8 april 2017 Het bitsige internet

Heb het al vaker gezegd de laatste tijd, internet is een prachtig medium. Heel eerlijk ik zou zelfs niet meer echt zonder kunnen. Het is makkelijk, goed bereikbaar, je vind zo vlug informatie (ik laat maar wel in het midden of dat altijd de goede info is), je kunt van gedachten wisselen met mensen. Het is ook een manier om mensen te leren kennen en vaak merk ik dat mensen ook veel opener zijn naar elkaar toe. Makkelijker dingen delen en vertellen over zichzelf, wat hun bezig houdt. Je merkt dat je niet alleen bent in dingen, kunt bijleren .... en noem maar op. En daarom ook deze writing denk ik.

Maar zo af en toe zou ik het hele internet uit het raam willen gooien en heel even terug in het tijdperk zijn voor dat internet want voor al die leuke fijne dingen die ik net schreef zijn er net zo veel negatieve kanten die ik vaak gewoon niet begrijp en daar gaat dit over.

Het is vaak alsof zowel de positieve als negatieve kanten van mensen sterker naar voor komen. Dat omdat je op het internet zit en je veilig achter je computertje verstopt zit, het oké is om plots zomaar mensen te gaan uitschelden, kleineren of kapot te maken, om ze te kwetsen want ze kunnen je toch niet raken. Het is alsof het internet de manier is geworden om je eigen mening door te drukken alsof jou mening en gedachten de enige zijn die er toe doen, alsof je God de H/heer of V/vrouw bent en niemand anders dan jij doet er nog toe. Het is alsof het internet voor velen ook een vrijkaartje is om te liegen en te bedriegen en in het ergste geval hele valse persoonlijkheden op te bouwen.

En dat snap ik niet.

Ik zit nu al heel wat jaartjes ondertussen op fet, en schrik ik soms zelf van hoe vlug het allemaal gaat, maar de toon van mensen wordt bitsiger en bitsiger, heb ik het gevoel. En eerlijk ik doe het soms ook al. Dan merk ik dat ik ‘en public’ gewoon iemand een naam noem, op zijn plaats zet, kleineer zelfs terwijl ik die hele persoon niet ken. En meteen als ik zoiets gedaan heb, verafschuw ik mezelf want doe ik precies datgene wat ik zo vreselijk vind om overal te zien en te lezen. Het is zo normaal geworden terwijl het niet normaal is. In het gewone leven ga je ook niet zomaar iemand uit schelden keihard op een feestje voor de sport of omdat je het niet met die persoon eens bent. Normaal gezien als je die behoefte hebt iemand terecht te wijzen, neem je hem of haar apart en zegt er dan wat van.

Nu ja ik weet dat ik op zich alleen hier ook niets aan kan veranderen hoe graag ik dat ook wil. Als het me te erg irriteert schrijf ik mensen gewoon persoonlijk aan om hen op hun gedrag te wijzen. Gekke is dan wel vaak dat die mensen die in de groepen, op writings het hardste aan het roepen en schreeuwen zijn dan wel stil blijven.

Dus dan vraag ik me weer af, is het dan alleen maar om aandacht te doen bij die mensen, kan het ze niet schelen dat ze in het proces om die aandacht te willen hebben anderen kwetsen en pijn doen ??? De reden maakt niet uit natuurlijk. Maar toch ... vind het zo jammer.

Je ziet de mooiste dingen voorbij komen, mensen die heel eerlijk en open zijn en gewoon oprecht iets schrijven vanuit hun hart, een moment dat ze ervaren om het dan zo kapot zien gemaakt te worden... vind het jammer en dat deel van het internet zal ik altijd haten.

Jeps kan er niets aan veranderen maar toch als ik kan en het word me echt te veel, dan heb je kans dat je toch een mailtje van me krijgt met de vraag of je gedrag nog wel acceptabel is.... En hopelijk...

maar dat zal te veel gevraagd zijn.

mieneke