Dagboekje: 24 november 2012_1: Vakantie onthouding

Hoi hoi lief dagboekje,

Ik sta nog altijd hopeloos achter met mijn pennerijen. We zijn ondertussen na het vorige verslagje al weer tien dagen later. Maar wil je toch niet alles onthouden dus bij deze ga ik een poging wagen om je up-to-date te brengen. Vorige keer vertelde ik je hoe ik langzaam meer en meer naar de pijn kant getrokken werd naast de lustkant. En hoop in dit verslagje dat nog iets duidelijker te maken… 

Alhoewel. Vermoed eerder dat dat iets word voor de volgende keer. Het wordt een vreemd ding dit verslagje trouwens want plots lag alles tussen Mr Rik en mij even stil. Jeps was weer eens ziek geworden maar dat heeft me niet echt tegengehouden deze keer. Zolang ik nog op mijn benen kan staan, ga ik door. Zo ken je me ook wel natuurlijk. En ik kon nog op mijn benen staan maar was wel flink in paniek want ik ging eindelijk voor de eerste keer in een jaar of 14 terug op vakantie. No way dat mijn lichaam daar roet voor in het eten zou gooien.

Ging lekker naar Zuid Frankrijk met mijn vader, jeugdherinneringen ophalen. En het is gelukt ook. Het was heerlijk al die plekjes terug te zien waar je als kind hebt rond gespurt. Het was zalig te merken dat je geheugen vaak een stuk sterker is dan je zelf beseft. Het was ongelooflijk te merken dat ik na een paar daar weer helemaal genezen was, gewoon door de gezonde lucht, het vele buiten zijn maar ook door even helemaal stressvrij te zijn en te genieten van alles. Was vergeten na zo’n lange tijd waarom je op vakantie gaat. Gewoon om inderdaad alles even los te laten he. Je dagelijkse zorgen en dingetjes in België te laten en heel even uit alles te stappen…

Dagboekje: 24 november 2012_2: Op de knietjes

Pieps lief dagboekje,

Ben ik weer, dezelfde dag nog dan het vorige verslagje, nog geen twee minuutjes later. Maar jij hebt gelukkig weer even je oogjes ten ruste kunnen leggen. Of niet… ;).

Ik zit hier beetje vast geloof ik. Gebeurd geloof ik wel vaker maar mijn geheugen slaat wat tilt vrees ik. Nu het schrijven roept meestal alles wel op dus begin er gewoon aan en zie wel waar ik strand.

Ik had je al verteld dat ik ondertussen een pakje had ontvangen van de post met daarin een onderborst corsetje. Moet zeggen toen ik het zag was ik er zelf van gecharmeerd. Heb al een corsetje, maar vergeleken met dit. Was nog iets heel anders. Veel mooier en steviger. Dus had het idee opgevat om in outfit voor Mr Rik te verschijnen. In ons contract samen staat dat ik Hem normaal naakt opwacht, met bandje om, hold-ups, enkel en polsboeien en collar en hakjes aan. Meer niet. Maar dit leek me dus wel een hele leuke verrassing. En verrassen mag he. Tenminste dit soort verrassingen.

Dus een paar uurtjes voor Mr Rik aan ging komen, ging ik aan de slag. Omdat het al zo’n tijd geleden was dat ik Hem had gezien waren mijn zenuwen behoorlijk gespannen. Op een leuke manier trouwens hoor. Had er echt zin in. Voelde me echt piccobello, nog aan het nagenieten van de vakantie maar tegelijkertijd dolblij terug te zijn en verder te gaan met Mr Rik waar we gebleven waren. In de vakantie heb ik heel wat dingetjes een plaatsje kunnen geven waar ik het lastig mee had of waar ik nog niet uit was. Niet dat ik dat bewust gedaan had, maar merkte toen ik thuis kwam en nog dat ik mentaal een hele verandering had doorgemaakt. Stuk rustiger was geworden en een stukje van mijn schaamte kwijt was plots. Want heb het nooit willen toegeven, zijn toch boel dingen waar ik me nog voor schaam of het lastig mee heb hoe blij ik ook ben de bdsm in gegaan te zijn. Iets willen en helemaal aanvaarden, is niet helemaal het zelfde en heb dus paar flinke sprongen gemaakt. 

Dagboekje: 24 november 2012_3: Het Fetish Café in gebruik

Hoi hoi lief dagboekje, 

Ben echt wel in een schrijfspurt beland momenteel want blijf maar pennen naar je maar is fijn ook voor me. Het heeft nu allemaal zo lang in mijn hoofdje zitten sudderen allemaal dat het er precies in één keer uit moet barsten.

Zoals je kon lezen was mijn thuiskomst heel geslaagd en moet zeggen, wat ik vergeten te schrijven was nog, was dat die onthouding er wel voor gezorgd heeft dat ik twee spetterende orgasmes heb gehad, die woensdag.

Afgelopen maandag zag ik Mr Rik dus weer. Deze keer geen ontploffend orgasme gehad maar iets dat eigenlijk voor mij nog veel intenser en spetterender was. Maar nu loop ik iets vooruit.

Ik wist dat we op verplaatsing zouden gaan. Want Mr Rik had me duidelijk gezegd dat ik al onze spulletjes moest klaar leggen. Hij zou dan wel even kijken en we zouden ze dus meenemen. Ben toen trouwens tot de ontdekking gekomen dat we ondertussen toch echt al wel heel veel hebben. Alles zit hier in twee ladenkastjes verstopt maar heb bijna alle schuiven al in gebruik en elke kast heeft toch vier ruime schuiven waar van alles in past. Was vroeger mijn ondergoed en sokken en rommelkastje. Ondergoed en sokken zijn gebleven maar rommel is vervangen. Drie lades voor mij, de rest voor ons ;).

De leren koffer/tas waar Mr Rik ooit mee was aangekomen en nu netjes bij mij in de kast staat is ondertussen veel te klein geworden. En heb dus mijn grote sporttas tevoorschijn getoverd. Kwamen er wel achter dat alle mandjes die ik in de lades had gebruikt, wel op zich handig waren maar niet voor vervoer.

Dagboekje: 24 november 2012_4: Kriebels

Helaba dagboekje,

Ik zit momenteel even in tweestrijd. Langs de ene kant wil ik nog verder schrijven maar ondertussen beginnen nu zelfs mijn vingertjes ook wat moe te worden. Ben al van tien uur vanmorgen aan het pennen hier en ondertussen zijn we kwart over drie. Dus is niet mis. Ok heb uurtje pauze gehad om wat te eten en even naar de winkel te rennen. Maar verder. En toch… ben op dreef en wil zo graag alles vertellen wat er nu allemaal gebeurd is dat ik nog niet kan stoppen. Dus ga zien hoe ver we geraken.

Je zou zo zeggen dat na die afgelopen maandag er niets meer te tippen valt. Dat alle sessies daarna flauw of wat dan ook zouden lijken maar niets is minder waar en bij ons er altijd wel een twitch terug te vinden in de dingen die we doen. Na een heel intense maandag kreeg ik donderdag avond een mailtje van Mr Rik of ik toevallig vrijdag thuis was, al ’s morgens. 

Ik had eigenlijk afgesproken om met mijn vriendin naar de markt te rennen en had met Mr Rik afgesproken dat als er iets was dat dat dan voor ging maar en heb inderdaad even gepuzzeld in mijn koppeke, om om twaalf uur ’s nachts mijn vriendin nog op msn vast grabbelel. Ter verduidelijking. Mr Rik en ik communiceren vooral via mail. Maar we zijn allebei vreemde vogels want zijn meestal mails heel laat/ ’s nachts of heel vroeg in de ochtend. Heb altijd gezegd dat ze voor mij die middagen dan ook mogen afschaffen maar sinds kort ben ik het daar niet meer helemaal mee eens want heb ondertussen ettelijke heerlijke middagen beleefd.

Dagboekje: 24 november 2012_5: Op kamers

Hoi hoi dagboekje klein,

Het voorlopig laatste verslagje, tot volgende week of de week daarop of …. Maar ik weet nu wel waarom ik het schrijven zo lang had uitgesteld. We zijn ondertussen half vijf ’s avonds en ben nog aan het pennen. Vergis je niet, ik ben gek op schrijven of zou het gewoon niet doen en zou je nooit mijn avonturen weten he dagboekje maar jammer genoeg gaat lezen nog altijd een pak sneller dan schrijven. En hoewel ik het zelf op dit moment niet echt merk, vliegt de tijd dus voor bij. Ken mezelf ook wel een beetje, alles of niets he. Met dit dus ook en wist dat als ik aan het schrijven zou slaan het er ook allemaal als een grote vloedgolf zou uitkomen. Maar zal ik je eens wat zeggen, dagboekje. Doet enorm deugd ook want alles wat ik nu al heb opgeschreven heeft dus twee maanden in me zitten sudderen en draaien en bakken en koken… en merk pas altijd achteraf hoe fijn het is om alles op het spreekwoordelijke papier gezet te hebben. Waarom weet ik niet eigenlijk, maar mensen die tekenen, of beeldhouwen of wat dan ook snappen me vermoed ik wel. Is gewoon iets in je he.

Ok, maar nu echt het laatste verslagje voor de dag.

Is wel gek want is allemaal nog heel vers en das toch anders dan als er wat tijd is overgegaan… nee ik spreek mezelf niet tegen. Lol sudderen mag en is goed en is vaak ook expres maar deze keer schrijf ik dus ook meteen over iets dat maar net vers gekookt is (oei begin hier wel in zeer veel etenswaren te spreken, zou ik honger hebben… is nog wat vroeg daar voor).

Dagboekje: 14 november 2012: Werkbanken en wasrekken

Hoi hoi lief dagboekje,

Ik weet het, het is een grote schande… zolang niets van me laten horen. Ik schaam me kapot, euh niet echt trouwens maar toch. Eerlijk is eerlijk, ben op vakantie geweest en heb daar nog een poging gewaagd op mijn eenpersoonsbedje met papieren muren waar je alles doorheen hoorde en je amper durfde adem halen, poging is dus jammerlijk gefaald. Met als gevolg dat ik eigenlijk geen idee heb waar nu eigenlijk te beginnen.

Kan meteen met de deur in huis vallen en beginnen te vertellen over afgelopen maandag maar moet zeggen, heb zelf zo’n evolutie meegemaakt in de afgelopen twee maanden dat dat niet klopt.

Ga dus beginnen bij twee maanden terug. Of ik me alles nog kan herinneren betwijfel ik en zal heel wat dingen door elkaar gooien maar daarom, is het niet dat ik je schrijf he dagboekje. Wel om je te laten weten hoe ik dingen ervaar, voel, wat voor emoties ze opwekken of juist niet, of ik iets eng vind of juist leuk en om te zien of het wel klopt wat ik denk te voelen en te ervaren. Een van de grappige dingen die ik altijd merk bij mijn schrijverijen is dat dingen er vaak heel anders uitkomen dan ze eigenlijk oppervlakkig in mijn hoofdje zitten. Mijn vingers typen wat ik denk en onbewust denk… groot verschil. En soms vreselijk lastig grrrrrrr.

Maar hoe ga ik dit beginnen ???

Dagboekje: 25 september 2012: Beentjes de lucht in

Hoi hoi lief dagboekje,

Soms gaat die tijd zo vlug he, en andere keren kan het zo lang aanslepen. Dit was een week van beiden. Langs de ene kant is de tijd hier weer voorbij gevlogen met van alles en nog wat maar aan de andere kant leek het maar alsof het maar bleef duren.

Zal echter eerst maar eens bij het begin beginnen, das misschien wat handiger.

Vorige maandag zou Mr. Rik weer komen. Hij had me al laten weten dat we op verplaatsing zouden gaan en dat ik heel veel moed nodig zou hebben. Je kunt het je dus al wel voorstellen dat ik al weer heerlijk zenuwachtig was. Wat zou er deze keer weer allemaal gebeuren?

Ben ik jammer genoeg Mr. Rik wel nog zaterdag misgelopen. Haha soms ben ik echt niet zo slim en een echt blondje. Hij had van te voren wel gezegd dat Hij misschien nog even ging langskomen maar die zaterdagochtend vond ik een mailtje van Hem dat me deed geloven dat het die dag niet meer zou lukken. Dus had ik me de hele dag achter het pctje verstopt. De deur op slot gedraaid hier boven en met de muziek me lekker in mijn boekenproject verstopt. Bleek dat Mr. Rik dus nog wel langs was geweest maar ik het gewoon niet gehoord had… snif wel jammer. Maar tja, kan gebeuren natuurlijk. Heb Mr. Rik wel verteld dat (en das heel toevallig, woon hier alleen in het gebouw dus wie had ooit gedacht dat ie dan alsnog van pas zou komen) de week ervoor mijn vader een bel had gehangen aan de deur hierboven. Ik verklaarde op dat moment, in gedachten, wel even mijn lieve vader voor gek… maar zo zie je maar dat die man blijkbaar beetje helderziend is (gelukkig niet te, want hij hoeft niet alles te weten) want had nu goed van pas gekomen. 

Maar in elk geval maandag stond ik dus braaf klaar in rokje, shirtje, kousjes en hakjes, make-up op de snoet en haar in een vrolijke draai op mijn hoofd. Waar we naar toe zouden gaan wist ik toen nog niet maar Mr. Rik vertelde me dat Hij had afgesproken met een koppel in Leuven.

Dagboekje: 08 september 2012 - Foto opdrachtje - Deel 1

Hoi hoi Dagboekje,

Daar ben ik weer, nog niet helemaal in de stemming om aan het schrijven te slaan maar ik ga mijn best doen. Blijf er toch bij, schrijven als het regent dat het giet buiten. En dat je binnen zit met de kachel lekker hoog, kaarsje aan, kop thee erbij (euh drink ik wel nooit) en lekker weg geduffeld onder een fleece dekentje, nodigt veel meer tot schrijven uit dan zoals nu. Zit met de ramen wagenwijd open, nog wat na te gloeien van de warmte van vandaag, mezelf een beetje te dwingen in de stemming te geraken via de muziek maar hoor ettelijke stemmen en kinderen buiten praten en schreeuwen… Maar zoals ik zei, als ik eenmaal begonnen ben, sluit ik dat allemaal toch weer buiten en ben ik weer helemaal terug bij Mr. Rik.

Vorige zaterdag waren we 1 september 2012. Voor mij een heel belangrijke dag, want het was de dag dat officieel ons contract in ging. Ik had het al getekend maar alle regeltjes, onze officiële D/s begonnen toen effectief.

Ik had net voor het 00.00 was Mr. Rik nog een neutraal mailtje geschreven met ditjes en datjes, heel goed beseffend dat het over een paar minuten helemaal anders zou zijn en tegelijkertijd ook niet. Het is zoals je jarig bent. Heel ongemerkt ben je plots een jaartje ouder, voel je niet op dat moment maar je ben het wel he.

Maar effectief half uurtje later kreeg ik een heerlijke mail terug van Mr. Rik die me toch wel diep geraakt heeft. Ik was nu inderdaad echt van hem. De toon, zijn woorden, de manier van schrijven… het was gewoon heel duidelijk en voelde zalig aan. Zat hier dan ook met een hele grote smile op mijn gezicht geplakt zo midden in de nacht. Maar wat me vooral heeft geraakt was het gedichtje dat hij in de mail heeft bijgevoegd.  En ja lief dagboekje, mag jij ook lezen.  Stel dat ik alle mails kwijt raak die Mr. Rik me heeft geschreven (en ik hem), dan kan ik het altijd hier nog terug vinden. Nu moet zeggen, dat eer ik die mails kwijt raak… Kan het me bijna niet voorstellen, of WOIII moet zijn uitgebroken en al het digitale gedoe plots verdwenen. Heb de mails online bewaard. Staan nu ook allemaal nog apart op de pc op schijf. Zal een straffe moeten zijn om alles kwijt te raken maar euh in mijn geval weet je natuurlijk nooit.

Dagboekje: 08 september 2012 - Op restaurant - Deel 2

Hallo lief dagboekje, 

Daar ben ik alweer. Heb even een pauze genomen om Mr. Rik mailtje te sturen met wat er nog gebeurd is sinds donderdag. Dat waren geen wereldschokkende dingen meer, maar maar goed ook. Mens kan dat niet elk moment mee maken ook he, of ze schokken niet meer ook. Echter met flesje water naast me en paar vlug gepikte druiven uit de koelkast ben ik weer klaar voor het volgende verslagje.  Ben dus ondertussen echt wel helemaal in de schrijfstemming geraakt. Eigenlijk wist ik dat ook wel daarstraks want het zit al dagen en dagen te broeien in dat koppeke van mij. Dan mag het de grootste hittegolf zijn die ze op me af gooien, sneeuwstormen, orkanen…  moet er toch allemaal uit en daar ben jij voor he dagboekje.

Afgelopen maandag, was het de eerste keer dat ik Mr. Rik zou zien nadat ons contract effectief was ingegaan. En moet zeggen was toch wel heel spannend voor me. De tijd van proefdraaien is voorbij nu. Vanaf nu geen foutjes meer zonder gevolgen. Dus stond maandag avond heel braaf op Hem te wachten in zijn kledingvoorschriften. Euh dus geen kleding eigenlijk. Enkel de enkel- en polsboeien, collar, hold-upkousen, hakjes en haar in staart of vlecht. Mondje toe en in houding: handen tegen muur of tafel of bank, beentjes uit elkaar. Dat alles, tot Hij  me degelijk gekeurd heeft en laat merken dat ik gewoon gedag kan zeggen. Had per mail trouwens te horen gekregen dat ik een paar items moest klaar leggen als Hij  kwam. En daarna dat we ergens naar toe zouden gaan. Nu dagboekje, jij bent wel wat onzijdig maar als je wist hoe wij vrouwen kunnen zijn… elke vrouw ter wereld, groot-klein, dik-dun, pimpelpaars blauw of gewoon blank slaat dan meteen in paniek: Wat moeten we aandoen !!!!! Zo ook ikke natuurlijk. 

En tja dus ik maar proberen te vissen via de mail-wisseling… niets natuurlijk. Had Mr. Rik me nog klem gezet ook door aan me te vragen wat ik zou voorstellen als tegenprestatie voor een hint. Ik heb even getwijfeld maar toen kwam het gezonde verstand toch maar weer boven. Zal nog vaak genoeg, vrees ik, het onderspit moeten delven en met een tegenprestatie, voorstel of idee tevoorschijn moeten komen. Ben ook wel iemand die het zichzelf nooit zo makkelijk maakt. Mezelf kennende zullen dat dan ook echt wel dingen zijn die ik moeilijk, lastig, een uitdaging vind…  Maar ik zie dat ik afdwaal. Heb het gezond verstand dus laten zegevieren en ben maar even niet op de uitdaging in gegaan. Godzijdank, kreeg ik die zondag avond te horen dat we uit eten zouden gaan. Heerlijk !!!!

Dagboekje: 08 septemeber 2012 - Giebertrientje - Deel 3

Hallo Lief Dagboekje,

Kan blijkbaar niet zonder je, want zie daar ben ik alweer. Al zijn we ondertussen officieel een nieuwe dag. Het is ondertussen half één ’s nachts of zo. Maar ben dus zelf ook al verhuisd van mijn gezellig bankje in de woonkamer naar mijn ook gezellig bedje. Alleen moet me nog wat gaan positioneren, zit nog niet goed. Heb nog maar eens een paar druifjes gepikt voor ik aan het voorlopig laatste verslagje begin.

Maandag was heerlijk geweest en was er nog heerlijk van aan het nagenieten. Het was toch wel een zeer speciaal uitje en het vervolg nadien was ook nog zalig. Ik kan je verzekeren dat ik die nacht geslapen heb als een roos.  Of als een blok… het is maar hoe je het beziet he.

 Ik had eigenlijk begrepen van Mr. Rik dat ik hem die week niet meer zou zien. En ach had genoeg om van na te genieten dus zo erg  vond ik dat niet. Hij heeft een drukke baan en bezigheden, het zal echt niet altijd even makkelijk zijn om tijd vrij te maken, lijkt mij toch. En eerlijk is eerlijk, volgens mij word ik al veel meer verwend dan de meeste subs die ik ken. De meesten zien met veel moeite hun Meester 1 maal in de week, als ze al geluk hebben. De meerderheid ziet hun Meesters zelfs nog veel minder dan dat.

Maar Mr. Rik heeft me toch weer kunnen verrassen want Hij kon als ik wilde donderdag ook nog wel even langskomen. Als ik wilde ??? Natuurlijk wilde ik dat. Vind het heerlijk als Hij er is. Op wat voor manier dan ook.  Al is het maar voor een babbeltje.

En inderdaad tegen drie uur was Mr. Rik, bij me aangekomen. Ik was geloof ik in een vrij vrolijke stemming. Weet ook niet wat het was maar was echt wel in een gieberbui. Nu iedereen die me kent, weet wel dat ik een lachebekje ben. Had het alleen donderdag toch wel goed zitten al was Mr. Rik ook in een heel luchtige bui. Nu dat ik begon te giechelen was niet zo gek. Ik had de dag ervoor een heel leuk pakketje ontvangen bij de post. Namelijk onze nieuwe vibrator. Ik had een magic wand vibrator besteld, maar door kleine vergissing heb ik een echte fairy onvangen. En had gevraagd of ik hem de avond er voor mocht uittesten, maar dat was een nee geworden.