Hoi hoi,
Het is al heel de week aan het kriebelen om weer te gaan schrijven maar eerlijk geen tijd gehad en zat eventjes in de knoei met het feit dat het wel wat zal lijken allemaal op vorige keer hoewel voor mij het gevoel weer heel anders was, maar dat is dan maar zo. Die schrijfkriebels krijg ik toch niet onder controle.
Een paar weken geleden had ik verteld dat we een weekendje naar het Boshuisje waren geweest, No, angel en ikke omdat het er toen ook klusweekend was en eerlijk dat is toen zo heerlijk bevallen dat er een vervolg op is gekomen.
Het was vorige week uitzonderlijk mooi eh prachtig, eh magnifiek weer zelfs voor april en No had toen ook zoiets van waarom niet... Dus hebben ze me heerlijk uitgenodigd om mee te gaan terug naar het Boshuisje van vrijdag tot zaterdag.
En ohw wat heb ik genoten. Je moet je voorstellen, ik woon midden in de stad, echt ploef in het midden tussen al dat beton en ijzer en zwarte straten, dus zodra het wat opwarmt buiten zit je hier eigenlijk al te stikken en te puffen en te hijgen door de warmte en we hadden uitzonderlijk voor het jaar ineens temperaturen van 25 graden om en nabij ... En in april nog wel, heel soms is dus globale opwarming nog ergens goed voor.
Dus om dan de kans te krijgen heel even helemaal je terug te trekken in de bossen, de rust, de kalmte en hahaha een heerlijke speelplek ook nog. Dat is gewoon puren luxe.
Was No en angel ook heel dankbaar dat ik lekker mee mocht. Kan me best voorstellen dat ze gewoon hadden willen genieten vrijdag van avondje daar met hun twee.
In elk geval, vrijdag rond de middag kwam No me al ophalen en zijn we van België eerst naar Nederland getuft om bij angel aan te komen. Nu eh ... bloos... vorige keer had ik al veel bij (en was toen nog de helft vergeten) maar we hadden ook gezorgd voor ons eigen eten en drinken en dat onder ons drie verdeeld zodat Silent ook echt geen omzien naar ons zou hebben. Plan was vrijdag een snackbar te overvallen en zaterdag broodjes die ik voorzag, soep met heerlijk knackers (knackworstjes) en No had lekker spaghetti voor ons drie gemaakt. We hadden ook hopen water mee en thee. Nee geen flessen wijn of hopen bier maar heel down to earth...
Het was dus een flinke puzzel om alles in de auto te krijgen en ben ik blij dat No een grote wagen heeft. Hoe leuk angel haar autootje is, denk niet dat we daar alles hadden in kunnen krijgen... hmmm misschien ik alles op de fiets maar dan waren we vandaag nog niet toe gekomen grin.
Met een toch nog wel slaperige angel (die kwam uit de nacht dus lag pas ergens in de ochtend in haar beddeke) gepakt en gezakt de auto in gerold en op weg naar ons weekendje. Je had de auto dus niet willen zien en met de terugweg was ie nog voller op bepaald moment want MrModesto is mee terug gereden naar zijn huisje, voor we verder ronkten om mij af te zetten ergens midden in de nacht.
Maar in elk geval, was eigenlijk al heerlijk aan het genieten op voorhand van alles. Dus had al voorpret voor we er waren. En om geloof ik een uur of vier stonden we voor de poort waar Silent en MrMarcos ons opwachtten en binnen lieten.
En vanaf toen was het alleen nog genieten geblazen. We hebben heerlijk zitten kletsen met Silent en MrMarcos, de boel uit gepakt en dan is het echt alsof je ook op vakantie bent ook he. Uiteindelijk was het toch echt wel etenstijd geworden en zijn we lekker met ons vijven frietjes gaan eten. Jeps waren echt lekkere frietjes alleen lol angel en ik hadden geloof ik iets beter moeten luisteren want jeetje dit waren geen frietjes meer maar lol “Ne Bak Friet om U tegen te zeggen” en we hadden nog wel een medium genomen. No was slimmer geweest, die had blijkbaar wel goed geluisterd, die had een kleintje. Dus we konden al bijna weer terug naar het Boshuisje gerold worden, ikke toch. Hmm ga Silent toch gelijk geven, ik rol geloof ik wel graag he ???
In elk geval heb genoten die avond. ’s Avonds zaten we gewoon gezellig met zijn drietjes buiten aan de tafel ook weer te kletsen. Weet het... weet het we doen niets anders maar wat is er heerlijker dan gewoon bij mensen te zijn om wie je geeft. Moet echt niet altijd spannend, sexy, inspannend of wat ook te zijn. Voor mij toch niet, het zijn vaak juist die momenten dat je gewoon echt jezelf bent bij mensen dat je echt voelt wat vrienden zijn en wat vriendschap is. En nu ga ik fylosofisch en lyrisch worden in een keertje: dat is waar het leven om draait.
Eh mijn nacht was minder trouwens minder lyrisch of fylosofisch maar dat lag eigenlijk ook aan eigenwijze koppige ikke. Dat ik soms best een tuthola ben weet iedereen ondertussen wel. Ik lag in de speelkamer van het Boshuisje. Jeps midden tussen de speeldingen, het kruis, de gyno stoel op een heerlijk groot luchtmatras dat zichzelf gewoon heeft opgeblazen (en later ook zomaar via knopje helemaal weer leeggezogen werd). Was wel even klauteren om er op te geraken maar het lag op zich heerlijk.
Wat ik echter niet wist was dat daar koude lucht door stroomt. Op een bepaald moment kreeg ik toch echt wel door dat mijn ruggetje of zij maar koud bleef en ik maar bibberen. Maar in plaats van dan even paar dekens uit de kist te gaan halen en die er op te gooien, nee hoor, eigenwijze mien bleef koppig liggen. Wel heb ik voor het eerst van mijn leven mijn dekbed omgetoverd tot halve slaapzak (had mijn kleinste, wel tweepersoonsdekbedje bij dat ging niet helemaal liggend om me heen helaas) en ik die slaapzakken haat. Voel me daar zo claustrofobisch in.
Maar ach zal me leren eigenwijs te zijn en eerlijk was de volgende ochtend weer alles vlug vergeten.
Nu , we hadden vorige keer dus ook geholpen bij het klusweekend en wisten dat er nog heel veel te doen was en we zijn zaterdag dan ook lekker aan het klussen geslagen.
No, blijkbaar ook een vroege vogel (wist ik eigenlijk helemaal niet), liep tegen half acht het domein al te inspecteren en ik was voor het zo warm werd de rest van de oprit aan het schoonharken. Ik zweer het, die bomen daar maken er een sport van hun dennenappels te laten vallen. Was maar twee weken geleden en overal kwam je die dingen ineens tegen niet normaal, ze vielen me zelfs aan lol. Zou dat wat betekenen ????
Toen angel lekker bijgeslapen ook wakker werd, zijn we lekker gaan ontbijten en hops verder de klus in. Garage uitgemest, omheiningen bestudeerd en uiteindelijk al die open plekjes dicht gemaakt tegen gluurders, benches voor subjes helemaal bij gewerkt, schoongemaakt, matrassen verbleekt en nog veel mee. Toen waren Silent en MrMarcos ook al weer lekker aanwezig trouwens en hebben even hard zo niet harder nog staan meeklussen.
Eerlijk klinkt als slavenarbeid maar zo heerlijk... en ik geniet er dan ook zo van. Vrijdag van die rust, de stilte iets dat ik hier thuis eigenlijk niet ken, lekker zaterdag met je handen werken midden in de natuur... mens hoeft echt niets meer he...
En zeg het niet voor niets dat ik zo genoten heb dus ook.
’s Middags hebben MrMarcos en Silent ook lekker meegegeten met de soep en overgebleven broodjes. En ook dat zijn zo van die momenten. Als kind ging ik veel kamperen met mijn ouders en vrienden van hun en dan heb je dat gevoel ook. Zijn voor mij gewoon lekker koestermomentjes waar ik jaren later nog aan kan terug denken met grote glimlach op mijn gezicht.
Tegen drie uur geloof ik, was olleke ook van de partij en waren Silent en Mr Marcos weer even verdwenen want ’s avonds was het gewoon meet he.
Eh, olleke en ik samen zetten in de keuken was niet zo handig, geloof ik. Ik kan best wel koken (simpele dingen, gewone kost) maar zodra er meer volk bij zit sla ik altijd helemaal tilt op dat vlak. Ik denk trouwens dat ik olleke ook wat te veel had afgeleid dus onze spaghettisaus was eerst helemaal niet warm maar de spaghetti zelf was perfect (en daar was ik veilig helemaal buiten gebleven). Ook hier maar weer goed dat er meer dan voldoende was hahaha want de drie persoons-spaghetti heeft 5 hongerige mondjes gevoed en lol No heeft nog paar uur denk ik stoom uit zijn oren voelen komen. Geloof dat hij iets te royaal was geweest met zijn sambal. Echt spookje je mag blij zijn dat jouw bord spaghetti er nog was en zonder sambal. Heb No heel verleidelijk zien kijken of ie niet wat kon pikken om bij hem de boel minder spicy te maken of ... wie weet de boel te switchen ;) ...
De meet ging tegen zes uur beginnen maar was echt de eerste zomerdag van het jaar en heel even heb ik gedacht dat er buiten ons niemand meer ging komen (olleke, Mr Modesto want die had Silent ondertusse opgehaald, MrMarcos, spookje en wij). Het was wel lekker zo buiten op de zachte (en schoongemaakte ;)) zeteltjes maar uiteindelijk is er toch nog heel wat volk opgedaagd. Tegen acht uur begon de boel echt lekker vol te lopen en was het koereke helemaal bezet. En het was zo leuk ook weer iedereen te zien. Je merkte echt dat de zomer eindelijk terug begonnen was... Mensen die ik bijna jaar niet meer gezien had waren terug. Door omstandigheden van allerlei aard. Dorie ben ook zo slecht in namen dus mensen gaan opnoemen zit er niet in hoewel ik iedereen zo voor me zie (lol gaan zeggen zij met groene glitteroortjes, hij met baard, hem met heel lang haar… dat klinkt niet he). Het was gewoon echt fijn iedereen weer terug te zien en er is heel wat afgebabbeld. Er zijn ook nog mensen gekomen die minder bekend waren maar ook daar heb ik nog heerlijk mee zitten babbelen. Wie wat wanneer gaan doen is weet ik trouwens nooit op zo’n meeting lol. Mensen glippen weg en gaan heerlijk spelen en even later zie je uitgeputte voldane gezichten terug verschijnen en de subgevallen meestal gewikkeld in hun deketjes lol. Terwijl ik en al de rest lustig zit verder te lachen of te babbelen of … Wel zijn angel, spookje, olleke en ik nog het bos ingetrokken om nog wat vlugge fotootjes te maken. Nu angel maakte ze. Ik juichte olleke en spookje enthousiast toe hihi dat is zowat de verdeling ;).
Tot No plots langskwam (waren we al weer terug hoor) en ons (angel en mij) een nummertje liet zeggen. Hihi jeps het was ook voor ons speeltijd. Jeuuuuuuuuuj. angel werd mee getroond naar de carpoort om daar liefdevol aan de haken vastgemaakt te worden en nog veel liefdevoller afgemept te worden door onze allerliefste, brave zachte No hihi. Was pas wat later naar de carpoort gegaan omdat ik ze niet wilde storen maar vind het zo heerlijk om hun ook gewoon bezig te zien.
Het gevecht van angel, het genot dat ze ondergaat, de liefde die van No afstraalt terwijl hij haar bont en blauw probeert te meppen (hmmm vreemde zin was dat ), haar overgave en haar heerlijk verdwaasde gezicht als ze dan in zijn armen heel langzaam weer tot de wereld terug keert. Klinkt misschien heel poëtisch maar ik kan daar zo van genieten. Heb ik niets aan, aan een technisch perfect spel met veel blabla en stoicijnse sub die daar staat te pronken als een barbiepop en mepper die showt hoe goed hij het allemaal wel kan. Nee enige reden dat ik echt zo kan genieten nog altijd van een goede zweepsessie als ik de liefde zie tussen de mensen of dat nu gaat om zwepen, touwtjes of wat dan ook. En die liefde zie je gewoon bij angel en No. En is zalig. Ook die ontlading nadien van angel :D... Lap ga stoppen ik word weer lyrisch.
Zelf was ik daarna nog aan de beurt. Haha jeps het was alweer laat geworden natuurlijk maar dat maakte het zeker niet minder ook.
Zowel olleke als angel hadden zich lekker geplaceerd terwijl ik nu degene was die aan de kettingen hing met blinddoekje om en eerlijk ... wow elke keer is het zo anders, vind je andere niveau’s in het spel, in jezelf en ben echt wel diep gegaan geloof ik van keer. No was echt niet mild en ohw mensen wat hebben mijn benen afgezien. Zat ik me helemaal voor te bereiden dat mijn rug wel weer de pineut ging zijn... had ie plots mijn benen ontdekt. En zo super gemeen (mag je voor de rest echt wel graag hoor No lol)... denk je alle mepinstrumenten wel te kennen, die van jezelf doe je meestal ook wel voor een gedeelte toch... voelde ik nu ineens allemaal plaque dingen aaaaaaaaaaaaaaaaaaargh en ik haat die al zo. Die hingen daar dus aan de muur om door iedereen gebruikt te worden, eh nadeel van een leuke speelplek, daar hangt materiaal begod.
Kan veel beter om met snijdende dingen meestal dan dat doffe alles doordringend gevoel van een groter oppervlak maar was vergeten dus dat je in het Boshuisje de beschikking hebt ook over een heel arsenaal mep materiaal grrrrrrrrrrrrrrr.
Pffff afzien dus en dan maar vloeken ook he. Hihi kan het echt niet laten en doe het niet expres maar net een viswijf dan: godver en fuck en crap en ohw wat er allemaal uit komt, foei. Maar ben er nu achtergekomen hahaha dat het niet zo slim is mij dat te ontnemen. Trouwens de momenten waar ik het het echt altijd zo moeilijk mee heb is niet het gemep. Daar zet je je schrap voor, dat draag je en dan komt mijn koppige kant ook boven geloof ik en niet eens bewust, ik zet door... en op bepaald moment leer je er ook mee omgaan. Pijn blijft het doen maar je ervaart het anders, beter... Zeker deze keer. No zei het achteraf zelf ook en had het zelf dus ook gemerkt. Was op een bepaald moment bijna aan mijn eindpunt dat ik dan ook echt niet meer kan, hij voelt dat perfect aan en hoe of wat weet ik niet meer of wanneer het was, het 'Pannenkoek' moment ??? Ik weet het niet meer maar weet wel dat ik even rust heb gekregen en toen was dat punt ook weg en kon ik weer en genoot er toen ook nog meer van (klinkt zo gek als je dat zo zegt, maar wilde het ook echt)... Trouwens de momenten dat ik breek is wanneer No me zachtjes aan raakt, lief is, me troost dan gaat het echt helemaal mis he. En ik word zo boos dan. Is zo oneerlijk, doe je al die moeite je goed te houden en alles te ondergaan, word je martelaar, je grootste vijand op dat moment ineens weer lief... En dan weet ik het niet meer he. Dan besef je ook dat iemand het voor jou doet ook. Er is zo’n verschil tussen bdsm of misbruik, mensen beseffen dat niet maar ene is uit liefde andere uit haat. Maar toch, een lieve D op zo’n moment, nachtmerrie stuf. Zal nooit echt goed komen bij mij ook geloof ik. En heb ik ook nodig die hardheid tov die zachtheid ineens. Is groot deel waardoor je je laat gaan, ik toch… En ook hier weer, de personen met wie je bent he.
Maar eh lol het pannenkoek moment dus. Eh tja ... ik hoorde No op een bepaald moment iets zeggen van niet vloeken of al dat gevloek zoiets. Tja helemaal drong het niet eens door maar degene die de zwepen en dingen in handen heeft daar luister je toch wel naar lol. Dus had in mijn hoofd, niet vloeken, niet vloeken....
Nu mensen die mij kennen kennen ook mijn kronkels wel. Een van de woorden die ik vaak gebruik geloof ik is het woord crap. Kort en krachtig. Nu ooit heb ik daar de link gelegd naar crêpe van pannenkoek. Hoe weet ik niet meer maar als ik crap zeg is het in mijn hoofd crêpe. Jeps heb nooit gezegd dat ik een logisch mens ben want ben ik niet. Maar toen No dus liet uitschijnen dat dat gevloek maar niets was ... Wel.. op bepaald moment kreeg ik keiharde mep tegen mijn boven benen. Mens wat deed het zeer en ipv van fuck, godver of wat ook zat ik met crêpe in mijn hoofd maar kon ik ook niet zeggen dus verzon ik niet beter dan keihard ‘pannenkoek’ te roepen.
Ineens lag alles stil en ik had het eerst echt niet door wat er aan de hand was. No was ineens naar buiten verdwenen en toen hoorde ik die twee meiden hun uiterste best doen niet keihard in de lach te schieten ... Begon het eindelijk bij mij zelf ook door te dringen wat ik er uitgeflapt, nu gebruld had. No was naar buiten gerend om het daar uit te proesten. Uiteindelijk hebben olleke en angel het pleit ook verloren. Geloof eerlijk dat buiten iedereen me ook horen roepen heeft maar dat weet ik eerlijk gezegd niet. Weet wel dat ik even later dus in de boeien de slappe lach aan het krijgen was terwijl ondertussen de tranen nog over mijn gezicht aan het lopen waren van de meppen, de emoties, de pijn alles . Surrealistisch maar typische ikke.
Nu sessie is even later nog wel verder gegaan en zoals ik zei ben diep gegaan.
Mijn benen hebben echt nog halve week allerlei vreemde plekken en kleuren gehad en ik word toch niet meer zo vlug blauw tegenwoordig (gemeen trouwen).
Na de sessie bleek het al weer midden in de nacht te zijn, dus heel ons boeltje terug ingepakt, ons de auto in gegooid en Mr Modesto ook nog en uiteindelijk lag ik geloof ik tegen drie uur of zo in mijn eigen bedje, terug thuis met weer een ongelooflijk verzameling aan herinneringen in mijn hoofd.
Maar eerlijk heb weer zo’n gouden weekendje gehad he met zalige momenten en dan merk je ook jeps bdsm is zo belangrijk maar het was het hele weekend, als die fijne momenten die ik me altijd zal blijven herinneren. Dus lieverds allemaal dank je wel.
mieneke
Het is al heel de week aan het kriebelen om weer te gaan schrijven maar eerlijk geen tijd gehad en zat eventjes in de knoei met het feit dat het wel wat zal lijken allemaal op vorige keer hoewel voor mij het gevoel weer heel anders was, maar dat is dan maar zo. Die schrijfkriebels krijg ik toch niet onder controle.
Een paar weken geleden had ik verteld dat we een weekendje naar het Boshuisje waren geweest, No, angel en ikke omdat het er toen ook klusweekend was en eerlijk dat is toen zo heerlijk bevallen dat er een vervolg op is gekomen.
Het was vorige week uitzonderlijk mooi eh prachtig, eh magnifiek weer zelfs voor april en No had toen ook zoiets van waarom niet... Dus hebben ze me heerlijk uitgenodigd om mee te gaan terug naar het Boshuisje van vrijdag tot zaterdag.
En ohw wat heb ik genoten. Je moet je voorstellen, ik woon midden in de stad, echt ploef in het midden tussen al dat beton en ijzer en zwarte straten, dus zodra het wat opwarmt buiten zit je hier eigenlijk al te stikken en te puffen en te hijgen door de warmte en we hadden uitzonderlijk voor het jaar ineens temperaturen van 25 graden om en nabij ... En in april nog wel, heel soms is dus globale opwarming nog ergens goed voor.
Dus om dan de kans te krijgen heel even helemaal je terug te trekken in de bossen, de rust, de kalmte en hahaha een heerlijke speelplek ook nog. Dat is gewoon puren luxe.
Was No en angel ook heel dankbaar dat ik lekker mee mocht. Kan me best voorstellen dat ze gewoon hadden willen genieten vrijdag van avondje daar met hun twee.
In elk geval, vrijdag rond de middag kwam No me al ophalen en zijn we van België eerst naar Nederland getuft om bij angel aan te komen. Nu eh ... bloos... vorige keer had ik al veel bij (en was toen nog de helft vergeten) maar we hadden ook gezorgd voor ons eigen eten en drinken en dat onder ons drie verdeeld zodat Silent ook echt geen omzien naar ons zou hebben. Plan was vrijdag een snackbar te overvallen en zaterdag broodjes die ik voorzag, soep met heerlijk knackers (knackworstjes) en No had lekker spaghetti voor ons drie gemaakt. We hadden ook hopen water mee en thee. Nee geen flessen wijn of hopen bier maar heel down to earth...
Het was dus een flinke puzzel om alles in de auto te krijgen en ben ik blij dat No een grote wagen heeft. Hoe leuk angel haar autootje is, denk niet dat we daar alles hadden in kunnen krijgen... hmmm misschien ik alles op de fiets maar dan waren we vandaag nog niet toe gekomen grin.
Met een toch nog wel slaperige angel (die kwam uit de nacht dus lag pas ergens in de ochtend in haar beddeke) gepakt en gezakt de auto in gerold en op weg naar ons weekendje. Je had de auto dus niet willen zien en met de terugweg was ie nog voller op bepaald moment want MrModesto is mee terug gereden naar zijn huisje, voor we verder ronkten om mij af te zetten ergens midden in de nacht.
Maar in elk geval, was eigenlijk al heerlijk aan het genieten op voorhand van alles. Dus had al voorpret voor we er waren. En om geloof ik een uur of vier stonden we voor de poort waar Silent en MrMarcos ons opwachtten en binnen lieten.
En vanaf toen was het alleen nog genieten geblazen. We hebben heerlijk zitten kletsen met Silent en MrMarcos, de boel uit gepakt en dan is het echt alsof je ook op vakantie bent ook he. Uiteindelijk was het toch echt wel etenstijd geworden en zijn we lekker met ons vijven frietjes gaan eten. Jeps waren echt lekkere frietjes alleen lol angel en ik hadden geloof ik iets beter moeten luisteren want jeetje dit waren geen frietjes meer maar lol “Ne Bak Friet om U tegen te zeggen” en we hadden nog wel een medium genomen. No was slimmer geweest, die had blijkbaar wel goed geluisterd, die had een kleintje. Dus we konden al bijna weer terug naar het Boshuisje gerold worden, ikke toch. Hmm ga Silent toch gelijk geven, ik rol geloof ik wel graag he ???
In elk geval heb genoten die avond. ’s Avonds zaten we gewoon gezellig met zijn drietjes buiten aan de tafel ook weer te kletsen. Weet het... weet het we doen niets anders maar wat is er heerlijker dan gewoon bij mensen te zijn om wie je geeft. Moet echt niet altijd spannend, sexy, inspannend of wat ook te zijn. Voor mij toch niet, het zijn vaak juist die momenten dat je gewoon echt jezelf bent bij mensen dat je echt voelt wat vrienden zijn en wat vriendschap is. En nu ga ik fylosofisch en lyrisch worden in een keertje: dat is waar het leven om draait.
Eh mijn nacht was minder trouwens minder lyrisch of fylosofisch maar dat lag eigenlijk ook aan eigenwijze koppige ikke. Dat ik soms best een tuthola ben weet iedereen ondertussen wel. Ik lag in de speelkamer van het Boshuisje. Jeps midden tussen de speeldingen, het kruis, de gyno stoel op een heerlijk groot luchtmatras dat zichzelf gewoon heeft opgeblazen (en later ook zomaar via knopje helemaal weer leeggezogen werd). Was wel even klauteren om er op te geraken maar het lag op zich heerlijk.
Wat ik echter niet wist was dat daar koude lucht door stroomt. Op een bepaald moment kreeg ik toch echt wel door dat mijn ruggetje of zij maar koud bleef en ik maar bibberen. Maar in plaats van dan even paar dekens uit de kist te gaan halen en die er op te gooien, nee hoor, eigenwijze mien bleef koppig liggen. Wel heb ik voor het eerst van mijn leven mijn dekbed omgetoverd tot halve slaapzak (had mijn kleinste, wel tweepersoonsdekbedje bij dat ging niet helemaal liggend om me heen helaas) en ik die slaapzakken haat. Voel me daar zo claustrofobisch in.
Maar ach zal me leren eigenwijs te zijn en eerlijk was de volgende ochtend weer alles vlug vergeten.
Nu , we hadden vorige keer dus ook geholpen bij het klusweekend en wisten dat er nog heel veel te doen was en we zijn zaterdag dan ook lekker aan het klussen geslagen.
No, blijkbaar ook een vroege vogel (wist ik eigenlijk helemaal niet), liep tegen half acht het domein al te inspecteren en ik was voor het zo warm werd de rest van de oprit aan het schoonharken. Ik zweer het, die bomen daar maken er een sport van hun dennenappels te laten vallen. Was maar twee weken geleden en overal kwam je die dingen ineens tegen niet normaal, ze vielen me zelfs aan lol. Zou dat wat betekenen ????
Toen angel lekker bijgeslapen ook wakker werd, zijn we lekker gaan ontbijten en hops verder de klus in. Garage uitgemest, omheiningen bestudeerd en uiteindelijk al die open plekjes dicht gemaakt tegen gluurders, benches voor subjes helemaal bij gewerkt, schoongemaakt, matrassen verbleekt en nog veel mee. Toen waren Silent en MrMarcos ook al weer lekker aanwezig trouwens en hebben even hard zo niet harder nog staan meeklussen.
Eerlijk klinkt als slavenarbeid maar zo heerlijk... en ik geniet er dan ook zo van. Vrijdag van die rust, de stilte iets dat ik hier thuis eigenlijk niet ken, lekker zaterdag met je handen werken midden in de natuur... mens hoeft echt niets meer he...
En zeg het niet voor niets dat ik zo genoten heb dus ook.
’s Middags hebben MrMarcos en Silent ook lekker meegegeten met de soep en overgebleven broodjes. En ook dat zijn zo van die momenten. Als kind ging ik veel kamperen met mijn ouders en vrienden van hun en dan heb je dat gevoel ook. Zijn voor mij gewoon lekker koestermomentjes waar ik jaren later nog aan kan terug denken met grote glimlach op mijn gezicht.
Tegen drie uur geloof ik, was olleke ook van de partij en waren Silent en Mr Marcos weer even verdwenen want ’s avonds was het gewoon meet he.
Eh, olleke en ik samen zetten in de keuken was niet zo handig, geloof ik. Ik kan best wel koken (simpele dingen, gewone kost) maar zodra er meer volk bij zit sla ik altijd helemaal tilt op dat vlak. Ik denk trouwens dat ik olleke ook wat te veel had afgeleid dus onze spaghettisaus was eerst helemaal niet warm maar de spaghetti zelf was perfect (en daar was ik veilig helemaal buiten gebleven). Ook hier maar weer goed dat er meer dan voldoende was hahaha want de drie persoons-spaghetti heeft 5 hongerige mondjes gevoed en lol No heeft nog paar uur denk ik stoom uit zijn oren voelen komen. Geloof dat hij iets te royaal was geweest met zijn sambal. Echt spookje je mag blij zijn dat jouw bord spaghetti er nog was en zonder sambal. Heb No heel verleidelijk zien kijken of ie niet wat kon pikken om bij hem de boel minder spicy te maken of ... wie weet de boel te switchen ;) ...
De meet ging tegen zes uur beginnen maar was echt de eerste zomerdag van het jaar en heel even heb ik gedacht dat er buiten ons niemand meer ging komen (olleke, Mr Modesto want die had Silent ondertusse opgehaald, MrMarcos, spookje en wij). Het was wel lekker zo buiten op de zachte (en schoongemaakte ;)) zeteltjes maar uiteindelijk is er toch nog heel wat volk opgedaagd. Tegen acht uur begon de boel echt lekker vol te lopen en was het koereke helemaal bezet. En het was zo leuk ook weer iedereen te zien. Je merkte echt dat de zomer eindelijk terug begonnen was... Mensen die ik bijna jaar niet meer gezien had waren terug. Door omstandigheden van allerlei aard. Dorie ben ook zo slecht in namen dus mensen gaan opnoemen zit er niet in hoewel ik iedereen zo voor me zie (lol gaan zeggen zij met groene glitteroortjes, hij met baard, hem met heel lang haar… dat klinkt niet he). Het was gewoon echt fijn iedereen weer terug te zien en er is heel wat afgebabbeld. Er zijn ook nog mensen gekomen die minder bekend waren maar ook daar heb ik nog heerlijk mee zitten babbelen. Wie wat wanneer gaan doen is weet ik trouwens nooit op zo’n meeting lol. Mensen glippen weg en gaan heerlijk spelen en even later zie je uitgeputte voldane gezichten terug verschijnen en de subgevallen meestal gewikkeld in hun deketjes lol. Terwijl ik en al de rest lustig zit verder te lachen of te babbelen of … Wel zijn angel, spookje, olleke en ik nog het bos ingetrokken om nog wat vlugge fotootjes te maken. Nu angel maakte ze. Ik juichte olleke en spookje enthousiast toe hihi dat is zowat de verdeling ;).
Tot No plots langskwam (waren we al weer terug hoor) en ons (angel en mij) een nummertje liet zeggen. Hihi jeps het was ook voor ons speeltijd. Jeuuuuuuuuuj. angel werd mee getroond naar de carpoort om daar liefdevol aan de haken vastgemaakt te worden en nog veel liefdevoller afgemept te worden door onze allerliefste, brave zachte No hihi. Was pas wat later naar de carpoort gegaan omdat ik ze niet wilde storen maar vind het zo heerlijk om hun ook gewoon bezig te zien.
Het gevecht van angel, het genot dat ze ondergaat, de liefde die van No afstraalt terwijl hij haar bont en blauw probeert te meppen (hmmm vreemde zin was dat ), haar overgave en haar heerlijk verdwaasde gezicht als ze dan in zijn armen heel langzaam weer tot de wereld terug keert. Klinkt misschien heel poëtisch maar ik kan daar zo van genieten. Heb ik niets aan, aan een technisch perfect spel met veel blabla en stoicijnse sub die daar staat te pronken als een barbiepop en mepper die showt hoe goed hij het allemaal wel kan. Nee enige reden dat ik echt zo kan genieten nog altijd van een goede zweepsessie als ik de liefde zie tussen de mensen of dat nu gaat om zwepen, touwtjes of wat dan ook. En die liefde zie je gewoon bij angel en No. En is zalig. Ook die ontlading nadien van angel :D... Lap ga stoppen ik word weer lyrisch.
Zelf was ik daarna nog aan de beurt. Haha jeps het was alweer laat geworden natuurlijk maar dat maakte het zeker niet minder ook.
Zowel olleke als angel hadden zich lekker geplaceerd terwijl ik nu degene was die aan de kettingen hing met blinddoekje om en eerlijk ... wow elke keer is het zo anders, vind je andere niveau’s in het spel, in jezelf en ben echt wel diep gegaan geloof ik van keer. No was echt niet mild en ohw mensen wat hebben mijn benen afgezien. Zat ik me helemaal voor te bereiden dat mijn rug wel weer de pineut ging zijn... had ie plots mijn benen ontdekt. En zo super gemeen (mag je voor de rest echt wel graag hoor No lol)... denk je alle mepinstrumenten wel te kennen, die van jezelf doe je meestal ook wel voor een gedeelte toch... voelde ik nu ineens allemaal plaque dingen aaaaaaaaaaaaaaaaaaargh en ik haat die al zo. Die hingen daar dus aan de muur om door iedereen gebruikt te worden, eh nadeel van een leuke speelplek, daar hangt materiaal begod.
Kan veel beter om met snijdende dingen meestal dan dat doffe alles doordringend gevoel van een groter oppervlak maar was vergeten dus dat je in het Boshuisje de beschikking hebt ook over een heel arsenaal mep materiaal grrrrrrrrrrrrrrr.
Pffff afzien dus en dan maar vloeken ook he. Hihi kan het echt niet laten en doe het niet expres maar net een viswijf dan: godver en fuck en crap en ohw wat er allemaal uit komt, foei. Maar ben er nu achtergekomen hahaha dat het niet zo slim is mij dat te ontnemen. Trouwens de momenten waar ik het het echt altijd zo moeilijk mee heb is niet het gemep. Daar zet je je schrap voor, dat draag je en dan komt mijn koppige kant ook boven geloof ik en niet eens bewust, ik zet door... en op bepaald moment leer je er ook mee omgaan. Pijn blijft het doen maar je ervaart het anders, beter... Zeker deze keer. No zei het achteraf zelf ook en had het zelf dus ook gemerkt. Was op een bepaald moment bijna aan mijn eindpunt dat ik dan ook echt niet meer kan, hij voelt dat perfect aan en hoe of wat weet ik niet meer of wanneer het was, het 'Pannenkoek' moment ??? Ik weet het niet meer maar weet wel dat ik even rust heb gekregen en toen was dat punt ook weg en kon ik weer en genoot er toen ook nog meer van (klinkt zo gek als je dat zo zegt, maar wilde het ook echt)... Trouwens de momenten dat ik breek is wanneer No me zachtjes aan raakt, lief is, me troost dan gaat het echt helemaal mis he. En ik word zo boos dan. Is zo oneerlijk, doe je al die moeite je goed te houden en alles te ondergaan, word je martelaar, je grootste vijand op dat moment ineens weer lief... En dan weet ik het niet meer he. Dan besef je ook dat iemand het voor jou doet ook. Er is zo’n verschil tussen bdsm of misbruik, mensen beseffen dat niet maar ene is uit liefde andere uit haat. Maar toch, een lieve D op zo’n moment, nachtmerrie stuf. Zal nooit echt goed komen bij mij ook geloof ik. En heb ik ook nodig die hardheid tov die zachtheid ineens. Is groot deel waardoor je je laat gaan, ik toch… En ook hier weer, de personen met wie je bent he.
Maar eh lol het pannenkoek moment dus. Eh tja ... ik hoorde No op een bepaald moment iets zeggen van niet vloeken of al dat gevloek zoiets. Tja helemaal drong het niet eens door maar degene die de zwepen en dingen in handen heeft daar luister je toch wel naar lol. Dus had in mijn hoofd, niet vloeken, niet vloeken....
Nu mensen die mij kennen kennen ook mijn kronkels wel. Een van de woorden die ik vaak gebruik geloof ik is het woord crap. Kort en krachtig. Nu ooit heb ik daar de link gelegd naar crêpe van pannenkoek. Hoe weet ik niet meer maar als ik crap zeg is het in mijn hoofd crêpe. Jeps heb nooit gezegd dat ik een logisch mens ben want ben ik niet. Maar toen No dus liet uitschijnen dat dat gevloek maar niets was ... Wel.. op bepaald moment kreeg ik keiharde mep tegen mijn boven benen. Mens wat deed het zeer en ipv van fuck, godver of wat ook zat ik met crêpe in mijn hoofd maar kon ik ook niet zeggen dus verzon ik niet beter dan keihard ‘pannenkoek’ te roepen.
Ineens lag alles stil en ik had het eerst echt niet door wat er aan de hand was. No was ineens naar buiten verdwenen en toen hoorde ik die twee meiden hun uiterste best doen niet keihard in de lach te schieten ... Begon het eindelijk bij mij zelf ook door te dringen wat ik er uitgeflapt, nu gebruld had. No was naar buiten gerend om het daar uit te proesten. Uiteindelijk hebben olleke en angel het pleit ook verloren. Geloof eerlijk dat buiten iedereen me ook horen roepen heeft maar dat weet ik eerlijk gezegd niet. Weet wel dat ik even later dus in de boeien de slappe lach aan het krijgen was terwijl ondertussen de tranen nog over mijn gezicht aan het lopen waren van de meppen, de emoties, de pijn alles . Surrealistisch maar typische ikke.
Nu sessie is even later nog wel verder gegaan en zoals ik zei ben diep gegaan.
Mijn benen hebben echt nog halve week allerlei vreemde plekken en kleuren gehad en ik word toch niet meer zo vlug blauw tegenwoordig (gemeen trouwen).
Na de sessie bleek het al weer midden in de nacht te zijn, dus heel ons boeltje terug ingepakt, ons de auto in gegooid en Mr Modesto ook nog en uiteindelijk lag ik geloof ik tegen drie uur of zo in mijn eigen bedje, terug thuis met weer een ongelooflijk verzameling aan herinneringen in mijn hoofd.
Maar eerlijk heb weer zo’n gouden weekendje gehad he met zalige momenten en dan merk je ook jeps bdsm is zo belangrijk maar het was het hele weekend, als die fijne momenten die ik me altijd zal blijven herinneren. Dus lieverds allemaal dank je wel.
mieneke
Geen opmerkingen:
Een reactie posten