Hoi hoi Lief Dagboekje,
Het is weer vreselijk lang geleden dat ik je heb geschreven
he. Er is ook weer zoveel gebeurd, veranderd, gegroeid, ontdekt en ik ga je de
aanloop zeker nog vertellen maar wilde vanavond toch nog even naar je schrijven
voor ik alles weer kwijtraak, door elkaar hussel maar vooral de gevoelens en
emoties verlies (niet dat dat is hoor maar mens zit nu eenmaal lastig in elkaar
en euh ikke zeker).
Dus even zien waar ik begin.
Helaas ben ik met de Kerst weer eens flink ziek geworden.
Niet leuk maar wat ik me nooit eerder gerealiseerd heb, is dat die
ziekteperiodes van mij, me ook echt wel dwingen even letterlijk stil te staan.
Het enige wat je dan kan is liggen op de bank he, al de gewone dingen vallen
ineens weg. Tv of lezen, laat staan iets doen op de pc is zelfs vaak al teveel.
Je gaat dus liggen nadenken, herinneren, analyseren, jezelf eens flink onder de
loep nemen… tja een mens moet wat he. Maar na zo’n periode merk ik dan dus heel
vaak dat ik mentaal ineens tot heel wat ontdekkingen kom en sprongetjes maak
die normaal veel langer duren. Dus wat een rot hekel ik ook heb aan het
ziek vallen, hoe schuldig ik me er soms ook door voel en al die andere
negatieve dingen… het heeft blijkbaar dus echt wel wat voordelen ook.
Het is wat lastig onder woorden te brengen hier tegen jouw,
lief dagboekje omdat het ook zo persoonlijk is. Maar ben me eindelijk gaan realiseren
hoeveel ik geef om Mr Rik, hoe diep ik Hem ondertussen vertrouw… hoe
angstaanjagend dat ook is, zeker voor een vrouwtje dat zelden haar hartje laat
raken. Ik maak makkelijk vrienden, babbel graag en vertel veel over van
alles en nog wat… maar iemand echt toelaten, het was buiten mijn familieleden
nog nooit iemand echt gelukt. Niet zo volledig…
En met die realisatie besefte ik ook ineens dat ik nu pas
echt van Mr Rik ben. Niet vanwege een contract, niet vanwege onze heerlijke
sessie momenten of wat dan ook. Maar gewoon omdat ik eindelijk mijn hartje
geheel vrijwillig aan iemand heb gegeven. Onvoorwaardelijk, gewoon omdat ik Hem
vertrouw, lief heb en weet dat Hij het beste met me voor heeft.
Het klinkt zo klein maar mijn hele wereld stond plots toch
wel even op zijn kop. Ik ben van Mr Rik, zijn slavin, zijn eigen geil sletje
waar Hij mee kan doen wat Hem belieft. Niet in woorden alleen meer maar in
gevoel, in gedachten, in hart.
Met dat ik zo ziek ben geweest weer, hadden we ook tot nu
toe geen echte sessie meer gehad. De feestdagen, ik uitgeteld, Mr Rik heel
druk. Hij was nog op bezoek geweest hoor. Eerste keer was ik nog te ziek om ook
maar meer te verlangen dan Hem gewoon te zien, voelen, horen, ruiken… En een
aanval van accute verlegenheid te krijgen… waarom ik dat toch telkens doe weet
ik niet maar zo af en toe…
Nu twee dagen later was het al een heel ander verhaal
en had ik me toch maar een rokje aangedaan, al dat ondergoed uit gegooid,
lekkere open panty aangetrokken met oké nog wel warms er bovenop… tja helemaal
beter was ik nog niet toen. Maar voor mijn gevoel heb ik Mr Rik toen gewoon
half besprongen. Stond zo heet en heb het mogen weten ook trouwens want Hij
heeft me daar op die bank mijn Zijn handen, Zijn lichaam, Zijn heerlijke lul
verschrikkelijk laten kronkelen. Alle standjes zijn de revue gepasseerd geloof
ik, maar vooral Zijn handen bleven me verwennen en doen genieten en laten
kronkelen. Vermoed zelfs dat ik half heb liggen smeken al doe ik dat geloof ik
nog altijd vaker in mijn koppeke dan luidop.
Nu de keer daarop ben ik verschrikkelijk de mist in gegaan
trouwens. Wist dat Mr Rik deze week het nogal hectisch had op zijn werk en het
zou dus puzzelen worden wanneer we elkaar konden zien. Ben ondertussen trouwens
nu wel weer helemaal beter hoor dus hoewel ik misschien nog niet zo fit ben
terug, wel weer helemaal klaar voor alles. In elk geval, het was koud maandag…
(nu nog trouwens), wreed koud en als er sneeuw in de lucht hangt heb ik het
meestal meteen ijskoud. Een kou die in je botten zit noem ik dat. Dus wat had
ik gedaan, heerlijke warme sokken aan, jeansbroek, heel deugdelijk onderbroekje
en bhtje (en nog de lelijkste bh die ik huis heb ook maar die wel het beste zit
natuurlijk), en euh bloos twee t-shirts, en twee truien nu een trui en daarover
een poncho. Wat kan ik zeggen, heb het toen heel de dag echt koud gehad en had
niets met de verwarming te maken dus al die kleding hielp ook niet echt, het
idee natuurlijk wel. Maar wat denk je natuurlijk, Dagboekje lief… Jeps, ik
stond net in de keuken om te beginnen koken toen Mr Rik binnen wandelde. Sta je
daar haha … nu vlug de boel de boel daar gelaten maar kwam er dus wel achter
dat ik NOOIT meer zoveel dingen aantrek. Die twee truien heb ik meteen wel
uitgegooid maar al de rest… jeetje wat een boel kleding. Uiteindelijk dus maar
vlug de badkamer in gevlucht om daar mezelf te verlossen van al die lagen en
even vlug mijn bandje om te doen …maar dat gebeurt me echt niet meer.
Flapte ik er naar Mr Rik ook nog uit dat Hij me dan maar
warm moest houden…. Euh niet echt subachtig dus. Nu dat Mr Rik magische handen
en lichaam heeft wist ik al maar Hij is ook een Meester in het mij op het
randje houden van een orgasme (alhoewel eerlijk is eerlijk, ben ik vooral zelf
schuld aan)… verschrikkelijk (heerlijk) om geloof ik bijna anderhalf uur te
kronkelen onder zijn ervaren vingers die me net niet brachten waar ik zo
wanhopig naar toe wilde (en ook niet eigenlijk, want na een orgasme ben ik
vaak totaal uitgeteld en hihi dat wil ik dan ook weer niet. Hmm heb
nooit gezegd dat ik een simpel mens was hé). Het zal me leren dus om zulke
dingen er uit te flappen, alhoewel, en heb ik Mr Rik ook al gezegd, echt
mijn mond houden en niets meer er uit flappen… Vermoed dat ik dan al 89 zal
zijn, en dan nog…. Ben en blijf een flapuit.
En toen kwam vandaag, reden dat ik aan het schrijven ben
geslagen. Ik ben ik en krijg het voor elkaar elke keer, om totaal de mist in te
gaan, flaters te slaan en noem maar op.
We hadden afgesproken dat Mr Rik een sms zou sturen als Hij
ging komen maar ik was moe vanmiddag en dacht even een dutje te doen. Normaal
zet ik eigenlijk gsm nooit uit maar krijg tegenwoordig ook al mijn mails aan op
de gsm aan en dan begint ie keihard een liedje van Rihana te zingen (mooi
nummer trouwens) maar wilde er dus niet van wakker worden. Dus had besloten gsm
geluidloos te zetten.
Wat een geit ben ik toch… In elk geval je kunt het al
raden zeker Dagboekje, ik schoot wakker om 15.05 en zag dat ik een sms had van
Mr Rik. Paniek !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Grote paniek. Hij had dus om 14.45 een
smsje gestuurd dat Hij hier zou zijn tegen 15.15. Iepssssss. Kan je verzekeren,
heb zelfs maar een half oog op de tijd gegooid want wist dat ik nu het
onbereikbare moest zien klaar krijgen. Mezelf in nog geen 10 minuten omkleden,
opknappen…. Awel Lief dagboekje van me, weet niet hoe jij bent maar heb normaal
al tien minuten nodig om die hold-ups vastgeklikt te krijgen met de houdertjes
van de jarretelgordel, make-up is ook zoiets en dan ben je nog niet in goed
fatsoen met je haren en al de rest… onmogelijk dus. En op die momenten wil ook
niets lukken natuurlijk.
Dus ik aan het vechten met de leren pols en beenboeien,
collar om, alles uit, kousen, band weer aan… (goddank, had ik me ’s morgens al
wel helemaal geschoren en gedaan, dus was wel al proper meisje).
Had ik blijkbaar nog een tweede sms gemist ook dat ik nog
blinddoekje moest omdoen maar helaas … ik heb het niet gered. Mr Rik was al bij
me voor ik de lippenstift had kunnen opdoen, in houding was kunnen gaan staan
en had natuurlijk ook nog geen schoenen aan. Daar gingen al mijn voornemens om
het perfecte slavinnetje te zijn.
Ondertussen zijn we een nachtje verder… was gisteren zo moe
dat ik toch maar braaf ben gaan slapen voor ik aan dit deeltje van mijn verslag
aan jou ging beginnen.
Je las het al he, Dagboekje lief, mijn start gisteren met Mr
Rik was niet zo denderend verlopen… ik in 20 haasten, niet klaar, ondersteboven
en helemaal buiten adem toen Hij binnenkwam. Maar gelukkig laat Mr Rik zich
zelden uit het veld slagen en liet me dus even rustig kalmeren voor hij een
nieuw cadeautje tevoorschijn toverde.
Mr Rik had een ijzeren riem bij die Hij ook meteen aan mijn
collar bevestigde. Ohw wat deed dat raar even maar toch ook weer niet. Want gek
genoeg had ik zelf de dag ervoor in de winkel naar hetzelfde staan kijken… Van
telepathie gesproken dus. Aan de riem ben ik dus mee gewandeld met Mr Rik naar
de slaapkamer… euh jeps heb nog even vlug een buk en duik onder de kast gedaan
in het wandelen om mijn schoenen toch maar te grabbelen maar achteraf gezien
heb ik ze amper aan gehad gisteren. Hihi en had maar klein rukje aan de
riem dus kan toch nog best vlug zijn als ik wil.
Het begon eigenlijk allemaal net als anders, ik stond na
even kleine ommetoer om het bed netjes te wachten tot Mr Rik zou beginnen en
hij toverde de aandraai klemmetjes tevoorschijn. Nu zijn zo van die klemmetjes
waar de tepels tussen geschoven worden en dan aangedraaid. Ik heb echter geen
supergrote tepels dus meestal schieten die dingen er bij mij dus ook meteen
weer af… Helaba heb soms echt eigenwijze tepels hoor maar tja … euh het hele
meisje hier is dat soms ook dus zo gek is dat dan ook weer niet. Mr Rik wist
het echter ook nog en heeft heel ingenieus een oplossing gevonden om ze toch
geklemd te krijgen die dwarse tepeltjes van mij. Eerst schoof hij de tepel door
de draaiklem maar om te maken dat tepel bleef zitten had hij er plastieken
werkklem op gezet. Geen flauw idee hoe ze heten maar je kent ze wel, zijn van
die toch wel vrij straffe klemmetjes van plastiek die gebruikt worden door de
werkmannen om iets vast te plakken of te klemmen, zit dan op het einde van die
dingen nog twee beweegbare stukjes plastiek zodat alles beter blijft zitten. Nu
Dagboekkie, als je ooit weet hoe ze heten, laat het me dan ook maar weten want
dit is toch wel een hele uitleg voor zo’n klein krengetje.
Dus eerst kreeg ik even die werkklem op mijn tepel waarna Mr
Rik de draaiklemmen begon aan te draaien. Moet zeggen dacht eigenlijk eerst,
dit valt reuze mee. Die werkklem was venijniger. Ook mijn tweede borst kreeg de
zelfde behandeling en moet zeggen weet niet hoe Mr Rik het zag maar vond het
zelf best leuk gezicht, riem half tussen mijn borsten (ik hield uiteinde vast
met mijn tanden, zeer effectief om niets te kunnen zeggen), de klemmen waren
ook verbonden met een kettinkje aan elkaar… het had wel iets.
Ondertussen was Mr Rik van alles aan het uitspoken achter
mijn rug en toen ik me eindelijk omdraaide lag er een hele stapel kussen op
mijn bed. Af en toe ben ik dus echt wel super blond ook want eer ik door had
dat het de bedoeling was, dat ik gewoon op mijn buikje in normale richting op
mijn bed ging liggen op die kussens… waren we onderhand al een half uur verder.
Eerst begonnen op mijn rug, toen lag ik zo scheef op het bed, toen deed ik de
toren van Pizza nog even na maar uiteindelijk goed beland. Op mijn buikje, kont
hoog de lucht, steun van mijn hoofdkussens om mijn hoofd te ondersteunen. Toen
merkte ik echter wel dat die zo onschuldige klemmetjes heel wat venijniger
waren dan ik had gedacht. Lag er natuurlijk met al die kussen flink op en ze
begonnen toch ook wel te bijten ook. Ongemakkelijk maar euh ook een heerlijk gevoel
eigenlijk. Haha heel de middag door heb ik ze trouwens gevoeld hoor de
klemmetjes op de achtergrond, me afleidend soms, me troostend soms…
Ook toverde Mr Rik nog een gag tevoorschijn die ik aan
moest. Gelukkig was het een plastieken met gaatjes in zodat ik gemakkelijk door
mijn mond kon ademen (neusje is nog altijd half verstopt) maar weer effectief
stil gemaakt dit meisje dus. En toen begon het echt.
Ik weet nooit wat er allemaal gaat gebeuren en wil ik ook
helemaal niet weten maar had nooit verwacht dat het allemaal zo intens zou
zijn.
Het begon vrij rustig eigenlijk, ik werd lekker gevingerd,
feetje op de clit, en voelde me gevuld worden met de opblaasbare dildo. Dus
stond al meteen weer super heet. Maar toen voelde ik plots tikken op mijn
billen. Ik had nog een straf te goed he, was niet op tijd klaar…
Dorie is niet makkelijk dit hier zo neer te pennen. Er
schoten zoveel dingen door me heen en toen plots was alles rustig in me terug.
Mr Rik heeft flink door gemept geloof ik, dan was het met het latje, dan weer
met de zwieper, de flogger, de vliegenmepper…. Alles is de revue gepasseerd
maar het was zoveel meer dan dat. Telkens na een reeks van tikken werd ik door
Mr Rik heerlijk genomen en geneukt. De combinatie van die intense pijn, Hem in
me voelen, zo totaal overgeleverd zijn, het vertrouwen en de warmte die ik
voelde, mijn hete billen als Hij me terug nam… Zijn handen op mijn schouders,
Zijn lichaam op het mijne, me koesterend, nemend… Ik kan het gewoon niet
verwoorden en zoveel emotie die door me heen schoot.
Op een bepaald waren de waterlanders er ook. Niet door de
slagen eigenlijk, al heb ik flink op mijn tanden gebeten (nu ja met een gag
lukt dat niet zo goed). Moest op een bepaald moment aangeven hoeveel meppen
nog. Was voor de straf. Weet niet eens wat Mr Rik op dat moment gebruikte, maar
het was iets dat flink aankwam. Hoorde Hem vaag tien zeggen maar heb toen toch
maar geroepen, vijf… Euh geroepen, gemompeld eerder door de gag heen. Nu heb
het wel mogen weten. Au, au, au maar op een of andere manier centreerde de pijn
me juist. Ben beginnen te huilen toen ik Mr Rik weer in me voelde en Hij me
heerlijk bereed. Heb dit al zo vaak gezegd maar weet niet hoe het anders te
zeggen, voelde zo juist… Voelde me compleet. Weet niet hoe het anders te
verwoorden. En nog zoveel meer emoties die ik niet eens kan benoemen. Ooit zal
me dat nog wel lukken maar nu nog niet.
Hoe lang we bezig geweest zijn weet ik niet eens maar het
orgasme dat Hij me op een bepaald moment gaf was ook zo intens dat ik even echt
van de wereld was. Hihi alleen was het toen nog niet gedaan hoor. Terwijl ik
nog half in de 7e hemel zat en dacht, wat een heerlijke middag
is het geweest. Begon Mr Rik me gewoon terug heerlijk te neuken, te
verwennen, te vingeren …. Heel de middag zijn W/we met elkaar bezig geweest.
Rustig, hevig, me kietelend, stimulerend (ach gos mijn clitje weet vandaag nog
niet wat ze wil …). Me blijven plagen, tot ik niet meer wist hoe ik het had.
Had Mr Rik trouwens nog gezegd dat een tweede orgasme me
niet meer zou lukken. Niet zo slim want maak ik er meteen een uitdaging van.
Waarop Mr Rik dus meteen ons feetje tevoorschijn toverde. En me weer heerlijk
begon te stimuleren met de woorden dat hij zou blijven doordoen tot ik kwam of
feetje haar batterijen op zouden zijn (is oplaadbare vibrator)… wat denk je,
Dagboekje. Was ik net eindelijk bijna terug zover … begaf feetje het toch
grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr . Heerlijk dat je haar kunt opladen die vibrator.
Geen gedoe meer met batterijen enzo. Maar het is al de tweede keer dat ze het
op een cruciaal moment laat afweten en ik dus smachtend achterblijf. Gemeen, zo
gemeen.
Het tweede orgasme is me niet meer gelukt maar was ook
gewoon echt op. Al de emoties, de warme billetjes, prikkend ruggetje… Nog nooit
had ik me zo verbonden gevoeld met Mr Rik dus bij deze Mr Rik, dank U wel. Zeg
het wel vaker maar meen het wel.
W/we hadden het er gisteren ook nog even over, over die
emoties. En inderdaad, zijn zo van die dingen die ik jaren en jaren heb
weggestoken. Nooit meer echt toegelaten. Kon ook vaak gewoon niet… de partner
stond er niet voor open, ene drama achter het ander gebeurde of ik zat in
‘overleven modus’ zoals ik dat noem. De enige mogelijkheid die je dan nog hebt
is, je gevoelens tijdelijk achter slot en grendel houden want ben en blijf een
echt gevoelsmens ook. Als ik ze toelaat al die warrelende emoties. Gaan ze
diep, heel diep en gooien ze alles overhoop. Maar merk nu dus dat dat
helemaal niet zo slecht is, tegendeel… je wordt er heel van. En nu kan en
mag ik het ook allemaal toelaten terug. Dus nog eens, dank U, Mr Rik ;).
Xxx molly
Geen opmerkingen:
Een reactie posten