donderdag 19 september 2013

Dagboekje 19 september 2013_3: De ijzeren klemmetjes met rode rubberen dopjes en schroefjes

Knuffel lief Dagboekje van me, 

We zijn ondertussen al weer een dag later. Eh het is al weer elf uur ‘s avonds, momenteel. Dus zal nog niet rond geraken met mijn geschrijf vandaag... En jeps de ramen hebben zeker gehuild vandaag. Alleen ik was nog met zoveel dingen bezig dat ik ze lekker heb laten huilen en mijn gang ben gegaan (maar heb nu wel heerlijk zelf gemaakte groentesoep en vier aangepaste kledingstukken waar ik in kan en mijn stomaatje met de noorderzon is verdwenen). 

Nu Mr. had geloof ik de smaak te pakken gekregen (ik in elk geval zeker wel) van het geven van thuis opdrachtjes want die donderdag kreeg ik zowaar weer een mail. Nu mail krijgen van Mr. Rik is niet eens zo wereldschokkend (als ze langer worden dan 1 blz wel trouwens) maar het mailtje dat ik kreeg deed me toch weer daveren op mijn grondvesten want weer had Hij me een dag opdracht gegeven. 


Het was eigenlijk al de vorige avond begonnen. Ik kreeg vrij laat een mail dat ik in de kast moes gaan snollen en tegen de volgende ochtend twee klemmetjes moest klaar leggen. Meer stond er eigenlijk niet. Niet welke klemmen, waarom ik dat moest doen... Helemaal niet. Dus daar ging mijn fantasie weer. Had al helemaal medelijden met mijn tepeltjes die ik de meest verschrikkelijk dingen zag ondergaan. Tja, wat kan ik zeggen, fantasie het creëert zo zijn eigen wereld he. En hoe erger hoe leuker die fantasie dat dan vind (gemeen hoor... Je maakt al twintig rampscenario’s mee voor je er überhaupt ooit eentje ondergaat). Ik had nog maar even gewacht met het uitzoeken maar net voor ik mijn bedje in kroop vond ik nog een mailtje met de vraag of ik al wist dewelke ik zou nemen. 

Nu ken Mr. Rik ondertussen al een tijdje en mag dan wel blond wezen. Zo blond ben ik nu ook weer niet en eh heb al heel wat bijgeleerd ! Dus toen ik de kast in dook haalde ik niet meteen de zwaarste en strafste klemmen er uit (waar ik wel de neiging tot had) maar ook nog met in gedachten de opdracht van afgelopen maandag in het hoofd ben ik voor iets minder venijnige klemmetjes gegaan. Tenminste dat dacht ik toen toch. 

W/we hebben zo van die kleine ijzeren klemmetjes die vrij smal zijn met rode rubberen dopjes op aan het einde maar vooral er zitten schroefjes in zodat als ze te strak zouden staan je ze wat losser kon zetten en je dus niet meteen een tepel of ander lichaamsdeel van je lijf zou zien vallen na het opzetten van dat ding. Weet trouwens niet of dat veel gebeurd, vallende tepels... Heb er nog niet zo vaak iets over gehoord dus zal nog wel best mee vallen denk ik maar eh ik dwaal af. Trouwens de klemmetjes waren met elkaar verbonden door een ijzeren kettinkje. 

Had ze netjes naast me in bed gelegd (ik had zowaar een bed partner die nacht, mijn tepelklemmen !). En het Mr. Rik dus ook al netjes terug gemaild.

Is wel leuk wakker worden eigenlijk. Werd wakker met kriebels in de buik, van wat zou er vandaag allemaal weer gaan gebeuren. Heb dat ook als Mr. Rik komt die dag maar dit was nog anders. Wist dat het een dag opdracht ging zijn en het me de hele dag dus ook zou bezig houden en afleiden. 

Dat laatste is trouwens zeker goed gelukt hahaha.

Ik vond dus inderdaad weer een mailtje van Mr. Rik met daar heel specifiek in beschreven wat de bedoeling was. 

Vanaf 9 uur die ochtend, tot ‘s avonds 9 uur zou ik om de 2 uur de klemmetjes op moeten zetten voor een periode van 10 minuten. Maar ... niet zoals ik verwacht had op mijn tepels maar op mijn.... Schaamlippen. Slik... Dubbel slik.
Er schoot meteen weer van alles door me heen. En de eerste gedachte was, hoe krijg ik die dingen in hemelsnaam op mijn schaamlippen geplaatst. De laatste keer dat ik dat had geprobeerd vanwege een opdrachtje dat dit subbeding had gekregen in de paasvakantie, had ik me in duizend bochten gedraaid om er aan te kunnen. Nu gelukkig was ik ondertussen wel heel wat afgevallen maar eh het blijft voor mij nog een hele uitdaging... (dat afvallen ook, is effe stilgevallen, zei ze braaf uch uch). 

Maar om 9 uur zat ik paraat in de slaap kamer met de klemmen in de hand, de broek heel plastisch op de tenen om de klemmetjes te klemmen. Ooooooooohw mensen, heerlijk... Het gevoel van die dingen op je schaamlippen, kettinkje kon ik dus ook voelen trouwens, het weten dat je dit doet voor je Mr., het tegelijkertijd jezelf heel stout, naughty zoals de engelsen het zeggen, voelend, en ook beetje lekker beschaamd om wat je nu weer aan het doen bent. Jups je raad het al zeker Dagboekje hihi, de waterkraan ging weer open. Jeetje ik stond meteen weer helemaal geil. En die eerste keren deed het inderdaad amper zeer. Ja als je ze er af haalt maar heb je ook meteen de spijt van verdorie daar gaan ze weer, snif terug twee uurtjes wachten. Lol klok heeft die dag heel veel blikken van me gehad. Ik ben niet meer naar buiten gemoeten maar kreeg nog wel bezoek van mijn huisbaas/vriend. 
Had een nieuwe kachel die nog aangesloten moest worden, en de herfst is plots terug in het landje, dus werd eigenlijk dringend tijd. 

Nu zoals je al kon lezen is mijn huisbaas in de eerste plaats altijd al een goede vriend van me geweest (was hij dus voor hij mijn huisbaas was) en is dus ook wel op de hoogte van mijn vreemde neigingen. Niet dat hij daar zelf iets mee heeft, maar hij is open genoeg om er mee om te kunnen en me het plezier volop te gunnen dat ik beleef. Maar eh om klemmen te gaan aandoen als je goede vriend/huisbaas loopt rond te spurten is nog iets anders he. Had echter ook in de mail te verstaan gekregen dat er vandaag geen uitzonderingen waren om de opdracht niet uit te voeren op de vastgestelde tijden. 
Ieps... 

Soms heb je ook beetje geluk want merkte plots dat R. zich tegen vijf uur aan begon klaar te maken om er vandoor te gaan. Ik in gedachten hem al de deur uit duwend maar dat kon ik ook niet maken natuurlijk. Al met al was ik toen dus zes minuten te laat, maar zes minuten gelukkig. Oeps. Heb ik dus ook maar braaf opgebiecht aan Mr. Rik. Hihi de mails zijn die dag over en weer gevlogen tot en met. Foei, ik Mr. maar van zijn werk afhouden. Heel zijn werkomgeving ingestort... Alhoewel had ik het wel vernomen en geloof dat dat nog is meegevallen. 

Kreeg dus niet zoveel later een mailtje terug met een rijmpje in. Eerlijk dat rijmpje zegt het hem al. 
Stond ook in dat ik het van buiten moest leren. Eh niet mijn sterkste kant trouwens. Verhalen om iets verzinnen, met gemak en de kern en veel details zullen er wel inzitten maar echt iets rats van buiten kennen ... Uch, help, ieps enzo .... 

Nu ik heb het rijmpje ondertussen in mijn gsm gezet (beste manier dat ik iets onthoud is het opschrijven, zou daar het schrijven vandaan komen... Vroeg ik me nu heel onschuldig en naief af), staat op het bureaublad van mijn laptop Onthoud wel mee Dagboekje dat als ik familie over de vloer krijg ik die notitie dicht gooi of ga echt serieus vragen krijgen. Maar velen zullen het wel kennen, het gaat als volgt. En doe ik nu van buiten. Heb goed geoefend. Te pas en te onpas ben ik het aan het opzeggen. Komt ie: 

Klits, klets, klandere
Van de ene bil op de andere,
Mijn billetjes zijn nu bloot,
Ze worden ook al wat rood,
Voor stoppen is het nog veel te vroeg,
Ze zijn nog lang niet rood genoeg.

Rara voor wanneer zou ik dat moeten kunnen opzeggen denk je.... 


Maar Mr. heeft me echt wel wat aangedaan. Ohw wat stond ik weer hot. En hoewel het niet in de mail stond had ik ook wel begrepen dat het niet de bedoeling zou zijn om mezelf wat verlichting te geven. Heb ik dus ook niet gedaan maar ohw .... 

Langs de ene kant kon ik niet wachten tot het negen uur ging zijn terug. Kan je ook wel vertellen Dagboekje, na een tijdje worden die schaamlipjes ook behoorlijk gevoelig. En wat was ik blij dat ik dus de iets lievere klemmetjes had genomen in plaats van die zalige krengen die ik eigenlijk had willen grabbelen. En moet eerlijk zeggen, voelde me ook een zalige heerlijk slet die dag. De slet van Mr. Rik. Want hoewel Hij er misschien niet fysiek bij was, was Hij er die dag toch echt wel heel dag. Alles deed ik met Hem in gedachten. Eindelijk was het dan 8 uur, nog een keertje en de opdracht zat er op. Wel klein beetje anticlimax na zo’n hete dag maar het was toch heerlijk geweest. Maar wat denk je, mijn opdracht was helemaal nog niet afgelopen. 

Mr. schreef me dat ik vanaf 9 uur de fairy er bij mocht pakken en mezelf heerlijk mocht gaan masturberen. Maar... moest wel stoppen net voor ik klaar kwam, grrrrrrrrrrrrrrrr. En dat zo om het kwartier tot het tien uur was. Dan mocht ik me eindelijk laten gaan. 

Haha ben blij dat ik de mail niet eerder had gekregen want ohwwwwwwwwww wat wilde ik al graag de verlossing. Na heel die dag klemmetjes op de schaamlippen waren niet alleen die gevoelig. Maar gek genoeg kon ik ook heel de dag mijn tepels voelen kloppen, mijn clitje zonder dat ik het had aangeraakt... Mijn hele lichaam leek wel onder hoogspanning te staan. En voelde alles dus veel beter dan normaal. Elk stukje stof was heel de dag merkbaar voor me en maakte me nog meer opgewonden. 

En toen begon het tweede deel van mijn opdracht. Oooooooooooooooohw, wist echt niet of ik Mr. op dat moment wilde vermoorden of omarmen. Om de fairy eindelijk op mijn clitje te voelen was heerlijk en zo’n verlossing op zicht. En de eerste keer ging het nog wel. Kon vrij goed aanvoelen wanneer ik over het randje zou gaan en hield mezelf dus echt wel in ook. Maar wat een frustratie. Ik wilde zo graag die verlossing die me onthouden werd. En dan duren de overgebleven minuten plots lang... Heeeeeeeeeeeeeeeeel lang, en telkens langer. De tweede keer werd het helemaal hemelse hel want moest heel vlug stoppen of was gevlogen en dat wilde ik pertinent niet. En maar wachten en tegelijkertijd al aan het vloeken in mezelf: wil nu, wil nu hahah net een klein kindje dat zijne lekstok wordt afgenomen. 

Maar kan je verzekeren toen ik de vierde keer die heerlijke fairy op mijn clitje zette... Ooooooooooooohw wat een heerlijk gevoel om die opwinding te voelen opkomen. Om bewust alles los te kunnen laten en heerlijk de zevende hemel in te kunnen vliegen. Meestal kan ik niet loslaten en moet ik wachten tot mijn gedachten stoppen maar toen was het echt wel even foert, loslaten nu en gaan en je zelf heerlijk voelen samentrekken, de kriebels in je buik die tot ontploffing komen en de sterren die per duizend in je gedachten ontploffen... Zalig !!!!!!!!!!!!!!!!


Nu zulke opdrachtjes moeten en kunnen ook niet elke dag gelukkig haha zou heel wat problemen krijgen om mijn sociale leven nog in goede banen te leiden maar het waren twee verschrikkelijk magnifieke dagen. 

Ik ben altijd vrij anti opdrachten geweest als iemand er niet was. Niet de beste ervaringen gehad en zag er nooit de fun of nut van in. Nu daar was ik ondertussen voor mezelf al achter gekomen dat ik het wel leuk zou vinden. Maar had nooit verwacht dat ik juist door die gekke opdrachtjes me zo verbonden zou voelen met mijn Mr. 

En het was dat ook dat het allemaal zo heerlijk voor me maakte. Niet wat ik deed. Is ook leuk natuurlijk maar ik deed het in Zijn opdracht. Voor Hem. Weet eigenlijk niet of Hij er veel plezier aan heeft beleefd. Hoop van ganser harte wel want had heel graag even willen laten voelen wat ik allemaal voelde die dag. En voor mij was het heel speciaal en heerlijk. 

Enne zeker voor herhaling vatbaar (oké nu heb ik me officieel de soep in gewerkt). 

Xxx molly

Geen opmerkingen:

Een reactie posten