Hela Dagboekje,
Na de avonturen in Bonheide, Zeeland had Mr iets helemaal anders op de planning gegooid…
Deze keer haalde Mr me pas in de vooravond op, half zes of zo was het. Hij had raccoontje al opgepikt (jeps dat hoort er soms ook bij als je 2subbies hebt waarvan een nog niet eens de gas weet zitten en bij de ander er maar 1 auto voor het hele gezin aanwezig is) en toen terug naar Antwerpen getuft om mij dus op te halen.
Het enige wat we vernomen hadden, was, en het volgende is een quote uit Mr Zijn mail : “Verder makkelijke schoenen, collar pols- en enkelboeien, gemakkelijke kledij (sexy) die tegen een stootje kan !!! (verras me !!!)”. Maw : ‘meiden hou er rekening mee dat je kleren in 100.000 stukkies uit elkaar gerukt kunnen worden of dat ze heel heel vuil kunnen worden’…
Lol, weet dat raccoontje net zo in haar kast heeft zitten graaien als ik om iets sexy te vinden dat om zeep mocht gebracht worden. Het idee alleen al is verschrikkelijk tegenstrijdig niet waar. Sexy en tegen een stootje kunnen ???? Dat is iets zo tegenstrijdig in elke vrouw haar kleerkast, dat de mail alleen al alle vrouwen ter wereld vreselijke rillingen moet hebben bezorgd ;).
Maar na veel zoeken en graaien had raccoontje blijkbaar een jurkje gevonden en ik nog een net iets te klein shirtje en een rokje dat ik verder van-zijn-lang-zal-zijn-leven niet dragen zal. Daar niet zo sexy bottinekes onder.. eh tja… helaas daar had ik echt geen alternatief voor. Of sexy hakken of mijn degelijk schoeisel waar ik tenminste niet meteen mijn benen mee breek. Staat wel niet echt onder een rok maar hoopte dus maar dat niemand naar mijn voeten zou kijken.
Aangezien we de blinddoekjes ook moesten meenemen, was ik wel vrij zeker van… dat ik zelf ze niet zou zien dus die voeten.
Na al deze perikelen zaten we dus uiteindelijk in de auto. Grin, Mr kent me ondertussen ook echt wel te goed want Hij had deze keer heel slim gewoon de hele gps uitgezet. Dus ik noch raccoontje hadden geen flauw idee waar W/we naar toe gingen. Nu bleek achteraf dat de omgeving voor raccoontje uiteindelijk wel heel bekend was daar ze daar al tig keer was geweest, nu in die geburen toch.
Al vrij vroeg kregen we de opdracht de blinddoekjes om te doen. Nu Dagboekje, heb het al eerder gezegd, blinddoekjes zijn heel leuk. HEEL leuk zelfs. Maar in een auto…
Mr had ons de blinddoekjes vrij vroeg laten op doen, achteraf ook begrijpelijk maar wisten wij niet op dat moment he. En Mr maar verder tuffen en op de gewone wegen gaat dat nog wel. Je leunt dan goed met je hoofd tegen het ding achter je hoofd (hoofdsteun dus) en dat gaat wel. Niet te veel bewegen, niet al te veel praten en de wagenziekte blijft dan meestal wel op een afstandje. Tot natuurlijk je op de kleine wegen komt, met zijn lieflijke hatende bochten en je je maag al helemaal begint op te spelen.
Trouwens Dagboekje, zo af en toe kom ik er ook echt achter dat ik verschrikkelijk blond ben... Echt wel! Je zou toch zeggen dat ik 1 +1 kan optellen maar eh ben dan zo afgeleid, doe ik dus niet.
Weet wel dat ik op een bepaald moment dacht dat W/we terug op de weides van Wachtenbeke zaten (eh dat was de andere kant van de wereld dan waar W/we zaten trouwens) want Mr had weer een ‘bospadje’ gevonden. Heel de auto heen en weer schudden, helemaal scheef. Ik in doodangsten. Eh dat valt wel mee trouwens die doodangsten want Mr kan echt wel goed autorijden en weet ook echt wel precies wat Hij doet. Ogen helemaal dicht al was dat beetje overbodig met blinddoekje om… En dan merken dat Mr toch achteruit moest rijden om een of andere reden dus ik zag raccoontje en mij al bijna de auto km’s verder de weg opduwen terwijl Mr verschrikkelijk aan het slippen was in de modder.
Eh… mijn fantasie gaat er soms wel beetje vandoor… Wij, raccoontje en ik waren net twee moddermonsters in mijn fantasie helemaal onder kilo’s modder door slippende autobanden, de wegenwacht kwam er ook al te pas maar dat wat pas na uren en uren en ergens zag ik de auto ook nog verslonden worden door een modderput… fantasie dus.
Maar blijkbaar waren we uiteindelijk toch op O/onze bestemming geraakt. En zowel W/wij als de auto in een stuk.
Alleen toen begon het pas, grijns. Eerst werd raccoontje uit de auto geholpen en stond zij bijna knie hoog in de modder… Oké oké, overdrijven is een vak he, maar kan je wel zeggen Dagboekje het was de dagen ervoor niet echt droog geweest ook.
Het eerste wat mij opviel toen ik de auto uitstapte, geholpen door Mr, was de muziek die W/we konden horen. Bleek achteraf dat daardoor en omdat ze de omgeving echt wel heel goed kende grijns, dat raccoontje eigenlijk precies wist waar we waren. Ik had geen flauw idee en merk je toch wel dat ik soms echt wel heel heel erg blond ben ook.
Mr had intussen raccoontje weggeleid en mij geparkeerd tegen iets dat als houtblokken aanvoelde. Wel fijn dat ik me daar beetje aan kon steunen dan sta je toch niet helemaal verloren. Maar het duurde behoorlijk lang voor Mr weer terug was (leek toch zo) en ik maar luisteren naar muziek en gelach, auto’s die voorbij reden…. Maar toch hahaha ik had geen idee waar ik stond en hoe ver van alles. Dacht redelijk ver maar voor het zelfde geld was ik zichtbaar voor iedereen …. Maf hoor hoe je gedachten er dan toch van door gaan.
Maar uiteindelijk was Mr terug en was het mijn beurt om te gaan wandelen met Mr. Nu snap ik ook waarom het even duurde voor ik op mijn plaats van bestemming was want Mr nam mee over een volgens mij zeer modderig, overwoekerd pad vol kuilen en plassen hihi en daar moet je dan geblinddoekt door met Mr aan je arm. Voelde met momenten gezellig de brandnetels langs me heen strijken, brak mijn benen bijna op het oneven terrein. Maar eerlijk Dagboekje, wat kon het mij schelen. Ik hing aan Mr zijn arm, wat wil je nog meer… dan neem je de rest er toch gewoon bij.
Op bepaald moment waren W/we er dan toch. Ik wist dat Mr dekens had voorzien en dat was nu plots ook veel duidelijker waarom. W/we hadden de tekenkoker met de zwepen bij, touw… W/we waren voorzien.
Even later merkte ik dat raccoontje blijkbaar een boom aan het knuffelen was. Mr had haar daar aan vastgemaakt. Heb ik helaas niet gezien maar hihi kom er nog op terug, de boom heeft het niet overleefd trouwens… Ik werd op het zeil en deken geplaatst op handen en knieën en net als raccoontje ook vastgemaakt aan een boom dat ik niet meer weg kon. Mijn boom heeft het wel overleefd ! Eh het was dus ondertussen ook meer dan duidelijk dat W/we in een bos waren. En de kledingvoorschriften werden zowaar stuk duidelijker alhoewel hahahaha …
Ik weet niet wat dat is met dat buiten zijn, Dagboekje. Maar het is dan alsof ik gewoon in mijn element kom. Heb dat met water ook. Maar zo met O/ons drie daar midden in de bossen en dat W/we in de bossen waren kon ik ook echt wel ruiken, voelen, ervaren tot in mijn hartje. In elk geval. Mr had al vlug de zwepen tevoorschijn gehaald en was ons heerlijk aan het zwepen. Ook dat is zo gek, lag het aan mij die dag, dat kan ook maar leek alsof ik veel meer kon hebben. Ergens is daar altijd die spanning met zwepen he. Stel dat ik helemaal niets meer kan verdragen, dat Mr 1 haal geeft en ik breek als een porceleinen poppetje. En meestal is die angst nog erger als ik weet dat er zwepensessie zal zijn of als ik er echt nood aan heb en dat dan ook wel aangeef. Stel dat je juist dan dat porceleinen poppetje bent… wat dan. Dan blijf je helemaal met dat onverzadigd gevoel zitten. Maar ik dwaal weer eens helemaal af.
Heb trouwens ontdekt dat er nog een groot voordeel is, aan het hebben van een zusje. Niet alleen dat je dingen met elkaar kunt delen maar… hihi we hebben maar 1 Mr dus Hij moet Zijn tijd dan ook beetje verdelen over ons allebei en het grote voordeel voor mij is dat ik op zulke momenten even kan bijkomen en ademhalen, als Hij met raccoontje bezig is.
Is niet altijd een voordeel want soms zit je zo diep in een zwepensessie dat je gewoon wilt dat het door gaat en door gaat ondanks de pijn maar andere keren zoals toen, is het fijn heel even ademruimte te krijgen en toch blijf je in de sfeer omdat je ook hoort dat Hij nog bezig is. Het is niet dat je plots uit de sfeer gehaald wordt.
Maar ik was in elk geval enorm aan het genieten en had nog uren mogen door gaan. Wist natuurlijk niet dat Mr nog een verrassing voor ons had gepland grinnik.
Op een bepaald moment, hoorde ik Mr niet meer. Hij was weggewandeld en had ons daar gewoon achtergelaten !!! Nu mijn eerste gedachte was dat Hij even iets nog iets was gaan halen maar het was wel wat raar dat Hij ons niets had laten weten. Zo ken ik Mr niet eigenlijk.
Echter al vlug werd duidelijk dat Mr nog heel wat meer gepland had, dan alleen een heerlijke zwepensessie in de bossen. En dat was voor mij al meer dan genoeg geweest eigenlijk. Ik hoorde plots iemand terug komen en een onbekende stem was aan het fluisteren tegen raccoontje. Ze vertelde me later dat de onbekende persoon haar vroeg wat wij hier deden helemaal alleen in het bos. Het was duidelijk dat de persoon dus ook niet de meest eerbare gedachten had want hoorde even later raccoontje iets terug fluisteren en al heel vlug ook kreunen en doen.
Wel spannend omdat te horen en dus ook niet te weten wie of wat. Je zou zeggen Dagboekje, dat ik ondertussen zo ervaren ben, dat ik daar toch ook wel blasé (bij gebrek aan beter woord) in wordt maar niets is minder waar. Mijn hart gaat dan ineens tegen 150.000km per uur. Alles wordt supersensitief, ik wil alles horen, voelen… Zelfs of juist omdat het bij iemand anders gebeurde, raccoontje. Al werd ik even later door vreemde handen ook aangeraakt en betast en gevoeld.
Voor ik het wist waren raccoontje en ik de vreemde heer heerlijk aan het verwennen en hij ons. Weet dat ik heb zitten pijpen, hoorde raccoontje naast me kreunen en bewegen want ze is naast me komen liggen op dat zeil/deken op bepaald moment. En toen is dus de boom gesneuveld waar ze aan vast zat hihi. Had toch al gezegd he Dagboekje dat raccoontje supersterk kan worden. Die arme boom… Eh wel geen boom van 100 jaar voorstellen he Dagboekje, beetje realistisch blijven. Maar toch… arme boom :p.
Of was het arme wij want Mr had zich ondertussen ook zich erbij gevoegd en nu werden we niet alleen verwend door ‘de grote onbekende’ maar ook door onze eigen Mr. Echt waar…. Hemels. Hoe lang W/we bezig zijn geweest, weet ik trouwens niet. Weet wel dat tegen W/we terug naar de auto gingen het bijna donker was (en spreek nu over begin september).
Maar wat een ervaring weer.
Nu eh bloos… had daarstraks al gezegd dat ik soms echt wel blond ben ook he Dagboekje. Wat bleek, de onbekende man was voor mij helemaal niet onbekend en grijns het bos natuurlijk ook niet.
Maar tot net voor ik mijn blinddoekje af deed had ik het totaal niet in de gaten. Hoe naïef kun je zijn. Ik was in Hoogstraten natuurlijk met die heerlijke meneer van ‘het bos’…. Was nu de derde keer dat W/we daar zijn geweest en telkens zo anders, zo spannend, zo… verrassend. Maar dat ik het niet door had, hahah kan ik nog niet over uit. Al komt dat misschien doordat W/we er eerder waren dan de meneer en dus die zwepen sessie hebben gehad. Maar dat is ook maar zwak excuus he …
Grin raccoontje had al lang door waar ze was al had ze geloof ik niet de link gelegd met het feit dat ik hier al geweest was. Ik legde pas de link… nu ja hahahaha ooit he … ooit.
De terug weg naar de auto verliep iets vlotter, hoewel zonder bril in het half donker… zo handig was dat voor mij nu ook weer niet haha maar gelukkig had raccoontje mijn hand vast gepakt en me terug naar de auto geleid.
Nu merkte ik ook waar ik me aan vastgehouden had toen Mr raccoontje het bos in had geleid. Er lagen allemaal hele grote gestripte bomen op elkaar gestapeld. Nu soms roept moeder natuur ook want ik moest verschrikkelijk plassen. Dus dacht: Jippie ik verstop me achter de bomen en niemand kan me zien. Hahah zo mispoes dus, want net toen ik ging hurken verschoof iedereen en zat ik dus vol in het zicht van Mr en de meneer en voor mij blijft dat toch een lastig iets … :p
Nu in ieder geval, ik mag 150 jaar worden Dagboekje, dat is toch wel een bos, die bossen van Hoogstraten, dat ik niet meer vergeten zal… Als het blijft bestaan, zag dat het bos er naast helaas gekapt was maar hoop dat O/ons bosje het mag overleven en er nog jaren en jaren gaat blijven.
Xxxx molly
Na de avonturen in Bonheide, Zeeland had Mr iets helemaal anders op de planning gegooid…
Deze keer haalde Mr me pas in de vooravond op, half zes of zo was het. Hij had raccoontje al opgepikt (jeps dat hoort er soms ook bij als je 2subbies hebt waarvan een nog niet eens de gas weet zitten en bij de ander er maar 1 auto voor het hele gezin aanwezig is) en toen terug naar Antwerpen getuft om mij dus op te halen.
Het enige wat we vernomen hadden, was, en het volgende is een quote uit Mr Zijn mail : “Verder makkelijke schoenen, collar pols- en enkelboeien, gemakkelijke kledij (sexy) die tegen een stootje kan !!! (verras me !!!)”. Maw : ‘meiden hou er rekening mee dat je kleren in 100.000 stukkies uit elkaar gerukt kunnen worden of dat ze heel heel vuil kunnen worden’…
Lol, weet dat raccoontje net zo in haar kast heeft zitten graaien als ik om iets sexy te vinden dat om zeep mocht gebracht worden. Het idee alleen al is verschrikkelijk tegenstrijdig niet waar. Sexy en tegen een stootje kunnen ???? Dat is iets zo tegenstrijdig in elke vrouw haar kleerkast, dat de mail alleen al alle vrouwen ter wereld vreselijke rillingen moet hebben bezorgd ;).
Maar na veel zoeken en graaien had raccoontje blijkbaar een jurkje gevonden en ik nog een net iets te klein shirtje en een rokje dat ik verder van-zijn-lang-zal-zijn-leven niet dragen zal. Daar niet zo sexy bottinekes onder.. eh tja… helaas daar had ik echt geen alternatief voor. Of sexy hakken of mijn degelijk schoeisel waar ik tenminste niet meteen mijn benen mee breek. Staat wel niet echt onder een rok maar hoopte dus maar dat niemand naar mijn voeten zou kijken.
Aangezien we de blinddoekjes ook moesten meenemen, was ik wel vrij zeker van… dat ik zelf ze niet zou zien dus die voeten.
Na al deze perikelen zaten we dus uiteindelijk in de auto. Grin, Mr kent me ondertussen ook echt wel te goed want Hij had deze keer heel slim gewoon de hele gps uitgezet. Dus ik noch raccoontje hadden geen flauw idee waar W/we naar toe gingen. Nu bleek achteraf dat de omgeving voor raccoontje uiteindelijk wel heel bekend was daar ze daar al tig keer was geweest, nu in die geburen toch.
Al vrij vroeg kregen we de opdracht de blinddoekjes om te doen. Nu Dagboekje, heb het al eerder gezegd, blinddoekjes zijn heel leuk. HEEL leuk zelfs. Maar in een auto…
Mr had ons de blinddoekjes vrij vroeg laten op doen, achteraf ook begrijpelijk maar wisten wij niet op dat moment he. En Mr maar verder tuffen en op de gewone wegen gaat dat nog wel. Je leunt dan goed met je hoofd tegen het ding achter je hoofd (hoofdsteun dus) en dat gaat wel. Niet te veel bewegen, niet al te veel praten en de wagenziekte blijft dan meestal wel op een afstandje. Tot natuurlijk je op de kleine wegen komt, met zijn lieflijke hatende bochten en je je maag al helemaal begint op te spelen.
Trouwens Dagboekje, zo af en toe kom ik er ook echt achter dat ik verschrikkelijk blond ben... Echt wel! Je zou toch zeggen dat ik 1 +1 kan optellen maar eh ben dan zo afgeleid, doe ik dus niet.
Weet wel dat ik op een bepaald moment dacht dat W/we terug op de weides van Wachtenbeke zaten (eh dat was de andere kant van de wereld dan waar W/we zaten trouwens) want Mr had weer een ‘bospadje’ gevonden. Heel de auto heen en weer schudden, helemaal scheef. Ik in doodangsten. Eh dat valt wel mee trouwens die doodangsten want Mr kan echt wel goed autorijden en weet ook echt wel precies wat Hij doet. Ogen helemaal dicht al was dat beetje overbodig met blinddoekje om… En dan merken dat Mr toch achteruit moest rijden om een of andere reden dus ik zag raccoontje en mij al bijna de auto km’s verder de weg opduwen terwijl Mr verschrikkelijk aan het slippen was in de modder.
Eh… mijn fantasie gaat er soms wel beetje vandoor… Wij, raccoontje en ik waren net twee moddermonsters in mijn fantasie helemaal onder kilo’s modder door slippende autobanden, de wegenwacht kwam er ook al te pas maar dat wat pas na uren en uren en ergens zag ik de auto ook nog verslonden worden door een modderput… fantasie dus.
Maar blijkbaar waren we uiteindelijk toch op O/onze bestemming geraakt. En zowel W/wij als de auto in een stuk.
Alleen toen begon het pas, grijns. Eerst werd raccoontje uit de auto geholpen en stond zij bijna knie hoog in de modder… Oké oké, overdrijven is een vak he, maar kan je wel zeggen Dagboekje het was de dagen ervoor niet echt droog geweest ook.
Het eerste wat mij opviel toen ik de auto uitstapte, geholpen door Mr, was de muziek die W/we konden horen. Bleek achteraf dat daardoor en omdat ze de omgeving echt wel heel goed kende grijns, dat raccoontje eigenlijk precies wist waar we waren. Ik had geen flauw idee en merk je toch wel dat ik soms echt wel heel heel erg blond ben ook.
Mr had intussen raccoontje weggeleid en mij geparkeerd tegen iets dat als houtblokken aanvoelde. Wel fijn dat ik me daar beetje aan kon steunen dan sta je toch niet helemaal verloren. Maar het duurde behoorlijk lang voor Mr weer terug was (leek toch zo) en ik maar luisteren naar muziek en gelach, auto’s die voorbij reden…. Maar toch hahaha ik had geen idee waar ik stond en hoe ver van alles. Dacht redelijk ver maar voor het zelfde geld was ik zichtbaar voor iedereen …. Maf hoor hoe je gedachten er dan toch van door gaan.
Maar uiteindelijk was Mr terug en was het mijn beurt om te gaan wandelen met Mr. Nu snap ik ook waarom het even duurde voor ik op mijn plaats van bestemming was want Mr nam mee over een volgens mij zeer modderig, overwoekerd pad vol kuilen en plassen hihi en daar moet je dan geblinddoekt door met Mr aan je arm. Voelde met momenten gezellig de brandnetels langs me heen strijken, brak mijn benen bijna op het oneven terrein. Maar eerlijk Dagboekje, wat kon het mij schelen. Ik hing aan Mr zijn arm, wat wil je nog meer… dan neem je de rest er toch gewoon bij.
Op bepaald moment waren W/we er dan toch. Ik wist dat Mr dekens had voorzien en dat was nu plots ook veel duidelijker waarom. W/we hadden de tekenkoker met de zwepen bij, touw… W/we waren voorzien.
Even later merkte ik dat raccoontje blijkbaar een boom aan het knuffelen was. Mr had haar daar aan vastgemaakt. Heb ik helaas niet gezien maar hihi kom er nog op terug, de boom heeft het niet overleefd trouwens… Ik werd op het zeil en deken geplaatst op handen en knieën en net als raccoontje ook vastgemaakt aan een boom dat ik niet meer weg kon. Mijn boom heeft het wel overleefd ! Eh het was dus ondertussen ook meer dan duidelijk dat W/we in een bos waren. En de kledingvoorschriften werden zowaar stuk duidelijker alhoewel hahahaha …
Ik weet niet wat dat is met dat buiten zijn, Dagboekje. Maar het is dan alsof ik gewoon in mijn element kom. Heb dat met water ook. Maar zo met O/ons drie daar midden in de bossen en dat W/we in de bossen waren kon ik ook echt wel ruiken, voelen, ervaren tot in mijn hartje. In elk geval. Mr had al vlug de zwepen tevoorschijn gehaald en was ons heerlijk aan het zwepen. Ook dat is zo gek, lag het aan mij die dag, dat kan ook maar leek alsof ik veel meer kon hebben. Ergens is daar altijd die spanning met zwepen he. Stel dat ik helemaal niets meer kan verdragen, dat Mr 1 haal geeft en ik breek als een porceleinen poppetje. En meestal is die angst nog erger als ik weet dat er zwepensessie zal zijn of als ik er echt nood aan heb en dat dan ook wel aangeef. Stel dat je juist dan dat porceleinen poppetje bent… wat dan. Dan blijf je helemaal met dat onverzadigd gevoel zitten. Maar ik dwaal weer eens helemaal af.
Heb trouwens ontdekt dat er nog een groot voordeel is, aan het hebben van een zusje. Niet alleen dat je dingen met elkaar kunt delen maar… hihi we hebben maar 1 Mr dus Hij moet Zijn tijd dan ook beetje verdelen over ons allebei en het grote voordeel voor mij is dat ik op zulke momenten even kan bijkomen en ademhalen, als Hij met raccoontje bezig is.
Is niet altijd een voordeel want soms zit je zo diep in een zwepensessie dat je gewoon wilt dat het door gaat en door gaat ondanks de pijn maar andere keren zoals toen, is het fijn heel even ademruimte te krijgen en toch blijf je in de sfeer omdat je ook hoort dat Hij nog bezig is. Het is niet dat je plots uit de sfeer gehaald wordt.
Maar ik was in elk geval enorm aan het genieten en had nog uren mogen door gaan. Wist natuurlijk niet dat Mr nog een verrassing voor ons had gepland grinnik.
Op een bepaald moment, hoorde ik Mr niet meer. Hij was weggewandeld en had ons daar gewoon achtergelaten !!! Nu mijn eerste gedachte was dat Hij even iets nog iets was gaan halen maar het was wel wat raar dat Hij ons niets had laten weten. Zo ken ik Mr niet eigenlijk.
Echter al vlug werd duidelijk dat Mr nog heel wat meer gepland had, dan alleen een heerlijke zwepensessie in de bossen. En dat was voor mij al meer dan genoeg geweest eigenlijk. Ik hoorde plots iemand terug komen en een onbekende stem was aan het fluisteren tegen raccoontje. Ze vertelde me later dat de onbekende persoon haar vroeg wat wij hier deden helemaal alleen in het bos. Het was duidelijk dat de persoon dus ook niet de meest eerbare gedachten had want hoorde even later raccoontje iets terug fluisteren en al heel vlug ook kreunen en doen.
Wel spannend omdat te horen en dus ook niet te weten wie of wat. Je zou zeggen Dagboekje, dat ik ondertussen zo ervaren ben, dat ik daar toch ook wel blasé (bij gebrek aan beter woord) in wordt maar niets is minder waar. Mijn hart gaat dan ineens tegen 150.000km per uur. Alles wordt supersensitief, ik wil alles horen, voelen… Zelfs of juist omdat het bij iemand anders gebeurde, raccoontje. Al werd ik even later door vreemde handen ook aangeraakt en betast en gevoeld.
Voor ik het wist waren raccoontje en ik de vreemde heer heerlijk aan het verwennen en hij ons. Weet dat ik heb zitten pijpen, hoorde raccoontje naast me kreunen en bewegen want ze is naast me komen liggen op dat zeil/deken op bepaald moment. En toen is dus de boom gesneuveld waar ze aan vast zat hihi. Had toch al gezegd he Dagboekje dat raccoontje supersterk kan worden. Die arme boom… Eh wel geen boom van 100 jaar voorstellen he Dagboekje, beetje realistisch blijven. Maar toch… arme boom :p.
Of was het arme wij want Mr had zich ondertussen ook zich erbij gevoegd en nu werden we niet alleen verwend door ‘de grote onbekende’ maar ook door onze eigen Mr. Echt waar…. Hemels. Hoe lang W/we bezig zijn geweest, weet ik trouwens niet. Weet wel dat tegen W/we terug naar de auto gingen het bijna donker was (en spreek nu over begin september).
Maar wat een ervaring weer.
Nu eh bloos… had daarstraks al gezegd dat ik soms echt wel blond ben ook he Dagboekje. Wat bleek, de onbekende man was voor mij helemaal niet onbekend en grijns het bos natuurlijk ook niet.
Maar tot net voor ik mijn blinddoekje af deed had ik het totaal niet in de gaten. Hoe naïef kun je zijn. Ik was in Hoogstraten natuurlijk met die heerlijke meneer van ‘het bos’…. Was nu de derde keer dat W/we daar zijn geweest en telkens zo anders, zo spannend, zo… verrassend. Maar dat ik het niet door had, hahah kan ik nog niet over uit. Al komt dat misschien doordat W/we er eerder waren dan de meneer en dus die zwepen sessie hebben gehad. Maar dat is ook maar zwak excuus he …
Grin raccoontje had al lang door waar ze was al had ze geloof ik niet de link gelegd met het feit dat ik hier al geweest was. Ik legde pas de link… nu ja hahahaha ooit he … ooit.
De terug weg naar de auto verliep iets vlotter, hoewel zonder bril in het half donker… zo handig was dat voor mij nu ook weer niet haha maar gelukkig had raccoontje mijn hand vast gepakt en me terug naar de auto geleid.
Nu merkte ik ook waar ik me aan vastgehouden had toen Mr raccoontje het bos in had geleid. Er lagen allemaal hele grote gestripte bomen op elkaar gestapeld. Nu soms roept moeder natuur ook want ik moest verschrikkelijk plassen. Dus dacht: Jippie ik verstop me achter de bomen en niemand kan me zien. Hahah zo mispoes dus, want net toen ik ging hurken verschoof iedereen en zat ik dus vol in het zicht van Mr en de meneer en voor mij blijft dat toch een lastig iets … :p
Nu in ieder geval, ik mag 150 jaar worden Dagboekje, dat is toch wel een bos, die bossen van Hoogstraten, dat ik niet meer vergeten zal… Als het blijft bestaan, zag dat het bos er naast helaas gekapt was maar hoop dat O/ons bosje het mag overleven en er nog jaren en jaren gaat blijven.
Xxxx molly
Geen opmerkingen:
Een reactie posten