Leugens 5 december 2017

Ik haat dat gelieg

Verdorie wees nu eindelijk eens eerlijk tegen me

Ik geef jullie waarheid en krijg alleen leugens in mijn gezicht

Muurtjes omhoog en omhoog

Straks is er niets anders meer dan muur

En alleen omdat jullie niet eerlijk kunnen zijn

Wil je neuken zeg dat dan

Wil je meppen zeg dat dan

Maar geef me  godverdomme dan wel de kans eerlijk te bepalen of ik dat ook wil

En simpel, nee mijn antwoord is nee

Wat ik wil is meer dan dat dat.

Mag ik verdorie

Is mijn leven, niet het jouwe

Je moet het er niet mee eens zijn

En ben  ik achterlijk omdat ik eerlijk ben

Ben ik ouderwets omdat ik meer wil dan een stomme lul en een koude droge zweep zonder gevoel

So be it

Maar dat is mijn fucking recht

Niet het jouwe om van mij af te nemen

En elke keer probeer ik me open te stellen

Elke keer weer opnieuw proberen

Elke keer weer deksel op je neus

Ik ben eerlijk in wat ik wil en verlang

Ik vraag van jou hetzelfde en wil jij iets anders

Geen probleem maar zeg dat dat dan

En verstik me niet als de slang die je bent

Met leugens

Met pijn

Met bedrog

Ik haat dat fucking gelieg

Dagboekje : 24 september 2017 Afgebroken muurtjes in het Boshuisje

Hoi hoi Dagboekje, mijn…

Hmmm vrees dat ik nog wel even bezig ga zijn. Het is zo lang geleden dat ik je nog eens echt geschreven heb. Had net al een poging gewaagd maar was zo afgedwaald van alles dat ik dus maar een nieuwe poging waag. Het voordeel van typen en schrijfselrijen… je kunt zo vaak op nieuw beginnen als je maar wilt.

Het laatste jaar, nu paar jaren zijn weer een heel groeiproces geweest en heel wat dingen zijn veranderd bij mij. Ik heb nieuwe beslissingen genomen, ben nieuwe weg op gewandeld maar ben nog altijd aan het groeien en bloeien en dat ik afgelopen tijden niet gek geworden ben, heb ik voor heel heel groot deel te danken aan mijn beste vrienden. Niet alleen dat ik niet gek geworden ben trouwens maar met hun steun ben ik ook gewoon kunnen blijven groeien en bloeien. Als mens en ook in de bdsm…

Ik heb dat al  vaker gezegd maar voor mij is bdsm geen spel. Levenstijl vind ik zo’n zwaar woord maar het is iets dat in me zit, iets dat ik nodig heb … net als ik moet ademhalen… Is een essentieel deel van me.

Als kind had ik al hele episodes waar ik geen blijf wist met mezelf en ongedurig was en wat ik dan noem aan het miezemuizen was, impulsief dingen deed en noem maar op. Toen wist ik totaal nog niet wat en hoe en vooral wat er aan te doen… en heb veel geprobeerd om mezelf dan weer met pootjes op de grond te krijgen, of juist helemaal van de grond het is maar hoe je het bekijkt. Mijn moeder kon me vroeger wel deeltje doen aarden maar toch die ongedurigheid, dat stuiteren… heb dat altijd gehad.

Pas nu realiseer ik me, na 43 bijna 44  jaar hier rond te hopsen en toe doen op deze wereld dat ik iemand ben die af en toe haar emoties moet kunnen loslaten net als in een snelkoker… De druk moet er even af of ik ontplof en doe de meest gekke dingen. En heb pas sinds ik de bdsm in gestapt ben heb ik gemerkt dat voor mij die uitlaatklep juist dat is, de bdsm… niet alleen de sessie maar alles wat daar rond heen zit trouwens. Maar zoals nu, nu ik mezelf in niemandlands voel vertoeven op dat vlak, heb ik het grote geluk dus een paar mensen rond me te hebben die me begrijpen en ook dat kunnen geven.

4 mei 2017 Herfst in de lente

Het is lente 

Maar in mijn hoofd stormt het 

Een echte herfststorm donker, nat, koud, winderig

Ik draai rond en rond

Weet het niet meer 

Ben verdwaald in die storm vol gedachten

Probeer stand te houden

De tumult raast om me heen

Alles op losse schroeven

In de lucht, weg van mij

Er is niets dat me steun geeft

Mijn anker losgelaten, wel aanwezig

Als het nodig is

De basis van deze storm

8 april 2017 Het bitsige internet

Heb het al vaker gezegd de laatste tijd, internet is een prachtig medium. Heel eerlijk ik zou zelfs niet meer echt zonder kunnen. Het is makkelijk, goed bereikbaar, je vind zo vlug informatie (ik laat maar wel in het midden of dat altijd de goede info is), je kunt van gedachten wisselen met mensen. Het is ook een manier om mensen te leren kennen en vaak merk ik dat mensen ook veel opener zijn naar elkaar toe. Makkelijker dingen delen en vertellen over zichzelf, wat hun bezig houdt. Je merkt dat je niet alleen bent in dingen, kunt bijleren .... en noem maar op. En daarom ook deze writing denk ik.

Maar zo af en toe zou ik het hele internet uit het raam willen gooien en heel even terug in het tijdperk zijn voor dat internet want voor al die leuke fijne dingen die ik net schreef zijn er net zo veel negatieve kanten die ik vaak gewoon niet begrijp en daar gaat dit over.

27 maart 2017 Moeilijke ikke...

Dat ik moeilijk ben, wist ik eigenlijk al wel. Dat ik soms nogal strikte principes heb ook... Maar ohw wat erger ik me soms toch groen en blauw en geel aan sommige dingen.

Gisteren kreeg ik een mailtje van een slaaf die op mijn profiel had zitten grasduinen. Het was een mailtje van slechts 1 zin : “wat een knappe dame bent u Mevrouw “ Geen aanhef of afsluiting van de mail maar dat zijn technische dingen. Zei het al, ik heb principes.

En eerlijk, het schoot helemaal verkeerd bij mij. Jeps is leuk complimentje te krijgen maar grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr en grrrrrrrrrrrrrrrrrrr en grrrrrrrrrrrrrrrrr enzo.

Ben ik nu echt de enige die hier over valt en zich echt beledigd voelt als ik zo aangesproken wordt. Ik zit op fetlife. In mijn profiel staat duidelijk dat ik een sub ben, niet switch, niet Domina maar ben een sub en ben ik altijd geweest en vermoed dat de wereld een flinke ommedraai zal moeten maken voor ik een Domina wordt... Nu je weet nooit natuurlijk maar op dit moment ben ik dat toch echt niet.

26 februari 2017 Mijn internet perikelen

Al jaar en dag weet ik eigenlijk dat internet voor mij iets heel dubbel is. Door ervaringen in het verleden ben ik heel wantrouwig geworden tegenover veel aspecten die met het internet en seksualiteit en internet en intimiteit en internet te maken hebben. Jammer op bepaalde manier want ik klap absoluut dicht en naar het frigide toe, zodra iemand begint te geilen in mails of chat, boos zodra iemand eist dat ze me op cam zien en laaiend als ze dan nog eisen om je kleren uit te doen of opdachtjes gaan geven online... Maw ik raak helemaal totaal maar echt totaal in paniek. 

Nu ja ik weet waar het vandaan komt, weet ook dat ik in het echie gelukkig niet zo wantrouwend en preuts en daar wel meestal als heel normale lekkere leuke geile vrouw reageer, dus heel anders ben als op dat net op dat gebied maar aan de andere kant wat blijkbaar verwarrend is voor velen ben ik ook heel open over seksualiteit, over wie en wat ik ben. Wat ik allemaal doe en dan komt mijn schrijverijen er nog bij en weten de mannen blijkbaar helemaal niet meer wat met me aan te vangen. Geef tegenstrijdige signalen af. 

Gezeur! Je bent gewaarschuwd ;)

Ik denk dat ik beter een klaagblogje kan beginnen …

Maar verdorie, mannen daarbuiten… is het nu echt zo moeilijk om gewoon een mens te zijn. Om jezelf eerst te laten kennen als mens, als man, als vriend, als collega ??? Ipv meteen eisen gaan stellen, mijn bh maat te vragen of me te vertellen dat je zo graag met de cane mept???

Wat kan mij het schelen wat voor lulmaat jij hebt, hoeveel canes en wat je er allemaal mee gaat uitspoken op mij. Hoe kom je er bij dat, terwijl ik je helemaal niet ken, ik me meteen intiem laat keuren door iemand die ik niet ken noch vertrouw en waar ik me verschrikkelijk slecht bij zou voelen.

Doe je dat in het echte leven ook trouwens op een feestje, een munch naar een sub toestappen en haar meteen als geile slet aanspreken, of om de vijf minuten zeggen dat ze sub is. Subje dit, sub dat… ja hallo. Ik mag dan wel sub zijn maar wil niet zeggen dat ik jou sub al ben he, en zeker niet als je me zo gaat aanspreken.

Verwacht ik nu echt zoveel ????

Sinds een paar maanden nu ben ik het datingwereldje van de bdsm weer ingedoken.

En begin me ondertussen toch weer af te vragen of ik nu echt zo moeilijk ben in wat ik verwacht van een ander en hoe ik het zie allemaal ???

Ja mijn eisen zijn hoog, dat weet en besef ik maar al te goed. Maar op zich lijkt mij daar toch niet zoveel mis mee. Ik heb een pracht Meester gehad en zou vreemd zijn als ik dan naar pak minder ga. 

Dus nee dat ben ik niet van plan.

Wat maakte dat een pracht Meester ??? Eigenlijk heel simpel. Hij is en was iemand die de mens in mij wilde leren kennen, dat heb ik van dag 1 gevoeld en gemerkt en nooit maar dan ook nooit aan getwijfeld. Ja de bdsm was belangrijk. Het was dan ook een D/s relatie maar met toch wel met een hele grote plus want onder al die bdsm lag en ligt een respect voor elkaar die heel diep gaat, een vertrouwen zoals ik nooit eerder had gekend maar vooral een vriendschap, een kennis van elkaar die ik nu maar niet voor elkaar zie te krijgen met iedereen nieuw die ik leer kennen. Want op een of andere manier verstopt bijna iedereen zich achter die bdsm lijkt het wel: Ik ben Dom, jij jane hops mijn grot in, nu hou je mond en doe wat ik zeg, grumble grumble...

30 juli 2016: Boshuisje samen met Mr No en angel

Hoi hoi Dagboekje,

Ik weet het, het is lang geleden, heel lang geleden dat ik nog in mijn pen gekropen ben (nu ja achter de computer dus) om je weer eens op de hoogte te stellen van van alles en nog wat…

Maar hier ben ik dan weer, eindelijk.

Goh weet niet goed waar te beginnen, Dagboekje. Ik zit momenteel in een periode van verandering, van grote veranderingen, van moeilijke veranderingen maar ook van goede veranderingen en heerlijke veranderingen … maar je leest het al, het is hier behoorlijk tumult bij me momenteel.

Iets waar mijn vrienden van kunnen meespreken en al die belangrijke personen in mijn leve. Ze zien af en toe klein eh klein klein beetje af met dit gevalletje hier… hele litanies, paniekaanvallen, knuffels, gesprekken, traantjes, lachen, genieten, en alles wat je maar in het spectrum kunt vinden.

En tja ook mijn beste vriendin heeft me deze periode verschrikkelijk gesteund, bemoedigd en figuurlijke schoppen onder mijn kont gegeven maar eigenlijk hebben zij en haar Mr/partner me gisteren nog net iets meer gegeven … een heel groot cadeau.

Dus zit ik nu in wat kreukels en met kreunende lichaamsdelen jou te schrijven om je bij  te laten benen.

Dagboekje 28 oktober 2015_3 Zwepensessie om U tegen te zeggen

Goedemorgen Dagboekje lief,

Zei ik terwijl ik beetje ongemakkelijk me aan het draaien en keren ben op de bank momenteel…

Weet je Dagboekje, zo af en toe en het gebeurt gelukkig niet zo vaak maar krijg ik ineens last van ‘muizenissen’ zoals ik dat dan zelf noem.

Ik zit dan plots niet meer goed in mijn velletje, ga piekeren over van alles en nog wat, maak van muggen niet eens meer een olifant maar ga naar de nog grotere versie de mammoet. Nu op die momenten weet ik dan ook echt geen blijf meer met mezelf.

Vaak is dat ook een opbouwen van van alles en nog wat. Kleine dingetjes die bij elkaar blijven optellen en dan ineens ‘boem’ doen in me.