Dagboekje: 20 april 2013_4: Paasvakantie de laatste twee loodjes

Helaba dagboekje mijn,

Hopelijk wordt dit voorlopig het laatste verslagje dat ik je toestuur want ocharme je hebt heel wat leeswerk gekregen van me.

Maar ondertussen ben ik bij de twee laatste opdrachtjes beland en krijg jij nadien ook weer wat rust.

Het voorlaatste opdrachtje was ook nog een heel lastige (hmmm welke eigenlijk niet, achteraf gezien). Maar ook omdat ik ondertussen in de gaten had, waar ik voor mezelf de mist was ingegaan bij het vertellen van de bdsm sessie. En dit was net zo iets. Ook hier zou ik echt moeten prijsgeven wat ik wilde en verlangde. En dus echt mega moeilijk voor me.

Moet ook zeggen, toen ik dit opdrachtje deed heb ik ook geprobeerd mezelf wat opzij te zetten zodat het minder persoonlijk naar Mr. Rik zou worden maar is nog niet echt gelukt. In ieder geval … nu mijn beschrijving van het pak slaag dat ik graag zou willen krijgen.

Ook nu heb ik gewoon de mail gekopieerd voor je dagboekje.

Hoi hoi Mr Rik,

Oei dit is geen makkelijke opdracht. Was de rest nu ook niet echt, maar heb wat last te begrijpen wat U precies bedoelt.

Ik ga er maar vanuit dat U graag een omschrijving heeft van een pijn/sla sessie zoals ik ze wil hebben.

Niet echt makkelijk.

Goh, ik stel me voor dat bij zo’n sessie dat ik vast sta. Hoewel werkbank niet echt iets makkelijks is, weet ik wel dat dat een houding is die ik makkelijker langer kan volhouden zonder ijl in het hoofd te worden (heb wel het idee dat dat trouwens stuk verminderd is sinds er wat kilootjes af zijn) maar heb dan ook effectief iets waar ik me aan kan vasthouden.

Nu wat voor pak slaag wens ik . Heb het eigenlijk denk ik al aangegeven bij die andere oh zo moeilijke opdracht. Liever iets dat langer duurt en langzaam op gebouwd wordt ipv van ineens heel intens maar korter, kan ik veel moeilijk mee om en kan ik me zelf ook niet omschakelen.

Dus eens zien nu heel eerlijk heb zo’n moeite om de verschillende soorten zwepen, pads, pollepels uit elkaar te houden. Dus stel ik een pak slaag voor op de billen met eerst iets van de floggers. Jeetje dit is echt moeilijk hahaha ben gewend te ondergaan niet me in Uw plek te stellen hihi en mezelf in gedachten door U geslagen te zien worden. Omgekeerde wereld ineens. Heb ook effe de neiging weg te rennen van die fantasie. Ben ik nog altijd niet makkelijk mee.

Nu eerst floggers dus, dan zou ik zeggen ook op billen en rug de plaks, spatels of zo want die zijn wel pak harder maar pijn is iets meer verspreid en pas op het einde echt de zwieperd en euh bullwhip.

Nu hihi als ik me dan toch effe het ideale pak slaag voorstel dan heb ik ook inderdaad klemmetjes op waar dan ook tepels of schaamlippen, want dat leidt toch of en maakt het iets anders hihi en euh er mag altijd wel wat anders dan alleen slaan gebeuren .

Maar euh billen, rug. De voorkant heb ik gewoon schrik dat U per ongeluk mijn gezicht raakt. Weet eigenlijk wel dat dat niet zo is, maar is hetgene waar ik altijd schrik van heb en waardoor ik dan ook zo wegtrek. En zoals U kunt lezen mag het uiteindelijk best stevig zijn, hihi heb eerlijk gezegd nog nooit de volgende dag de billetjes gevoeld en, ohjee help mezelf nu zo de soep in, is een ervaring die me toch ook wel wat lijkt. Hahaha ik heb dit niet gezegd, echt niet.

Nu een hele andere ervaring die ik ooit nog wel eens wil meemaken (bloos) maar is echt als ik gestraft zou worden, is inderdaad om ouderwets over de knie te gaan. Dorie ook dit heb ik niet gezegd (alleen maar geschreven).

Hoop dat U dit bedoelde.

xxx molly

En toen was de vakantie bijna voorbij en had ik nog maar een klein opdrachtje over en vreemd genoeg was dit de makkelijkste van allemaal alhoewel ik even moest slikken bij de term markering. Maar na de tatoeage en het gevoel dat me dat gaf was deze opdracht dus echt niet meer zo moeilijk.

En heb nu ook gewoon zoiets, permanent een markering wil ik niet, daar ben ik nog niet aan toe en of ik dat ooit zal zijn. Geen idee. Maar dit jawel, lijkt me zelfs leuk.

Ook nu kopieer ik even wat ik geschreven heb uit de mail.

Oké reden waar ik voor mailde was natuurlijk wel het laatste opdrachtje hihi. Toen ik het twee weken geleden las had ik wel zo iets van : slik, hellup maar ondertussen is dat gevoel al flink geminderd en heel eerlijk lijkt me echt wel leuk ook een markering voor een paar dagen. Maar waar he.

Eerst zat ik te denken aan mijn borst. Kan ik het zelf goed zien in de spiegel maar zeker nu het mooier weer wordt zijn mijn borsten meestal toch wel vrij zichtbaar en ben nog niet zo ver dat de hele wereld van zoiets mag meegenieten.

Tweede gedachten was dus op mijn lieftallig poepeke en vond ik zelf wel goed idee maar dan wel beetje zijkant, richting heupen dat ik het zelf nog kan begluren in de spiegel. Tja lol wat kan ik zeggen wil er dan ook wel plezier van hebben ook. Dus bij deze : rechterbovenbil/heup.

Lief dagboekje, wat was ik blij toen Mr. Rik zondag nacht terug in het land was. Voelde meteen een stuk beter aan terwijl ik hem toen nog niet gezien had ook. Maar ik ben en blijf een geit ook hoor.

Maandag kreeg ik Mr. Rik wel over de vloer. Nu in de mail stond een grote misschien en toen Mr. Rik er nog niet was tegen half zeven ben ik de keuken in gedoken om wat eten klaar te maken. Tja… dan heb ik natuurlijk altijd pech want ik had tot toen eigenlijk een heel kort mini-rokje aan met een paar hold-ups en stiekem mijn slipje uitgelaten. Met het gedacht van, doe ik Mr. toch een plezier als Hij komt. Echter, het zat niet zo makkelijk om te koken dus had vlug een broek aan geschoten terug toen ik de keuken in dook en een heel dik vest want echt warm is het nog altijd niet in de keuken. Dus zat ik helemaal ingepakt met een bord eten op schoot toen Mr. Rik toch nog aan kwam.

En das altijd zo gek dagboekje, ik doe dat elke keer als Hij tijd is weggeweest (of ikke of door ziekte) krijg dan ineens een aanval van verlegenheid en weet dan meestal even echt niet wat zeggen of doen. Waarom dat dat is… weet het eigenlijk niet eens zeker. Weet wel dat ik altijd verbaasd ben na zo’n periode dat Mr. Rik mijn Meester is, Hij is toch echt wel knap en wat ik vroeger beschouwde als iemand totaal buiten mijn bereik. En zie nu, hoe W/we samen genieten en leren en doen…. Denk dat ik dan gewoon even een aanpassingsuurtje heb terug.  Maar helaas meer dan oppervlakkigheden komen er niet uit dan en rode wangetjes heb ik dan meestal ook nog. Gelukkig gaat dat dus altijd wel weer voorbij en ben ik daarna wel weer helemaal rustig en op mijn gemak bij Hem. Maar ik ben en blijf soms toch echt wel gek mensje. En weet ik dus ook wel.

Zelfvertrouwen, het is maar broos ding.

In elk geval ook woensdag is Mr. nog even langs geweest en ik heb heerlijk genoten. Heb mijn beloning gekregen voor het vervullen van de opdrachtjes en dat was heerlijk. Mr. heeft me wel op een bepaald moment helemaal opgebonden als een gevuld kippetje, beentjes tegen het poepeke aan, handjes en armen zaten muurvast tegen me aangeklemd… ik kon geen kant meer op. Zo klaar om in de oven geschoven te worden. Gelukkig was het niet de oven die ik te verduren kreeg maar wel Mr. Rik zijn heerlijk lichaam en de nieuwe magic wand. Ben nog altijd niet helemaal zeker wat ik daar nu van vind. En of ik zelf toch niet de voorkeur heb voor het feetje… maar das een discussie waar ik later nog wel uit ga komen.

Voor nu ga ik je eindelijk met rust laten lief dagboekje. Morgen zal ik alles wel op het blogje gooien maar tot mijn grote verbazing zijn we ondertussen al ver middernacht gepasseerd en mijn bedje is dus heel hard aan het roepen.

Dank je trouwens dagboekje om zo geduldig te luisteren naar al die epistels die ik je schrijf (hmm zin klopt niet echt) maar je snapt me wel.

Vaak merk ik dat dingen dan toch plots veel duidelijker voor me worden of ineens een plekje krijgen dat ze daarvoor toch niet hadden en ook nu is dat weer eens het geval gebleken.

En ik weet wel dagboekje dat jij niet zomaar van alles terug gaat zeggen of wat dan ook maar toch… je krijgt het allemaal maar te verduren ;).

Voor deze slaap lekker dagboekje klein en tot de volgende keer.

Xxxx molly