Kan het niet laten maar klein (nu ja mezelf kennende loopt het wel weer wat uit de hand) verslagje van afgelopen weekend in het Boshuisje.
Heb weer zo heerlijk genoten en kan het dan niet laten om in de figuurlijke pen te kruipen he dus hier gaan we.
Nu de meesten weten ondertussen wel dat als ik naar het Boshuisje ga dat eigenlijk altijd onder de hoede (klinkt sjiek he) van angel en No is. Zij komen me ophalen en zetten me na alles normaal gezien ook weer braaf thuis af. Nu zij komen daar al heel wat langer dan ik en angel had me gevraagd of ik zin had om mee te komen naar het ‘klusweekend’. Nu de verhalen daarover heb ik in het verleden zeker gelezen en tja het is geen geheim dat ik er ook graag ben he in de bossen en dan specifiek daar in Lommel in dat ene kleine huisje … Dus mijn antwoord was ook meteen volmondig ja !!!!!
Eh… ik zat alleen plots met een groot dilemma. Mijn gezondheid is wat krakkemikkerig dus ik verdeel mijn tijd en dingen ook wel. Maar was dus al paar dagen hier in mijn appartementje bezig met de grote lente schoonmaak. Je wilt het niet geloven maar uit de woonkamer en eetkamer alleen heb ik 7 grote vuilniszakken gehaald en nog een kleintje om het goed te maken … Ik was dus flink bezig met sorteren, weggooien, wegbrengen (jeps ben ook 3x naar de kringloopwinkel geweest, wat ben ik blij dat die achter mijn hoek zit grijns, zo gemakkelijk)… Bloed zweet en tranen.
Echter zodra ik van angel vernam dat we naar het Boshuisje gingen hier dus alles helemaal stil gelegd … tja mens moet kiezen he… Het kriebelde als een gek maar heel de week verder braaf rustig aan gedaan, de gordijnen genegeerd, de meubels laten staan (dat heb ik maandag al ingehaald lol boel is omgegooid), keuken-badkamer en slaapkamer rommel gewoon genegeerd want ik wilde lekker fit zijn voor het weekend. En dat is gelukt ook trouwens.
Zo soms ben ik ook echt verstandig en ik weet, voor een blondje als ik, is dat niet zo evident maar vrijdag was ik, nadat ik mezelf al had op gekalefaterd, de tassen had ingepakt, mijn beddegoed en kussen in andere tassen had gepropt en oude werkkleding had opgezocht (ik heb zelfs gympen gedragen, IKKE de wonderen zijn de wereld nog niet uit)nog braaf even op de bank gaan liggen met oogjes dicht. Idee was nog vlug een dutje te doen zodat ik ’s avonds wat meer energie ging hebben.
Heb lekker geslapen daar niet van maar toen ging daar plots mijn foon. Ik schrik me rot… wie belt, wie belt… No. Of ik al klaar stond want …. Aaaaaaaaaaaaaaaaargh ik schiet recht met mijn slaapogen, nu al … Heb ik me verslapen, help help …. Maar wacht alles stond klaar oef valt weer mee … Echter er klopte iets niet, het was nog maar half zes??? Eh gingen ze niet tegen 19.00 pas bij mij zijn ???? Grrrrrrrrrrrrrrr inderdaad hahahaha stond helemaal niemand voor de deur maar No liet dus even weten wanneer ze gingen vertrekken. Hihi mijn weekend was ingezet… Ben nog blij dat hij er niet ineens bij verzon wat ik nog allemaal moest meenemen maar daar ga ik verder niets over zeggen want lol anders hang ik een volgende keer he ;). Niet alleen letterlijk dan maar ook figuurlijk.
Tegen 19.00 ben ik inderdaad opgehaald en uurtje later waren we met zijn drietjes gezellig aangekomen in het Boshuisje en werden we opgewacht door de oude trouwe garde van Silent en MrMarcos, olleke en spookje en Rudi en Trish waren er ook al samen met Mr Modesto die deze keer niet in de fik is gevlogen (oké later wel bijna heel het boshuisje door onderstaande en olleke maar dat was maar bijna he).
Al vlug zaten we als vanouds lekker met zijn allen in de schuur om de ronde tafel te babbelen en te gekken en te dollen toen ook nog twee andere koppels aankwamen. Echt kennen deed ik hen nog niet maar is altijd leuk ook om weer nieuwe mensen te ontmoeten en lekker mee te babbelen. En de tijd vliegt dan ook als een gek he. Hoe we het voor elkaar krijgen weet ik eigenlijk niet. En eerlijk is eerlijk Silent probeert iedereen wel aan te sporen maar voor we eindelijk richting carpoort liepen met zijn drieën om te gaan spelen, was het al weer bijna halverwege de nacht (geen idee trouwens maar denk dat het al half twaalf was of zo). Geloof dat het getetter moet afgeschaft worden, hoewel … NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE ;)….
Silent had al eerder eens gevraagd aan No of ze mocht komen kijken en ook olleke wilde wel eens zien hoe angel en ik onder handen genomen werden door No. Geen problemen mee. Lol eerlijk, is dan voor mij totaal irrelevant hahaha zodra ik die carpoort binnen ga, slaat alles op hol he. "Kan ik het nog wel, ren ik niet bij de eerste mep als schreeuwend naar buiten, ben ik niet een verschrikkelijk watje geworden tot waarom doe ik dit in godsnaam en ohw ik heb zin…". Alles vliegt dan door elkaar en als ik dan al aan het stuiteren ben, wel je kunt me dan bijna door de ruimte zien vliegen. Lang leve de boeien en carrabijnen dus die je vast hangen aan de takel waardoor je eh geen kant op is wat veel gezegd maar lol erg ver geraak je dan niet meer.
Ik was trouwens niet de enige die daar hing, angel werd samen met mij vastgemaakt en blinddoekjes op en dan bestaat de wereld grotendeels gewoon uit ons drie nog. Geloof dat Silent ondertussen ook binnen was gewandeld maar dat kreeg ik pas later door.
Weet je, het voordeel voor mij is als No angel en mij samen zweept ipv om de beurt je zo tussendoor even wat adempauze krijgt. Andere kant is dat het vroeger moeilijker was voor me om geheel op mezelf geconcentreerd te blijven en hoewel ik nu nog ineen krimp als ik hoor wat angel te verduren krijgt (is erger altijd als je niets ziet maar alleen maar hoort he) maar waar ik vroeger dacht oei ze krijgt meer, ze kan meer, ze … dat is nu wel weg gelukkig.
Dus No begon en oempf meteen raak natuurlijk hahaha Elke keer hoop ik stiekem dat het wel mee gaat vallen maar elke keer … Hij is zo gemeen he, hij weet het precies als het echt zeer doet of dat het wel mee valt en zal dan altijd die gemene plek weer terug vinden. Maar ergste vind en blijf ik vinden, die momenten zeker als hij al even bezig is, dat hij ineens lief gaat doen. Dan voel ik hem aaien, strelen en word ik vaak zo boos… Dat is ook gewoon niet eerlijk he, eerst auwie auwie doen zoals olleke altijd zegt en dan ineens super lief.
In elk geval moet zeggen angel en ik waren wel in een giechelbui maar hoe en wat weet ik niet meer weer, weet wel dat plots dingen helemaal anders werd. Silent had het namelijk voor een deeltje overgenomen van No en was angel aan het zwepen. Nu je slaat echt tilt in dat soort momenten want duurde even voor ik door had wat er gaande was maar klopte inderdaad niet, hoorde vrij gelijkmatige zweepslagen bij angel terwijl ik ondertussen ook gezweept werd… Hmmmm …. ;) En jeps angel werd dus warm gehouden en opgewarmd en nog tandje erbij ook zeker omdat ze dat ook niet echt gewend is om door Silent onder handen genomen te worden terwijl ondertussen No mij aanpakte.
Pffff ik heb weer staan vloeken als een gek en merk je ook dat het ook echt lang geleden is dat ik alles weer eens echt had los gelaten. Er zit dan zoveel in me opgekropt en moet er allemaal uit he. Ene keer is dat heel stilletjes, andere keer zoals nu word ik heel verbaal en spring alle hoeken op maar zelfs in dat gevecht voel ik me loslaten en al die boosheid, emoties ook goede komen dan los en vervliegen bij elke slag die je krijgt. Elke slag hoe pijnlijk ook geeft net dat beetje meer rust, doen al die frustraties verdwijnen. En eerlijk ik kan praten tot ik een ons weeg maar daar lukt me dat niet mee terwijl een goede sessie en ik begin echt met een schone lei ook he.
Het was dus behoorlijk heftig ook hoor, geloof dat ik Silent nog half in paniek heb doen slaan omdat ik plots door de knieën ging (hihi jeps zelfs al hang ik, ik word dan ineens verschrikkelijk lenig grijns) en niet omdat ik out was hahaha maar effe rust klein maken even geen mep hihi, laat No niet lang toe trouwens…
Op een bepaald moment is Silent wel de gasten gaan uitzwaaien en heeft No zich verder eh gebotvierd (of mag je dat zo niet zeggen, vroeg ik heel onschuldig) op ons tot het zowel bij mij als angel echt op was.
En dat is ook zo heerlijk he, angel was echt helemaal van de wereld en moet zeggen zelf was ik ook plumpudding geworden op de grond maar feit dat je daar met je beste vrienden zit… die rust, die warmte, dat gevoel… doet toch veel.
Al met al hahahaha onze eerste avond in het Boshuisje was een latertje geworden en toen moest iedereen nog ten bedde gelegd worden …
Eerst voelde ik me nog schuldig omdat MrModesto verbannen was door mij naar de carpoort en ik in het Boshuisje zelf op de slaapbank lag maar achteraf was dat geloof ik ook voor het beste want vrees dat MrModesto met zijn gezegende jaren een gebroken rug had overgehouden lol. Voor mij ging het goed, ik ben zo iemand die altijd helemaal aan de zijkant van het bed gaat liggen zodanig dat ik er bijna uitdonder. En kwam nu goed uit alleen mijn benen bleken wat lang te zijn dus voetjes lagen buitenboord. Maar het had zo zijn charmes. angel en No lagen te ronken in de slaapkamer en Silent, MrMarcos, olleke en spookje waren richting huis gegaan. Maar veel heb ik niet geslapen, doe ik nooit als ik ergens voor de eerste keer ga logeren trouwens. ’s Morgens was er trouwens wel plots file. Hoorde iemand naar de wc gaan, en bijna op hetzelfde moment hoorde ik plots deur opengaan en kwam de volgende voor de andere wc. Klaar wakker natuurlijk en jeps wat denk je ;) moest ik zelf ook, spitsuur om 7 uur in het Boshuisje maar heb nadien nog wel lekker verder geslapen.
Heel eerlijk zaterdag was voor mij een dag met een gouden randje. Zo’n dag die je nooit meer vergeet en altijd net iets glanzerder is dan vele andere herinneringen. Zal ook wel te maken gehad hebben met het mooie weer, wat hebben wij een geluk gehad.
Vind het ook wel heerlijk om zo ’s morgens vroeg iedereen slaperig te zien arriveren en grommelend op gang te zien komen. Hoewel er zijn uitzonderingen, olleke was wakker voor al de rest van ons. Ons spring in het veld.
Maar heerlijk. Buiten de tafel gedekt, zonnetje, heerlijke temperaturen en Silent maar njammie gebakken eieren produceren die hops zo onze buikjes in verdwenen, wat wil een mens nog meer he. Hoewel, heb geleerd dat bij sommige mensen de boel gescrambled moet worden :D :D … Niets bakken, alles los.
We waren daar natuurlijk niet gebleven om heel de dag lekker te ontbijten, hmmm had ook wel gemogen maar onze klusdag was aangebroken en hihi al vlug was iedereen uitgezworven om orde te scheppen in de wanorde van het Boshuisje.
olleke en ik hadden de taak op ons genomen om de oude rieten omheining na te kijken en alle kapotte en rotte stukken te verwijderen. Zo gezegd zo gedaan, wij de jungle in en jeetje heb die dag zeker 100x de mini Mount Everest beklommen. Nu snap ik wat al die bergen daar lagen te doen maar in het begin van de dag nog niet he. De bergen moeten uiteindelijk de afscherming worden op een natuurlijke manier van de buitenwereld dat niet iedereen zomaar kan binnengluren op het domein. Niet dat er nu zo veel vreemd volk loopt maar toch… Dus olleke en ik maar trekken en tetteren en kletsen en eh af en toe nog eens trekken en oprollen en verder kletsen en babbelen en doen hihi … Hoort er bij he dat kletsen… En dan weer terug naar het hart van alles de vuur ton. Eerst daar al het riet neergedonderd om het hops in de ton te pleuren.
Les van de dag, men pleurt niet zomaar riet in de vuur ton want dan waait dus alles weg en brand de omgeving en eh ton ook wel maar die omgeving is minder. Vandaar dus mijn commentaar dat we bijna heel het bos daar in de fik hadden gestoken. Maar No is ons komen redden en heeft de vuur taak op zich genomen grijns. Nu weet ik weer waarom mannen zich altijd over ‘het vuur’ buigen en wij vrouwen besjes gaan zoeken ;). Is gewoon hoe de natuur in een zit.
Heb me heerlijk uitgeleefd gehad daar in de bossen met olleke. En later trish nog uit de bloemperken geplukt zodat ze ons kon helpen om de omheining die nog stond mee vast te zetten terug terwijl ergens ondertussen olleke nog hele bomen uit andere bomen stond te rukken (en ik maar oppassen dat ik niet neergemaaid ging worden door de kapotte boom of de nog staande ;) dat was niet zeker).
De rest was ondertussen ook vlijtig bezig zoals ik zei. Trish heeft hele tijd in de bloemperken gewerkt (au haar rug), angel zag ik als een vliegende tornado voor bij komen met bezem en gedoe om het pad terug vrij te maken en te verbreden, spookje en MrMarcos en Rudi hadden zich ontfermd over het grote materiaal en hoorde ik maar zagen en zag ik dan weer voorbij vliegen met hele boomstronken, speelplaatsen werden terug opgeknapt en opgekalefaterd en in de middag zag ik No en Silent gezellig samen zweten onder een afdak heel de boel daar opruimend en uitzoekend….
Drukke drukke boel maar zo gezellig en eerlijk we zijn nog zo verwend ook. De tijd vliegt als je bezig bent en voor ik het wist zaten we terug met zijn allen ouderwets aan de tafel lekker soep te eten met brood en eerlijk dat zijn zo van die momenten, je ziet dat iedereen helemaal in de schwung zit en dan lekker boeffen en kletsen en hops er weer in gevlogen. Nu ja, eh niet helemaal.
angel weet hoe ik ben en ook hoe mijn gezondheid is en grijns ze had zich al opgeworpen de week er voor als mijn waakhondje dat ik niet te veel zou doen. Zeg het ze kent me en ze kan me ook al perfect lezen en gelukkig was ik niet de enige met een beetje honkiebonkie lijf dus olleke en ik waren in de namiddag op platte rust gezet. Niet dat dat zo maar lukt met twee van die gevallen als wij. Maar toen het groffe geschut werd in gezet zijn zowel olleke als ik overstag gegaan. Silent had namelijk de hangmat laten hangen en een heerlijke relaxzetel klaar gezet, ja dan kun je niet anders.
Eh ga het maar niet verklappen zekers… maar eh… ons olleke he… ons lief lief olleke heeft ruzie gemaakt met de hangmat. Hihi ze ging gaan liggen en ineens kon ze worden opgeraapt worden in de struiken, de hangmat had haar er gewoon uitgegooid. Ik heb niets gezien hoor, helemaal niet, en ik zeg ook niets he, helemaal niets (ik schrijf alleen maar) maar …. Moet wel zeggen ons olleke is heel elegant in ‘het uit de hangmat vallen’ dat zweer ik en kan niemand haar nadoen.
Het is alleen zo moeilijk om niets te doen als je weet dat iedereen bezig is dus hebben we uiteindelijk stiekem ons schuilplekje verlaten en zijn toen heel rustig en braaf uch uch de ramen gaan zemen. Tja moest ook gebeuren. Ik heb nog een nadere kennismaking gehad met een joekel van spin aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaargh en lol nu weet ik waarom dat Boshuisje, boshuisje heet. Nee je kunt daar niet zomaar om heen lopen om even de ramen te gaan lappen, lol paar konden we zelfs niet aan maar om bij andere ramen te geraken moesten we eerst de brush weer in, door struiken en planten heen met risico voor eigen leven (en dat allemaal bij het ‘grote kruis’ dat ik niet eens wist dat er was en kom nu toch al eventjes daar lol) om zo aan de ramen te geraken.
Nadien nog lekker de keuken opgeruimd en dag zat er al weer bijna om maar niet zomaar natuurlijk want onze keukenprinses en gastvrouw en manusje van alles had ook nog zalige spaghetti gemaakt waar we nog heerlijk van hebben zitten smikkelen.
Weet je, de dag is om gevlogen en zou zo weer terug willen, heb echt enorm genoten van vrijdag de meeting, maar net zo van zaterdag met zijn allen lekker bezig in het zonnetje … Dat zijn zo van die momenten om te koesteren ook he. En het was dus toch al weer acht uur of zo voor we naar huis vertrokken. Zo jammer dat het dan weer voorbij is maar eerlijk had ook niet meer veel langer mogen duren hahaha.
Ik ben thuis gekomen en op de bank geploft en iets wat ik nooit doe en ook echt niet kan normaal maar lag zomaar om 22.00 al in mijn bedje, moe maar voldaan zoals ze dat dan zeggen.
Dus Silent en iedereen verder dank je voor een heerlijk weekend.
mieneke
Geen opmerkingen:
Een reactie posten