Dagboekje 16 juni 2014_1 : Om de tuin geleid :D

Hoi hoi Dagboekje lief.

Vorige week heb ik Meester zowaar 3 x gezien en wat een week is het geweest. Van de week ook nog paar x en nu is het alweer zondag en is er terug een nieuwe week die op het punt staat te beginnen.

Had er al eerder over willen schrijven maar ben plots snipverkouden geworden (nu gewoon effe ziek eigenlijk) en is er dus niet meer van gekomen maar ga bij deze een poging doen om alle indrukken aan je weer te geven.

We beginnen bij het begin maar best he. Ik heb soms echt wel een geheugen als zeef. Weet niet meer precies wanneer het mindspelletje van Mr is begonnen. Ik kreeg echter op een bepaald moment een mailtje van Mr Rik. Daarin een verwijzing naar de site waar Hij zijn mensen vindt voor O/onze avonturen. Op dat gebied ben ik ook echt blond. Ik kan dus helemaal niet goed overweg met die site . Loop daar altijd verloren. Eh kom er daardoor maar zelden. Mr zit daar dus wel regelmatig en zet dan een advertentie voor dingen die Hij wil doen of mensen die Hij zoekt of wat dan ook.

Tja ik eindelijk mijn stoute schoenen aangetrokken en naar de site gesurft. Eerst vond ik niets natuurlijk. En wilde Meester al helemaal gaan schrijven dat ik helaas niets gevonden had. Dacht alleen, voor ik hier weer eens afga als een gieter… toch nog eens een poging doen. Meester geeft ook geen extra hinten helaas. En als Hij zegt dat ik iets zal vinden, dan staat het er ook. En ohjee… ja hoor toen kwam ik toch de advertentie tegen.

Om de boel samen te vatten. Blijkbaar was Meester op zoek geweest naar mannen voor me die dit subje wilden gebruiken… Toen ik dat al las, lag mijn hart plots aan de andere kant van de wereld. Ooooooooooooooh nee, ohja… wilde ik dit wel… Ben ik al zo ver? Maar dan ook meteen het gevoel: geen paniek meisje. Je vertrouwt Meester en weet dat Hij niets zal doen dat je niet aankan. 

Maar toch ?????

Nu in die advertentie bedankte Meester dus al de mensen die op de advertentie hadden gereageerd en verklaarde dat Hij had gevonden wat Hij zocht. Hij had blijkbaar ook veel reacties gehad want kwam er ook uit voor dat Hij niet op iedereen kon reageren.

Ik wist, Dagboekje, dat W/we die maandag weg gingen gaan. Maar zoals je ondertussen wel weet, ik weet nooit naar waar of wat of wie of hoe … Grin ik ben ook gek op die verrassingen maar als je dan zo’n hint krijgt… Wat gingen mijn gedachten met mij op hol. En lol heb ’s nachts toen ook bewust de muziek van de gsm op gezet of zou heel de nacht wakker hebben gelegen en gepiekerd en gekeerd en gedaan. Jeps ik vertrouw Meester hahaha maar ken Hem ook goed genoeg om niet zomaar van alles aan te nemen … Grin weet dat dingen meestal nog anders in elkaar zitten dan ik denk.

En was nu dus ook hahaha maar dat is voor strakjes.

Nu voor ik het vergeet. Ik had die dag van Mr Rik de opdracht gekregen om de chinese balletjes in te doen. En hoewel ik  daar op zich ook geen last van heb of zo, zal ze niet verliezen hahah ben op dat gebied echt wel getraind door al mijn medisch gedoe, word ik daar toch altijd ook wel zo geil als boter van. En heb die dingen dus heel de dag in gehad en ook nog toen we op O/onze plaats van bestemming waren.

Maar weer terug naar waar ik was gebleven.

Maandag avond stond ik prompt en op tijd helemaal klaar voor Mr Rik. Oortjes gespitst op de deur die ik zou horen open gaan. Nu helaas was Meester iets later dan gepland dus alles ging wat vlugger maar heb toch mijn nieuwe regels wel toegepast. Ik zat netjes klaar op de knieën, Mr zijn voeten gekust en mijn regeltje proberen te zeggen die ik niet meer wist natuurlijk… ooit he. Zinnetje is trouwens: Ik ben een geile loopse teef die als zodanig gebruikt mag worden. Mijn Meester is mijn eigenaar. Nu komt het er vlotjes uit maar op die momenten… wat ik er dan allemaal van brouw, Dagboekje ;) wil je niet weten… Je kunt soms dan echt wel een hond voorbij zien wandelen, zo verkracht ik die zin ;).

Maar alles stond al klaar. Had de opdracht gekregen om gewoon netjes gekleed te vertrekken maar wel een tas te vullen met allerhande spulletjes en … allerlei outfitjes en schoenen en kousen mee te nemen. Dus ik had ook echt geen idee wat nu eigenlijk de bedoeling van alles zou zijn. Oké gebruikt worden maar wat hadden die verschillende outfitjes daar dan mee van doen ??? Geen idee dus. En jeetje, was die tas zwaar geworden. Ook de tekenkoker, die we nu hebben ipv kartonnen kokertje waar altijd de bodem uit viel, gevuld met allerhande zwepen en meppedingetjes… en daar gingen we dan.

Auto in, babbelen en rijden maar… Nu Meester rijd of we belanden meteen in het eerste beste huis dat we zouden tegenkomen. Ik weet echt niet eens waar het gaspedaal zit in zo’n ding. Jeps aan de voeten maar daar is ook alles mee gezegd. Ik had ondertussen eens stiekem gekeken op de GPS welke kanten we opgingen. Ohla naar Oost Vlaanderen. Daar ken ik het nog wel een beetje. Alhoewel we gingen naar het Meetjesland en ben ik iets minder bekend. Maar eer mijne frank viel dat ik inderdaad echt op bekend terrein zaten en ik dus alles herkende waren we al bijna halverwege O/onze reis. En W/we hebben eigenlijk heel veel geluk gehad. Aan de overkant stond weer eens gezellig alles strop maar O/ons kantje kon rustig door rijden. Eh heel eerlijk… grin had het geloof ik niet eens gemerkt als we in de file hadden gestaan. Is altijd zo gezellig in de auto en zitten altijd te tetteren of ik wat te zingen en  te kijken… gaat altijd veel te vlug en vind het altijd jammer als het dan weer voorbij is. Heb dus ook geen idee meer hoe laat we op O/onze bestemming waren. Ietsies later dan gepland maar toch niet zo heel erg laat ook (zo cryptisch haha).

We waren in een rustig dorpje aangeland, rustige wijk… een appartementje. Modern zo te zien. En ja hoor al vlug zag ik iemand die O/ons aan het opwachten was. Daar gingen die zenuwen weer. Wie was het, wat ging er nu allemaal gebeuren, hoe moet ik me gedragen? Mag ik giechelen, moet ik braaf en stil zijn? Zoveel vragen en dingen die dan door me heen schieten. Meester was ondertussen de trap daar al op gewandeld terwijl ik er op mijn hakken aan kwam gestrompeld. Nee he… nee nee nee … een stalen trap met allemaal van gaatjes in en daar moest ik naar boven. Ik zag me ondertussen dus al met 15 gebroken en armen (oei heb er niet zoveel) in het ziekenhuis belanden. Had mijn nieuwe schoenen aangedaan met de gouden tip maar eh zoals je merkt… ik liep er nog niet zo makkelijk op dus. Maar ik redde het met koker over mijn schouder en handtas ergens om mijn lijf bungelend. Meester had gelukkig en heel lief de zware sporttas mee naar boven gesleurd. En toen kwam ik binnen in een klein maar gezellig mannen appartementje.

Je kunt het draaien en keren hoe je wil, Dagboekje mijn maar je merkt het altijd direct of je in een mannen omgeving bent. Wat het is weet ik niet eens… is niet ongezellig of zo maar mannen zijn gewoon anders dan vrouwen en merk je dus aan de inrichting. Het eerste wat ik deed toen ik binnenkwam was gluren of er nog andere mensen waren maar tot mijn opluchting zag ik alleen die ene vriendelijke meneer. Mocht hem wel. Beetje van mijn Mr zijn leeftijd. Gewoon gezellig iemand. Verzorgd maar ook vriendelijk en lief en een babbelaar. Dit zou nog best kunnen meevallen dus. Al vlug zaten we met zijn allen in het salon iets te drinken. En ik me maar af vragen wat er nu aan de hand was. Waren we nog op andere mensen aan het wachten? Zou er nog wel iets gebeuren? Waarom waren we daar. En ze bleven maar babbelen die mannen. Kan je ook totaal niet meer zeggen waar er over gebabbeld is geweest. Ik zat alleen maar te denken: wat komt er nu? Komt er nog volk? Maar toen kreeg ik eindelijk een tip van de sluier naar me toe gegooid. Begon al door te krijgen dat het met 3 zou zijn. Niemand zat naar deuren te kijken. Meestal geeft het dat dan wel weer he. En toen verklapte Meester eindelijk dat er helemaal geen heftige gebruikspartijen zouden zijn en misbruik praktijken maar…. Ik kreeg een fotoshoot !!!

Vorig jaar heb ik op een bepaald moment na vraag van Meester opgeschreven wat ik nog eens graag zou willen en dit stond er toen ook bij. Wat een verrassing was dit dus. Nu meneer (eh het spijt me maar ben de naam kwijt) wist dus ook niet dat ik helemaal van niets wist en was dus ook verbaasd toen hij mij heel verward zag kijken en reageren. Maar Dagboekje, ik was toch echt wel mega opgelucht ook en vond de verrassing mega. Had het anders ook heel spannend gevonden maar ben er nog altijd niet helemaal uit hoe ik er nu tegen overstond.

Echter … toen kwam heel even mijn ergste nachtmerrie uit. O/onze foto-shoot zou namelijk door gaan op de zolder. En eh was dus een zolder zonder vaste trap. Nu je kent me wel he Dagboekje, ik ben toch zo’n schijtluis. Ik heb vreselijke hoogtevrees en daar stond ik dus. Had al duizend doden gestorven op die trap naar het appartementje en nu moest ik een ladder op. Juist om het veiliger te maken had meneer tegen de gewone trap een extra ladder gezet die stevig verankerd stond aan de grond… Je wilt alleen niet weten hoe bibberend ik daar op mijn hakken stond. Had ik nu toch nog maar die verdomde slippers in de tas gegooid. Was ik eigenlijk van plan geweest maar ze zijn zo … eh slipperig dus is geen zicht en had het dus maar gelaten. En moest ik met hakken aan die trapleer op… Nu heb toen ook maar laten blijken dat dat echt mijn ding niet was. Kon het denk ik het ook niet verbergen hoe ongemakkelijk ik was. Zeker niet naar Meester toe. En naar boven gaat meestal nog wel. Wat ik nog veel erger vind is om nadien zo’n kreng weer af te dalen. Moet zeggen, eenmaal boven heb ik heel hard tegen mezelf ontkend dat ik ooit weer naar beneden zou moeten. Dacht, als ik dat niet doe, ga ik me daar heel de tijd druk over maken en loopt heel O/onze shoot in het water. En is heel goed gelukt ook trouwens… tot ik weer effectief van die trap moest.

Maar eerlijk is eerlijk, niet alleen stond die trapleer muurvast. Meneer had ook een paal  voorzien op de zolder waar je je aan kon vasthouden als je boven kwam. Zal je mijn enge toeren maar besparen zeker van toen ik op de ladder stond ?? De schuine treden waar ik me doorheen zag storten. Het glibberen op die spekgladde schoenen en proberen niet in de knoei te raken met die hakken. Grijns wat een klucht achteraf gezien. Maar na heel veel gepuf en gehuf stond ik uiteindelijk toch boven. En ohla….

De zolder was niet echt groot maar wat leuk gedaan. Er was een andreaskruis, alles grijs en rood geschilderd. Er stond een krukje, er was een grote matras en een leuke spiegel. Het had echt wel iets. Enige nadeel en kon meneer ook echt niets aan doen was dat er helaas geen dakraam was dat open kon of zo dus de temperaturen liepen al vlug naar ongekende hoogtes.

Nu wist ik dus ook waarom ik die outfitjes had moeten meenemen. Is een beetje sneu als je naar een foto-shoot gaat en je draagt heel de tijd hetzelfde.

En toen begonnen W/we er aan. Ik was eigenlijk al heel vlug mijn ongemak van voor een camera te staan vergeten omdat Mr er ook bij was. Die was voor mij toch wel heel wat belangrijker dan de camera. Niet verkeerd bedoeld hoor. Maar camera’s en ik, laat ik het zo zeggen, we zijn niet de beste vriendjes.  Heb anders nogal eens de neiging weg te duiken voor camera’s en sta er ook altijd vreselijk op. Houdingen vallen wel mee, mijn gezichtsuitdrukkingen echter… daar zwijg ik maar beter over.

Eerst had Meester me vast gezet aan het kruis. Met mijn rug het kruis voelend en plots zie ik Hem een stift tevoorschijn toveren. Ohnee…. Hoe lang zou het op me blijven staan wat Mr ook ging schrijven. Maar kwam er gelukkig heel vlug achter dat ik echt een bangelijke lieve Meester heb (als Hij wil grijns) want het was geen alcoholstift. Maar plots stond er op mijn borst ‘Mr Rik’ geschreven. En wat voelde ik me trots toen Hij dat er op zette. Gek he Dagboekje. Had ik eigenlijk nooit verwacht. Vond het altijd beetje omgekeerd eigenlijk dat schrijverij op mensen. Wat had je daar nu aan. Maar het is Meester die het schrijft en wat dan ook, dan krijgt dat toch een heel andere betekenis. Dus er stond een heel trots subbeding daar aan dat kruis onder de flitsen maar Meester was helemaal nog niet klaar. Had ook de kaarsen moeten inpakken. En ook nu weer, weet ik eindelijk waarom. Want terwijl meneer aan het fotograferen was. Haalde Mr de kaarsen tevoorschijn en begon  Mr mij te bedruppelen met kaarsvet. Heerlijk. En heb nog niet alle foto’s bewerkt maar moet zeggen vind die foto’s zelf prachtig geworden.

Moet ook zeggen, had allemaal heel nep en ongemakkelijk kunnen worden die foto-shoot maar op een of andere manier voelde alles heel gemoedelijk en rustig en fijn aan en ik was gewoon mezelf : de lachebek die ik altijd ben en met haar woordjes klaar.

Daarna werd ik voor de spiegel gezet geloof ik. Durfde er eerst toch niet te gaan staan want had schrik dat ik door het luik zou zakken waar die verschrikkelijk ladder onder zat. Kan natuurlijk helemaal niets gebeuren. Tja fantasie en ik he, wat kan ik zeggen. 

Meester toverde toen de wasspelden tevoorschijn. Ik heb ooit, lang geleden al, me eens bezig gehouden, met het met een draadje verbinden van talloze wasknijpers. Nu een gewone simpele houten wasknijper voel ik nog amper. Maar als je er zo 10, 20 aan elkaar verbindt en die worden dan allemaal op je gezet. In dit geval rond de borsten en iemand, eh Iemand rukt ze er dan daarna met een ruk van je af. Dat voel je dus echt wel he. Maar ooooooooh zo lekker ook. Nu bedenk wel plots dat ik die foto’s nog moet bewerken. Zal voor van de week zijn en zal ik eens zien of ik een collage kan maken hier van alles.

Maar ook die foto’s zijn heel leuk geworden dus.

En daarna zijn mijn boobies opgebonden. Iets minder hard dan normaal trouwens dus ze konden nog kleine beetje ademen. En dacht dat ik er goed vanaf ging komen. Meester kwam af met de vlinderklemmetjes en zo 1 paar eh das peanuts he. Maar ik had het moeten weten natuurlijk… mijn Meester is zoooooooooooo lief, maar niet zooooooooooooooooooooooooooo lief :D of wel ???? In elk geval even later ontdekte Meester dat meneer ook vlinderklemmetjes had liggen en wij hebben zelf twee paar van die vlinderklemmen. Dus ik was even later heel hard mijn adem aan het inzuigen om het niet uit te gillen. Ohja, Dagboekje vergeet ik helemaal te zeggen. W/we zaten dus op een appartementje maar eh met niet al te dikke muren. Dus moest ook echt wel stillekes zijn bij alles wat er gebeurde en eh das niet makkelijk, dat kan ik je wel verzekeren. Maar terug naar de klemmen. Denk je dat je het ergste hebt gehad. Niet dus… Meester had ook de gewichten gevonden in het doosje en hing die dus nog doodleuk er bij aan. Eh, ik kan ook wel goed overdrijven hoor. Jeps deed zeer toen alles er op ging maar het is wel mijn ding he. Ik hou van knijpertjes, zei ze eindelijk voor de eerste keer trots. Jeps ik hou wel van pijn. Maar die pijn van mijn boobies vormt zich altijd direct om in een electrisch draadje dat hops naar mijn kutje loopt en ik word dan zo geil, wil je niet weten. Het druipt van me af geloof ik. Dus ik mag mopperen en doen maar tegelijkertijd geniet ik er zo hard van. Tot ik beweeg natuurlijk en alles plots heen en weer voel trekken en doen. Oh wat kan ik dan vloeken en zeker omdat ik het zelf doe he. Let even niet op of voel het gewoon niet meer al die klemmen en gedoe, te afgeleid door andere dingen en gevoelens en dan beweeg je en … wooooooooooooooooooooooow schiet er zo’n pijnscheut van hier tot ginder achter door je heen. Maar dan komt er nog dat moment na eeuwen dat die klemmen weer verwijderd worden. Tegen dan zie ik meestal sterretjes van pijn en genot tegelijk.

Dus ook daar zijn leuke foto’s van genomen. Ik, molly, met opgebonden borsten, 3 paar klemmen en gewichten aan de tepels. Ohw wat is bdsm toch leuk!

En nog was Meester nog niet klaar met het teisteren van die hele lieve boobies van mij want ook de satéstokjes zijn nog tevoorschijn getoverd. En wat kunnen die toch gemeen zijn zeker als je daarvoor al van alles hebt verduurd . Grin nu ik het zo schrijf, krijg ik gewoon medelijden met mezelf. Maar das onzin want vond het reuze leuk.

Meester moet gedacht hebben, nu ga ik er ook eens even van profiteren want moment dat ik van alle klemmen en touwen verlost was kwam Hij tevoorschijn met de ‘plopdildo’ bij gebrek aan beter woord. En nee heeft niets met kabouter plop te maken. Laat die er maar buiten. Komen bij O/ons toch al heel veel kaboutertjes voorbij gewandeld die van alle stoute dingen uitspoken waar Meester en ik geen idee van hebben hoe dat nu weer kan… touwtjes die plots ergens hangen, prikkedingen die prikken door kaboutertjes en noem maar op. Maar terug naar de ‘plopdildo’. Is zo’n dildo met een zuignap van onder die je dus tegen elk glad oppervlak kan plaatsen (doet dus plop als je hem los maakt). En tja die had Meester dus doodleuk op de spiegel geplakt en ik mocht hem lekker gaan afzuigen. En Meester weet hoe moeilijk ik juist dat soort opdrachtjes vind. Geef me klemmen, zwepen … op zich niet eens meer een probleem. Maar vraag me om een dildo te gaan afzuigen en dan nog met publiek of om me te gaan masturberen … dan slaat het schaamrood me plots om de oren. Mensen zitten gek in elkaar hoor.

En ja hoor, ik had het ook moeten weten he. Kwam Meester meteen daarna met de grote zwarte xxl dildo tevoorschijn en moest ik die maar even in me doen en dan laten zien wat je daar mee kunt uitspoken. Eh ik had dus nog altijd die balletjes in en vol schroom zei ik dat dus ook tegen Meester (trouwens wat ik niet wist maar je dus achteraf wel ziet lol is het zwartje elastische koordje van die balletjes als ik dus braaf voorovergebogen sta om gezweept te worden). Nu Dagboekje, toen stuitte ik dus op een heel praktisch probleem haha. Ik had op dat moment een corsetje aan waar Meester me heel braaf had ingehesen even daarvoor. Maar eh met zo’n corset kun je dus echt niet bukken. Had al moeite met ademhalen alleen. En ik geraakte dus van zal zijn leven niet met die dildo in mijn kutje. Kreeg ook die balletjes niet uit me. Dus echt met blozende wangetjes van mijn kant, is Meester me moeten komen helpen. En moest ik die balletje van Hem nog schoonlikken ook. Ooooh ! Gek toch, heb met zo weinig dingen dat ik echt bloos nog maar dat soort dingen… 

Nu is sowieso al een lastige voor me om eh iets in en uit kutje te halen. Maatje groter zijn maakt dat je soms een buikje in de weg hebt zitten als je iets wil doen. Zijn wegen rond te vinden maar zo af en toe haha zit je dan helemaal in de knoop. Uiteindelijk heeft Meester me maar even geholpen ook met de dildo en zat ik dus eh om het effe plat te zeggen voor de camera beetje mezelf te neuken. Het lijkt op de foto’s trouwens veel meer dan het was hoor.

Je zou zeggen dat W/we nu toch al voldoende hadden maar niets was minder waar want had natuurlijk ook nog alle zwepen en plakjes enzo moeten meebrengen en die kwamen nu aan de beurt. Daar hebben W/we echt wel zitten gieren ook met Z/zijn allen. Want bedoeling was dat Mr me ging zwepen en daar dus foto’s van werden genomen.

Eerst zijn W/we met de zweepjes aan de slag gegaan. En wat hebben W/we  in een deuk gelegen. Zwepen gaat vlug he. En lukte dus niet omdat goed gecoördineerd te krijgen. Dus af en toe kreeg ik venijnige mep om dan even later in slow motion heel zachtje de zweep te voelen of zelfs niet ivm de foto… Zag je plots de flogger helemaal uitgespreid op mijn bibs liggen wat natuurlijk niet klopt. Als je door mept zitten al die strengeltjes heel dicht bij elkaar. De bullwhip was sowieso een grap want het was daar vrij klein ook en die zwiept natuurlijk nog vlugger door de lucht. Veel van die foto’s zijn niet echt gelukt maar heb nu wel heel veel foto’s van mijn allerliefste derrière. Mooi hoor ;).

Daarna is Mr nog aan de gang gegaan met de ‘hartenplak’ (zit een gat in, in de vorm van een hartje) . En ik maar denken das voor de foto dus valt wel mee maar wooooooooow wat kwam een van die klappen aan. Was er totaal niet op voorzien en eh  is te merken. Eerste foto die is genomen, is van de mep maar ik was zo ondeste boven van die ene mep hahaha dat ik meteen mezelf ben gaan beschermen en dus hops mijn borstjes had afgeschermd en ineengedoken stond. Iets dat ik eigenlijk zelden doe trouwens. Maar dat is dus ook ‘gekiekt’ geweest.

Moet ook zeggen, ergens ben ik ook heel braaf nog even in houding gaan zitten en heb Meester zijn voetjes gekust. Ook daar heb ik wat foto’s van teruggevonden. Wel handig hoor, ik kan gewoon even gaan gluren om te zien wat we wanneer gedaan hebben (en gooi ik nog dingen door elkaar maar ssst heb ik niet verklapt). En dit zijn dingen die ik normaal gewoon vergeet te schrijven naar je. Trouwens pas dan met dat soort dingen merk ik pas hoe ik ben veranderd. Van het meisje dat zo verontwaardigd was als iemand op knieën ging zitten ben ik daar nu zo trots op en vind het zo fijn. Gek hoor.

Ondertussen was het ook bloedje heet geworden op het zoldertje en waren we toch ook al even bezig geweest. Van het statig nette subje van in het begin was niet meer zoveel over uiteindelijk. Had ik zoveel outfitjes mee genomen ben ik uiteindelijk geëindigd in de omvorming van mijn rokje tot soort jurkje voor de laatste foto’s op het bed. Mijn haar sprong letterlijk alle kanten op van de hitte en zie er tegen dan ook wel wat eh verhit en verlebberd uit :D. Maar ook hier heeft Mr me nog met kettingen vastgemaakt. En dat heeft toch wel iets en toen ik nog de gag in kreeg en blinddoekje om… Nu zelfs met gag in zat ik nog altijd te grinniken en te doen en ook dat is weer te zien.

Bij deze wil ik meneer dus ook even heel erg bedanken. Want heb het reuze gevonden en vooral omdat ik ook gewoon lekker mezelf kon zijn samen met Mr Rik. Niets voelde geforceerd of gemaakt aan maar het was gewoon heerlijk en leuk om te doen. En ook bedankt voor de prachtige foto’s die je genomen hebt. Nu  grin had beloofd dat ik wel een link naar jou zou zetten op fet maar weet eigenlijk niet of je ondertussen daar al profieltje hebt, zal het navragen aan Mr.

Moet zeggen het was zoals je kunt lezen ook weer een ervaring die ik echt niet gauw ga vergeten en voor je het vraagt, grijns … heb de trap naar beneden ook overleeft. Maar wat was ik blij toen ik van die leer af was.

Voor Mr en mij is er nog een tweede avontuur geweest die avond maar dat vertel ik in een volgend verslagje of het wordt weer veel te veel in een keer.

Ik ga nu zelf gewoon verder schrijven maar wat ik online ga gooien zal pas verschijnen na paar dagen. Zodat jij jezelf niet suf leest. Ik ben nu eindelijk na heel veel gekul en uitstel en gedoe wel in schrijfstemming geraakt dus ga gewoon verder doen. Er zijn nog zoveel mooie momenten van die week die ik met je wil delen. Doe gewoon nachtje door vermoed ik. Of mijn vingers moeten de geest geven.

Xxx molly

Ps kleine verduidelijking. Meester had dus inderdaad echt wel een advertentie geplaatst op die site met de vraag of er mannen waren die me wilden gebruiken en doen enzo. Helaas waren de reacties die Hij gekregen had, wel talrijk maar totaal niet wat Hij zocht. Als ik het goed begrepen heb, vooral ‘haantjes’mannen met veel tostesteron en heel veel grootspraak en wie daar dan lag zal ze een worst weten. Tenminste dat is mijn interpretatie. Maar das dus de reden dat het niets is geworden, Mr doet veel leuke dingen maar niet zomaar effe vlug vlug omdat het idee leuk is. De uitwerking moet ook goed zijn. En de mensen die Hij er voor uitkiest zijn ook nooit zomaar de eerste de beste.