Hoi hoi Dagboekje,
Sorry was even zonder smart-ass begin zinnetjes gevallen dus wordt het gewoon ordinair hoi hoi...
Na dit verslagje ga ik weer tijdje pauze houden vermoed ik. Maar er was in korte tijd ineens zoveel gebeurd dat zo’n diepe indruk heeft gemaakt, dat ik je het niet wilde onthouden.
Afgelopen vrijdag was voor mij ook weer een hele speciale dag uit twee stukken nog wel. Mr. Rik was al heerlijk vroeg bij me (half elf) en we zijn die ochtend eerst heerlijk gaan winkelen. Weet je Dagboekje. Wat en hoe doet er allemaal niet zo toe maar Mr. Rik is de eerste die ik ooit gekend heb (buiten mijn vader, die is eigenlijk ook wel beetje zo. Al ga ik echt niet met mijn vader lingerie kopen, grin) die graag met een vrouw mee gaat winkelen. Ik kon Hem gewoon ook zien genieten. Of het van passen is weet ik niet zeker, betwijfel ik trouwens maar weet wel dat Hij het heerlijk vind om mij gewoon te plezieren. Zijn ogen glinsteren dan helemaal en dat maakt het voor mij ook zo mooi en heerlijk. Of ik nu een ringetjes uit de kauwgom automaat zou krijgen of Hij gaat me plots een keizerrijk geven (kan het overdrijven echt niet laten he) met duizend miljoen inwoners en alles wat ik verder maar kan verzinnen, dat doet er ook helemaal niet toe. Ik kom uit relaties waar ik, of ik nu samenwoonde of niet, alles altijd zelf betaalde. Het enige wat ik ooit van mijn ex gekregen heb was een knuffelbeertje dat hij gewonnen had op de kermis. Om het verschil maar even duidelijk te maken. En ben echt niet zo materialistisch aangelegd denk ik en vind het soms ook jammer dat ik niet hetzelfde voor mijn Meester kan doen (maar is wat lastig om dingen mee naar huis te nemen lijkt me) het gaat om wat er achter zit he. Het om iemand geven en nog zoveel dingen. Heb het al eerder gezegd. En zeg het nog eens. Waar ik vroeger altijd veel onzekerder werd bij mijn partners, bouwt Mr. Rik me ook echt op: mijn zelfvertrouwen, mijn zelfbeeld, leert me terug te vertrouwen, leert dat er vele vormen zijn van houden van jezelf oa... En vooral leert me terug ook de mooie kanten in mezelf herkennen en in anderen. Soms vergeet je dat wel eens.
Dus onze winkel ochtend zal in mijn hoofd ook altijd een hele speciale plaats houden. De dag dat we Boomsesteenweg afreden en uiteindelijk in Tilburg belandden. Na het winkelen zijn we trouwens nog lekker ergens iets gaan eten maar en hoop dat ik nu niemand ga beledigen... Die nederlanders hebben het qua eten toch echt nog niet allemaal even goed door hoor. We kwamen uiteindelijk terecht in de Nederlandse versie van de Lunchgarden. Maar grin enige wat ik zag waren paar zielige broodjes in de toog. Echter nergens hing uit wat je warm kon eten. Vreemd. Zag wel hele menu’s op de tafeltjes staan maar eh in een zelfbedieningszaak ga je dus niet eerst zitten om het menu te gaan bekijken en dan met je plateautje te gaan aan schuiven. Strange...
Nederlanders, zei deze ex-Nederlandse vertwijfeld.
Denk trouwens dat we tegen een uur of twee weer in Antwerpen waren met gevulde buikjes en ik zeker een broek vol goesting, wilde ik zeggen. Maar eh als ik bij Mr. Rik ben zal ik nooit broeken dragen. Zelfs heel zelden een slip. Nog zoiets. Ben jaren door het leven gegaan zonder ook maar een enkele rok in mijn kast. En als ik eens een rok had waren dat van die hele lange alternatieve gevallen die alles verborgen tot aan je enkels. En wat zie ik nu als ik mijn kasten open trek, ongemerkt komen daar alsmaar meer en meer rokjes in terecht en zelfs jurken (dat was geleden van de lagere school in Kortrijk nog wel dat ik dat nog had aangehad en ben vertrokken uit Kortrijk toen ik een jaar of acht was). Zo zie je maar wat een invloed iemand op je kan hebben. Als dat een positieve invloed is zoals bij O/ons heerlijk maar eerlijk Dagboekje, soms is het ook doodeng en merk dat ik dat plots hele gekke dingen doe of zeg of uithaal. Beetje van: dit is te mooi om waar te zijn, en dat kan niet dus moet er ergens weer iets van een realiteits-check gedaan worden bij me zelf. Is maar even een bedenking tussendoor en soms is dat gewoon stom toeval dat zoiets dan op komt een andere keer doe je dat denk ik ook onbewust wat expres. Eigenlijk heel dom van je zelf maar vooral jammer. Maar denk ook voor jou Dagboekje wel heel herkenbaar. En het is soms ook zo dat ik echt wel denk, dit is te mooi en te fijn... Kan zo niet blijven duren maar weet wel dat ik mijn angsten zoiets fijns niet ga laten verpesten ook.
Ik ben echter hopeloos afgedwaald weer eens (nu weet ik ook hoe het komt dat ik altijd verdwaal, doe dat niet alleen in het echt maar ben gewoon zo in gedachten ook, een chaotisch dwaalbeestje). We waren dus uiteindelijk weer bij mij thuis aangeland. En waren allebei nog in topconditie.
Voor ik het wist had Mr. Rik me meegenomen naar de slaapkamer maar het was effe mispoes voor dit meisje als ze dacht dat ze gewoon lekkere bdsm seks ging hebben. Ik had nog wat kemels goed te maken en heb het dus ook ongenadig mogen weten. Goddank heb ik het rijmpje nog niet moeten opzeggen maar mijn billetjes hebben er echt wel danig van afgezien. Wat Mr. Rik allemaal gebruikt heeft weet ik eigenlijk niet eens. Nu die billetjes zien dat toch niet, die voelen alleen maar. Moest echter wel op een bepaald moment weer mee tellen. En ben er nog niet helemaal uit hoe me dat nu doet voelen. Langs de ene kant heel goed want weet ik ook na zoveel kletsen/meppen/slagen is het gedaan maar aan de andere kant voelt het soms ook heel masochistisch aan om zo te zitten meetellen en je op die manier zelf een deel van je straf in handen te krijgen.
Blijf het trouwens nog altijd zo gek vinden dat ik er zo naar kan verlangen. Het over Zijn schoot liggen. Zijn handen effectief op mijn poepeke voelen. En ondertussen weten dat Hij het niet doet omdat Hij zo sadistisch is tout court maar omdat Hij weet dat ik het nodig heb en wil. Die grens tussen de pijn en genot... Iemand die het niet zelf meemaakt kan denk ik echt niet weten hoe dun die is... Hoe fijn die is, letterlijk en figuurlijk. Een Mr. die echt sadistisch is en alleen pijn wil geven om de pijn zelf, zal nooit werken bij mij. Of iemand die eerst afkraakt om daarna weer op te bouwen. Vrees dat ik dan meteen naar Jaccamaca ren. Denk zeker bij mensen zoals ik zelf waar het zelfbeeld al een flinke deuk heeft en vermoed dat dat bij heel veel mensen (en subs) is, bereik je denk ik veel meer als dingen opgebouwd worden ipv afgebroken. Maar dat is persoonlijk mening. Weet wel toen ik vroeger van die Mr’s tegenkwam op het net die mij wel even gingen temmen, breken... Dat ik meteen zoiets had van: ‘vlieg maar de hoogste appelboom in!!!’. Jeetje ben weer eens filosofisch geloof ik haha.
Terug naar mijn bedje dus en dit meisje heerlijk geil en met knalrode billetjes over de schoot van haar Mr op het bed... Wauuuuuuuuuuuw ;). Niet alleen de billenkoek trouwens maar ook het vervolg. We hebben daarna nog heerlijke ongecensureerde seks gehad met vliegende benen, heerlijke kreunen, en bijna weer een genade vraag.... Weet het voor veel mensen en voor jou ook onbegrijpelijk he Dagboekje maar de mensen die Mr. Rik kennen snappen mij helemaal, daar ben ik van overtuigd.
Xxx molly
Geen opmerkingen:
Een reactie posten