Hoi hoi, lief dagboekje van me,
Elke keer neem ik me voor je wat
vlugger te schrijven zodat je op de hoogte blijft van alles maar elke keer weer
komt er van alles tussen en merk ik dat er weer weken en weken voorbij zijn
gegaan. Sorry lief dagboekje. Hier ben ik weer met een verslagje, eindelijk.
Er is zoveel gebeurd dat het een beetje
onmogelijk wordt om alles hier neer te schrijven.
Het waren trouwens wel heerlijke weken…
we hebben heel wat afgesproken gehad Mr Rik en ik en hebben heel wat met elkaar
gespeeld. Maar afgelopen week was voor mij wel weer een hele nieuwe mijlpaal
moet ik zeggen.
En das ook de reden dat ik terug de
spreekwoordelijke pen ben ingekropen, om eerlijk te zijn. Zit al dagen te
sudderen om te schrijven maar had zelf even tijd nodig om alles te verwerken en
een plekje te geven. Je kent me wel een beetje op dat gebied he dagboekje… zal
delen vertellen maar meeste bottel ik op in mezelf tot het echt allemaal zijn
eigen plekje heeft gekregen.
Hoe het komt dat ik plots weer een stap
verder ben gegaan weet ik eigenlijk niet eens. Het is en blijft een groeiproces
he. En de ene moment suddert alles gewoon heerlijk verder en het volgende
moment vlieg je plots 15 m omhoog en beland je 20km verderop.
Maar even zien waar ik ga beginnen.
Mr Rik had me vorige week laten weten
dat Hij maandag avond zou komen en dat Hij van me verwachtte dat ik in de
houding zou zitten. Nu is iets dat we er voor ook al hadden gedaan. Houdt in
dat ik dan op een kussentje ga zitten op mijn knieën, benen open, vrij
ontspannende houding trouwens, er wel voor zorgend dat mijn kutje het kussen
niet raakt (voordeel van iets zwaarder te zijn lol benen zijn hoog genoeg
daardoor dat dat dus niet gebeurd), mijn handen met de palm naar boven op mijn
dijbenen. Mijn hoofd gebogen naar de grond. Een zeer onderdanige houding dus.
En hoewel het me soms heel giechelig maakt die houding. Is ook gewoon een teken
dat ik me er soms nog niet helemaal in thuis voel, beetje beschaamd ook om een
of andere reden maar tegelijkertijd voelt het altijd wel aan of ik dan thuis
ben gekomen en het goed zit… Tja opvoeding en verlangens blijven echt nog wel
met elkaar botsen ook hoor zelfs al begin ik meer en meer me over te geven aan
mijn verlangens ipv de opvoeding (zelfstandig, zelfzeker, trefzeker,
verantwoordelijkheid nemend, leiding-nemend… zo ben ik opgevoed maar is voor
mij niet de huid waar ik me in thuis voel of ooit echt zal voelen).
In elk geval, Mr had gevraagd dus of ik
in houding wilde zitten als Hij kwam en natuurlijk wilde ik dat. Toen Hij hier
echter arriveerde ging alles beetje anders dan gedacht. Normaal belanden W/we
hier op de bank en halen allerlei kattenkwaad uit, babbelen dan ook veel en
hahaha de seks is er ook meestal wel bij, of we verdwijnen echt naar de
slaapkamer waar er een full-blown sessie plaats vind. Maar Mr Rik zou Mr Rik
niet zijn als Hij me niet wist te verrassen.
Hij kwam binnen en ging pardoes op de
bank zitten terwijl ik nog op het kussentje zat. Wat voor mij even slikken was
want normaal krijg ik een check en gaan W/we dan pas beginnen met wat dan ook.
Deze keer niet dus. Mr trok het kussen (met mij er op) dichter bij. En daar zat
ik plots, naast Hem op de grond op een kussentje.
Gek genoeg had ik er weinig problemen
mee op dat moment. Tegendeel, voelde me reuze trots. De hele tweestrijd met
mezelf had ik al gehad die keer dat ik van Hem op het kussentje moest zitten en
dat het toen bleek dat Hij graag had dat ik Hem ging pijpen. Dus toen ik
maandag zo moest blijven zitten voelde ik me echt reuze trots, onderdanig ook
maar gewoon gelukkig. Zo heel lang heb ik zo niet gezeten trouwens. Hang niet
voor niets met ijzerdraadjes aan elkaar en krakend mocht ik even later recht
komen. Moet zeggen ben toen eerst lekker mee op de bank gekropen tegen Mr Rik
aan, die onderwijl tv zat te kijken terwijl ik eigenlijk gewoon lag te genieten
van Hem en zijn lichaam. Moet ook zeggen, was heel blij toen Mr Rik al zijn
kleren kwijt was en ik op die manier lekker tegen Hem kon kruipen onder de
dekentjes.
Onder de dekentjes zat trouwens ook een
hele leuke verrassing die ik uiteindelijk ben gaan verwennen. Hihi tja kan er
niet aan doen ook he, ben en blijf toch ook wel een sletje dat echt wel houdt
van lekker pijpen, likken, voelen, verwennen, genieten…. En moet zeggen Mr
heeft me echt wel weer de sterrenhemel laten zien. Deze keer heb ik zelfs niet
eens in de gaten gehad dat die bank toch wel smal is :D. Meestal zit ik daar
dan nog op te vloeken, maar deze keer….
Toch was de avond nog lang niet
voorbij. Na ons heerlijk intermezzo ben ik nog iets te drinken gaan halen en
toen ik terug kwam had ik zelf zoiets van: Mr Rik ligt hier zo heerlijk
ontspannen op die zetel en ben gewoon lekker naast Hem op de grond gaan zitten
(op het kussentje maar nu wel gewoon lekker op mijn poepeke) en kan niet anders
zeggen dat het zooooooooooo juist aan voelde om daar naast Hem te zitten.
Voelde me geborgen, warm, goed… En heb
zo’n vermoeden dat ik vanaf nu ook wel vaker op de grond zal belanden. Mr Rik
heeft het me dus helemaal niet opgedrongen maar heb het zelf besloten dat ik
dat wilde. En dan te bedenken dat ik jaren tekeer gegaan ben tegen mijn beste
vriendin over haar kussentje zitten, dat ik in gedachten altijd scheef keek
naar die mensen die aan de voeten van hun Mr gingen zitten. Maar eindelijk na 3
jaar Bdsm begrijp ik het en meer aanvaard ik het en zelfs nog meer omarm ik
het.
Ik ben inderdaad een sub, en voor het
eerst ben ik er ook echt blij om, trots op. Sub zijn wil niet zeggen dat je
minder bent, wat ik ergens toch altijd dacht. Nee sub zijn is jezelf omarmen en
je durven koesteren in een ander, je durven overgeven aan een ander en in mijn
geval gewoon jezelf durven zijn.
Ja ik ben een lachebek, ga vaak heel
erg mijn eigen gang, ben ook niet iemand die in groep altijd goed weet of ze er
nu inpast of niet juist daardoor maar tegelijkertijd ben ik dus echt wel sub
ook. Denk dat dat afgelopen maandag eindelijk wat begon door te dringen.
Maar dat was eigenlijk pas de
voorloper, maandag, voor afgelopen woensdag.
Goh, als ik er nog maar aan terug
denk…. Je hebt zo momenten in je leven die je nooit meer zult vergeten, hoe oud
je ook wordt. Woensdag was zo’n moment. Kwam het door de stap van maandag, was
het gewoon de sfeer van woensdag zelf… weet je dagboekje, doet er ook niet zo
toe eigenlijk. Maar zal even bij het begin beginnen.
Mr Rik had me de dag er voor een
mailtje geschreven heel kort maar heel duidelijk. Wil je terug in houding zien,
en zou een pijnsessie worden. Zodra ik die laatste woorden las voelde ik mijn
hartje al weer kloppen. Zag er naar uit, moet zeggen het was een tijdje geleden
en merk van mezelf dat ik ook echt wel verlang naar dat soort sessies. Iets wat
ik paar jaar geleden ook nooit had kunnen bedenken trouwens maar de pijn ligt
zo dicht bij het genot… wordt zo met elkaar verweven en heel diep in me vervuld
het ook een behoefte. Kan het niet echt benoemen, maar door de zwepen, meppen wordt
er een gat opgevuld dat altijd onzichtbaar roept. Ben me er nooit echt van
bewust, tot ik Mr zijn hand op mijn billen voel, of de zweep of de spatels of
wat dan ook….
Ben zelf ook anders tijdens dat soort
sessies geloof ik. Niet bewust, maar terwijl ik vaak heel duidelijk laat merken
tijdens de lustsessies, tijdens seks dat ik aan het genieten ben, heb ik het
idee, dat ik mezelf kan en mag terugtrekken in mezelf, tijdens een pijnsessie.
Ik geniet er op een andere manier net zo van trouwens maar laat het vermoed ik
een pak minder horen en merken. Moet ik maar eens vragen. Weet wel dat ik me
dan terug trek naar een plekje in mezelf dat heel goed en rustig en fijn voelt.
En hoewel de pijn op zich soms echt gemeen is en ook van alles oproept merk ik
dat dat plekje dat normaal zelden bereikbaar is dan altijd op me wacht.
Weet ook dat ik er niet altijd geraken
kan, doordat ik te veel afgeleid wordt, of teveel op mijn omgeving let maar
voel het wel altijd.
In elk geval, woensdag kwam Mr Rik dus
en heeft me meegenomen naar de slaapkamer. Ik had trouwens toen ook een
uitzonderlijke goede dag want stond met beentjes open voor het bed op de hakken
en had er eindelijk eens geen problemen mee, geen duizeligheid was gewoon aan
het genieten van de borstbondage die Mr aan het aanleggen was. Ook dat was een
tijd geleden en moet zeggen puur genieten hoewel als Hij die touwen begint aan
te trekken, ik altijd echt wel effe adem moet happen want zo stevig is toch ook
vrij pijnlijk maar toch overheerst daar altijd het gevoel van … heel vreemd
eigenlijk… veiligheid bij me. Alsof die touwen me beschermen.
Nu voor ik het wist zat ik dus op mijn
knieën voor mijn bed. Mijn opgebonden borsten platgeduwd op het dekbed (en das
ook echt wel een aparte ervaring hahaha au au), mijn handen met de handboeien
op de rug gebonden en zelfs mijn boven armen had Mr met touw immobiel gemaakt.
Blinddoekje had ik toen nog niet om maar euh oogjes dicht, en je hebt heel vlug
je eigen blinddoekje. Het is vaak heel moeilijk voor me om in te schatten welke
zweep, spatel, plak, flogger Hij gebruikt maar voelde heel vlug mijn billen
gloeien van warmte onder zijn slagen. En dan het gevoel als hij met zijn hand
erna zacht over strijkt. Onbeschrijflijk en zo erotisch…. Alle gevoel is dan 1000 vermenigvuldigd, en
waarom weet ik niet maar zo geil dat ik dan wordt. Zou me er voor gaan schamen
als het niet zo fijn was ook. Mr zei het zelf nog, pijn en genot liggen heel
dicht bij elkaar. En is ook effectief wel zo.
Was trouwens blij toen de zweepjes even
werden weggelegd maar meteen miste ik ze ook hahha ben toch gek want verlangde
er echt al naar om ze terug te voelen. Maar Mr Rik had iets anders voor me in
petto. Kreeg toen wel mijn geliefde blinddoekje om, terwijl Mr Rik mijn
ondertussen gevoelloze handen bevrijdde uit de handboeien. Hmm zit nu even te
twijfelen of ik nu geen dingen door elkaar gooi… het was ook allemaal zo intens
dat ik dan de volgorde van de dingen vaak niet meer kan zetten… alles loopt in
elkaar over en alles is emotie he. Nu het maakt niet echt uit ook hoor.
Ik weet wel dat ik rechtgezet werd en
Mr Rik me eerst nog een paar petsen gaf al staand, op mijn billen, rug, borsten…
en denk dat het toen voor mij al echt begon. Heb altijd al schrik gehad van
dingen die het gezicht zouden kunnen raken en trek mijn hoofd dan ook altijd
helemaal weg als ik merk dat Hij op mijn borsten slaat met plak of zweep. Das
gewoon uit schrik. Verstandelijk weet ik dat Hij mijn gezicht niet zal raken
maar is hetzelfde als iemand een voetbal je richting uitschopt. Eerste wat ik
dan bescherm is mijn gezicht. Die hele bal vergetend verder trouwens. En zo is
dat dus ook als Hij op mijn borsten slaat. Vaak vergeet ik, hoe dat echt voelt
omdat ik me concentreer dus op mijn hoofd. Ben en blijf gek mens hoor.
Maar dat was de eerste fase. Toen
voelde ik plots iets prikken en dacht op dat moment dat Mr bezig was met
naalden of punaises of zo… helemaal goed voelen wat en hoe kon ik niet op dat
moment. Maar hahaha ook niet echt mijn favoriet dus. De spanning in me was aan
het toenemen al had ik dat zelf eigenlijk nog niet echt door. Pas achteraf is
mijne euro gevallen dat het geen naalden waren of punaise maar dat Hij me
geplaagd heeft met de satéstokbundel (bij gebrek aan beter woord).
Ik was zo opgelucht dat het stopte dat
het een hele tijd duurde voor ik door kreeg dat Mr Rik met de vliegenmepper
over mijn naakte lichaam ging. De emoties die ik voelde toen ik het doorkreeg.
Kan ze nog niet omschrijven, angst, koppigheid, onzekerheid, voelde al die
venijnige bijten van dat ding terwijl hij helemaal niet aanstond… Denk dat ik
op dat moment ook al aan het trillen was. Enige wat ik kon denken was :
alsjeblieft niet, niet dat … En toen zei Mr me plots dat ik mijn tong moest
uitsteken. Het was alsof ineens mijn hele wereld instortte. Wilde gaan lopen,
rennen, blinddoek uittrekken, Hem toesnauwen : van zijn lang zal ze leven niet,
er zelf op gaan meppen maar uiteindelijk heb ik geen van alle gedaan en ben op
dat moment gewoon echt letterlijk in duizend stukjes uiteen gevallen. Is de
enige manier waarop ik het kon zeggen. En heel de tijd hoorde ik in mijn hoofd
ook: maar meisje, je vertrouwt Hem… je vertrouwt Hem. En ik weet echt niet hoe
lang ik daar zo gestaan heb, weet dat ik nee heb geschud maar uiteindelijk heb
ik toen wel mijn tong uitgestoken en de tranen vlogen onder het blinddoekje
uit. Het was alsof er een dam was gebroken in me. Alles kwam er uit in die tranen.
Heb de vliegenmepper op mijn tong gevoeld met die zoute smaak van metaal. De
angst dat Hij hem aan zou zetten. Maar
ook het gevoel van het is mijn Meester die me dit vraagt, ik wil Hem trots
maken, wil Hem niet teleurstellen…. Zelfs nu ik er over schrijf merk ik dat ik
weer met traantjes zit. Denk ook niet dat ik kan verwoorden hoe intens die
ervaring voor me was.
Achteraf gezien zeg ik, ben op dat
moment even gebroken geweest maar door het vertrouwen in Mr Rik voelde ik me
meteen terug opgebouwd worden. En het was zo’n bevrijding te mogen huilen,
zonder schaamte, zonder al die negatieve dingen die er normaal aan verbonden
waren. De tranen zijn ook bijna de hele middag blijven vloeien… Het was ergens
ook alsof er iets was dat al heel lang gebroken was eindelijk weer heel werd…
Nu, Mr Rik heeft dus op geen enkel
moment de vliegenmepper effectief aan gezet. En dan zie je ook hoeveel je eigen
gedachten, verwachtingen, angsten je aandoen, je bepalen, je vormen.
Wel werd ik even later op bed gelegd en
ook dat was nog heel even echt pittig. Ook toen zijn die traantjes blijven
komen maar zeg het… hebben ze heel de verdere middag gedaan. Mr Rik heeft toen
een paar klemmen op mijn schaamlippen gezet en welke het waren weet ik niet,
maar ze waren echt stik venijnig. Ben er normaal gek op, maar deze brachten het
pijnniveau plots ook op een nieuw level. Later heeft hij ook nog klemmen op
mijn tepels gezet maar moet zeggen lol die van mijn schaamlippen overheerste zo
dat dat peanuts was. En toen mocht ik plots zelf beslissen of Mr me op die
manier zou neuken en me plezier geven of bleef doodstil liggen met die
pijnlijke dingen op mijn schaamlippen maar wel doenbaar…
Hihi het is eigenlijk niet echt een
keuze he. Tuurlijk wil ik het genot zelfs al doet het verschrikkelijk pijn en
moet zeggen op dat moment haatte ik het ook wel even, Hem eventjes, elke stoot
van Hem in me gaf me zo’n schok van pijn door heel mijn lichaam. De klemmen die
venijnig heen en weer bewogen extra gevoel van pijn gaven en dan Zijn heerlijke
lul in me… oh mensen toch. Ik wist het op dat moment ook echt allemaal niet
meer hoor. Was in de hemel maar tegelijkertijd in de hel maar zo heerlijk aan
het genieten ook… Alleen maar voelen, ervaren… het denken was echt weg op dat
moment.
Ben geloof ik ook effectief een stukje
kwijt want weet dat ik daarna nog wel heerlijk in Mr zijn armen heb gelegen en
we nog hele tijd hebben liggen babbelen en elkaar gekoesterd. Ook hebben we nog
een heerlijke vrijpartij gehad. Weet dat Mr de fairy nog op me heeft gebruikt
en ik van mijn leven nog nooit zo’n intens en heerlijk orgasme heb gehad. Maar
hahaha mis toch ergens een stukje tussenin geloof ik…
Nu jeetje, dat je zo intens kunt
klaarkomen heb ik dus ook nooit geweten…
Daarna hebben we verder in elkaars
armen gelegen en gepraat over van alles en nog wat en moet zeggen had ik ook
nodig op dat moment. Alles was zo overweldigend geweest dat je ook echt wel een
afsluiting nodig hebt om tot je zelf te komen en toen Mr later weg was ben ik
geloof ik nog de halve avond van de wereld geweest.
Maar zoals ik daarstraks zei, dit was
dus echt een middag die ik voor eeuwig zal koesteren. Nu een week later merk ik
dat ik er echt door veranderd ben ook. Weet niet eens precies wat het is, maar
voel me beter met mezelf, voel me rustiger, gelukkiger.
Mr had het op een bepaalde moment over
het sprookje van de zwarte eend die plots een mooie witte zwaan werd. Nu de
witte zwaan ben ik nog niet hoor, maar inderdaad heb wel het gevoel dat ik de
onzekerheid van dat zwart klein eendje eindelijk van me af aan het schudden ben
en aan het groeien naar iets helemaal nieuws.
Tja en als enige kan ik zeggen, dank U
Meester. Verschrikkelijk ontoereikend die woorden, maar meen het wel echt.
Gewoon dank U.
Xxx molly
Erg mooi beschreven meisje, Compliment.
BeantwoordenVerwijderenX Begeleider