Dagboek: 26 juni 2020: Orkanen en stormen !!!!!

Het is heel lang stil geweest bij me maar het is gewoon idioot hoe een leven plots op zijn kop kan staan. En dat mijn leventje momenteel op zijn kop staat is een feit. Meer nog … heb het gevoel in een orkaan beland te zijn en geen idee hoe ik daar uit tevoorschijn ga komen.

Heel in het kort samengevat (ga ik proberen toch want is niet mijn sterkste kant he) het gebouw waar ik tien zalige jaren heb doorgebracht is verkocht sinds eind mei. En hoewel iedereen me de verzekering had gegeven dat ik zou kunnen blijven, kreeg ik begin juni mijn opzeggingsbrief met het vriendelijk verzoek binnen 6 maanden hier op te rotten.

16 mei 2020 Te lang...

5 en een halve maand

Zo lang is het geleden dat ik je nog eens gevoeld heb

Je venijnige meppen op mijn rug

De snerpende pijn tot in mijn tenen

De rust in mijn hoofd

De kalmte in mijn lichaam

8 weken zit ik hier nu opgesloten

Afgesloten van de buitenwereld

Van iedereen en alleman

Geen warm lichaam, geen hete opdrachten

Geen hete stomende… of strenge bevrijdende blik

En eerlijk de eenzaamheid slaat toe

Ik stuiter nu al zo lang al tegen die muren op

Mijn release al eeuwen verdwenen

De knuffels, het vastpakken, het voelen

Het horen, het ruiken, het ondergaan

Het lijkt zo ver weg

En na 4 jaar single, Meesterloos

Vraag ik me ondertussen af

Komt het ooit nog wel voor mij

Of heb ik het gehad en mag ik nu voor eeuwig

Blijven verlangen

Naar jou

Naar mezelf

Naar die persoon die me beter kent dan mezelf

Waar ik mezelf bij kan zijn

Die verder kijkt dan het meppen en de seks

Maar beseft dat de mens er eerst is

En dan pas al de rest

5 maand en een half

8 weken

Meer dan vier jaar

De eenzaamheid slaat toe

De muren komen op me af

De hoop wandelt langzaam weg

31 maart 2020 Even ventileren

Even ventileren...

Hoop dat ik niemand tegen de borst ga stuiten nu maar zit me nu al zo'n tijd dwars en tja dan komen mijn eigen roots (Nederlandse roots) boven en moet het er even uit dus hier ga ik.

Las vandaag in het nieuw, een stuk over een van de lockdown-feestvierders die nu heel veel spijt had. Ter verduidelijking, 13 maart gingen hier in België de maatregelen in om alles van café's en zo te sluiten ... Maar was dag er voor of zo aangekondigd.

Hierdoor zijn heel veel mensen nog zo stom zijn geweest om met zijn allen op café te gaan, zijn vlug vlug uit eten geweest of hebben feestjes zitten organiseren. De jongeman die nu spijt heeft was er zo één en was die dag op het nieuws geweest en trots aan het vertellen geweest hoe hij aan het feesten was.

Twee weken later liggen heel wat van deze mensen thuis ziek op hun bed of erger in het ziekenhuis en nog erger zitten heel wat jongeren bij.

19 Februari 2020 - Verdorie

Zo af en toe hé… Dan zou ik mezelf toch wel ook.

Jaren en jaren geleden, lang voor ik de bdsm in gegaan ben trouwens, had ik mezelf beloofd nooit meer gewoon te settelen en zeker niet omdat ik me alleen voelde, zo graag iets wilde. Nu ja, iedereen weet vermoed ik wel waar ik het over heb.

En wat heb ik gedaan, jeps precies dat. En weet je, voor mezelf is dit gewoon een harde les geweest ook maar in het proces heb ik wel iemand gekwetst en dat vind ik vreselijk en was ook echt mijn bedoeling niet.

We kennen het bijna allemaal wel, dat verlangen om je thuis te voelen bij iemand, samen dingen te delen, samen dingen te doen… Denk dat er weinig mensen zijn die echt ervoor gemaakt zijn om hun hele leven alleen door te brengen. En heb ik het niet eens zozeer over een partner maar we hebben allemaal toch wel het gevoel nodig om aangeraakt te worden, om een knuffel te krijgen, om dingen met iemand of iets te delen, om … En tja ik zeker, ben knuffelbeest in harte en nieren. Ben ook niet de grootste held om dingen alleen te doen en dan heb ik het nog maar gewoon over mijn vanille kantje.

1 December 2019 - Ik

Altijd hoor je hoe vrolijk ik ben

Hoe lief en wat een sterke vrouw 

En eerlijk meestal ben ik dat ook 

Maar soms stort mijn wereldje plots ineen

Als ik merk hoe het beeld dat ik van mezelf heb

Soms heel anders is dan je objectief ziet

Als je de confrontatie aangaat en jezelf ziet

Op foto, of door ogen van anderen

De afwijzing, medelijden, soms zelfs afschuw

Afgelopen jaar zag ik zoveel dames krimpen

Kilo na kilo

Maar het is meer dan dat

Je ziet hoe hun leven verandert

Hoe mannen, vrouwen, werknemers, vrienden

mensen ze anders benaderen

Hoe gelukkig ze worden

Hoe fijn het is dat ze kunnen aandoen wat ze willen

Hoe sociaal alles plots stuk makkelijker gaat

Ja er is ook een keerzijde dat besef ik maar al te goed

Veel dingen vallen weg

Je geeft iets enorms op 

dat alleen die mensen kennen 

die al zo lang worstelen met dat gewicht

Andere dingen komen in de plaats 

Problemen worden vaak uitvergroot na tijdje … 

En dan kijk ik naar mezelf

Geen operatie, geen wondermiddelen, geen bypass of bandring

Het kan niet, hoe ik soms ook wil 

De enige optie die ik zelf heb, is de ouderwetse manier

Elk pondje door het mondje 

Alles vervangen door konijnenvoer, gezonde levensstijl

Elke dag weer vechten, volhouden en verliezen keer op keer 

Hoe ik ook probeer, jaren hou ik het vol en even vlug is alles er weer bij 

En dat ik zwaar ben, op zich zit ik er niet eens zo mee in

Ben het altijd geweest dus het hoort bij mij

Weet ook best genoeg die er van houden

Die er geen moeite mee hebben

Alleen ik zie mezelf niet als zwaar

Ik ben net als jij en jij en jij, hoewel ik er anders uit zie

Zelfde gevoelens, zelfde problemen, zelfde pijnen, zelfde lach

Zelfde liefde, zelfde zelfbeklag, 

Niet zwaar of rond of bol 

Maar gewoon ik 

Moeilijke ik

Fijne ik

Leuke ik

Dwarse ik 

Ik …. 

Hoop dat ooit jij die ik ook ziet… 

Dagboekje 14 september 2019: Loslaten...

Goedemorgen Dagboekje,

Jeps ik leef nog hoor al zou je denken van niet, zo lang is het geleden weer dat ik je nog eens aangesproken heb.

Maar eerlijk is eerlijk, er is ondertussen ook weer zoveel veranderd in mijn leventje dat ik dan eerst tijd nodig had om zelf alles zijn plekje te geven.

Eerste is dat ik een heel leuke nieuwe vrienden kring heb opgebouwd afgelopen jaar en daar heeft de munch veel mee van doen maar ook in mijn vanilla leven heb ik heel wat nieuwe vrienden er bij gekregen en jeps dat vraagt ook tijd he. De grootste verandering is echter dat er een hele fijne leuke speelpartner mijn leven is binnengewandeld afgelopen jaar.

Nee mijn Meester of Dom is hij niet maar wel een enorme goede vriend ondertussen en de persoon waar ik regelmatig mee naar meetings, feestjes, clubs ga en dan heerlijke zwepensessies krijg.

Weet het, wie had dat nog gedacht van mij. Zo pertinent aan het rondkijken naar een Meester/partner voor mezelf maar dan merk je op bepaald moment toch dat het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Heb niet alles momenteel en dat hoef ook nog niet maar heb wel de uitlaatklep terug die ik gewoon af en toe nodig heb. De pijn, de zwepen, de knepen.... het loslaten... Hoewel dat laatste is de reden dat ik vandaag schrijf.

14 juni 2019 Rooksignalen dan maar ???

Dit overzicht is niet beschikbaar. Klik hier om de post te bekijken.

02 juni 2019 KWS here I come....

Hoi Dagboekje klein,

Jups weet het als je al mijn schrijfsels na leest zie je tegenwoordig dat ik altijd het zelfde begin: schandalig dat ik zo lang niet geschreven heb … Maar net als onkruid… Kom altijd weer terug hoor.

Nu dit stukje gaat beetje dubbelop zijn want vriendin van mij heeft eigenlijk precies hetzelfde geschreven als ik nu ga schrijven maar zij van haar standpunt uit en ik van het mijne….

Jarenlang (heb eigenlijk geen idee hoe lang het er al is ook trouwens) had ik gehoord over KWS. De grote KinkyWareHouseSale… Heel veel mensen die ik ken of kende zijn er ooit naar toe geweest maar zelf ben ik er om een of andere reden nooit aangeland. In het begin durfde ik niet, of had niemand om mee te gaan of wat kon ik daar doen, spullen kopen: ikke niet hoor uch uch…

Maar dingen veranderen en ik verander (gelukkig maar altijd hetzelfde is ook niets he) dus…. Lol weet niet eens meer wie er op is gekomen maar ik ging dit jaar met vrienden naar KWS gaan !!!!! Oorspronkelijk zouden we met 4 de boel onveilig gaan maken maar uiteindelijk waren we met een jarige job erbij met zijn drietjes op weg naar ginder…

Dagboekje 12 oktober 2018: Tijd vloog weer veel te snel in het Boshuisje

Hoi hoi dagboekje klein, 

Het was tijdje geleden dat ik naar het Boshuisje geweest was. Ben van de zomer helemaal alleen in mijn eigenste uppie met de trein nog wel, geweest en hahaha was heerlijk trouwens. Ben nog altijd trots op mezelf en denk met veel plezier terug aan die avond en nacht en de lekkere eitjes van de volgende ochtend grijns…. Maar deze keer was ik met angel en No mee gegaan, als vertrouwd onder hun hoede. 
Nu echter voor ik ga vertellen hoe het daar was, en kan al zeggen dat ik me enorm heb geamuseerd Ga ik even afdwalen naar de week er voor toen ik bij de buren van het Boshuisje op bezoek ben geweest met vrienden. 

Ook heel gezellig trouwens maar natuurlijk helemaal anders, wat ik ook wist, was er vroeger al vaker geweest bij de buren lol. Heb daar echter toen twee mijlpalen genomen en vandaar dat ik het nu ook even vermeld. 

Rotzakken

Het enige waar ik goed voor ben 
Is gebruikt worden en dan weggegooid
Nee hoor zelfs ontmoeten hoeft daar voor niet
Je groomt me gewoon 
Vertelt me leuke woorden 
En ik val als een stomme bakvis
Als een goedgelovige trut 

Naief stom mens dat ik ben
En is niet alleen jij 
Zijn jullie godverdomme allemaal
Elke keer weer
Elke keer weer probeer je iemand te vertrouwen 
Om gewoon een fucking mes in je hart gestoken te krijgen
Elke keer weer 

En niet alleen online
Ja dit is de druppel geweest 
Maar elke godverdomse vent in mijn leven 
Heeft niets anders gedaan 
Dan me gebruiken
Ben ik op gebruikt  
Ruilen we ze wel in voor een ander 
Of vergeten haar waarom niet 
Gooi maar weg

Ik doe toch niet mee
Ik besta toch niet 
Alleen als een stuk stront dat even kapot getrapt mag worden 
En dan gedaan er mee

Nu bedankt allemaal 
Niet meer
Nooit meer
Geen mannen meer in mijn leven 
Ik wil het niet meer en red het zo wel zonder jullie
Heb niemand nodig, heb ik ook nooit gehad
En verdomme dat wist ik al toen ik kind was 
en voor de zoveelste keer was weg gesmeten

Heb me gewoon op een zijspoor laten brengen 
Had hoop gekregen dat niet elke vent het zelfde was
Maar vergeet het 
Gebruiken maar en gooi weg
Dat is toch de maatschappij
Zo hoort het toch
En wat een mens is
Dat iemand gevoelens heeft
Doet er niet toe als jij maar je ding krijgt en jij en jij en jij ... 

Maar niet meer
Nooit meer
Niet met mij
Ik doe niet meer mee