Dagboekje10 juli 2020: Curve-ballen

Na mijn orkanen en stormen in het laatste stuk dat ik geschreven had ... wel de stormen zijn nog niet helemaal weg maar het einde is in zicht.

Het is soms ook gek hoe je van heel diep terug naar boven kan vliegen.

Dieptepunt was twee weken geleden toen ik plots het gevoel kreeg dat alles misliep... mijn budget was zo laag al en de immobiliënkantoren hadden blijkbaar een formule waardoor ik alles helemaal mocht vergeten en eerlijk is eerlijk... Iets fatsoenlijk vinden aan 350€ dat groter is dan een hok laat staan iets met slaapkamer .. dat is onmogelijk.


Dus zat er helemaal door en dan kan je zien hoe het leven je soms echt een curve-bal gooit want nadat ik mezelf weer wat bijeen geschraapt had en terug aan het zoeken was, kreeg ik 's middags bericht dat ik aanvaard was als huurster in een appartementje... helemaal niet ver van waar ik nu woon, nog centraler in de stad. En dat allemaal dank zij het feit dat mijn vorige huisbaas een goed woordje voor me gedaan had.

Dus gisteren zou voor mij een zalige dag geweest zijn, want ben gaan tekenen en het is nu allemaal officieel... 8 augustus gaan de zware spullen over, en eind juli/begin augustus, kan ik er gaan schoonmaken (kuisen voor de Belgjes) en gaan schilderen. Jippieeeeeeeeee.

Toch was het gisteren ook een heel moeilijke dag voor me. Ik heb al jaren, en echt al jaren, twee schatten van katten. Mag er soms op vloeken en doen maar ze zijn en blijven mijn kindjes.

Heb gisteren echter afscheid moeten nemen na 19 jaar van Pruts mijn kleine tijger. Ze was op, fysiek gewoon echt op (artrose, nierproblemen, blaasontstekingen, zindelijkheidsproblemen, overgeven, mager en magerder worden...) en wilde haar de stress van de verhuis niet meer aandoen. Met al de werken hier, hadden ze die allebei al meer dan genoeg. Dus ze is gisteren heel vredig ingeslapen in mijn armen. Maar wat is het moeilijk, en wat mis ik haar.

Dus ondanks dat gisteren ook een heel fijne en vrolijke dag was, was en zal het in mijn herinneringen ook een curve-bal dag zijn van tegelijkertijd intens verdriet en afscheid nemen en aan de andere kant het gevoel van rust en blijdschap om mijn nieuwe stekje...

xxx mieneke