Hoi hoi Dagboekje klein,
Had je eigenlijk eerder nog een verslagje willen sturen maar is met paar dingen die hier voorgevallen zijn niet meer gelukt. Sla nu dus ook gewoon paar dingen over en ga ineens lekker over naar vorige week maandag.
Nu Mr had me eigenlijk niet echt iets laten merken, dus zat op het afgesproken uur ook gewoon klaar voor hem in outfitje van weleer. Wist ook niet of W/we iets zouden doen die avond of gewoon lekker bank hangen. Maar hihi dat is dan Mr in een notendop hè, kan Hij je plots helemaal verrassen.
Ik kreeg ineens de vraag of ik al gegeten had. Is iets dat ik tegenwoordig eigenlijk niet meer doe als ik weet dat Mr komt. Is meestal tegen de avond aan (net op etensuur dat hij arriveert normaal) en kom ik zelf zo in de knoei met dat lichaampje van mij als ik dan eerst nog ga eten. En eerlijk, het is wel lekker om zo laat te eten ook zonder dat ik merk dat ik honger heb hahaha. Als ik normaal alleen thuis ben, krijg je echt honger en ren je tegen etenstijd die keuken in maar als Mr er dan is, vergeet ik dat ook gewoon. Beste dieet ooit he.
Maar zei dus "nee", ik had nog niet gegeten?. En toen moest ik me plots gaan omkleden. Ohjeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee …. Wie, wat, hoe, waar, wanneer, welk. Jups wij vrouwen… Eerste dilemma dat ons helemaal van slag gooit: wat moet ik in godsnaam gaan aantrekken? En dan moet je dat binnen twee minuten uit de kast zien te toveren, terwijl je normaal 15 uur voor die kast staat te twijfelen. Tweede is : wat moet ik in nog allemaal mee nemen van items om niet ergens volledig voor gek te staan (je weet maar nooit: borstels, handdoeken... ps had ik dus ook allemaal bij ;) ken mijn Meester). En dan derde waar Mr zelf mee kwam: de items uit de bdsmkast (ja ja ik heb tegenwoordig een bdsmkast) die mee moesten. Dus had ook al vlug rugzak gevuld met allerlei stoute items, slimme items en onnodige rotzooi (dat hoort er ook bij).
Maw: Crap!!!! Hoe krijg ik dat voor elkaar.
Maar ongelooflijk maar waar, ik denk dat ik nog geen vijf minuten later geheel gekleed voor Zijn lieftallig neusje stond. Zelfs met de killerhakken aan. En ohjee heb ik het me nog beklaagd dat ik mijn slippers er niet stiekem nog in had gegooid in die tas. Mr trouwens ook. Eind van avond hing ik letterlijk aan zijn arm, amper nog in staat te staan. Eh kwam niet helemaal alleen door die killerheels maar speelde toch wel flink mee. Maar nu loop ik vooruit.
In elk geval even later zaten W/we braaf in de auto zoevend richting Nederland. Zag er allemaal zo bekend voor me uit. Kom de laatste tijd toch wel weer vaak die grens over. Bleek uiteindelijk dat W/we naar Bergen Op Zoom gingen. En daar iets gingen eten. Nu heel, heel, eh heel lang geleden, een van O/onze allereerste keren zijn W/we ook in Bergen Op Zoom iets gaan eten. Spreek ik vermoed ik al over drie jaar terug of zo. Maar ik moet toen toch zo overdonderd en van slag zijn geweest want weet het nog wel en tegelijkertijd ben ik daar dingen van kwijt grrrrrr. Nu weet je dus ook ineens Dagboekje, waarom ik jou schrijf hè. Staat het tenminste zwart op wit en vergeet ik niets meer. En kan ik als ik wil later de hele herinnering nog eens oproepen, grin zelfs al gooi ik soms alles door elkaar.
En toch gek hoe vlug dat altijd gaat, als ik met Mr lekker in de auto zit. Die tijd vliegt dan gewoon voorbij. Je knippert met je ogen en hops, stonden al op een parking in het centrum van de stad.
Was ik natuurlijk wel vergeten dat het centrum van steden meestal oud zijn met heel veel kinderkopjes, oneven stoeptegels en alle andere voor hakkendragende mensjes hatende gesteentes. Of vroeger bestonden er geen hakken, of ze willen daar ergens alle vrouwen met hakken hun benen laten breken. Dus ik oppassen dat ik niets brak al ging het me wonderbaarlijk veel beter af dan vroeger. Moest toen altijd elke steen op de grond volgen of lag languit ergens te spartelen. Tegenwoordig kan ik al eens lekker om me heen kijken. Maar lang kan ik er toch nog niet op lopen. En dat rond kijken ook nog niet ...
Uiteindelijk zijn W/we in een heel gezellig knus Argentijns restaurantje beland. Hebben er heerlijk gegeten trouwens, eerst lekkere vers gemaakte broodjes met lekkere kruiden-lookboter. Daarna alle twee een lekkere steak, ik met frietjes, Mr met gepofte aardappel. Lekker lekker!! En dat is toch een verschil met België. De bediening was ongelooflijk vriendelijk. Twee nog jonge habba habba-mannen die achter de toog stonden en O/ons kwamen voorzien van alles. Toen Mr even naar het eh grote jongenskamertje was (grin durf niet te zeggen kleine jongenskamertje haha of ik krijg ruzie met Mr en daar begin ik niet aan) heb ik nog heel gezellig met een van de obers zitten babbelen.
Dus eerlijk Dagboekje is had al heerlijk genoten van alles en was zelfs de rugzak met zweepjes en klemmen totaal vergeten. En was ook gewoon heel braaf en gezellig en zou voor mij met alleen dat al een ongelooflijk fijne geslaagde avond zijn geweest.
Zelfs toen we terug de auto in doken trouwens nog heel gewoon en braaf. En ken echt wel de omgeving daar dus merkte ook wel dat W/we de terugweg binnendoor gingen maar aangezien ik vroeger altijd binnendoor mee reed met mijn familieleden stond ik daar ook helemaal niet bij stil noch vond ik het vreemd of zo. Ben soms ook echt wel naief tutholaatje hoor ;).
Uiteindelijk kwamen W/we aan in Putte en begon ook net zachtjes te regenen en had zoiets:"Jammer zitten over de helt van de reis alweer, bijna thuis en zit er weer heerlijke avond op". Maar Mr is Mr niet als Hij me toen weer niet eens finaal verraste.
Nu Putte is momenteel beetje soep want ze zijn daar overal aan het werken. Ook de reden dat ik er zelf niet kom momenteel. Ga daar regelmatig naar toe voor boodschappen maar mijn bus stopt nu wel heel ver in Belgie en veel te ver om dan nog te voet naar Nederlands Putte te wandelen om wat boodschappen te gaan doen. Dus pak momenteel de trein richting Roosendaal als ik boodschappen wil doen ;).
Dit om uit te leggen dat de hoofdbaan is afgesloten en iedereen dus alternatieve routes volgt en in zo’n klein dorp zijn er niet zoveel he.
Dus zo ook W/wij maar grin Mr had anders deze route dus ook wel genomen heb ik achteraf gemerkt. Op een bepaald moment kwamen W/we aan bij een kasteel (verdorie naam kwijt, ga ik straks wel even vragen aan Mr). Tenminste aan de ene kant van de weg lag dat Kasteel met taverne/restaurant, vermoed ik aan, en aan de overkant liep een wandelpad met straatverlichting naar een soort op een heuvel staand rond torentje toe. Was dus nog klein eindje wandelen ook. Maar eerlijk met elk ander schoeisel geen probleem, begon toen echter te merken dat op die oneven grond ik toch wel wat in de knoei kwam ook en wist ook niet wat Mr van plan was dus was ook al buiten adem van spanning er bij. Voetjes deden ondertussen ook flink pijn van het eerdere gewandel. Hoge hakken... wie heeft ze toch uitgevonden en waarom vinden de mannen die zo leuk. (Hmm benen komen er wel veel beter in uit).
Ondertussen was het nog altijd zachtjes aan het regenen ook maar niet zo hard dat het echt vervelend werd of W/we kleddernat werden, net genoeg om andere mensen af te schrikken nog een avond wandeling te gaan maken. Goed voor O/ons want op wandeling met Mr is meer dan gewoon braaf je enkels verzwikken om de lucht in te snuiven.
Ik zag ondertussen het torentje maar dichterbij komen en dat was ook wel verdomd goed zichtbaar want had zijn eigen verlichting gekregen. Waar het wandelpad de oranje verlichting had was het torentje gezegend met de blauwe lampen. Extra opvallend dus.
Toen W/we er uiteindelijk aankwamen heeft Mr me helemaal mee naar boven getroond en werd plots duidelijk waar het rugzakje met zweepjes wel voor diende.
Voor ik goed en wel adem kon halen stond ik daar in de regen met opgetrokken rok in mijn blote kont (jeps geen slip als Mr komt he) en blote tieten te kijk voor iedereen. Mr had dus ook mijn shirt omhoog getrokken en mijn bh… Alles open en bloot.
Wat voelde ik me opgelaten maar tegelijkertijd… zo spannend en dan nog voeten die tegen 200km/u aan het protesteren waren op een met kinderkopjes bezaaid platform. Iedereen kon me zien gewoon… iedereen…
En er reden echt wel wat mensen langs die weg… Ohnee…
En toch he, Mr was er bij, ik was niet alleen. Mr zou me ook wel beschermen maar toch … iedereen
Je hoort het al Dagboekje, wat zat ik ineens in de knoop en zo geil tegelijkertijd. Hihi wat kan een mens toch ingewikkeld zijn ook en verwarrend en leuk en spannend en eng en zalig en wauuuuuuuuuuuuuuuuw en neeeeeeeeeeee en iepppppppppssssssss… En toen was het gedaan met denken want voelde de zweep op mijn blote billetjes neerkomen. En alles werd nog uitvergroot en tegelijkertijd heel klein want was alleen nog maar met Mr Rik. Terwijl tegelijkertijd het feit dat ik daar buiten, in de regen (grin altijd regen bij O/ons op die allermooiste momenten hihi ik ga nog zo houden van de regen), in het openbaar gewoon van Jan en alleman stond. Nu heel eerlijk, niemand zou O/ons überhaupt hebben kunnen herkennen want daarvoor stonden we te ver van de weg af maar het idee he. En Mr is wel zo slim een plek uit te kiezen waar ook niet iedereen zomaar als ze wat zien, naar toe kunnen rijden en doen.
Maar zo begon het dus. Werd gewoon gezweept. Eerst was het nog een beetje beschut aan de zijkant/achterkant van het gebouw en was ik dus nog redelijk beschut maar even later nam Hij me mee pal in de straatverlichting in het midden van de voorkant van dat gebouw. Echt mega zichtbaar en niet alleen was Hij aan het zwepen maar heeft me toen ook gewoon echt zomaar zonder boe of bah beginnen neuken. Wauuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuw… Ik stond ondertussen boven aan de trap gebukt, met handen op de stenen (lang leve de handdoek die ik bij had) en Meester kon daardoor zo gaan staan dat hij me zo kon penetreren zonder dat we fysisch in de knoei kwamen. Mensen ik weet niet eens hoe ik het omschrijven kan wat er allemaal door me heen ging. Al het voorgaande maar nog 10.000 maal versterkt en nog zo veel geiler dan ik me ooit had kunnen voorstellen dat zoiets kon zijn.
Nu je moet weten Dagboekje. Ik heb altijd de harde grens gehad dat ik weiger jonge kinderen van 5 jaar te traumatiseren met mijn kapriolen of mensjes van 80 jaar een hartaanval te bezorgen daarmee. Maar als ik heel eerlijk ben, ben ik ook echt wel exhibitionistisch aangelegd is alleen zo’n deel van mezelf dat ik meestal heel ver weg wil steken want dat spreekt zo tegen alles wat fatsoenlijk is ;) dus tegen het choqueren, uitdagen… En dat is in mij altijd heel grote tegenstelling. Maar stiekem… Ik vind het heerlijk en heb ik dus die maandag ook echt wel gemerkt.
Nu heb het Mr ook al gezegd en meen ik dus ook echt wel. Was me dit met wie anders ook gebeurd had ik daar mee nooit in het reine kunnen komen met mezelf. Ik zou me zijn gaan schamen achteraf, me ongemakkelijk gevoeld of regelrecht weggerend van die persoon die me dat had laten doen, maar juist door dat Mr is wie Hij is, wat Hij is, maar ook in het gewone leven is, en het feit dat ik ook echt Hem zo door en door vertrouw (zelfs al kan ik dat soms een seconde of wat vergeten) en ken en weet dat Hij geen risico’s zal nemen die te groot zijn, kijk ik nu gewoon terug met heerlijk verlangen naar die avond terug. Woeps was wel erg lange zin.
Ik onderdanig aan Hem, aan Zijn genade overgeleverd, waar dan ook… Gebruikt, misbruikt, gekoesterd, veiliggesteld… Het was zo heerlijk en dan schieten die woordjes weer eens hopeloos te kort he. Wil zoveel vertellen hoe ik het ervaarde, wat ik voelde, wat ik allemaal dacht... lukt niet.
Nu later heb ik Mr ook nog even heerlijk mogen pijpen daar en hihihi enige waarvan ik weet dat Mr spijt heeft is dat ie niet op dat moment nog even kon stereopijpen met……….
Maar dat Dagboekje is een weet voor mij, Mr Rik, Mr eh ssssssst en subje hahaha sst ssssssssssssssssssst ik zwijg ;).
Maar Meester dank U. U weet mijn diepste fantasieën en dromen te ontdekken die ik amper aan mezelf durf toe te geven…. En dat is zo’n zeldzame en prachtige eigenschap… Dank U dus.
Moet trouwens wel nog zeggen stond daarna zo op mijn benen te trillen (en dan met die hakken aan grin, dat ging niet goed) dat Mr me echt heeft moeten helpen om nog terug tot de auto te geraken. Ik was zo van slag, mijn voeten wilden na alles ook echt niet meer trouwens, was al het gevoel kwijt. Ik was zo aan het trillen en in gedachten was ik nog altijd op die trap aan mijn torentje lekker gezweept aan het worden door Mr en toen nog veel lekkerder geneukt… Ben zelden zo stillekes hihi nu was ik het wel een hele tijd. Het heeft ook echt wel even geduurd voor ik weer helemaal op aarde was aangeland. En mijn conclusie van alles: wauuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuw maar volgende keer wel slippers mee :p.
molly
Had je eigenlijk eerder nog een verslagje willen sturen maar is met paar dingen die hier voorgevallen zijn niet meer gelukt. Sla nu dus ook gewoon paar dingen over en ga ineens lekker over naar vorige week maandag.
Nu Mr had me eigenlijk niet echt iets laten merken, dus zat op het afgesproken uur ook gewoon klaar voor hem in outfitje van weleer. Wist ook niet of W/we iets zouden doen die avond of gewoon lekker bank hangen. Maar hihi dat is dan Mr in een notendop hè, kan Hij je plots helemaal verrassen.
Ik kreeg ineens de vraag of ik al gegeten had. Is iets dat ik tegenwoordig eigenlijk niet meer doe als ik weet dat Mr komt. Is meestal tegen de avond aan (net op etensuur dat hij arriveert normaal) en kom ik zelf zo in de knoei met dat lichaampje van mij als ik dan eerst nog ga eten. En eerlijk, het is wel lekker om zo laat te eten ook zonder dat ik merk dat ik honger heb hahaha. Als ik normaal alleen thuis ben, krijg je echt honger en ren je tegen etenstijd die keuken in maar als Mr er dan is, vergeet ik dat ook gewoon. Beste dieet ooit he.
Maar zei dus "nee", ik had nog niet gegeten?. En toen moest ik me plots gaan omkleden. Ohjeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee …. Wie, wat, hoe, waar, wanneer, welk. Jups wij vrouwen… Eerste dilemma dat ons helemaal van slag gooit: wat moet ik in godsnaam gaan aantrekken? En dan moet je dat binnen twee minuten uit de kast zien te toveren, terwijl je normaal 15 uur voor die kast staat te twijfelen. Tweede is : wat moet ik in nog allemaal mee nemen van items om niet ergens volledig voor gek te staan (je weet maar nooit: borstels, handdoeken... ps had ik dus ook allemaal bij ;) ken mijn Meester). En dan derde waar Mr zelf mee kwam: de items uit de bdsmkast (ja ja ik heb tegenwoordig een bdsmkast) die mee moesten. Dus had ook al vlug rugzak gevuld met allerlei stoute items, slimme items en onnodige rotzooi (dat hoort er ook bij).
Maw: Crap!!!! Hoe krijg ik dat voor elkaar.
Maar ongelooflijk maar waar, ik denk dat ik nog geen vijf minuten later geheel gekleed voor Zijn lieftallig neusje stond. Zelfs met de killerhakken aan. En ohjee heb ik het me nog beklaagd dat ik mijn slippers er niet stiekem nog in had gegooid in die tas. Mr trouwens ook. Eind van avond hing ik letterlijk aan zijn arm, amper nog in staat te staan. Eh kwam niet helemaal alleen door die killerheels maar speelde toch wel flink mee. Maar nu loop ik vooruit.
In elk geval even later zaten W/we braaf in de auto zoevend richting Nederland. Zag er allemaal zo bekend voor me uit. Kom de laatste tijd toch wel weer vaak die grens over. Bleek uiteindelijk dat W/we naar Bergen Op Zoom gingen. En daar iets gingen eten. Nu heel, heel, eh heel lang geleden, een van O/onze allereerste keren zijn W/we ook in Bergen Op Zoom iets gaan eten. Spreek ik vermoed ik al over drie jaar terug of zo. Maar ik moet toen toch zo overdonderd en van slag zijn geweest want weet het nog wel en tegelijkertijd ben ik daar dingen van kwijt grrrrrr. Nu weet je dus ook ineens Dagboekje, waarom ik jou schrijf hè. Staat het tenminste zwart op wit en vergeet ik niets meer. En kan ik als ik wil later de hele herinnering nog eens oproepen, grin zelfs al gooi ik soms alles door elkaar.
En toch gek hoe vlug dat altijd gaat, als ik met Mr lekker in de auto zit. Die tijd vliegt dan gewoon voorbij. Je knippert met je ogen en hops, stonden al op een parking in het centrum van de stad.
Was ik natuurlijk wel vergeten dat het centrum van steden meestal oud zijn met heel veel kinderkopjes, oneven stoeptegels en alle andere voor hakkendragende mensjes hatende gesteentes. Of vroeger bestonden er geen hakken, of ze willen daar ergens alle vrouwen met hakken hun benen laten breken. Dus ik oppassen dat ik niets brak al ging het me wonderbaarlijk veel beter af dan vroeger. Moest toen altijd elke steen op de grond volgen of lag languit ergens te spartelen. Tegenwoordig kan ik al eens lekker om me heen kijken. Maar lang kan ik er toch nog niet op lopen. En dat rond kijken ook nog niet ...
Uiteindelijk zijn W/we in een heel gezellig knus Argentijns restaurantje beland. Hebben er heerlijk gegeten trouwens, eerst lekkere vers gemaakte broodjes met lekkere kruiden-lookboter. Daarna alle twee een lekkere steak, ik met frietjes, Mr met gepofte aardappel. Lekker lekker!! En dat is toch een verschil met België. De bediening was ongelooflijk vriendelijk. Twee nog jonge habba habba-mannen die achter de toog stonden en O/ons kwamen voorzien van alles. Toen Mr even naar het eh grote jongenskamertje was (grin durf niet te zeggen kleine jongenskamertje haha of ik krijg ruzie met Mr en daar begin ik niet aan) heb ik nog heel gezellig met een van de obers zitten babbelen.
Dus eerlijk Dagboekje is had al heerlijk genoten van alles en was zelfs de rugzak met zweepjes en klemmen totaal vergeten. En was ook gewoon heel braaf en gezellig en zou voor mij met alleen dat al een ongelooflijk fijne geslaagde avond zijn geweest.
Zelfs toen we terug de auto in doken trouwens nog heel gewoon en braaf. En ken echt wel de omgeving daar dus merkte ook wel dat W/we de terugweg binnendoor gingen maar aangezien ik vroeger altijd binnendoor mee reed met mijn familieleden stond ik daar ook helemaal niet bij stil noch vond ik het vreemd of zo. Ben soms ook echt wel naief tutholaatje hoor ;).
Uiteindelijk kwamen W/we aan in Putte en begon ook net zachtjes te regenen en had zoiets:"Jammer zitten over de helt van de reis alweer, bijna thuis en zit er weer heerlijke avond op". Maar Mr is Mr niet als Hij me toen weer niet eens finaal verraste.
Nu Putte is momenteel beetje soep want ze zijn daar overal aan het werken. Ook de reden dat ik er zelf niet kom momenteel. Ga daar regelmatig naar toe voor boodschappen maar mijn bus stopt nu wel heel ver in Belgie en veel te ver om dan nog te voet naar Nederlands Putte te wandelen om wat boodschappen te gaan doen. Dus pak momenteel de trein richting Roosendaal als ik boodschappen wil doen ;).
Dit om uit te leggen dat de hoofdbaan is afgesloten en iedereen dus alternatieve routes volgt en in zo’n klein dorp zijn er niet zoveel he.
Dus zo ook W/wij maar grin Mr had anders deze route dus ook wel genomen heb ik achteraf gemerkt. Op een bepaald moment kwamen W/we aan bij een kasteel (verdorie naam kwijt, ga ik straks wel even vragen aan Mr). Tenminste aan de ene kant van de weg lag dat Kasteel met taverne/restaurant, vermoed ik aan, en aan de overkant liep een wandelpad met straatverlichting naar een soort op een heuvel staand rond torentje toe. Was dus nog klein eindje wandelen ook. Maar eerlijk met elk ander schoeisel geen probleem, begon toen echter te merken dat op die oneven grond ik toch wel wat in de knoei kwam ook en wist ook niet wat Mr van plan was dus was ook al buiten adem van spanning er bij. Voetjes deden ondertussen ook flink pijn van het eerdere gewandel. Hoge hakken... wie heeft ze toch uitgevonden en waarom vinden de mannen die zo leuk. (Hmm benen komen er wel veel beter in uit).
Ondertussen was het nog altijd zachtjes aan het regenen ook maar niet zo hard dat het echt vervelend werd of W/we kleddernat werden, net genoeg om andere mensen af te schrikken nog een avond wandeling te gaan maken. Goed voor O/ons want op wandeling met Mr is meer dan gewoon braaf je enkels verzwikken om de lucht in te snuiven.
Ik zag ondertussen het torentje maar dichterbij komen en dat was ook wel verdomd goed zichtbaar want had zijn eigen verlichting gekregen. Waar het wandelpad de oranje verlichting had was het torentje gezegend met de blauwe lampen. Extra opvallend dus.
Toen W/we er uiteindelijk aankwamen heeft Mr me helemaal mee naar boven getroond en werd plots duidelijk waar het rugzakje met zweepjes wel voor diende.
Voor ik goed en wel adem kon halen stond ik daar in de regen met opgetrokken rok in mijn blote kont (jeps geen slip als Mr komt he) en blote tieten te kijk voor iedereen. Mr had dus ook mijn shirt omhoog getrokken en mijn bh… Alles open en bloot.
Wat voelde ik me opgelaten maar tegelijkertijd… zo spannend en dan nog voeten die tegen 200km/u aan het protesteren waren op een met kinderkopjes bezaaid platform. Iedereen kon me zien gewoon… iedereen…
En er reden echt wel wat mensen langs die weg… Ohnee…
En toch he, Mr was er bij, ik was niet alleen. Mr zou me ook wel beschermen maar toch … iedereen
Je hoort het al Dagboekje, wat zat ik ineens in de knoop en zo geil tegelijkertijd. Hihi wat kan een mens toch ingewikkeld zijn ook en verwarrend en leuk en spannend en eng en zalig en wauuuuuuuuuuuuuuuuw en neeeeeeeeeeee en iepppppppppssssssss… En toen was het gedaan met denken want voelde de zweep op mijn blote billetjes neerkomen. En alles werd nog uitvergroot en tegelijkertijd heel klein want was alleen nog maar met Mr Rik. Terwijl tegelijkertijd het feit dat ik daar buiten, in de regen (grin altijd regen bij O/ons op die allermooiste momenten hihi ik ga nog zo houden van de regen), in het openbaar gewoon van Jan en alleman stond. Nu heel eerlijk, niemand zou O/ons überhaupt hebben kunnen herkennen want daarvoor stonden we te ver van de weg af maar het idee he. En Mr is wel zo slim een plek uit te kiezen waar ook niet iedereen zomaar als ze wat zien, naar toe kunnen rijden en doen.
Maar zo begon het dus. Werd gewoon gezweept. Eerst was het nog een beetje beschut aan de zijkant/achterkant van het gebouw en was ik dus nog redelijk beschut maar even later nam Hij me mee pal in de straatverlichting in het midden van de voorkant van dat gebouw. Echt mega zichtbaar en niet alleen was Hij aan het zwepen maar heeft me toen ook gewoon echt zomaar zonder boe of bah beginnen neuken. Wauuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuw… Ik stond ondertussen boven aan de trap gebukt, met handen op de stenen (lang leve de handdoek die ik bij had) en Meester kon daardoor zo gaan staan dat hij me zo kon penetreren zonder dat we fysisch in de knoei kwamen. Mensen ik weet niet eens hoe ik het omschrijven kan wat er allemaal door me heen ging. Al het voorgaande maar nog 10.000 maal versterkt en nog zo veel geiler dan ik me ooit had kunnen voorstellen dat zoiets kon zijn.
Nu je moet weten Dagboekje. Ik heb altijd de harde grens gehad dat ik weiger jonge kinderen van 5 jaar te traumatiseren met mijn kapriolen of mensjes van 80 jaar een hartaanval te bezorgen daarmee. Maar als ik heel eerlijk ben, ben ik ook echt wel exhibitionistisch aangelegd is alleen zo’n deel van mezelf dat ik meestal heel ver weg wil steken want dat spreekt zo tegen alles wat fatsoenlijk is ;) dus tegen het choqueren, uitdagen… En dat is in mij altijd heel grote tegenstelling. Maar stiekem… Ik vind het heerlijk en heb ik dus die maandag ook echt wel gemerkt.
Nu heb het Mr ook al gezegd en meen ik dus ook echt wel. Was me dit met wie anders ook gebeurd had ik daar mee nooit in het reine kunnen komen met mezelf. Ik zou me zijn gaan schamen achteraf, me ongemakkelijk gevoeld of regelrecht weggerend van die persoon die me dat had laten doen, maar juist door dat Mr is wie Hij is, wat Hij is, maar ook in het gewone leven is, en het feit dat ik ook echt Hem zo door en door vertrouw (zelfs al kan ik dat soms een seconde of wat vergeten) en ken en weet dat Hij geen risico’s zal nemen die te groot zijn, kijk ik nu gewoon terug met heerlijk verlangen naar die avond terug. Woeps was wel erg lange zin.
Ik onderdanig aan Hem, aan Zijn genade overgeleverd, waar dan ook… Gebruikt, misbruikt, gekoesterd, veiliggesteld… Het was zo heerlijk en dan schieten die woordjes weer eens hopeloos te kort he. Wil zoveel vertellen hoe ik het ervaarde, wat ik voelde, wat ik allemaal dacht... lukt niet.
Nu later heb ik Mr ook nog even heerlijk mogen pijpen daar en hihihi enige waarvan ik weet dat Mr spijt heeft is dat ie niet op dat moment nog even kon stereopijpen met……….
Maar dat Dagboekje is een weet voor mij, Mr Rik, Mr eh ssssssst en subje hahaha sst ssssssssssssssssssst ik zwijg ;).
Maar Meester dank U. U weet mijn diepste fantasieën en dromen te ontdekken die ik amper aan mezelf durf toe te geven…. En dat is zo’n zeldzame en prachtige eigenschap… Dank U dus.
Moet trouwens wel nog zeggen stond daarna zo op mijn benen te trillen (en dan met die hakken aan grin, dat ging niet goed) dat Mr me echt heeft moeten helpen om nog terug tot de auto te geraken. Ik was zo van slag, mijn voeten wilden na alles ook echt niet meer trouwens, was al het gevoel kwijt. Ik was zo aan het trillen en in gedachten was ik nog altijd op die trap aan mijn torentje lekker gezweept aan het worden door Mr en toen nog veel lekkerder geneukt… Ben zelden zo stillekes hihi nu was ik het wel een hele tijd. Het heeft ook echt wel even geduurd voor ik weer helemaal op aarde was aangeland. En mijn conclusie van alles: wauuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuw maar volgende keer wel slippers mee :p.
molly
Geen opmerkingen:
Een reactie posten