Dagboekje: 12 maart 2013: Een gebroken dam maar zo bevrijdend

Hoi hoi, lief dagboekje van me,

Elke keer neem ik me voor je wat vlugger te schrijven zodat je op de hoogte blijft van alles maar elke keer weer komt er van alles tussen en merk ik dat er weer weken en weken voorbij zijn gegaan. Sorry lief dagboekje. Hier ben ik weer met een verslagje, eindelijk.

Er is zoveel gebeurd dat het een beetje onmogelijk wordt om alles hier neer te schrijven.

Het waren trouwens wel heerlijke weken… we hebben heel wat afgesproken gehad Mr Rik en ik en hebben heel wat met elkaar gespeeld. Maar afgelopen week was voor mij wel weer een hele nieuwe mijlpaal moet ik zeggen.

En das ook de reden dat ik terug de spreekwoordelijke pen ben ingekropen, om eerlijk te zijn. Zit al dagen te sudderen om te schrijven maar had zelf even tijd nodig om alles te verwerken en een plekje te geven. Je kent me wel een beetje op dat gebied he dagboekje… zal delen vertellen maar meeste bottel ik op in mezelf tot het echt allemaal zijn eigen plekje heeft gekregen.

Hoe het komt dat ik plots weer een stap verder ben gegaan weet ik eigenlijk niet eens. Het is en blijft een groeiproces he. En de ene moment suddert alles gewoon heerlijk verder en het volgende moment vlieg je plots 15 m omhoog en beland je 20km verderop.

Dagboekje: 3 februari 2013: Praten met slagroom :D

Hoi hoi Lief Dagboekje Klein,
 
Jeetje, wat een verwennerij, ben ik al weer met een verslagje. Maar had het beloofd he dat ik je ging laten weten hoe het vrijdag is geweest.
Nu vrijdag op zich was nogal een hectische dag, om eerlijk te zijn. Ken je van die dagen dat je gewoon geen fut hebt om veel uit te spoken. Heb zo genoten woensdag maar donderdag en vrijdag overdag was om eerlijk te zijn al mijn energie foetsie. Was gewoon in mijn luie, bloos.

En op die momenten wordt je dan ook altijd betrapt he… tenminste ikke toch. Het was ook al een paar dagen zo van dat vies nat regenweer (eh half belgië is weer eens ondergelopen, nu kwartje, maar dat terzijde) en had alle buiten activiteiten dan ook maar uitgesteld en tja dan moet je dus op het laatste nippertje gaan he.

Dagboekje: 31 januari 2013_1: Blitsbezoekje

Hoi hoi Lief Dagboekje,

Het laatste dat ik je verteld heb is over de week van de smssen, er was toen echter nog een kleine verrassing voor me ook. Niet alleen die maandag is Mr Rik geweest, maar ook woensdag … en vrijdag. Vrijdag was eerder een blits bezoek maar voor mij toch ook weer een heel specialeke.

Ik kreeg weer een smsje van Mr en natuurlijk weer gemist. Nu iets vroeger gezien dan de vorige keer maar toch… hoe ik het voor elkaar krijg. Oké ben geen gsm plakker, durfde vroeger makkelijk mijn gsm twee tot drie dagen in mijn jas laten zitten of in mijn tas. Met als gevolg dat al mijn vrienden en familieleden slechtgezind waren want ons molly was weer eens niet bereikbaar, van de aardbodem afgevallen. Maar sinds ik zo’n sjiek internet geval heb, heb ik hem meestal toch ook echt wel bij de hand. Erger nog, iets wat ik vroeger vertikte… ding gaat zelfs al mee naar de slaapkamer. Eerlijk is eerlijk, ik gebruik hem als inslaper. Heb een lijst liedjes die hij begint af te spelen en voor de lijst op is, lig ik meestal al heerlijk in dromeland en word gsmmetje ondertussen ’s nachts braaf opgeladen. Maar daar ging het eigenlijk niet over he. Ik had dus een smsje gekregen dat Mr nog even ging langskomen.

Haha nu deze keer had ik het wel iets vroeger ontdekt dan de vorige keer en heb het dus deze keer wel voor elkaar gekregen om op tijd klaar te zijn. Lol Mr Rik weet gelukkig niet hoe nipt het was, maar het was heel nipt. Had het smsje dus weer te laat gezien. Ooit leer ik het wel hoor.

Dagboekje: 31 januari 2013_2: Auto kwijt...

Hoi hoi Lieverd,

Hmmm Lief Dagboekje, nu zit ik even in de knoei, want weet niet helemaal zeker of ik het volgende stukje wel wil publiceren voor iedereen te lezen… Het je schrijven zeker, maar kan dus zijn dat ik dit er nog uitgooi in de publicatie versie of niet we zullen zien. Reden is dat het voor mij een heel speciale dag was, niet direct bdsm gelinkt maar een dag die ik niet zal vergeten. En hoewel ik er niets mee inzit mijn avonturen te delen weet ik ook niet zeker of dit er nu wel bij hoort of niet… Nu ja we zien wel. Eerst eens zien of ik alles geschreven krijg.


Vorige week was enigszins anders dan anders. Heb me eindelijk in de solden gestort en ben zowel maandag als dinsdag de winkels ingevlogen om mijn kleerkast wat te spijzen. Maar anders dan anders had ik deze keer wel een plan in mijn hoofdje zitten. Wilde een paar leuke kleren hebben voor als ik met Mr Rik op stap zou gaan, wilde een paar rokken want het is schandalig maar dit subje had eigenlijk geen enkele gewone rok in haar kleerkast, ook was/ben ik zonder fatsoenlijke bh’s gevallen en tot slot was er nog de jacht naar schoenen… ben ik ook niet zo makkelijk in. Dus maandag met een vriendin de stad in getrokken, glibberend en glijdend want overal lag nog half gesmolten sneeuw. Trouwens tip voor mezelf, misschien toch slimmer om met dit soort weer die verschrikkelijke kloeften van schoenen aan te doen die je hebt ipv je bottikenes waar je al mee uitschuift als het regent maar ik was dus eigenwijs en praktisch tegelijk. Ik heb een rot hekel aan passen en gedoe maar ondertussen wel geleerd dat je dan best makkelijke ‘aan en uit’ schoenen aan doet.

Nu in elk geval, was ik blij dat S. er bij was want zij heeft een heel goed oog voor kleding en wat staat en een totaal andere stijl van kleding dan ik normaal draag. Heb het vorige week ook aan Mr Rik verklapt maar vroeger droeg ik dus vooral mannenkleding: dikke truien die ik bij de mannen vond, jeans, kloeften van schoenen, plat en hoe stoerder hoe beter… gelukkig ben ik op dat gebied al heel wat bijgedraaid maar toch …

Dagboekje: 31 januari 2013_3: Takels en de hond van Pavlov

Hoi hoi Dagboekje klein,

Ben ondertussen al weer uren aan het schrijven. Kruipt altijd meer tijd in dan ik verwacht maar geniet er ook altijd meer van dan ik op voorhand denk want tijdens het schrijven beleef ik dus alles weer precies terug zoals het was. Al de dingen die ik zo leuk, fijn of vervelend vond komen terug vaak beter gevoeld en begrepen dan op dat moment zelf.

Dus hier ben ik weer. Het laatste verslagje voor vandaag, een verslagje over gisteren. Waar ik niet zo goed weet waar te beginnen. Misschien omdat het nog zo vers is. Maar ook omdat als ik zoals ik gisteren geblinddoekt ben, dingen intenser ervaar maar het daardoor ook lastiger krijg de chronologische volgorde te kunnen aanhouden.

Elke week met Mr Rik is anders he. Maandag toen Hij geweest is (hmm heb ik niets over verteld) was heerlijk ontspannen en grappig en lekkere pure lust en seks. Hihi we zijn toen de woonkamer niet uitgekomen en hebben hier heerlijk liggen rollebollen op de zetel. Blijf er bij, ik wil een bredere zetel. Eentje waar iets meer plaats op is voor twee mensen om te rollebollen. Haha voor mij viel het nogal mee maar Mr heeft af en toe toch hele acrobatische toeren moeten uithalen. Maar njammie, het was lekker. Het gevoel Hem in mij te voelen, hoewel het echt geen bdsm sessie was maandag merk ik voor mezelf dat er sinds tijdje toch echt wel wat veranderd is.

Het is duidelijk denk ik voor iedereen, dat ik van oorsprong een lustsub ben. Zo ben ik ook dit wereldje ingerold. Ik wilde seks, taboeloze, schaamteloze, heerlijke seks… met iemand alleen, met meerderen… ik wilde gebruikt worden als lustobject. En besefte toen ook al dat ik een stuk alles wilde loslaten maar hoe of wat nog geen idee van.

Dagboekje: 17 januari 2013 : Kussentjes en stekend poepeke

Hoi hoi Lief Dagboekje,

Het is weer vreselijk lang geleden dat ik je heb geschreven he. Er is ook weer zoveel gebeurd, veranderd, gegroeid, ontdekt en ik ga je de aanloop zeker nog vertellen maar wilde vanavond toch nog even naar je schrijven voor ik alles weer kwijtraak, door elkaar hussel maar vooral de gevoelens en emoties verlies (niet dat dat is hoor maar mens zit nu eenmaal lastig in elkaar en euh ikke zeker).

 Het is wat lastig om ineens vandaag te vertellen als ik niet eerst een heel klein beetje probeer te schetsen waarom vandaag zo mooi, intens  was voor me.

Dus even zien waar ik begin.

Helaas ben ik met de Kerst weer eens flink ziek geworden. Niet leuk maar wat ik me nooit eerder gerealiseerd heb, is dat die ziekteperiodes van mij, me ook echt wel dwingen even letterlijk stil te staan. Het enige wat je dan kan is liggen op de bank he, al de gewone dingen vallen ineens weg. Tv of lezen, laat staan iets doen op de pc is zelfs vaak al teveel. Je gaat dus liggen nadenken, herinneren, analyseren, jezelf eens flink onder de loep nemen… tja een mens moet wat he. Maar na zo’n periode merk ik dan dus heel vaak dat ik mentaal ineens tot heel wat ontdekkingen kom en sprongetjes maak die normaal veel langer duren.  Dus wat een rot hekel ik ook heb aan het ziek vallen, hoe schuldig ik me er soms ook door voel en al die andere negatieve dingen… het heeft blijkbaar dus echt wel wat voordelen ook. 

Dagboekje: 24 november 2012_1: Vakantie onthouding

Hoi hoi lief dagboekje,

Ik sta nog altijd hopeloos achter met mijn pennerijen. We zijn ondertussen na het vorige verslagje al weer tien dagen later. Maar wil je toch niet alles onthouden dus bij deze ga ik een poging wagen om je up-to-date te brengen. Vorige keer vertelde ik je hoe ik langzaam meer en meer naar de pijn kant getrokken werd naast de lustkant. En hoop in dit verslagje dat nog iets duidelijker te maken… 

Alhoewel. Vermoed eerder dat dat iets word voor de volgende keer. Het wordt een vreemd ding dit verslagje trouwens want plots lag alles tussen Mr Rik en mij even stil. Jeps was weer eens ziek geworden maar dat heeft me niet echt tegengehouden deze keer. Zolang ik nog op mijn benen kan staan, ga ik door. Zo ken je me ook wel natuurlijk. En ik kon nog op mijn benen staan maar was wel flink in paniek want ik ging eindelijk voor de eerste keer in een jaar of 14 terug op vakantie. No way dat mijn lichaam daar roet voor in het eten zou gooien.

Ging lekker naar Zuid Frankrijk met mijn vader, jeugdherinneringen ophalen. En het is gelukt ook. Het was heerlijk al die plekjes terug te zien waar je als kind hebt rond gespurt. Het was zalig te merken dat je geheugen vaak een stuk sterker is dan je zelf beseft. Het was ongelooflijk te merken dat ik na een paar daar weer helemaal genezen was, gewoon door de gezonde lucht, het vele buiten zijn maar ook door even helemaal stressvrij te zijn en te genieten van alles. Was vergeten na zo’n lange tijd waarom je op vakantie gaat. Gewoon om inderdaad alles even los te laten he. Je dagelijkse zorgen en dingetjes in België te laten en heel even uit alles te stappen…

Dagboekje: 24 november 2012_2: Op de knietjes

Pieps lief dagboekje,

Ben ik weer, dezelfde dag nog dan het vorige verslagje, nog geen twee minuutjes later. Maar jij hebt gelukkig weer even je oogjes ten ruste kunnen leggen. Of niet… ;).

Ik zit hier beetje vast geloof ik. Gebeurd geloof ik wel vaker maar mijn geheugen slaat wat tilt vrees ik. Nu het schrijven roept meestal alles wel op dus begin er gewoon aan en zie wel waar ik strand.

Ik had je al verteld dat ik ondertussen een pakje had ontvangen van de post met daarin een onderborst corsetje. Moet zeggen toen ik het zag was ik er zelf van gecharmeerd. Heb al een corsetje, maar vergeleken met dit. Was nog iets heel anders. Veel mooier en steviger. Dus had het idee opgevat om in outfit voor Mr Rik te verschijnen. In ons contract samen staat dat ik Hem normaal naakt opwacht, met bandje om, hold-ups, enkel en polsboeien en collar en hakjes aan. Meer niet. Maar dit leek me dus wel een hele leuke verrassing. En verrassen mag he. Tenminste dit soort verrassingen.

Dus een paar uurtjes voor Mr Rik aan ging komen, ging ik aan de slag. Omdat het al zo’n tijd geleden was dat ik Hem had gezien waren mijn zenuwen behoorlijk gespannen. Op een leuke manier trouwens hoor. Had er echt zin in. Voelde me echt piccobello, nog aan het nagenieten van de vakantie maar tegelijkertijd dolblij terug te zijn en verder te gaan met Mr Rik waar we gebleven waren. In de vakantie heb ik heel wat dingetjes een plaatsje kunnen geven waar ik het lastig mee had of waar ik nog niet uit was. Niet dat ik dat bewust gedaan had, maar merkte toen ik thuis kwam en nog dat ik mentaal een hele verandering had doorgemaakt. Stuk rustiger was geworden en een stukje van mijn schaamte kwijt was plots. Want heb het nooit willen toegeven, zijn toch boel dingen waar ik me nog voor schaam of het lastig mee heb hoe blij ik ook ben de bdsm in gegaan te zijn. Iets willen en helemaal aanvaarden, is niet helemaal het zelfde en heb dus paar flinke sprongen gemaakt. 

Dagboekje: 24 november 2012_3: Het Fetish Café in gebruik

Hoi hoi lief dagboekje, 

Ben echt wel in een schrijfspurt beland momenteel want blijf maar pennen naar je maar is fijn ook voor me. Het heeft nu allemaal zo lang in mijn hoofdje zitten sudderen allemaal dat het er precies in één keer uit moet barsten.

Zoals je kon lezen was mijn thuiskomst heel geslaagd en moet zeggen, wat ik vergeten te schrijven was nog, was dat die onthouding er wel voor gezorgd heeft dat ik twee spetterende orgasmes heb gehad, die woensdag.

Afgelopen maandag zag ik Mr Rik dus weer. Deze keer geen ontploffend orgasme gehad maar iets dat eigenlijk voor mij nog veel intenser en spetterender was. Maar nu loop ik iets vooruit.

Ik wist dat we op verplaatsing zouden gaan. Want Mr Rik had me duidelijk gezegd dat ik al onze spulletjes moest klaar leggen. Hij zou dan wel even kijken en we zouden ze dus meenemen. Ben toen trouwens tot de ontdekking gekomen dat we ondertussen toch echt al wel heel veel hebben. Alles zit hier in twee ladenkastjes verstopt maar heb bijna alle schuiven al in gebruik en elke kast heeft toch vier ruime schuiven waar van alles in past. Was vroeger mijn ondergoed en sokken en rommelkastje. Ondergoed en sokken zijn gebleven maar rommel is vervangen. Drie lades voor mij, de rest voor ons ;).

De leren koffer/tas waar Mr Rik ooit mee was aangekomen en nu netjes bij mij in de kast staat is ondertussen veel te klein geworden. En heb dus mijn grote sporttas tevoorschijn getoverd. Kwamen er wel achter dat alle mandjes die ik in de lades had gebruikt, wel op zich handig waren maar niet voor vervoer.

Dagboekje: 24 november 2012_4: Kriebels

Helaba dagboekje,

Ik zit momenteel even in tweestrijd. Langs de ene kant wil ik nog verder schrijven maar ondertussen beginnen nu zelfs mijn vingertjes ook wat moe te worden. Ben al van tien uur vanmorgen aan het pennen hier en ondertussen zijn we kwart over drie. Dus is niet mis. Ok heb uurtje pauze gehad om wat te eten en even naar de winkel te rennen. Maar verder. En toch… ben op dreef en wil zo graag alles vertellen wat er nu allemaal gebeurd is dat ik nog niet kan stoppen. Dus ga zien hoe ver we geraken.

Je zou zo zeggen dat na die afgelopen maandag er niets meer te tippen valt. Dat alle sessies daarna flauw of wat dan ook zouden lijken maar niets is minder waar en bij ons er altijd wel een twitch terug te vinden in de dingen die we doen. Na een heel intense maandag kreeg ik donderdag avond een mailtje van Mr Rik of ik toevallig vrijdag thuis was, al ’s morgens. 

Ik had eigenlijk afgesproken om met mijn vriendin naar de markt te rennen en had met Mr Rik afgesproken dat als er iets was dat dat dan voor ging maar en heb inderdaad even gepuzzeld in mijn koppeke, om om twaalf uur ’s nachts mijn vriendin nog op msn vast grabbelel. Ter verduidelijking. Mr Rik en ik communiceren vooral via mail. Maar we zijn allebei vreemde vogels want zijn meestal mails heel laat/ ’s nachts of heel vroeg in de ochtend. Heb altijd gezegd dat ze voor mij die middagen dan ook mogen afschaffen maar sinds kort ben ik het daar niet meer helemaal mee eens want heb ondertussen ettelijke heerlijke middagen beleefd.