Hoi hoi Lief dagboekje,
Dit wordt iets wat ik eigenlijk helemaal niet van plan was... Maar
heb mezelf beetje in de nesten gewerkt. En zo krijg jij alles toch te horen en
te lezen en te zien.
Goh, waar te beginnen. De paasvakantie is hier net voorbij, sinds een
weekje. En het was voor mij ineens een heel gek weekje. Mr. Rik was op vakantie, mijn
andere vaste contacten die ik heb waren, of ook op vakantie, of met van alles
bezig. Dus normaal gezien zou ik heel verloren gelopen hebben. Heb ik ook wel
een beetje, maar een stuk minder dan verwacht. Mr. Rik had namelijk allerlei
opdrachtjes voor me verzonnen om uit te voeren.
Die heb ik ook allemaal braaf gedaan. Maar hoe heb je jezelf dan de soep in
gedraaid, zul je zeggen? Wel één van de opdrachtjes was een gedicht
schrijven. Zo gezegd, zo gedaan. En leek me wel leuk om met jou te delen
dagboekje. Dus wat doe ik dan... vraag ik even toestemming hé.
En eigenlijk wist ik wel dat Mr. Rik daar niet moeilijk over zou doen maar had effe geen rekening gehouden met de rest. Kreeg daarstraks doodleuk een mailtje terug, of ik misschien niet ineens dan alles op de blog zou gooien, van de opdrachtjes. Slik... daar had ik dus echt niet bij stilgestaan of aan gedacht.
Zitten heel wat persoonlijke dingen bij en... foto’s. En tja
dagboekje, probeer echt wel voor jou alleen te schrijven, of er komt helemaal
niets meer uit die vingers van mij, maar euh weet ook wel dat er nogal wat
mensen stiekem met je mee kunnen lezen. Dus slik, ieps, oeps...
helluuuuuuuuuuup. En foto’s is toch nog altijd anders dan lettertjes hé en dan
nog ... sommige lettertjes doen ook meer dan andere.
Maar aan de andere kant zat ik toen ineens te bedenken, deel verder
wel zowat alles met je. En deze twee weken hebben toch ook echt wel hun invloed
gehad op me.
Dus tja hier zit ik nu, te verzinnen hoe ik je alles beetje logisch
kan gaan vertellen en laten zien. Grinn... weet niet eens hoe ik een foto
toevoeg in mijn verslagje. Dit wordt nog wat.
Maar heb al toegezegd ook en ergens wil ik dit ook wel delen.
Daar gaan we...
Op 29 maart kreeg ik van Mr. Rik een mail toegestuurd. Niets
speciaals, want das onze manier van communiceren. Andere mensen doen dat met
telefoon en bellen of smsen, wij mailen. In de praktijk komt dat er op neer
dat ik Hem overspoel met ellenlange mails waar alledaagse dingen instaan of
bedenkingen, ontdekkingen, angsten, vrolijke dingen... alles dus eigenlijk
wel. En je kent mezelf ook wel een beetje, dagboekje, gezien ik jou ook schrijf. Mijn mailtjes
zijn nooit kort. Zijn mailtjes daarentegen... euh tja lol Mr. is een man van
weinig woorden zeggen we dan. Maar Hij schrijft dus ook altijd wel
mailtjes terug (niet zijn favoriete bezigheid trouwens) kort bondig maar alles
staat er ook altijd wel in. En ik spring ook altijd heel hoog op bij elk
mailtje. Maar zoals meestal ben ik weer eens afgedwaald.
Vrijdag 29 maart kreeg ik dus een mailtje van Mr. Rik. Nu als ik mail
binnen krijg, kan ik altijd de eerste zin of twee wel lezen, via de
meldingsprogramma’s. Zijn er nogal wat als ik mail binnen krijg lol : de
browser, mijn chatprogramma en als ik mail open heb staan geeft die ook nog een
gil en natuurlijk begint mijn gsm op dat moment ook vrolijk euh triestig een
liedje te zingen van Rihana. Nu krijg het toch nog voor elkaar mails pas tien
uur later te zien... moet je kunnen.
Maar deze niet. En zag dus de eerste zinnen die gingen over de
volgende dag. Mr. zou dan komen maar had nog niet laten weten hoe laat. Echter
de titel van de mail was: “Je mag deze mail pas lezen 1 april !!!”. Lees ik
echter in die eerste zinnen :
“Hallo molly,
Zoals ik al eerder schreef, ik probeer morgen .... “
en toen was het op grrrrrrr.
Zat ik daar helemaal in de knoei. Had dus een mail waarin staat dat
mijn Mr. komt met het uur. Toch echt wel handig om te weten, niet waar? En een
titel die zegt dat je hem absoluut niet mag openmaken. Dilemma. En meteen
natuurlijk nieuwsgierigheid en erbij ook : “Is dit een vervroegde 1 april
grap”. Heb toen echt wel zitten twijfelen wat te doen. Had Mr. Rik ook
meteen terug geschreven en de melding gegeven dat er iets niet klopte, aangezien ik dus wel iets had gezien maar net niet genoeg.... En kreeg toen
niet direct antwoord. Op dat moment heb ik echt wel heel hard zitten twijfelen
of ik alsnog die mail niet ging openen. Ergens heb je in je achterhoofd: "Hij
weet het toch niet". Maar langs de andere kant. Zo ben ik gewoon niet. En stel
dat ik dat zou doen, dan had ik me vreselijk schuldig gevoeld en ook voor een
stuk het vertrouwen geschonden. Klinkt misschien wat zwaar voor een mailtje
maar ik probeer echt altijd open en eerlijk te zijn tegen Mr. Rik, hoe moeilijk
soms ook en als je dat met dit soort dingetjes dan zomaar effe opzij zet ...
dan is die volgende stap ook zo klein hé.
Kreeg later zelfs van een vriendin het aanbod, de mail naar
haar te sturen. Zou zij hem lezen en kon ik eerlijk zeggen dat ik hem niet
eerder had geopend... Maar das toch ook niets. En weet ook wel dat het juist
bij veel subs een sport is dat soort kleine overtredingen te doen. Tenminste zo
zien zij dat en is in dat geval ook zo. Of juist de regels zo te draaien dat
ze niet gebroken worden maar ze toch alle, in dit geval, info hebben. Maar loop
nu weer vooruit. Jeetje ooit schrijf ik echt wel to the point. Ooit...
Maar gelukkig kreeg ik dus later wel mailtje terug van Mr. Rik dat
dat dus inderdaad een kleine vergissing was, om het uur in diezelfde mail te zetten
(en durven ze te beweren dat Dominanten nooit hun fouten toegeven, niets van
:D). Ik wist dat ik hem de volgende dag om een uur of drie nog even zou
zien, voor hij met het vliegtuig naar het zeer zonnige zuiden vertrok. Snif wat
had ik graag meegesmokkeld willen worden in zijn koffer om ook in die zonnige
oorden te vertoeven. Zeker als je dan merkt dat die twee hele weken
paasvakantie misérable triest en koud waren hier. Maar na mijn dilemma had ik
dus wel vrede met het dicht laten van die mail. Al brandde hij meteen een gat in
mijn geheugen en in mijn mail. Telkens spookte ‘de mail’ door mijn hoofdje. En is
dus ook een mail die ik nooit zal wegdoen.
Die zaterdag heb ik nog heerlijk genoten van O/onze afscheidsdate
voor twee weken. Hihi nee deze keer ga ik je niet aan je lieve neusje hangen,
dagboekje, wat W/we allemaal gedaan hebben. Maar kan je wel vertellen dat het
heerlijk was en ik er echt wel eventjes tegen kon ook.
Maar waar ik totaal geen rekening mee had gehouden, was dat van zodra Mr Rik weg was er eigenlijk nog maar 1 gedachte in mijn hoofd zat. Nu 2 eigenlijk: Mr is weg. En : wat staat er in die mail.... wat staat er in die mail... wat staat er in die mail.
Nu tegen zaterdag avond was ik al lichtelijk gek geworden. Mr. Rik
had me namelijk wel verklapt dat er opdrachtjes in die mail stonden. Ook dat
ik ze lang niet allemaal even makkelijk zou vinden. En met een paar, echt wel
moeite zou hebben ook of zelfs in paniek zou kunnen slaan (dat laatste is
gelukkig niet echt gebeurd). Dus ik stelde me de vreselijkste dingen voor. Kon
niets concreet bedenken maar toch had mezelf al verschrikkelijk toegesproken.
Enkele vriendinnen dus ook op de hoogte gebracht en mijn beste vriendin al
duidelijk gemaakt dat het dus best kon dat ik maandag totaal verward en in
paniek bij haar op msn ging hangen (en ze weet hoe ik ben als ik in paniek ben,
erg veel logica is er dan niet meer bij mij te bespeuren, noch enige redelijkheid
en luisteren... awel die functie vlucht op zo’n moment meteen naar Jakkamakka.
Maar toen kwam zondag nog. Had me ondertussen wel voorgenomen om die nacht om 00.01 die mail te openen. Officieel was het dan echt wel 1 april en langer
wachten zou me gek maken.
Nooit geweten dat een dag zo verdomde lang kon duren. Echt waar... en dat allemaal om een mailtje, niet te doen eigenlijk. Dat zoiets je zo kan beïnvloeden.
Tegen 18.00 die avond (en jeetje heb die dag van alles verzonnen om me bezig te houden) had ik echt de neiging om alle klokken in heel het huis door het raam te gooien (en was nog net de verandering van uur geweest, dus alles was een uurtje ingekort, maar dat heb ik die dag echt niet gemerkt). Uiteindelijk ben ik de chat toen maar opgegaan en heb ze daar helemaal gek gemaakt. Iedereen van de chat wist dus onderhand ook wel dat ik een mail had met opdrachtjes in. Euh tja.... moest het kwijt, wat kan ik zeggen... Tegen tien voor twaalf zat de hele chat dus ook mee af te tellen met mij, om te zien wanneer ik de mail openen kon. Mijn vriendinnen hielden me aan de praat om me niet gek te laten worden.
En eindelijk... eindelijk was het zover. Eén minuut over twaalf. Zelfs als kind met oud en nieuw heb
ik dat uur nooit zo in de gaten gehouden.
De opluchtig toen ik het mailtje opende was zo enorm groot dat ik er
zelf traantjes van had in mijn ogen. Stom toch, maar echt. Had me zo het
ergste voorgesteld, zonder er echt beelden, scenario's bij te verzinnen (mens zit gek ineen hoor) dat het
oh zo meeviel. Al moet ik zeggen dat het wel tijdje heeft geduurd eer ik echt
door kreeg wat al die opdrachtjes waren en wat ik dus allemaal moest doen.
En aan gezien ik mijn opdrachtjes dus ook met jou ga delen, zet
ik ze hier voor jou ook even neer dagboekje. En weet wel dat je zou kunnen
denken, pffff is het dat maar.... voor mij was dit heel wat. Ook een echte
uitdaging op sommige gebieden en de reden waarom ik het zo moeilijk heb om
alles met je te delen soms ook heel heel erg persoonlijk en intiem voor me.
Maar hier komt de mail:
...
Verder heb ik nog wat opdrachten om mij tijdens de
vakantie zeker niet te vergeten.
Je voert elke opdracht uit op de datum die achteraan staat. Telkens je een opdracht hebt uitgevoerd stuur je de bewijzen aan mij door.
Ik zal deze beoordelen en daarna beslissen of ze voldoen,indien ze niet voldoen zal dit leiden tot een extra opdracht of een straf.
Je voert elke opdracht uit op de datum die achteraan staat. Telkens je een opdracht hebt uitgevoerd stuur je de bewijzen aan mij door.
Ik zal deze beoordelen en daarna beslissen of ze voldoen,indien ze niet voldoen zal dit leiden tot een extra opdracht of een straf.
Opdrachten.
1. Teken met pen een BDSM-tattoo op je lichaam en maak
er een foto van. (maandag 1 april)
2. Bind jezelf vast en laat een foto maken. (woensdag
3 april)
3. Beschrijf je ideale BDSM-sessie (vrijdag 5 april)
4. Neem een foto op een openbare plaats van jou in een
opwindende pose. ( zondag 7 april)
5. Schrijf een gedicht aan je Mr. (dinsdag 9 april)
6. Geef aan welk pak slaag je wenst. ( donderdag 11
april)
7. Noem een plaats waar je meester je een markering
mag geven die minstens 2 dagen zichtbaar is.(zaterdag 13 april)
Veel plezier,
Met vriendelijke groeten Mr Rik
Meester heeft me dus echt wel weten bezig
te houden. Nu om het een beetje leesbaar te houden deel ik dit in stukken op
en begin ik zo meteen een nieuw verslagje met de eerste opdracht. En
waarschijnlijk de anderen ook. Maar zie ik nog wel.
xxx molly
Geen opmerkingen:
Een reactie posten