Hey Dagboekje klein,
Daar ben ik weer eens. Er is weer zoveel gebeurd, zoveel ervaringen gehad en kan ze je allemaal één voor één vertellen maar gisteren was zo intens en speciaal voor me dat ik het gewoon echt even van me af moet schrijven. Dus hier ben ik terug.
Ik merk dat ik niet goed weet hoe te beginnen (wat is nieuw). Ben nu paar x begonnen met iets te schrijven om het vlug weer weg te wissen. Er is nog zoveel gebeurd afgelopen weken, zoveel verrassingen, zoveel avonturen. Sommige magnifiek, sommigen iets minder. Dat kan altijd gebeuren trouwens en is gewoon zo he. Als je niets doet en op je gat blijft zitten, zal je ook nooit iets meemaken maar kom je soms ook niet de hilarische situaties tegen die W/wij soms tegen komen. En hoe ook, amuseren doen W/we O/ons eigenlijk altijd wel. Humor is toch echt wel iets moois en handigs. Maar dat even terzijde.
W/we zijn de laatste tijd met heel veel mensen om gegaan, wat je ook al gedeeltelijk hebt vernomen in de verslagjes van afgelopen maanden. Maar voor gisterenavond had Meester Rik iets heel anders in gedachten.
Ik wist natuurlijk weer echt niet wat we gingen doen maar had wel al paar kleine hints opgepikt. Begin Meester ondertussen toch ook wel een beetje te kennen. Zal je maar niet verklappen, hoe goed Hij mij ondertussen kent. Soms schrik ik daar trouwens ook echt wel van. Al mijn vriendjes/exen… hebben altijd maar één kantje van mij gezien. De kant die ik ze liet zien, die hoorde, waar ze zich veilig bij konden voelen, de uiterlijke schijn. Maar de echte mij kenden ze niet. En kan denk ik wel zeggen dat dat bij Mr Rik niet het geval is. Hij is de eerste bij wie ik niet alleen mijn goede kanten laat zien maar ook die soms donkere kantjes, de onzekerheden… En das voor mij ook dus ook een eerste. Het is ook de eerste keer dat ik dingen echt durf zeggen zelfs al zijn ze soms niet zo positief. Trouwens de positieve zeg ik ook hoor Dagboekje … hihi Hij zou anders nogal afzien.
Het klopt dan toch wat ze zeggen, het leven begint bij 40 :D. Ik ben klein beetje vroeger begonnen dank zij Mr Rik maar ben altijd wel een voorlopertje geweest op vele gebieden… of eigenwijze muts kun je ook zeggen, maar zeg ik lekker niet.
Oeps ik dwaal weer af he ???? Meester had me dus gezegd dat ik maandag avond als een echt slavinnetje voor Hem moest klaar staan en maken dat ik O/onze grote sporttas had ingepakt met items om mee te kunnen spelen. Een paar suggesties had Meester Rik wel gedaan oa de grote nieuwe pikzwarte dildo in de tas te gooien, zeker de musketon haken niet vergeten… ook een paar dingen die ik mocht thuis laten dus had al in de gaten dat W/we ergens op verplaatsing gingen spelen. Heerlijk ! Thuis spelen is ook altijd heerlijk hoor maar als je zo op verplaatsing gaat… De omgeving is anders, je hebt vaak andere items die je thuis niet hebt, je wordt dan ook letterlijk in de bdsm sfeer gegooid… Met mij doet het altijd wel iets. Ik word geloof ik ergens nog ontvankelijker dan normaal.
Nu Meester heeft me ook een paar hartverzakkingen bezorgd, voor W/we vertrokken (en toen W/we vertrokken grijns)… In één van de mailtjes stond dat het best pittig zou kunnen worden, een nieuw moment in O/onze bdsm beleving… Dus mijn hartje klopte al als een gek toen ik dat las. Maar de echte hartverzakking kreeg ik toen ik zondag avond plots Zijn opdrachtje las.
Hoopte heel stiekem eventjes dat ik dat opdrachtje gewoon op dat moment thuis moest doen, maar terwijl ik Hem terug mailde omdat te vragen, wist ik eigenlijk al van ‘meid vergeet het maar, jij loopt morgen met knalrode kaakjes op straat’. Meester had me namelijk de opdracht gegeven de kapstokklemmetjes op te zoeken. Dat zijn letterlijk kleerhangers maar in de plaats van het hele spel om dingen over te gooien of twee van die klemmen zit het klemmetje voor een das vermoed ik, rechtstreeks op de haak. Dus zijn vrij grote en toch ook wel behoorlijke stevige knijpers. Dus was al het eerste waar ik even bij moest slikken want bedoeling was dat ik ze op mijn schaamlippen zou zetten. Nu dat soort dingen is trouwens altijd klucht eerste klas bij mij en was gisteren ook even zo. Ik kan er niet zo goed aan met mijn rond buikje dat graag in de weg zit. Maar daar kom ik zo wel weer even op terug. Nu dat was dus nog maar een deeltje van de opdracht maar het tweede deeltje deed me letterlijk effe ineenkrimpen.
Een tijdje geleden heeft Meester Rik om me te plagen, kattenbelletjes gegeven. Hij kwam plots aanzetten met een zakje waar heleboel van die dingen in zaten. Weet eerlijk gezegd niet meer goed wat ik had gezegd of geplaagd maar weet wel dat Hij me goed te pakken heeft genomen dus de keer daarop met die belletjes afkwam. Nu, ken Mr Rik ondertussen ook wel zo goed dat ik weet dat als Hij iets koopt het gebruikt zal worden, maar toch blijf ik dan hopen dat Ie dat weer vergeet of zo (tja ben blond voor iets he … hopen mag).
Jeps je raadt het dus al he Dagboekje. Had de opdracht gekregen om aan die kapstokklemmetjes die op mijn schaamlipjes zouden komen een belletje te hangen. Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaargh…. Heb meteen halve nacht wakker gelegen. Als we eenmaal op de plaats van bestemming zouden zijn, dan zit ik er minder mee in maar om daar mee hier de straat op te gaan… Oh god, oh god… En was dan nog wel spitsuur, 18.00 loopt het hier vol met mensen die van hun werk komen, mensen die nog vlug van de boodschappen terug komen of gaan… nu je ziet het beeld denk ik al wel een beetje voor je… Heb ook nog heel erg gehoopt dat het een mind-spelletje ging blijken te zijn en Mr heel lief, als Hij kwam zou zeggen : ‘ Was maar grapje, meis, doe ze maar lekker terug uit’. Niet dus.
Ik om half zes met veel moeite en gesteun die dingen op gezet. Eh … oké ik geef het toe was al weer zo opgewonden geraakt dat ik behoorlijk vochtig was (om het netjes te zeggen)… het idee alleen al en ik ben sowieso gek op klemmetjes he, op mijn tepels of schaamlippen… dat gevoel rrrrrrrrr .
Maar met wat vreemde kapriolen van mij was ik dus geslaagd ze er op te zetten en toen ik tegen half zes Meester hoorde binnen wandelen was ik met klemmen en al meteen netjes in mijn houding gaan zitten op de knietjes, handen op dijen, hoofdje gebogen met klingelende belletjes tussen mijn benen ….
Mijn hoop dat Meester me zou ontslaan van ze te dragen buiten, ging echter meteen in rook op. Hihi Hij vond het geloof ik wel leuk een klingelend slavinnetje. Maar wat denk je Dagboekje toen ik rechtstond floepte natuurlijk de eerste klem van weeromstuit meteen van mijn lief braaf eh zeer heet poesje. En tja dan loopt plots alles effe mis he. Wet van Murphy is in zulke situaties altijd van toepassing: wil dat rinkelend geval er terug op zetten haal ik heel mijn hold-up open met mijn hak. Heb ook nooit beweerd dat ik de handigste ben… Maar ben tegenwoordig wel zo voorzien dat ik altijd wel iets reserve heb. Nu uiteindelijk met een nieuwe bolletjes hold-upje aan mijn been getrokken, hakjes weer netjes aan mijn voeten en door Meester de klemmetjes terug op mijn schaamlippen gezet. En stond ik klaar om naar buiten te schrijden, eh schuifelen eigenlijk. Wat maakten ze een lawaai!
En ja hoor, een boel mensen op straat natuurlijk maar gelukkig stond de auto vlakbij dus voor ik echt helemaal rood en groen en geel kon uitslaan of veranderde in een een rode tomaat, zat ik in de auto. Maar was dat even een vergissing. Waar ik totaal niet had bij stilgestaan was dat doordat deze klemmetjes echt wel groot waren je ze dus ook echt wel voelt als je zit. Ik heb elke bocht en hobbel gemerkt op de heenweg (terug weg ook trouwens maar lol was toen een ander plekje dat gevoelig was). Maar oooooooooooooh ik was al helemaal aan het tintelen gewoon van het gevoel, het stout zijn. Zoiets voor Meester Rik te doen, en te weten dat ik zo onbeschaamd was, zonder slip, zonder bh, met klemmen nog belletjes ook…
Nu ondertussen wist ik nog altijd niet waar we naar toe gingen of wat W/we gingen doen. Dacht eerst dat W/we gewoon hier in de stad zouden blijven en Mr hier iets afgehuurd had maar nee hoor, voor ik het wist zoefden W/we over de autosnelweg. En was echt letterlijk zoeven. Je hoort momenteel constant file hier, file daar… maar de verkeersgoden waren O/ons echt wel goed gezind want W/we hebben gewoon nergens opstropping gehad, wonderbaarlijk als je midden in de spits aan het rijden bent. Onderweg hebben W/we trouwens nog heerlijk zitten babbelen. En dank U Meester. U weet wel wat ik bedoel hier mee. Maar gewoon echt dank U. Had het nodig en maakte ik nog veel meer van de avond heb kunnen genieten dan ik anders zou hebben gedaan. En U kent me echt wel te goed ondertussen, geloof ik ;)…
Uiteindelijk kwamen W/we uit in Lebbeke. Nog nooit geweest ikke, en eerlijk van het dorp/gemeente… zal ik niet zo veel onthouden. Maar wel die leuke blauwe poort. Bleek dat we bij een etablissement waren aangekomen waar je kamers kon huren. Gewone kamers, maar ook echt wel meer uitgebreide kamers met bad en andere dingen, en… ze hadden nu ook een bdsm kamer! Het was nog gloed nieuw. Heet The Fonz trouwens, en echt ik was zo aangenaam verrast. Ben zelden in iets geweest dat er zo verzorgd, netjes en hygiënisch uit zag en ook de uitbaters waren super vriendelijk. Er was op dat moment een speciaal arrangement: 2 uurtjes in de ‘Niet zo Braaf’ kamer (hihi bdsmruimte dus, je rook de verf nog, zo nieuw was het) en dan nog uurtje in een heerlijke, prachtige kamer met een zalig bed en heel leuk bad…
Nu ik heb dus alsnog terug hele rode kaakjes gehad. Moet zeggen mijn schaamlipjes waren ondertussen behoorlijk gevoelig geworden, ik had nog altijd de klemmetjes op en het was ondertussen al bijna 7 uur dus reken zelf maar uit Dagboekje, van half zes… En ik klingelde dus ook nog altijd lustig. Toen we binnen gingen, ging het nog wel . Meester liep voor me en dan voel ik me toch rustiger maar moest nog even naar de wc en die zat van voor en wat denk je. WC kwijt ;). Ik verdwaal echt wel overal. Gelukkig zag de uitbater me verdwaasd rondstommelen.
Dus de uitbater me gewezen waar ik zijn moest. En had hem al effe wat vreemd zien kijken. Tja en wat denk je Dagboekje, toen flapte ik er zelf nog uit dat ik aan het klingelen was hahahaha… Ben af en toe ook echt wel een deus geloof ik (voor wie niet weet wat een deus is, ikke dus :D lol maw muts, geitje, lom gevalleke, flapuit… ) dus liep alsnog met knalrode kaakjes.
Nu toen Meester ze eindelijk in de kamer van me af gehaald heeft die klemmen, hallelujaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa … woooooooooooow. Au au auch en toch … sop sop, zwijmel zwijmel… hahahaha, ben ik erg of erg….
Nu het tweede deel van O/onze avond kun je in het volgende stukje lezen Dagboekje, ik ga heel even kleine pauze inlassen (merk jij wel niets van) voor ik verder aan het pennen ga…
Xxx molly
Geen opmerkingen:
Een reactie posten