbank, bij gebrek aan beter woord, was
dat de zittingen verschuifbaar waren. Mr Rik stond dus heel handig in het
midden van die bank en kon zo met me spelen, neuken, wat hij maar wilde… En
heeft ie ook gedaan. Arme arme ikke maar oh zo lekker en fijn. We zijn
geeindigd trouwens dat ik op een dildo zou moeten gaan zitten maar toen ging
het fysiek even niet helemaal goed dus hebben we rustig een eind aan onze
sessie gebreid. Trouwens hahaha geraakte niet met mijn beentjes over de balk
ook.
Maar het was al met al, een avond die altijd in mijn
geheugen zal blijven staan, hoe warrig sommige dingen ook zijn. Maar het was
een hoogtepunt voor me. En ook nadien heb ik nog heerlijk genoten toen we iets
zaten te drinken in de bar en nog lekker aan het praten geweest zijn samen met
de barman.
Heel soms heb je van die avonden, momenten dat je weet dat
je nooit meer vergeten zal, wat er ook gebeurd. Voor mij was dit er zo eentje.
Dus Mr Rik, heel heel erg bedankt voor wat U me die avond gegeven hebt.
Xxxx molly
Geen opmerkingen:
Een reactie posten