Dagboekje: 08 september 2012 - Op restaurant - Deel 2

Hallo lief dagboekje, 

Daar ben ik alweer. Heb even een pauze genomen om Mr. Rik mailtje te sturen met wat er nog gebeurd is sinds donderdag. Dat waren geen wereldschokkende dingen meer, maar maar goed ook. Mens kan dat niet elk moment mee maken ook he, of ze schokken niet meer ook. Echter met flesje water naast me en paar vlug gepikte druiven uit de koelkast ben ik weer klaar voor het volgende verslagje.  Ben dus ondertussen echt wel helemaal in de schrijfstemming geraakt. Eigenlijk wist ik dat ook wel daarstraks want het zit al dagen en dagen te broeien in dat koppeke van mij. Dan mag het de grootste hittegolf zijn die ze op me af gooien, sneeuwstormen, orkanen…  moet er toch allemaal uit en daar ben jij voor he dagboekje.

Afgelopen maandag, was het de eerste keer dat ik Mr. Rik zou zien nadat ons contract effectief was ingegaan. En moet zeggen was toch wel heel spannend voor me. De tijd van proefdraaien is voorbij nu. Vanaf nu geen foutjes meer zonder gevolgen. Dus stond maandag avond heel braaf op Hem te wachten in zijn kledingvoorschriften. Euh dus geen kleding eigenlijk. Enkel de enkel- en polsboeien, collar, hold-upkousen, hakjes en haar in staart of vlecht. Mondje toe en in houding: handen tegen muur of tafel of bank, beentjes uit elkaar. Dat alles, tot Hij  me degelijk gekeurd heeft en laat merken dat ik gewoon gedag kan zeggen. Had per mail trouwens te horen gekregen dat ik een paar items moest klaar leggen als Hij  kwam. En daarna dat we ergens naar toe zouden gaan. Nu dagboekje, jij bent wel wat onzijdig maar als je wist hoe wij vrouwen kunnen zijn… elke vrouw ter wereld, groot-klein, dik-dun, pimpelpaars blauw of gewoon blank slaat dan meteen in paniek: Wat moeten we aandoen !!!!! Zo ook ikke natuurlijk. 

En tja dus ik maar proberen te vissen via de mail-wisseling… niets natuurlijk. Had Mr. Rik me nog klem gezet ook door aan me te vragen wat ik zou voorstellen als tegenprestatie voor een hint. Ik heb even getwijfeld maar toen kwam het gezonde verstand toch maar weer boven. Zal nog vaak genoeg, vrees ik, het onderspit moeten delven en met een tegenprestatie, voorstel of idee tevoorschijn moeten komen. Ben ook wel iemand die het zichzelf nooit zo makkelijk maakt. Mezelf kennende zullen dat dan ook echt wel dingen zijn die ik moeilijk, lastig, een uitdaging vind…  Maar ik zie dat ik afdwaal. Heb het gezond verstand dus laten zegevieren en ben maar even niet op de uitdaging in gegaan. Godzijdank, kreeg ik die zondag avond te horen dat we uit eten zouden gaan. Heerlijk !!!!

Oké, kledingprobleem was nog niet helemaal van de baan, maar had wel zoiets: als Mr. Rik me zou meenemen naar de plaatselijke MacDonald. Ach daar zijn ze wel wat gewend en kun je zelfs in gala- jurk naar toe tegenwoordig, andersom is wat lastiger. Als slet gekleed in een 5 sterren restaurant verschijnen, lijkt me ook niet zo slim. Dus gewoon netjes. Kleding was na wat wikken en wegen eindelijk besloten. Het zou het zwarte jurkje worden dat ik van Mr. Rik had gekregen over laatst. Maar wel met  vestje over. Had nog een leuk groen vestje liggen. Paar simpele kousen. De makkelijkste zittende hakjes (nog altijd ramp oh ramp) en gelukkig mocht ik wel slipje aan en bh. Over die slip had ik nog wel even halfslachtig onderhandelt voor een tip. Gelukkig heeft Mr. Rik hem niet aangenomen, of had achteraf flink met de gebakken peren gezeten. Maar had opdracht gekregen dus nog een paar items klaar te leggen. En die deden me toch nog wel even slikken: de tepelklemmen, de doktersklemmen, de geishaballetjes, ons trileitje en het blinddoekje.

Ik kreeg hele visioenen… Euh deel ervan is trouwens wel uitgekomen, dat even terzijde.

Tegen een uur of 7 was Mr. Rik er en Hij  was gelukkig content met de kledingkeuze. Dus ik vlug alles aangeschoten. Echt elegant ben je dan wel niet als je vlug vlug alles over je hoofd schiet, bh aan het vast prullen bent en in je oma slip stapt. Oké daar ging mijn sexy uitstraling. Die heb ik later trouwens wel weer terug gekregen hoor. Daarna zijn we de auto  ingedoken op weg naar het restaurant. Al vrij vlug had ik in de gaten dat de weg redelijk bekend was voor me. Ongelooflijk, en dat voor iemand die constant overal verdwaalt. De donderdag ervoor zijn we namelijk naar het Waaslandshoppingscentrum geweest. Heel leuk trouwens, had er al heel wat over gehoord. Jammer alleen dat er zo weinig winkels zijn waar je echt dingen kunt kopen voor een maatje meer (en gek genoeg kenden ze daar niet eens de MS). Als je de dan een winkel vindt waar ze dat wel hebben die grote maten, zijn het meestal vormeloze hobbezakken die je vindt. Maar daar ga ik weer, terug op een zijspoor beland.

We waren op weg terug naar Sint Niklaas, merkte ik. Met al het getetter waren we er zo. De dag dat ik ooit mijn mond hou trouwens… Alhoewel Mr. Rik heeft het deze donderdag voor elkaar gekregen :D maar dat hoor je nog. Uiteindelijk zijn we aangeland in een heerlijk gezellig, beetje kitcherig, chinees restaurantje op de grote markt daar.

Nu had nog wel bijna even mijn benen gebroken op weg er naar toe. We stonden in de parking onder de grote markt. Natuurlijk helemaal aan de overkant van waar we moesten zijn.  Toen we boven kwamen na de garage door gestiefeld te zijn, lagen er houten vlonders. Wat denk je, blijf ik natuurlijk haken tussen de spleten ervan. Nu ben er tegenwoordig blijkbaar al beetje op getraind want ben niet neer gesmakt, heb geen benen gebroken maar ben vrij elegant verder kunnen wandelen. Euh vrij elegant (gans met bokkesprongen zoiets)…

Het was behoorlijk rustig in het restaurantje en het was voor ons ook wel beetje feest hé. Eerste keer dat we samen waren sinds het contract. Een officiële bezegeling dus. Ik was lekker ontspannen en ook echt aan het genieten. Nu dat genieten is wel gebleven maar wel klein beetje anders dan ik verwacht had. Op bepaald moment zag ik Mr. Rik zijn jaszakken van zijn colbertje afzoeken. Had meteen door dat dat echt niet zomaar was. En ja hoor. Plots had Hij  in beide handen iets dat over tafel werd geschoven. Heb Hem geloof ik met glinsterende ogen en rood hoofdje aangekeken en mijn handen over de zijne geschoven om plots in de ene hand de geishaballetjes te voelen en in de ander het trileitje. Meteen ook weer paniek alom. Mijn handen zijn niet zo groot… dus hoe moest ik daar ongemerkt mee op wandel maar bedacht toen gelukkig dat wij vrouwen een handtas hebben voor iets. Had wel verwacht dat ik of geishaballetjes in moest doen of trileitje. Bleek dat Mr. Rik wilde dat ik beiden in bracht. Snapte plots wel waarom ik dus slipje aan mocht. Betwijfel trouwens of een slip alles had kunnen tegenhouden maar het gaf wel beetje geruststelling.

Met trillende beentjes ben ik opgestaan en naar de wc gewandeld. Had het gevoel dat er in koeien van letters op mijn voorhoofd geschreven stond: “Geil sletje gaat zich nog geiler maken nu !!!!” In de wc aangekomen, en die was gelukkig ruim en proper, eerst de geisha-balletjes in mijn kutje geduwd. Dat voelde al behoorlijk intens aan om eerlijk te zijn, maar toen moest ik nog het trileitje er bij duwen. Ik zat dus echt wel heel vol ineens. Kon de balletjes in me voelen. Hoe ik het gedaan heb weet ik niet. Vermoed geloof ik, dat het trileitje tussen de twee geishaballetjes zat. Vrij stevig allemaal. Voelde me trouwens ook meteen heel heet worden. En klein beetje beschaamd want stel dat ze toch uit me zouden vallen, stel dat de mensen het toch konden zien aan me, stel dat… Wat een gedachten toch altijd hé. En ik stond nog alleen maar in de wc, moest nog helemaal terug wandelen ook zonder wat te verliezen. Dat is gelukkig goed gelukt hoor. Merkte wel hoe vol ik zat toen ik ging zitten. Kon de balletjes/eitje echt in me voelen drukken, wat me al behoorlijk afleidde. Het eten was heerlijk en meen ik, echt de moeite om nog eens terug te gaan. De babi pangang njammmmmmmmmmm en de tjap tjoi nog nog nog ….  Maar moet zeggen, heb maar de helft geproefd van wat ik normaal zou doen. En mijn lieve Mr. Rik is soms heeeeeeeeeeeeeel gemeen. Want telkens één van de lieve Chinese vrouwelijke obers aan tafel  kwam, draaide Hij  het trileitje aan zodat ik als een gek zat te zoemen. Een trillend kutje en had daarbij het idee dat ze het ook kon horen ook. Eigenlijk wilde ik meteen onder de tafel kruipen. En toch he… Ondanks de schrik, de angst, geraakte ik alsmaar meer opgewonden ook. Het idee dat ik met een vol geil trillend kutje heel normaal probeerde te eten en te doen en gedragen. Het is volgens mij trouwens fallikant mislukt lol, maar daar denk ik maar even niet aan. Ze zullen echt wel gemerkt hebben dat er iets aan de hand was aan ons tafeltje.

Moet ook zeggen, die donderdag hebben Mr. Rik en ik na ons uitstapje naar het shoppingscentrum toen we thuis kwamen ook nog heerlijk gespeeld en dan die zaterdag met het foto gedoe.. Had  toch nog heel wat gevoelige lichaamsdelen ook. Voelde alles nog wat extra in mijn kutje.

Hoe ik de maaltijd ben doorgekomen weet ik trouwens niet meer precies, met hele rode wangen vermoed ik en zeer glinsterende oogjes.

Dacht dat ik het ergste had gehad maar eigenlijk begon het nog maar pas toen. Want net voor we gingen vertrekken, schoof Mr. Rik me plots de tepelklemmen toe.  En dat zijn geen kleine gevalletjes. Je kent ze wel, lief dagboekje, lijken een beetje op platte ronde tangen…  8 cm lang of zo ?? Die mocht ik dus voor we vertrokken op mijn tepels gaan zetten. Nu normaal verdraag ik die trouwens echt wel heel goed maar natuurlijk, maandag waren mijn tepels nog super gevoelig door zaterdag en dat was echt wel mijn eigen schuld. Als ik ooit nog zo’n opdracht krijg als met die foto moet ik er toch voor zorgen dat ik iets zachtere klemmetjes neem. Ik dus naar de wc weeral. Ze zullen daar ook wel gedacht hebben, dat ik maar zeer kleine blaas had. Ondertussen had mijn grrr grrr heel lieve Meester, het trileitje weer aangezet. Maar toen kwam ik toch wel tot een handige constatie. Blijkbaar werkt de afstandsbediening van zo’n eitje maar een paar meter. Dus toen ik in de wc kwam viel het eitje gelukkig helemaal stil. Maw als ik het ooit weer in krijg, kan ik heel vlug gaan lopen van Mr. Rik en werkt het niet. Wel handig om te weten (alsof ik dat zou doen). Moet ook zeggen, nadien bleef Mr. Rik heel dicht in de buurt lopen, om die reden ook.

Maar ik zat dus nog op het toilet. En durfde ik bijna niet meer buiten te komen, jeps ze deden behoorlijk zeer de klemmen maar daar zat ik niet zo mee in. Echter, je zag ze zo door mijn bh en jurkje en vestje heen. Dus hoe moest ik nu gaan lopen zodat het niet al te hard opviel? Heb uiteindelijk mijn verstand gewoon op nul gezet en er het beste van gehoopt. Was gelukkig buiten wel donker, en zoveel volk zat er toch niet meer in het restaurant toch??? 

Met klein hartje maar tegelijkertijd super opgewonden, naar buiten gewandeld. Het was maar klein eindje tot de garage en daar zou op dat uur toch niet meer zoveel volk zijn, leek me. En was ook zo, euh buiten de bewaker die toertjes door de garage aan het fietsen was en dus ons heel vriendelijk aan het begroeten was. Zag hem nog afkomen om een praatje te komen doen terwijl ik daar met volle kut, afgeknepen tepels en joekels van klemmen erop zou moeten doen alsof er niets aan de hand was en het dood normaal is om plots ijzerwaren door een jurk te zien verschijnen… Maar we zijn gewoon zonder incident aan de auto geraakt. Gelukkig is meneer de bewaker gewoon verder gefietst na een vriendelijke ‘goeiedag’.  En nog was het allemaal niet voorbij.

Wil ik netjes en braaf in de auto gaan zitten, komt Mr. Rik plots met een handdoek aandraven en mocht ik, nu mocht, moest ik mijn slipje in de auto uittrekken. Oh jee, en meneer de bewaker was nog altijd toertjes aan het fietsen. Zag hem de bocht alweer omkomen. Dus als de wiederweerga die slip uitgetrokken wat niet simpel is, in een auto, met hakken aan en met allerlei balletjes in je… maar heb het wel voor elkaar gekregen. Jurk zat natuurlijk aan de achterkant wel ergens halverwege mijn rug en in plaats van netjes mijn knieën te bedekken had ik plots een mini-mini jurkje aan. Uiteindelijk, was ook mijn vestje nog uitgevlogen dus voelde me nog veel sletteriger dan er voor en behoorlijk opgelaten. Maar opgelaten zijn heeft iets later nog een hele nieuwe dimensie gekregen.

We waren al rustig aan het tuffen, toen het me begon te dagen dat Mr. Rik de toeristische toer had gekozen. Het werd echt wel rustig op de baan, en stuk landelijker dan met de heenweg. Ondertussen moet ik zeggen, was ik zelf nog altijd behoorlijk afgeleid door die venijnige klemmen op mijn tepels. Geeft Mr. Rik me onverwacht de blinddoek. Ik wist even niet meer hoe ik het had en wat te denken. Waar ging Hij  me nu nog mee naar toe nemen, wat ging er gebeuren…

Maar heb hem geloof ik toch meteen braaf omgedaan. Maar toen… oei wat zat ik plots in tweestrijd hahaha. Kreeg van Mr. Rik te horen dat mijn borsten ontbloot moesten worden. Ohjee…. En ik die altijd riep dat ik niemand wilde shockeren, wat nu… Denk dat er in een paar seconden duizenden dingen door me heen schoten, van ‘Nee, geen denken aan’ tot wauwwwwwwwwwwwwwww ‘tot geile slet, je geniet er nog van ook’ tot ‘wat gaan ze denken’ zoveel ineens maar voor ik echt mezelf helemaal gek kon maken, heb ik gewoon gedaan wat Hij  zei. En daar zat ik plots. Zomaar met blote tieten, geblinddoekt in de auto, iedereen kon me zomaar zien. Hele volle kut met trilei en geisha-balletjes. Pijnlijke klemmen goed zichtbaar op mijn tepels. En hoewel ik het doodeng vond, was ik tegelijkertijd ongelooflijk aan het genieten ook. Mr. Rik heeft soms ook een duiveltje in zich want Hij  was me ondertussen doodleuk aan het vertellen dat er een tegenligger aan kwam, we voorbij fietsers gingen, dat er iemand achter ons hing… En dan merk je toch ook dat ik Mr. Rik echt wel vertrouw ook want ben er echt wel zeker van dat ik dit niet bij iemand anders zou gedaan hebben. Mijn morele tegenstribbelingen zouden overheerst hebben, de schrik, angst en schaamte ook. Maar ondanks alles voelde ik me heel veilig bij Mr. Rik.  Geil, inderdaad wat beschaamd, heet, een echte -echte slet… maar het gevoel was heerlijk.

Na tijdje mocht/moest ik de blinddoek uit doen en dat geeft toch nog hele andere dimensie. Had ondertussen de pijnlijke klemmen wel uit laten doen. Oi oi is toch ook altijd een ervaring op zich. Kreeg wel waarschuwing maar is toch effe flink adem in houden en de reactie onderdrukken om die zielige arme tepeltjes meteen aan te raken, te koesteren.

Mr. Rik had ondertussen ook al paar maal gevoeld hoe geil ik nu eigenlijk stond…  En dagboekje, kan je verzekeren, ik stond geil, super geil. Het was wel doodeng toen ik blinddoek af had en inderdaad de fietsers en tegenliggers zelf kon zien. Ik heb maar gehoopt dat doordat het te donker was. Niemand me kon zien, tegelijkertijd zat ik stiekem ergens te hopen dat ze het toch wel zagen ook… niets tegengestelder dan een mens.

Nu voor we echt de bewoonde wereld in kwamen mocht ik gelukkig wel weer alles netjes bedekken. Enige moeilijke moment dat ik had was toen we bij mij thuis kwamen. Er was niet direct parkeer plaatst dus Mr. Rik liet me uitstappen voor de deur. Maar, en zo leer je ook weer bij, het is niet zo simpel met een blote kont en een jurk die ergens halverwege je nek zit. Kon dus even echte de buitenlucht voelen op mijn tentoongesteld kontje, voor ik alles min of meer gefatsoeneerd kreeg. Hoop ik wel dat mijn overbuurvrouw ondertussen lekker lag te slapen of ze heeft weer een reden om me van de planeet te wensen. Wat ik het mensje ooit aangedaan heb, weet ik niet, maar het moet erg zijn geweest. Als blikken konden doden, lag ik allang ergens in 5 miljoen stukjes uit elkaar.

Mr. Rik is daarna nog lekker even bij me geweest en hebben samen nog heerlijk van elkaar genoten en dat was niet zo moeilijk want alles had me heel heet en geil gemaakt ;).

Dus Mr. Rik, dank U voor alles en een onvergetelijke avond.

Xxx molly