Verhaal: Dagje Kust... (24 mei 2018)

Het is onvoorstelbaar hoe snel de tijd gegaan is. Voor haar gevoel zaten ze gisteren nog heel de tijd mailtjes met elkaar uit te wisselen. Mailtjes waar ze met momenten grijze haren van kreeg, waar ze van is weggelopen, waar ze boos van is geworden, verdrietig maar de mailtjes bleven komen. De communicatie bleef open tot de dag ze elkaar eindelijk echt ontmoette en zij merkte dat al haar angsten niet klopte. Haar wantrouwen in het internet was eindelijk eens ongegrond ondanks al die keren dat het haar daarvoor had verraden. 

Hij was geen fake, hij bleef niet alleen online zoals zoveel andere fantasten die ze had gesproken, hij had geen vriendin of vrienden daar was hij echt eerlijk in geweest, hij was zowaar nog echt een natuurlijke Dominant ook, zo iemand die altijd een autoriteit heeft en niet alleen als hij zijn D maskertje op zet, iemand die zich aan zijn woord houdt, iemand die tijd maakt om inderdaad samen iets op te bouwen, iemand die haar laat voelen dat hij om haar geeft niet alleen als sub of het lekkere geile ding dat ze is maar ook gewoon als mens net als zij om hem geeft als mens, als Dom, als haar Meester en grijns het lekkere ding dat hij is. Iemand die haar stuurt en vormt en uitdaagt maar ook thuis laat komen en zich bij hem geborgen doet voelen maar vooral hij begint haar vertrouwen te winnen. Beetje per beetje, stukje voor stukje… Langzaam aan maar wel gestaag. Wat echt geen sinecure is want hoe open en vrolijk en mondvaardig en lachebekje ze ook schijnt te zijn, vertrouwen is iets wat ze zelden doet. Niet omdat ze niet wil maar omdat ze dat gewoon niet makkelijk kan. 

Ik mis je 23 mei 2018

Na al die jaren zou je denken dat het verdriet minder wordt

Dat de pijn jou kwijt te zijn vermindert

Maar dat is niet

Ja, je leert er mee om gaan

Je draagt het beter

Het krijgt zijn eigen hoekje waar het gewoon altijd aanwezig is

Maar vandaag staat dat hoekje weer even in de spotlight

En voel je het gewicht van alles weer op je neer drukken

Vandaag besef ik weer wat ik toen ben kwijt geraakt

Hoe ik jou ben kwijt geraakt

Omonkeerbaar

Je wilde niet

Je had geen keuze

En het was veel te vroeg

Maar je ging

Ik mis je en zal je altijd blijven missen

Je was zo belangrijk voor me

Meer dan je ooit hebt geweten

En of het nu gisteren was of  over over honderd jaar

Dit gevoel blijft

Die herinneringen blijven

Nooit zal ik ze vergeten

Nooit zal ik jou vergeten

Ik mis je, meer kan ik niet zeggen

Gewoon

Ik mis je.

Dagboekje 29 april 2018: Gebrulde pannekoeken met zalige rustmomenten ...

Hoi hoi,

Het is al heel de week aan het kriebelen om weer te gaan schrijven maar eerlijk geen tijd gehad en zat eventjes in de knoei met het feit dat het wel wat zal lijken allemaal op vorige keer hoewel voor mij het gevoel weer heel anders was, maar dat is dan maar zo. Die schrijfkriebels krijg ik toch niet onder controle.

Een paar weken geleden had ik verteld dat we een weekendje naar het Boshuisje waren geweest, No, angel en ikke omdat het er toen ook klusweekend was en eerlijk dat is toen zo heerlijk bevallen dat er een vervolg op is gekomen.

Het was vorige week uitzonderlijk mooi eh prachtig, eh magnifiek weer zelfs voor april en No had toen ook zoiets van waarom niet... Dus hebben ze me heerlijk uitgenodigd om mee te gaan terug naar het Boshuisje van vrijdag tot zaterdag.


En ohw wat heb ik genoten. Je moet je voorstellen, ik woon midden in de stad, echt ploef in het midden tussen al dat beton en ijzer en zwarte straten, dus zodra het wat opwarmt buiten zit je hier eigenlijk al te stikken en te puffen en te hijgen door de warmte en we hadden uitzonderlijk voor het jaar ineens temperaturen van 25 graden om en nabij ... En in april nog wel, heel soms is dus globale opwarming nog ergens goed voor.

Dus om dan de kans te krijgen heel even helemaal je terug te trekken in de bossen, de rust, de kalmte en hahaha een heerlijke speelplek ook nog. Dat is gewoon puren luxe.

Was No en angel ook heel dankbaar dat ik lekker mee mocht. Kan me best voorstellen dat ze gewoon hadden willen genieten vrijdag van avondje daar met hun twee.

Dagboekje 11 april 2018 : Heerlijk klusweekendje in het Boshuisje

Hoi hoi iedereen, 

Kan het niet laten maar klein (nu ja mezelf kennende loopt het wel weer wat uit de hand) verslagje van afgelopen weekend in het Boshuisje. 
Heb weer zo heerlijk genoten en kan het dan niet laten om in de figuurlijke pen te kruipen he dus hier gaan we. 

Nu de meesten weten ondertussen wel dat als ik naar het Boshuisje ga dat eigenlijk altijd onder de hoede (klinkt sjiek he) van angel en No is. Zij komen me ophalen en zetten me na alles normaal gezien ook weer braaf thuis af. Nu zij komen daar al heel wat langer dan ik en angel had me gevraagd of ik zin had om mee te komen naar het ‘klusweekend’. Nu de verhalen daarover heb ik in het verleden zeker gelezen en tja het is geen geheim dat ik er ook graag ben he in de bossen en dan specifiek daar in Lommel in dat ene kleine huisje … Dus mijn antwoord was ook meteen volmondig ja !!!!! 

Eh… ik zat alleen plots met een groot dilemma. Mijn gezondheid is wat krakkemikkerig dus ik verdeel mijn tijd en dingen ook wel. Maar was dus al paar dagen hier in mijn appartementje bezig met de grote lente schoonmaak. Je wilt het niet geloven maar uit de woonkamer en eetkamer alleen heb ik 7 grote vuilniszakken gehaald en nog een kleintje om het goed te maken … Ik was dus flink bezig met sorteren, weggooien, wegbrengen (jeps ben ook 3x naar de kringloopwinkel geweest, wat ben ik blij dat die achter mijn hoek zit grijns, zo gemakkelijk)… Bloed zweet en tranen. 

Leugens 5 december 2017

Ik haat dat gelieg

Verdorie wees nu eindelijk eens eerlijk tegen me

Ik geef jullie waarheid en krijg alleen leugens in mijn gezicht

Muurtjes omhoog en omhoog

Straks is er niets anders meer dan muur

En alleen omdat jullie niet eerlijk kunnen zijn

Wil je neuken zeg dat dan

Wil je meppen zeg dat dan

Maar geef me  godverdomme dan wel de kans eerlijk te bepalen of ik dat ook wil

En simpel, nee mijn antwoord is nee

Wat ik wil is meer dan dat dat.

Mag ik verdorie

Is mijn leven, niet het jouwe

Je moet het er niet mee eens zijn

En ben  ik achterlijk omdat ik eerlijk ben

Ben ik ouderwets omdat ik meer wil dan een stomme lul en een koude droge zweep zonder gevoel

So be it

Maar dat is mijn fucking recht

Niet het jouwe om van mij af te nemen

En elke keer probeer ik me open te stellen

Elke keer weer opnieuw proberen

Elke keer weer deksel op je neus

Ik ben eerlijk in wat ik wil en verlang

Ik vraag van jou hetzelfde en wil jij iets anders

Geen probleem maar zeg dat dat dan

En verstik me niet als de slang die je bent

Met leugens

Met pijn

Met bedrog

Ik haat dat fucking gelieg

Dagboekje : 24 september 2017 Afgebroken muurtjes in het Boshuisje

Hoi hoi Dagboekje, mijn…

Hmmm vrees dat ik nog wel even bezig ga zijn. Het is zo lang geleden dat ik je nog eens echt geschreven heb. Had net al een poging gewaagd maar was zo afgedwaald van alles dat ik dus maar een nieuwe poging waag. Het voordeel van typen en schrijfselrijen… je kunt zo vaak op nieuw beginnen als je maar wilt.

Het laatste jaar, nu paar jaren zijn weer een heel groeiproces geweest en heel wat dingen zijn veranderd bij mij. Ik heb nieuwe beslissingen genomen, ben nieuwe weg op gewandeld maar ben nog altijd aan het groeien en bloeien en dat ik afgelopen tijden niet gek geworden ben, heb ik voor heel heel groot deel te danken aan mijn beste vrienden. Niet alleen dat ik niet gek geworden ben trouwens maar met hun steun ben ik ook gewoon kunnen blijven groeien en bloeien. Als mens en ook in de bdsm…

Ik heb dat al  vaker gezegd maar voor mij is bdsm geen spel. Levenstijl vind ik zo’n zwaar woord maar het is iets dat in me zit, iets dat ik nodig heb … net als ik moet ademhalen… Is een essentieel deel van me.

Als kind had ik al hele episodes waar ik geen blijf wist met mezelf en ongedurig was en wat ik dan noem aan het miezemuizen was, impulsief dingen deed en noem maar op. Toen wist ik totaal nog niet wat en hoe en vooral wat er aan te doen… en heb veel geprobeerd om mezelf dan weer met pootjes op de grond te krijgen, of juist helemaal van de grond het is maar hoe je het bekijkt. Mijn moeder kon me vroeger wel deeltje doen aarden maar toch die ongedurigheid, dat stuiteren… heb dat altijd gehad.

Pas nu realiseer ik me, na 43 bijna 44  jaar hier rond te hopsen en toe doen op deze wereld dat ik iemand ben die af en toe haar emoties moet kunnen loslaten net als in een snelkoker… De druk moet er even af of ik ontplof en doe de meest gekke dingen. En heb pas sinds ik de bdsm in gestapt ben heb ik gemerkt dat voor mij die uitlaatklep juist dat is, de bdsm… niet alleen de sessie maar alles wat daar rond heen zit trouwens. Maar zoals nu, nu ik mezelf in niemandlands voel vertoeven op dat vlak, heb ik het grote geluk dus een paar mensen rond me te hebben die me begrijpen en ook dat kunnen geven.

4 mei 2017 Herfst in de lente

Het is lente 

Maar in mijn hoofd stormt het 

Een echte herfststorm donker, nat, koud, winderig

Ik draai rond en rond

Weet het niet meer 

Ben verdwaald in die storm vol gedachten

Probeer stand te houden

De tumult raast om me heen

Alles op losse schroeven

In de lucht, weg van mij

Er is niets dat me steun geeft

Mijn anker losgelaten, wel aanwezig

Als het nodig is

De basis van deze storm

8 april 2017 Het bitsige internet

Heb het al vaker gezegd de laatste tijd, internet is een prachtig medium. Heel eerlijk ik zou zelfs niet meer echt zonder kunnen. Het is makkelijk, goed bereikbaar, je vind zo vlug informatie (ik laat maar wel in het midden of dat altijd de goede info is), je kunt van gedachten wisselen met mensen. Het is ook een manier om mensen te leren kennen en vaak merk ik dat mensen ook veel opener zijn naar elkaar toe. Makkelijker dingen delen en vertellen over zichzelf, wat hun bezig houdt. Je merkt dat je niet alleen bent in dingen, kunt bijleren .... en noem maar op. En daarom ook deze writing denk ik.

Maar zo af en toe zou ik het hele internet uit het raam willen gooien en heel even terug in het tijdperk zijn voor dat internet want voor al die leuke fijne dingen die ik net schreef zijn er net zo veel negatieve kanten die ik vaak gewoon niet begrijp en daar gaat dit over.

27 maart 2017 Moeilijke ikke...

Dat ik moeilijk ben, wist ik eigenlijk al wel. Dat ik soms nogal strikte principes heb ook... Maar ohw wat erger ik me soms toch groen en blauw en geel aan sommige dingen.

Gisteren kreeg ik een mailtje van een slaaf die op mijn profiel had zitten grasduinen. Het was een mailtje van slechts 1 zin : “wat een knappe dame bent u Mevrouw “ Geen aanhef of afsluiting van de mail maar dat zijn technische dingen. Zei het al, ik heb principes.

En eerlijk, het schoot helemaal verkeerd bij mij. Jeps is leuk complimentje te krijgen maar grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr en grrrrrrrrrrrrrrrrrrr en grrrrrrrrrrrrrrrrr enzo.

Ben ik nu echt de enige die hier over valt en zich echt beledigd voelt als ik zo aangesproken wordt. Ik zit op fetlife. In mijn profiel staat duidelijk dat ik een sub ben, niet switch, niet Domina maar ben een sub en ben ik altijd geweest en vermoed dat de wereld een flinke ommedraai zal moeten maken voor ik een Domina wordt... Nu je weet nooit natuurlijk maar op dit moment ben ik dat toch echt niet.

26 februari 2017 Mijn internet perikelen

Al jaar en dag weet ik eigenlijk dat internet voor mij iets heel dubbel is. Door ervaringen in het verleden ben ik heel wantrouwig geworden tegenover veel aspecten die met het internet en seksualiteit en internet en intimiteit en internet te maken hebben. Jammer op bepaalde manier want ik klap absoluut dicht en naar het frigide toe, zodra iemand begint te geilen in mails of chat, boos zodra iemand eist dat ze me op cam zien en laaiend als ze dan nog eisen om je kleren uit te doen of opdachtjes gaan geven online... Maw ik raak helemaal totaal maar echt totaal in paniek. 

Nu ja ik weet waar het vandaan komt, weet ook dat ik in het echie gelukkig niet zo wantrouwend en preuts en daar wel meestal als heel normale lekkere leuke geile vrouw reageer, dus heel anders ben als op dat net op dat gebied maar aan de andere kant wat blijkbaar verwarrend is voor velen ben ik ook heel open over seksualiteit, over wie en wat ik ben. Wat ik allemaal doe en dan komt mijn schrijverijen er nog bij en weten de mannen blijkbaar helemaal niet meer wat met me aan te vangen. Geef tegenstrijdige signalen af.