Helaba Dagboekje,
Wat een tijd geleden weer. Het lijkt wel alsof er niets is gebeurd hier omdat het zo lang is geleden dat ik je nog geschreven heb, maar niets is minder waar … Nu dat hou ik nog heel even te goed. Is in mijn hoofdje nog allemaal plaatsje aan het krijgen. Positief allemaal hoor, ben gewoon geloof ik weer flink aan het veranderen, groeien in O/onze D/s… en hoewel het altijd wel zo is dat als ik jou schrijf dingen plots veel klaarder zie. Dingen besef die ik vaak niet door had. Er is toch ook altijd wel een periode die er aan vooraf gaat en ik in mijn hoofdje alles warrig aan het plaatsen ben… maar zonder dat ik het al benoemen kan allemaal. Dus Dagboekje lief, je hebt nog een paar verslagjes van me te goed.
Maar heb gisteren zo’n speciale, enorme en heerlijke dag meegemaakt en dat wilde ik je niet onthouden.
Ik ga echter toch maar even bij het begin beginnen, weet zelfs niet (vermoed van niet) dat ik je er nog iets over gezegd had.
Elk jaar rond de Paasdagen gaat Mr Rik op vakantie. Dat weet je wel he Dagboekje, meestal krijg ik dan opdrachtjes om uit te voeren en hou ik me zo bezig die twee weken dat Hij van de aardbol is gevallen. Grin wat een uitdrukking, maar het voelt altijd zo aan, vanaf het moment dat Hij in het buitenland zit. Blijft Hij in België heb ik er gek genoeg geen problemen mee. Niet dat Hij dan bereikbaarder is of zo… Maar zo zie je maar wat een vreemde kronkels een mens soms kan hebben.
Dit jaar was het echter een beetje anders gegaan allemaal. Er waren geen opdrachtjes die ik moest uitvoeren maar in plaats daarvan was er een mega opdracht die zou door gaan in het midden van de vakantie. Ik zou namelijk worden uitgeleend aan chiara, mijn beste vriendin en haar Meester, Mr Mark. Iets enorms voor mij trouwens. Ik heb altijd beweerd (lol Dagboekje je wilt trouwens niet weten welke gekke beweringen ik over de jaren al allemaal heb gedaan en hoe vaak ik niet op mijn schreden ben terug gekomen, zul je straks ook nog wel merken vermoed ik) dat ik NOOIT uitgeleend zou willen worden. Was in mijn hoofdje toen het teken dat je Meester je niet meer zou willen, dat Hij je beu zou zijn, was gewoon iets wat er bij mij niet in kon… Maar nu ….
Oké ga wel ineens een hele grote nuance maken in het hele verhaal want jeps ik zou worden uitgeleend maar chiara en Mr Mark ken ik zelfs al langer dan ik Mr Rik ken. chiara is mijn beste vriendin en zou voor haar door het vuur gaan en andersom (en heeft ze al moeten doen trouwens) zij voor mij ook en Mr Mark … Het heeft in het begin eventjes geduurd voor ik hem in het echt leerde kennen maar zelfs voor dat ik hem toen in ‘real’ ontmoette kende ik hem al lang van alle verhalen van chiara en haar appies en haar twinkelende oogjes als ze het over hem had. Dus voor mij is uitgeleend worden aan hun iets dat voor mij heel spannend is maar waar ik ook met plezier naar uit zag. Bdsm is en blijft voor mij vertrouwen en ik vertrouw naast Mr Rik, chiara en Mr Mark door en door. Ken ook hun manier van spelen en chiara was ook al paar x bij O/ons geweest helemaal in haar uppie als O/onze slavin.
Dat gewoon even ter duiding. Ik had al instructies gehad voor de dag en wat aan te doen en mee te brengen en wist ook al beetje hoe het verloop van de dag zou zijn. Maar helaas is het toen even helemaal mis gegaan omdat mijn aloude probleem van de darm opstak en ik in twee dagen tijd van heel goed en gezond meisje (dat zo trots was dat het al zo lang geleden was) ineens een wrak was en doodziek.
Die vrijdag voor het toen zo ver was, zat ik helemaal in de knoop. Ik wist dat ik echt dood dood ziek was maar wilde ooooooooooh zo graag gaan en wilde dus eigenlijk ook niet afzeggen. Eerst nog een andere vriendin van me aangesproken in de hoop dat die zou zeggen: meis valt mee, ga toch lekker en ziek daarna maar uit… Maar nee, hihi hoewel ze me nog niet zo lang kent, kent ze me blijkbaar wel goed genoeg want kreeg eigenlijk meteen te horen : afzeggen die boel (wel wat vriendelijker). Met lood in mijn schoentjes heb ik toen chiara aangesproken en alles afgezegd. Wat vond ik het erg! Wilde zo zo graag en zelfs nu, maanden later gek genoeg schiet ik er nog van vol. Om maar te laten weten hoe emotioneel ik er onder was. Gelukkig kent chiara mijn darm historie en wist dus eigenlijk meteen dat als ik zeg dat het mis, het ook echt mis is. En snif toen werd heel de boel dus afgezegd. Had toen ook nog mailtje gestuurd naar Mr Mark maar zowel Mr Mark als chiara reageerden toen super naar me toe. Het was uitstel en geen afstel, en we zouden het zeker herhalen. En … is dus ook gebeurd, zei ik met een big big smile. Onze herhalingsdag was gisteren.
Meester had me al gevraagd of ik 24 mei iets te doen had. Nu de maand mei is er bij mij altijd van alles aan de hand. Leuke dingen maar mei (en april) zijn ook altijd moeilijke maanden met dit weekend eigenlijk altijd als afsluiter. Dus het was even puzzelen maar nee, ik was vrij dit weekend. Ik had totaal niet door wat er aan de hand was. Tot Mr me zei afgelopen woensdag dat ik mijn mail in de gaten moest houden. Zelfs toen was mijn frankske (ja mensen, het spijt me zeer maar ik denk lekker toch nog in frankskes) nog niet gevallen. Tot ik net na Mr Rik was vertrokken een mailtje in mijn inbox vond van Mr Mark. Ooooooooooooooooh….. zodra ik het email adres zag, had ik het in de gaten en heb ik 1 + 1 + 1 gedaan. Mr + mail + Mr Mark mail … Zou het ??? Jaaaaaaaaaaaaa het zou. Ik werd uitgenodigd om zaterdag 24 mei alsnog te komen en de sub van Mr Mark te zijn die dag met chiara als mijn zus.
Mijn hartje Dagboekje, het racete plots tegen 150km per uur in mijn borstkas. Nu Mr Mark is ook niet iemand in mails (in tegenstelling tot mezelf) die daar hele boeken in schrijft en was dus kort en duidelijk: Om 3 uur moest ik aan het station staan waar chiara woont, gewoon netjes gekleed. Ik had bij mezelf en mijn lach (hihi dat laatste stond dus letterlijk in het mailtje), rokje, corsetje, hold-ups, hakjes. Mijn enkel en polsboeien, collar natuurlijk en … schaarklemmetjes. Bij dat laatste slikte ik wel even want wat W/wij de schaarklemmetjes noemen zijn die groene plastieke klemmen inderdaad in de vorm van scharen, je kunt ze op drie standen in elkaar haken en ze kunnen met momenten verschrikkelijk gemeen zijn. Maar helemaal zeker was ik niet dus had ik vlug nog de vlinderklemmen ook in de tas gegooid. Die ken je ook wel Dagboekje, ijzeren als je er naar kijkt lijkt het net op vleugels van een vlinder, heerlijk zijn die trouwens… al moet ik zeggen dat Mr tegenwoordig niet meer toekomt met slechts een paar (we hebben er twee paar van dacht ik of is het drie ???) en die er dan allemaal maar op zet bij me.
Nu eh, ik ben en blijf een vrouw ook trouwens. Dus gisteren was het de grote dag en als ik er nu aan denk glimlach ik zelf want ben wel 20 keer mijn kleerkast in gedoken om te beslissen wat ik nu op de trein ging aan doen. Was eerst van plan gewoon een calson (voor de Nederlanders die dit ooit te lezen krijgen : een legging dus) met daarop een tuniek. Maar vond ik toen toch te gewoon. Tja wat dan, een rok… maar welke. Ben wat bijgekomen dus veel dingen passen momenteel niet (ook daar kom ik in een ander verslagje nog op terug Dagboekje, ben op dieet terug met een twist) en je wil er toch leuk uit zien. Op bepaald moment leek het wel Wereld Oorlog III in mijn slaapkamer. Was ’s morgens ook nog vlug naar de Veritas gereden om nieuwe hold-ups te gaan halen. Tja ook weer zoiets, winkel 1 verkocht ze niet dus naar winkel 2, goddank woon ik midden in Antwerpen en heb je er hier 3 zitten van die winkels. Dus die lagen ook al op het bed. En zijn daar natuurlijk blijven liggen. Lompe geit ben ik soms hoor. Koop ik kousen om reserves te hebben, vergeet ik ze.
Maar uiteindelijk toch maar gewoon als lady in black gegaan: zwart net rokje tot net boven de knieën, daarop een shirtje dat heel stout een soort overslag voorkant heeft. Stout omdat als ik niet oplet mijn boobies er zo uit vallen maar ook gewoon netjes want je kunt het vrij hoog overslaan (normaal heb ik voor de zekerheid topje daaronder maar leek me niet gepast gezien de dag). En naast deze nette outfit heel kinky echte netkousen/hold-ups er onder aan gedaan. Helaas werd het effect een klein beetje te niet gedaan door mijn schoenen. Had eerst hoge aan gedaan, toen bottinekes (ook hoog) maar uiteindelijk heerste toen toch even het verstand. Ik zou heel wat staan die dag en mijn voetjes zouden sowieso in mijn hakken die ik bij had, behoorlijk afzien dus uiteindelijk mijn oudste niet meer zo mooie maar ooooooooooooooh zo makkelijke beige instap veredelde slippers/sandalen aan gedaan. Stond er niet echt bij haha maar zal ze wel eens zwart verven, lijken ze zo goed als nieuw en ze zitten zo lekker.
Ik zag er echt netjes uit hoor, had ipv een dekentje dat gevraagd was om mee te brengen een soort omslag doek om gedaan en hops daar ging ik, te voet naar het station. Oei Dagboekje, niet omvallen, jawel ik wandel echt ook wel eens… en euh ik wist dat ik thuis gebracht ging worden. Zou beetje stom geweest zijn om dan nog te moeten zeggen: zet me maar af aan het station moet fiets nog halen. Maar was ik er nu zo gevoelig voor, weet ik niet… maar durf te zweren dat ik een paar x hoofden zag om draaien. En had het eerst niet door zelf maar vermoed dat het mijn kousen waren. Ik zag er zo netjes uit, zeker door die omslag doek (klinkt niet juist maar heb geen ander woord) en had ik van die lekkere sletterige netkousen er onder.
Nu vrees Dagboekje, dat dit wel een heel lang verslagje gaat worden, dus als je even pauze wil… nu nemen zou ik zeggen. Want ga eindelijk aan de dag beginnen.
Om 3 uur stipt was ik op het station. Ik naar het plekje gewandeld waar chiara altijd staat te wachten en hops de auto in gedoken maar kreeg toen al de eerste verrassing want Mr Mark zat niet in de auto. En had in gedachten nog wel me zitten af vragen : hoe moet ik nu reageren. Ben ik al meteen van het eerste moment de sub bij Mr Mark of behandeld hij me als gewoonlijk en is het pas als we omgekleed zijn… Nu ja lol een mens moet toch ergens aan denken als ze zo’n dag gaat meemaken en dit waren mijn hersenpinsels. Eh een enkele, er waren er nog heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel wat meer maar laat ze daar maar effe blijven lekker in mijn hersentjes.
Dacht dus dat we hem gingen op halen (aan een ander station lol want hij was ook met de trein gekomen maar in een andere gemeente aangeland dan ik) maar bleek niet zo te zijn. Ineens naar het huis van chiara. Zenuwachtig was ik niet echt… misschien wel een beetje maar op een gezonde manier. Zoals ik ben als ik bij Mr Rik ben. Trouwens voor mijn gevoel en in mijn gedachten was Mr Rik constant bij me, heb eigenlijk heel de dag Hem in mijn gedachten gehad en gedacht wat zou Hij vinden van wat ik nu doe. Wilde Hem ook niet teleurstellen. Maar zei dus dat ik niet echt zenuwachtig was maar het was wel allemaal heerlijk spannend voor me. Ken je dat gevoel nog Dagboekje, dat je als kind had als je jarig werd en de volgende ochtend op stond en je afvroeg welke cadeautjes je allemaal zou krijgen, en hoe je feestje zou zijn. Het was echt dat gevoel dat ik had.
Nu van het station tot aan chiara is niet zo ver maar gek genoeg leek het nu nog korter dan anders en waren we er voor ik het in de gaten had. Ik was al aan het vissen bij chiara waar Mr Mark dan wel was maar echt antwoord gaf ze niet en toen ik naar buiten liep naar de tuin zat plots Mr Mark daar al lekker te genieten van het zonnetje. Het was wel een verrassing en al die muizenissen van hoe ik me nu zou moeten gedragen vielen eigenlijk meteen weg toen ik hem zag. Net als bij Mr Rik ben ik meteen sub maar wel nog in gewone modus. Klinkt beetje vreemd vermoed ik. Nu sub ben ik altijd, waar ik ook ben en wat ik doe. Mezelf ook trouwens haha. Maar de ene keer steekt de ene kant wat meer op en een andere keer de andere kant en naar gelang bij wie je bent : familie, vrienden, Mr draai je een kant van jezelf naar die mensen toe in combinatie met andere kanten. Ik zal bvb nooit een gezag dragend streng leidersfiguur zijn maar wil niet zeggen dat ik niet op mijn manier heel goed in staat ben mensen te leiden en te sturen, het is alleen op een heel andere wijze dat ik dat doe als een echte leider. En zo is het dus ook met mijn gedrag bij Mr Rik of in dit geval Mr Mark. Zei meteen Mr Mark en u. Nu mensen die mij echt kennen weten dat dat heel anti-mij is. In vroegere jaren zou ik zelfs de koning nog met je/jij/gij hebben aangesproken terwijl u ook gewoon heel veel gebruikt wordt in het Vlaams al heeft dat vaak niets te maken met beleefdheid maar is gewoon ander woordje dan je. Maar als ik U zeg naar Mr Rik of u naar Mr Mark is dat voor mij heel anders. Dan is dat echt uit een vorm van beleefdheid, respect ook. Zij hebben in mijn ogen het recht om als U/u aangesproken te worden door wie ze zijn, hoe ze zijn en hoe ze zich gedragen naar mij en anderen toe. Pffff wat een uitleg hihi … Maar ben daar altijd heel gevoelig en moeilijk in geweest. Heeft ook niet voor niets een jaar geduurd eer ik echt Meester ben gaan zeggen tegen Mr Rik.
Oeps ben wat afgedwaald weer eens he… foei foei molly, wanneer leer je het nu toch eens om niet van de hak op de tak te springen.
Maw heel verhaal om duidelijk te maken dat ik wel gewoon babbelde, Mr Mark aankeek, lekker ginnegapte (voor de belgjes onder de lezers –tja kan er niet aan doen dat ik beide ben- grapjes maakte) en gewoon lekker ontspannen was. chiara was nog lekker aan het tutten en rommelen in de keuken (ons gewoon van drinken voorzien dus) en even later zaten we gezellig met zijn drietjes in de tuin te genieten van het mooie weer en elkaar. Heel braaf nog. Eh chiara heeft tegenwoordig buurtjes en in tegenstelling van bij ons waar nooit een kat in die mooi aangelegde tuinen zit is dat daar toch wel enigszins anders. Dus hoewel het geMeester over en weer vloog waren we verder gewoon heel braaf.
Nog lekker gebakje gesnoept, alhoewel… ik was bijna overstag gegaan maar hoewel wat laat (het stond al voor mijn lieftallig neusje) heb ik me toch even sterk gehouden en Mr Mark mijn stukje toert (taart) cadeau gedaan. En heb ik braaf mijn eigen meegebrachte lekkere sappige peer op gesmikkeld.
En plots was het zover en werden chiara en ik naar boven gestuurd om ons om te kleden. Boven aangekomen zag ik het bdsm meubel al op staan. Jeps hebben hun dus ook. Anders dan dat van ons, iets smaller maar mega stevig en geen ringen zoals bij dat van ons maar touwtje doet heel veel natuurlijk. Das voor zo echter.
chiara en ik allebei onze outfitjes aan. Ik mijn zelfgemaakt zwart flodder rokje met daarop het onderborst corsetje, de netkousen/hold-ups en mijn zwarte hakjes waar ik het best op loop momenteel (hoewel ze nog nieuw zijn). chiara ook in zo’n leuk grappig flodder rokje, een wel zeeeeeeeeeer leuk en doorschijnend topje (alleen opgehouden door haar boobies) er op en net als ik holdups en haar leuke zwarte leren schoentjes met een hak waar ik meteen van om donder (hoogte van de nieuwe hakken die Mr Rik me gegeven heeft).
Ik had ook mijn kussentje meegenomen en braaf zaten chiara en ik te wachten op Mr Mark. Maar plots realiseerde chiara zich dat ze de kaarsjes was vergeten aan te steken en ook de radio op te zetten. Dus zij braaf terug recht gesprongen van haar kussentje, wat niet zo evident is. In tegenstelling tot mij zijn haar polsboeien ook aan elkaar vast geklonken als ze op haar knieën wacht op haar Mr. Maar chiara dus druk doende kaarsjes aan te steken horen we plots allemaal gerommel en voetstappen op de trap. Dus zij als de wiedeweerga terug neergeploft op kussentje, boeien aan elkaar. Bleek het de … hond te zijn die de trap was opgeklommen om zijn vrouwtje te komen bezoeken. Tja, wij lagen dus allebei al meteen in een deuk. Ik zag me meteen al orders aan nemen van de hond en ergens voelde dat nu toch niet helemaal goed aan, grijns. Dus chiara resoluut de hond terug wandelen gestuurd en even later zaten we als twee brave slavinnetjes en ik al meteen weer met een grijns tot achter mijn oren te wachten op de effectieve Mr Mark die de trap op kwam.
Ohw wat een heerlijke middag is het toch geweest. Ik zit nu even te graaien want je kent me hè Dagboekje, als er zoveel gebeurd is, gooi ik vaak alles door elkaar of vergeet de helft. Ook de reden dat ik vandaag al ben gaan schrijven, nu zit het er allemaal nog lekker vers in.
Eerst hebben zowel chiara als ik, Mr Mark braaf begroet en het beviel hem geloof ik wel, twee van die sletjes letterlijk op zijn voeten. Hij ons beiden gecheckt en al paar tikjes gegeven op de billen en daar begon de middag. Door mij had chiara haar obidience ritueel echter nog niet afgemaakt. Dus terwijl ik braaf recht stond heeft zij zijn voeten gekust en volgens mij doet ze nog iets maar ben even kwijt wat het is.
En toen … hihi toen begon het echt allemaal.
Mr Mark vroeg me om recht te staan zodat hij mijn borsten kon in binden. Nu ben er gisteren achter gekomen dat ik nog een paar eh vervelende ??? nu meer ondoordachte gewoontes heb. Heb je daarstraks heel dat u gedoe uitgelegd en heeft er klein beetje mee te maken. Een van mijn gewoontes die ik heb (en om het feit te verbergen dat ik vreselijk slecht ben in het onthouden van namen, maar dat heb ik niet verklapt nu) is om namen zeggen te vermijden, en van zodra ik in de omgeving ben van mensen waar ik niet goed weet hoe ze gaan reageren het hele woordje u en je ook te vermijden. Ben nog niet zo erg dat ik begin met ‘hey jij daar’ of ‘sjoeke komt eens af …’ maar vermijd het vaak wel door als iemand wat zegt of vraagt te antwoorden met ‘ja ja’ , ‘zekers’, ‘nee nee’ … zoiets dus. Grin had Mr Mark dat toch wel meteen opgepikt van me. Dus de eerste keer totaal in mijn eigen gewoonte dat hij me iets vroeg ik ja ja, zeker, natuurlijk … maar zonder Mr Mark er achter te zetten. Grin… heb het mogen weten. Geloof dat de eerste keer mijn tepeltjes de laag kregen of waren het mijn billen. Eerlijk ik weet het niet meer precies want ben het nog paar x vergeten en werd elke keer meteen gecorrigeerd. En euh … na paar x wil je het dus niet meer vergeten ook. Toch wel leuk ook om zo op je plekje gezet te worden ineens (dorie nu weet Mr Rik dit ook haha vermoed dat dit gevolgen gaat hebben voor me, aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaargh wat doe ik mezelf toch aan, waar zit de delete toets…).
Dus tja ik heb gisteren de wijze les geleerd dat met twee woorden niet genoeg is, maar dat je de goede woordjes ook moet zeggen. Maar oké ik stond dus recht. En … dit even voor Mr Rik want Hij kent mij en schoenen… ik heb tijdens de bondage sessie en daarna de schoentjes braaf aangehouden. En kreeg van Mr Mark complimentje dat ik zo netjes stil stond. Nu eerlijk dat stilstaan was niet zo moeilijk maar het niet nieuwsgierig zijn. Oooooooooooh wat was dat een lastige. Bij Mr Rik ga ik vaak (als ik niet geblinddoekt ben toch) even gluren wat Hij aan het doen is. Ging nu niet zo goed en ondertussen ik maar gieberen samen met chiara die wel heel ondeugend aan mijn borsten zat te wriemelen en te doen (hmmmmmm zo lekker). Mr Mark had mijn borsten ook echt mooi ingebonden en over de boobies zelf liep ook touw waar chiara dan mijn tepeltje tussen uit heeft gevist want die waren ergens onder de touwen gedoken. Weet je Dagboekje, ik voel me altijd zo op mijn gemak bij zowel chiara als Mr Mark (grin schrijf heel de tijd Mr Rik, Hij zit echt wel helemaal in mijn gedachten en vingertjes verweven ook). En dat maakt alles dan zoveel makkelijker en natuurlijk. We (chiara en ik) werden ook vaak aangesproken door Mr Mark als zusjes, en zijn we ook echt wel op een bepaalde manier, gewoon door onze vriendschap.
Maar mijn boobies in harnasje dus. Hmmm wat zat dat lekker. Dit was ook heel anders dan de borstbondages die Mr Rik doet. En bedoel ik niets verkeerds mee, maar bij O/ons heeft het vaak ook een functie om mijn borsten gevoeliger te maken, de tepels vooral ook terwijl dit een harnasje was om je veilig en gebonden in te voelen. Twee totaal verschillende dingen dus tot … Nu weet ik dus waarom de schaarklemmen mee moesten. Bleek dat het niet de klemmetjes waren die Mr Mark had bedoeld . Ben er trouwens nog niet achter welke dat dan wel waren want het waren blijkbaar ook niet de vlinderklemmen, kom ik ooit nog wel achter. En grrrrr ze zijn zo gemeen die groene schaar gevallen. Ondertussen ken ik ze wel en heel eerlijk Mr Mark was zo lief geweest ze op de minst pijnlijke stand te zetten en het viel me reuze mee. Ik heb nog altijd de associatie met die klemmen dat als ik ze aan krijg, ik meteen twee meter de lucht in vlieg hihi en is al lang niet meer zo. Je raakt dus aan dingen echt wel gewend. Maar het was allemaal toch flink gevoelig hoor aan die tettekes van mij.
Ik was ondertussen ook gedirigeerd naar het bdsm meubel en daar vastgezet aan mijn polsboeien en weer paar touwtjes door Mr Mark. Toen mocht ik trouwens wel lief mijn schoentjes uit doen van Mr Mark. Maar heb ze toch een tijd aan gehad niet waar ;). chiara heeft dus hele touwen zitten verknippen voor de middag (ok waren restjes maar dat zei ik er niet bij he)… En daar hing ik dan. Verwachtend dat chiara naast me zou komen te staan. Maar nee ineens stond ze plots voor me en had zij ook de touwtjes vast waar ik mee was vast gebonden was. Wat ik me niet gerealiseerd had en ik dus helemaal van in bewondering was (want mijn handen waren allang weg gefladderd geweest vermoed ik) dat zij dus ook was vastgeklonken mee aan mijn polsboeien maar had ik echt niet door. Was echt wel heerlijk zo lekker dicht bij elkaar te staan, elkaar lekker te kussen … en toen kwamen de zweepjes tevoorschijn…
Helaas Dagboekje mijn, kan ik je echt niet zeggen welke zwepen, plaks en andere gevallen Mr Mark gebruikt heeft.
Mr Mark begon eigenlijk heel zacht met ik vermoed de floggers. Ik mag die eigenlijk wel heel graag. Die pijn is heel anders dan als je bvb met dingen werkt met grote oppervlaktes en venijnige smalle dingen als de bullwhips en canes … Doet ook wel zeer maar en dat heb ik bij Mr Rik ook al paar maal gehad, gewoon kippenvel van genot, ondanks de pijn en het gevoel van warmte dat de voorwerpen op je creëren. Eerst dus de floggers geloof ik en heel rustig voelde ik hoe hij dan langzaam vlugger en wat harder begon te meppen en ik merkte dat ik zelf gewoon lekker mezelf kon laten wegdromen al is dat niet het goede woord, ik was gewoon aan het voelen. Mr Mark begon al daarna af te wisselen met andere zweepjes en weet ik wat. En het was elke keer ondanks dat er (zwepen dus) een paar bij zaten die ik de nek kon omwringen (als ze dat gehad hadden toch lol) het rustig opbouwen en dan ineens een hele gemene mep er tussen hihi maar terwijl ik dan wachtte op de volgende gemene klap voelde ik plots Mr Mark zijn lichaam tegen het mijne en voelde hem terug wat rustiger slaan om dan ineens weer een ‘whabba !!!! ‘ tegen mijn billen of rug te voelen.
Nu ik stond toen nog altijd tegen chiara aan en dat was wel heerlijk want doordat we elkaars handen vast hadden kon ik ook wat troost putten uit haar handen. Ook merkte ik dat we elkaar tijdens het zwepen telkens zalig aan het kussen waren. Het gaf wat afleiding en maakte de ervaringen nog lekkerder. Tot Mr Mark dus mijn staart ontdekte en telkens hij mij zweepte mijn hoofdje in de houdgreep had en ik chiara alleen nog kon kussen als zij gezweept werd. Later is zij nog paar andere dingen gaan doen en is Mr Mark mij verder blijven zwepen en toen kwam hij ook op mijn voorkant terecht. Hoe hij het gedaan heeft weet ik trouwens absoluut niet want hij had mijn haren in de houdgreep en lol ondertussen werden mijn borsten gezweept. Ohw hela, realiseer me dat ik toen ergens ook mijn tepelklemmen kwijt geraakt ben aan Mr Mark. Maar weet niet meer zeker of het voor of na de verwenbuurt met de fairy’s was. Maar das voor zo meteen.
Ik heb trouwens wel chiara aangeraden om bij Mr Mark nooit haar haren te laten groeien tot lange staarten niveau want Mr Mark vond het echt wel heel leuk om mijn staart vast te grabbelen. Hihi heerlijk gevoel trouwens maar ook wel gemeen ergens, zo van : jij bent van mij, je kunt geen kant meer op… en nu luisteren maar of je wil of niet. Grin later heeft Mr Mark mijn haren zelfs nog even vast gebondeerd. Nu maar hopen dat hij Mr Rik dat niet leert (hihi of juist wel) of ik kan nooit meer mijn lieftallig hoofdje bewegen. Ik weet trouwens helemaal niet hoe lang we bezig zijn geweest ‘s middag. En ooooooooh Dagboekje toen haalde Mr Mark die paardenzwepen tevoorschijn terug. chiara was toen iets anders aan het doen. Mens wat zijn die heerlijk. Ik kan er echt niet aan doen maar ben geloof ik echt stapelverliefd op die dingen. Geloof voor de Dominant dat het heel anders is, want met al die andere dingen voel je precies wat je doet, hoor je het ook vaak maar met die paardenzwepen heb je dat niet natuurlijk. Maar het gevoel op mijn lichaam. Tienduizend kleine speldjes tegelijk die je prikken, effe heel kort heel venijnig maar dan meteen het warme gevoel dat er op volgt. Met de flogger heb ik dat een beetje maar met die paardenzwepen. Ik vrees en dit meen ik echt wel, dat iemand mij tot bloedens toe uren zou mogen slaan met die paardenzwepen want vind het echt een heerlijk gevoel hoe gek ook. Zei daarstraks al dat ik dat ook wel wat heb met de floggers maar met paardenzwepen 10.000 x meer nog. En plak mep geeft, zo voelt het voor mij toch een heel fel dof intens pijn gevoel als er mee door gemept wordt en vind ik heel moeilijk om dat gevoel ook direct weer af te schudden. Een zwieper geval of bull hoe smerig au ze ook kunnen zijn als er mee door gemept wordt zijn plaatselijk heel diep snel intens pijnlijk en zinderen lang na kan ik echter toch beter verdragen. Maar die diffuse dingen doen echt wat ze zijn, geven me een sensatie over mijn gehele lichaam. En geeft me echt een puur genot.
Op bepaald moment heeft Mr Mark mijn voorkant ook onder handen genomen en sinds mijn avontuurtje met de koptelefoon ben ik eindelijk over mijn schrik heen geraakt geloof ik. Ik had altijd schrik dat mijn gezicht geraakt zou worden maar zolang ik maar mijn oogjes dicht hou … heerlijk het was vooral de paardenzweep die van voor gebruikt werd. Nu Mr Mark wist niet dat ik nog paar gekke plekken heb op mijn buik die door de operaties overgevoelig zijn of totaal niets voelen dus was het echt beperkt ’s middags op mijn borsten (’s avonds heeft Mr Mark ook wat lager kunnen zwepen links waar het gevoel wel bijna helemaal terug is)… ook weer genieten.
Alleen mijn nieuwsgierigheid he … op bepaald moment hoewel ik eigenlijk heel veel met dichte oogjes heb gestaan, toch eens gegluurd wat hij nu tevoorschijn zou toveren zelfs al zie ik niet zoveel zonder bril. Grin en jihaaaaaa zag hem de paardenzwepen pakken maar tja duh molly ;) Mr Mark had me dus zien gluren. Ipv die kleine mesjes te voelen, voelde ik plots iets heel anders, hihi wat een verrassing.
Je merkt het wel hè Dagboekje, ik heb echt genoten. Maar merk plots dat ik of dingen kwijt ben of in mijn herinnering dingen door elkaar aan het gooien ben. Want er klopt iets niet in mijn tijd lijn. Grin oké hulptroepen er bij geroepen en even vlug chiara opgebeld. Ik zat inderdaad even in de knoei maar ben nu weer op het goede spoor aangeland.
Nu onze middag was nog niet voorbij want Mr Mark had plots twee fairy’s vast, een grote mic zoals chiara ze noemt en de mini die ik zelf ook heb voor haar. Ik ben degene die dus altijd zo moeilijk klaar komt maar dat is wat ik zo mooi vind bij chiara die komt dus wel heel vlug klaar en is zo heerlijk om haar te zien genieten. Ze geniet trouwens net zo als ik (of nog veel meer) van het zwepen maar zag haar ook gewoon langzaam wegdrijven naar dat orgasme toen Mr Mark ons allebei verwende met de ‘mics’. Ik vond het trouwens ook heerlijk maar hahaha mijn clitje zei : verrek maar molly, ik ga gewoon in de geniet modus. Ben van de week al genoeg de controle kwijt geraakt, zei die ;). Nu eerlijk Dagboekje, ik geniet nog altijd even hard van die sensaties van heerlijk opgewonden te geraken, het gevoel van die fairy op je clitje, die langzame maar intense opbouw van geilheid in. Dat gespannen gevoel in je van seksualiteit, warmte, lust, geilheid en als je dan ook de warmte ziet tussen Mr Mark en chiara… zalig. chiara is ook heerlijk ontploft geloof ik, als ik me niet vergis zelfs meer dan een keertje.
Ik geloof dat we hierna eventjes pauze hebben gehouden en was ook wel nodig. Over pauze gesproken. Tja Dagboekje heb je gewaarschuwd in het begin dat dit een heel boek zou worden. Maar ik blijf gewoon alles neerpennen. Het zit er nu nog allemaal zo vers in en wil eigenlijk niets missen dus blijf gewoon naar je schrijven en gooi hier al mijn gedachten en gevoelens lekker aan je te grabbel. Maar weet ik later als ik je terug lees ook weer precies hoe alles was. Weet dat het wat veel is allemaal om ineens te lezen, lief Dagboekje mijn maar ach voordeel van lezen… je stopt er gewoon mee en gaat paar dagen later weer verder. Helaas willen mijn vingers dat niet dus hihi zit hier af en toe gewoon effe strek oefeningen te doen voor ik als een gek weer verder schrijf naar je.
Ohja de pauze. Mr Mark had iets tegen me gezegd maar ik had hem niet helemaal begrepen of goed opgelet want heb geloof ik ergens de bal flink misgeslagen. Zag plots zowel chiara als Mr Mark even bevreemdend kijken en toen zat ik plots met mijn linkervoetje vastgebonden aan mijn stoel !!!!! Kon geen kant meer op maar eerlijk…. Zat wel lekker. Bungelde lekker beetje boven de grond en zag er nog reuze leuk uit met dat rode touw.
Het was toen trouwens nog altijd heerlijk buiten. Maar al vlug waren we terug boven. Jeetje wat is die middag snel gegaan achteraf gezien. En had Mr Mark een hele constructie in elkaar gezet. Weg was het bdsm meubel en klaar lag… de vacuumzak. Ik ben en blijf trouwens echt wel blond/blont en plont ook ;). chiara haalde de stofzuiger tevoorschijn. Nu ken mijn ‘zusje’ dus echt wel al een tijdje en weet dat zij veel gemakkelijker even de bezem tevoorschijn tovert (eh mijn bezem staat hier ergens stof te vergaren terwijl de stofzuiger overuren doet) dan de stofzuiger. Dus zeg nog heel verbaasd : ‘Hey stofzuiger jij tegenwoordig’. Had het dus echt weer eens niet in de gaten tot ik boven kwam en het vacuumbed zie liggen. Daar diende dus de stofzuiger voor. Vond het al een beetje gek dat chiara plots wilde gaan stofzuigen maar ach ik doe zelf veel gekkere dingen soms dus ja …. Weet ik veel he. Grijns.
En toen was het zover. Ik had op voorhand al wat schrik voor het vacuum geval, haha weet niet precies hoe ik het heel netjes noem dus voor mij is het liefkozend het vacuum geval. Vooral omdat chiara had verteld hoe ze met haar hoofd er ook in ging. Nu Mr Rik weet dat ook van mij, ik ben altijd panisch dat ik zonder adem kom. Hoewel ik trouwens nog altijd heel nieuwsgierig ben naar breathplay en het me echt ook intrigeert in tegenstelling tot bvb naaldje zie ik in breathplay wel de prikkelend kant in. Maar kom ik dus in de knoei nog met mezelf en mijn eigen paniek. Maar chiara had me dus ook verzekerd dat ik gewoon mijn hoofdje boven water kon houden. Net als indertijd met de suspension had ik geen idee wat ik er kon van verwachten. Maar en dan zie je hoe je eigen verleden echt wel een rol kan spelen en soms onverwacht opduikt. Ik was er in gekropen en lag te wachten en heel plots was het ineens 6 jaar terug en lag ik in het ziekenhuis bed waar ik volledig immobiel in lag na mijn coma. Weet je, het was niet eens een echt onaangename ervaring want had ik het ook meteen laten weten maar was wel het beeld dat door me heen schoot. Ik was toen nog zo ziek dat ik me nooit me echt machteloos heb kunnen voelen. Voelde ik toen wel trouwens maar wist a dat dat weg ging gaan en b was echt toen nog veel te ver heen om daar meer over te denken en heb dat toen alleen ervaren. Maar het was dus heel anders voor me dan vast gebonden liggen in de touwen, kettingen of wat dan ook. Dat kan ik altijd heel erg goed voelen waar dat precies is, wat me precies tegen houdt, en voor mijn gevoel dus ook lekker tegenin gaan. Het geeft me een afgedwongen machteloosheid, opgelegd door iemand van buitenaf. En had ik niet met het vacuumbed, was meer dus de algemene verlamming die ik op een minder leuke manier ken. Ook machteloosheid maar niet van buitenaf maar van binnenuit. Maar, en dat compenseerde enorm veel, het gevoel dat je hebt als je aangeraakt wordt is plots heel anders. Ik weet niet of ik het intenser kan noemen maar gewoon heel heel anders. Denk dat ik nu ook ergens snap waarom sommige mensen graag latex dragen, kan me voorstellen dat je dan ook die zintuigelijke waarneming hebt. Tweede hele leuke en lekkere compensatie was het feit dat chiara heerlijk over me heen hing om de boven kant van het bed luchtdicht te maken en ik dus lekker bijna bij haar boobies kon om ze te likken, zuigen of wat dan ook … bijna maar helaas net niet.
Ik denk niet dat ik er zo lang in gelegen heb maar daarna is chiara er zelf ook nog ingedoken en inderdaad ook echt met haar hoofdje er helemaal in. Dacht ik nog, naief ding dat ik ben, dat het stuk duck-tape dat er op zat was om een lekje te dichten. Maar was haar ademgaatje dat wat te groot was uitgevallen en op die manier precies goed aangepast kon worden. Maar wauw knap hoor. Dat zal ik dus echt nooit durven met mijn hoofd in zoiets en alleen je mond om mee te ademen. Oeps krijg geloof ik wat claustrofobie als ik er al aan denk.
Tja en ik had de opdracht van Mr Mark gekregen om chiara te strelen en te doen maar ooooooooooh al die Mr ’s he, ze kunnen soms zo gemeen zijn. Hij leidde me helemaal af. Want plots was ik Mr Mark aan het pijpen terwijl ik ondertussen met een handje chiara moest strelen. En Mr Mark had ook weer mijn haartjes vast om mijn hoofdje te sturen. Ik ben trouwens ook veel te doorzichtig want Mr Mark kreeg al vrij vlug in de gaten dat ik het best wel leuk vind om iemand lekker diep te pijpen hihi en heb ik dus ook geweten. En ik maar proberen chiara te aaien. Is dus grandioos mislukt bleek daarnet toen ik haar aan de foon had. Ze vertelde me dat het meer op timmeren leek dan aaien hihi… Oeps ;).
En toen was de middag plots al weer om.
Zo vlug. Eerst nog lekker gegeten buiten en lekker verder gebabbeld en daarna binnen nog wat want het was ondertussen al flink afgekoeld en werd het ineens tijd om ons om te kleden om naar FC te gaan.
Ooooh ook al zo spannend mijn eerste echte speelavond in FC en jeps kan iedereen nu met open ogen zeggen, ben heel wat van mijn vooroordelen kwijt maar een paar zijn ook uit gekomen. Eh zal me maar eerst even naar FC brengen voor ik daar over begin.
Geloof dat het rond kwart over negen was dat we er aankwamen. Mijn eerste echte speelavond met andere mensen er bij. Maar toch het was FC, daar ken ik het. Heb ik mijn eerste bijna subspace gehad met Mr Rik. Daar voel ik me toch echt wel thuis ook. En heeft zo’n gezellige sfeer niet alleen door de mensen maar ook door het gebouw en het idee vermoed ik. Dus we komen met zijn drietjes aan en oh foei Dagboekje weer een regeltje over boord gegooid. Ik ging NOOIT naar buiten gaan met collar om, ok haha heb ik al wel vaker gedaan, ooit zelfs een de frituur mee in geweest met mijn exMr maar toch was altijd heel kort en vlakbij dan of juist ergens waar je nooit iemand zal kennen en gisteren liep ik plots met collar om door de stad heen. Had er totaal niet meer bij stilgestaan tot we in FC zelf waren bijna.
Maar boven aangekomen heerlijk ontvangen en heb het al vaker gezegd ben en blijf een geit. Ik wist dat iemand er ging zijn die ik kende, had er zelfs naar uit gezien haar nog eens te zien: Herkende ik haar toch niet !!!! Oké eerlijk is eerlijk, in het echt hadden we elkaar nog maar een keertje gezien geloof ik maar toch. Ze had haar haren geknipt en nu een kort koppie dus. Dus ze heeft wel een heel verlate knuffel van me gehad ;).
En daarna stonden we beneden maar eigenlijk was ik toen al weer helemaal in het reine met mezelf. Jeps iedereen was wat meer uitgedost en in outfitje van lak, kettingen, mini mini grin … ben zelf niet zo fetish aangelegd maar was toch wel heerlijk om te zien allemaal. En ook het feit dat iedereen zich gewoon goed voelde in wat hij of zij aan had of het nu niets was of alles latex leer of wat dan ook of gewoon in spijkerbroek heb ik de vrouwen ook zien lopen. Alles kon.
In het begin was het nog niet eens heel erg druk en was het dus ook rustig. Eerst nog wat gedronken en moet zeggen zat me toch wel af te vragen wanneer chiara en ik ons gingen omkleden. Want we waren nog in gewone outfit. Ondertussen was er nog een bekend gezicht voor me gearriveerd. Nog een leuke vriend van me was ook komen opdagen en was dus ook leuk om te zien. Maar was er als sub van chiara en Mr Mark en dan blijf ik dus ook echt wel bij hun. Maar wist hij ook hoor. En ja hoor, eindelijk mochten chiara en ik ons omkleden. En ben toen weer eens de mist ingegaan. Als ik ooit mijn eigen hoofd zou vergeten zou me dat totaal niet verbazen. Ik had het al geschreven, ik was gisterenochtend voor de zekerheid extra kousen gaan halen, ken mezelf wel een beetje. Maar tja… vergeten thuis en chiara had nog voorgesteld een paar van haar aan te doen maar had zoiets, de netkousen die ik nu aan heb zitten goed en als ik ze aan hou gaat er niets mis. Mispoes dus lol. Wat wil je ;) hoort toch zo… ben me aan het omkleden en blijf haken hops gat in de kous. Niets meer aan te doen. Maar kan alleen molly overkomen dat soort dingetjes … zo voorzienig en dat toch lekker de mist in gaan.
Nu kousen waren gelukkig vlug genoeg uit mijn hoofdje gezet. Voor de avond had ik een ander outfitje dan ’s middags. Leek me toch wel beetje bloot in mijn onderborst corset dus had nog ander zwart corsetje mee en gewoon kort zwart rokje, strak dat makkelijk opgerold kon worden. Naast de vele andere uitgedosten daar liep ik er dus eigenlijk heel gewoontjes bij nog hoor. Heb iemand te zien in lakjurkje dat knalrood met zwart was en laklaarzen tot over haar knieën, iemand die eigenlijk niet veel aanhad buiten een cockring en wat kettingen geloof ik, zag mensen in Romeins outfit met soort mini harnassen, de leren broeken waren er ook en zeker de latex broeken. Kleedt trouwens prachtig af tot de latex stopt en het velletje er over blubbert lol. Wat in mijn geval wel zeer extreem zou zijn, hihi echt niet mijn ding. Ik zat me ook echt af te vragen en nog hoe je daar toch in geraakt. Ik vloek al zo op mijn geliefde corsetjes… Maar om je in zo iets te wurmen, vrees dat ik daar niet atletisch genoeg voor ben en kan me voorstellen dat je iets van talkpoeder gebruikt om het jezelf wat makkelijker te maken. Mezelf kennende zie je dan nadien bij mij alleen de talkpoeder en is het latex gevalletje in 1000 stukjes uiteen gescheurd.
Maar na ons drankje, de sigaretjes van Mr Mark en chiara was het zover en gingen we de kelder in. Er waren al twee koppels bezig en stonden nog een paar mensen te kijken en hier komt mijn commentaar van daar net terug over mijn vooroordelen die weg vielen en bevestigd werden.
Nu voor ik daar aan toe ben, mijn opluchting was wel heel groot toen ik merkte dat mijn angst voor het zien van het zwepen totaal weg was. Heel lang vond ik het vreselijk om te kijken naar andere mensen die gezweept werden, of zelfs om het nog maar te horen. Ik had de neiging er tussen te willen springen en die persoon te beschermen en ten tweede voelde alles zelf tien maal erger dan die persoon terwijl ik achteraf gezien niet eens echt wist toen nog hoe het voelde. Niet de hele sensatie. Zag en voelde alleen de pijn meer niet. Niet het genot, machteloosheid die wel fijn kan zijn, het je klein voelen en groot tegelijk om wat je ondergaat en aan kan… Er zit zoveel meer bij en heb ik nu eindelijk echt door dus.
Maar wat die vooroordelen betreft. Het was voor mij echt frappant dat ik ze alle twee echt tegen over elkaar zag. Ik heb altijd het idee gehad dat heel dat spelen in openbaar echt gewoon voor de show was. Haantjes gedrag om te laten zien, ik ben de beste, zie wat ik aan kan. Maar dat het op zich niets met bdsm te maken had, tenminste onder wat ik versta als bdsm. En dat is dus bevestigd maar tegelijkertijd ook helemaal ontkent geworden.
Heb heel veel gezien die avond, knife play. Nu eerlijk gezegd. Knife play is echt mijn ding niet Dagboekje. Realiseer het me nu pas eigenlijk nu ik er over schrijf, Maar van vuur en electriciteit ben ik gewoon bang maar naalden en messen dat zijn voorwerpen voor me zonder gevoel. Gek genoeg maak ik juist met zwepen wel de link naar gevoel. Een zweep is een hij of zij, zacht hard, teder, gemeen, lief, stout... maar bij messen. Ik leg echt die link niet. Klemmetjes hebben dan wel weer gevoel voor me, touwen ook. Maar gek genoeg een snee is een snee in mijn hoofd net als de prik een prik is, gek toch hoe je hersenkronkels werken. Trouwens voor mijn gevoel heeft knifeplay heel veel te maken met macht denk ik en angst voor wat je Mr zou kunnen doen ??? En lol daar maak ik blijkbaar ook een verkeerde klik. Ik wil of kan die angst niet zien nog ;). Maar dat effe helemaal terzijde.
De bekrachtiging en ontkenning dus van mijn vooroordelen. Heb die avond heel wat mensen zien spelen. En bij sommigen zag ik geen enkel gevoel en leek het in mijn ogen allemaal gewoon puur show wat die mensen deden. Zag het gevoel niet, zag alleen technische dingen en vond ik heel moeilijk. Kan ook zijn geweest omdat ik al die mensen niet kenden. Heb mensen op andere mensen zien staan. Gehangen zien worden. Gezweept zien worden. Dat op zich was allemaal magnifiek en zaten dingen bij die ik nog nooit had gezien en me dus amper kon voorstellen. Maar bij sommigen leek het voor mij soms alsof het alleen maar show was, was waar ik me zo aan erger. Zag geen warmte, geen liefde. Zag dan alleen mensen die stiekem rondkeken van : Hey heb je me gezien, heb je gezien hoe goed ik dit kan technisch, heb je wel goed gekeken hoe knap ik ben en was zowel naar Dominant toe als de sub. Kan ook mijn inbeelding zijn he. Je kent die mensen niet en iedereen is anders maar toch ... Merkte dat ik meteen zoiets had als me zoiets opviel: zie je wel dat het op die speelavonden alleen uiterlijk vertoon is en dat het niets met de bdsm te maken heeft waar ik zo van hou en ken.
Maar toen zag ik plots ook een koppel. En dat was zo anders en die ontnamen me dus echt al mijn vooroordelen. Of ze meer of minder ervaren zouden zijn dan anderen die aan het spelen waren of het technisch beter of slechter … het zal me een worst wezen maar bij hen zag ik de liefde en warmte die ik ook heb met Mr Rik. Je zag dat ze totaal geen besef meer hadden van wie er nu om hen heen stonden en of mensen nu keken of niet, maakte niet uit. Maar kon wel zien hoe zij alles wilde geven aan haar Mr en van hem ondergaan, elke slag en mep. En het waren er enorm wat hoor, en dat hij ze echt met liefde gaf. Je kon zien hoe ze om elkaar gaven, de genegenheid van het voor elkaar te willen doen. Elkaar te zien genieten en te geven wat ze nodig hadden allebei. En dat was waar ik altijd zo’n schrik voor had dat je dat niet zou hebben op die avonden. En zo heb ik nog mensen met elkaar bezig gezien die avond. Vandaar dus : mijn vooroordelen zijn bekrachtigd maar ook totaal ontkend geworden. Moet zeggen toen ik zelf in sessie ging met Mr Mark was ik ook meteen iedereen vergeten hoor. Heb zelfs niet gemerkt dat er eventueel nog andere mensen zouden kijken en zelfs chiara was ik vergeten. Dus hoe ik als buitenstaander naar ons zou hebben gekeken, ik weet het niet. Eh mezelf kennende weet ik wel dat ik iemand ben die heel makkelijk haar emoties laat zien en heb ook tijdens alles weer heel wat gevloekt (ik probeerde me in te houden maar zo af en toe grrrrrr als het flink aan kwam) of was ik weer aan het gieberen maar vermoed vooral dat heel de wereld kon zien hoe ik aan het genieten was.
Mr Mark had ons meegenomen aan de achterste takel en ik moest de bar vast houden. Nu ik had eerst nog mijn schoentjes aan al was ik mijn corset tegen dan wel weer verloren. Maar toch maar gevraagd of ik op blote voetjes mocht. Dus stond de bar eerst wat te hoog en heeft Mr Mark hem wat laten zakken, maar heb hem expres zo hoog gehouden dat het niet echt comfortabel was om hem vast te houden. Weet dat ik die afleiding soms echt kan gebruiken ook, die ongemakkelijkheid en had Mr Mark geloof ik ook al door van me. Had het hem ook gezegd.
En net als ’s middags heb ik weer zo heerlijk genoten van die zwepen sessie. Ik had beetje schrik dat ik na ’s middags niets meer zou kunnen verdragen maar was niet waar hoor. Weer heeft Mr Mark alles heel zacht en rustig opgebouwd naar heel langzaam intenser, harder en dan weer zacht. ’s Avonds zijn mijn haartjes wel met rust gelaten trouwens. Maar wat een ervaring. Ik heb gezegd dat ik het publiek heb buitengesloten en klopt ook. Ik zou echt niet kunnen zeggen of er volk heeft gekeken en zo ja hoeveel, weet ik gewoon niet. Maar tegelijkertijd gaf het feit van geroezemoes uit het café, het idee dat je niet helemaal alleen bent toch iets extra’s, afleiding ??? Terwijl ik toch alles had buitengesloten en dat gek genoeg ook kon. Iets wat normaal ook helemaal niet lukt. Maar was heel erg gefocussed op de zwepen die Mr Mark allemaal gebruikte. Ik merkte ook dat op bepaald moment het alfabet had tevoorschijn getoverd. Was lang geleden en als ik dat doe is het heel bewust om mezelf te kalmeren, terug wat ik zeg af te leiden van alleen de pijn maar het ritme van de zweepslapen en de mantra van het alfabet brengt dan rust. Dat weet ik en roep ik heel bewust op als het kan. Maar nu was het totaal onbewust gebeurd en was het gewoon als mantra. De focus op de pijn was weg. Mr Mark kan heel venijnige meppen uitdelen maar kan ze absoluut niet voorspellen. Is er altijd eentje ergens ineens tussendoor. Schrik je je rot ook trouwens maar tegelijkertijd zijn ze dan makkelijk te incasseren. En weer die heerlijk paardenzweep he…
Ik heb altijd beweerd geen echte pijn-sub te zijn maar na gisteren begin ik nu ook eindelijk toe te geven dat daar niets van aan is. Ben wel een massochiste. Ik word wel geil van alleen pijn maar ben iemand met heel veel gebruiksaanwijzingen blijkbaar en moet er helemaal naar toe geleid worden geloof ik. En had al tijdje door dat ik zo geil werd als een gieter van de zwepen maar na gisteren besef ik dus ook dat het voor mij net zo opwindend kan zijn als seks zonder dat er seks aan te pas komt en dat laatste heb ik nooit eerder willen toegeven. Maar oooooooooooooh wat zalig. Heb alleen een hele lange opbouw nodig blijkbaar (maar heb ik met veel dingen grin, zie mijn gedoe rond het klaarkomen en het harde werken dat iedereen en ik zelf dan moeten doen om me zover te krijgen).
Nu Mr Mark heeft ’s avonds ook mijn voorkantje nog onderhanden genomen trouwens. Ik had hem laten zien waar nu die gekke plekken zitten op mijn buik en met de paardenzweep ben ik dus ook verwend geweest niet alleen op mijn borsten . Ik hoofdje achteruit en geen greintje schrik dat hij mijn gezicht zou raken en heb ik dank zij de sessie met de koptelefoon geloof ik, maar wel oogjes dichthouden dus. En toen was de paardenzweep niet alleen mijn borsten aan het verwennen maar ook mijn linkerkantse (oeps een woord dat niet bestaat) lagere regionen en wat een ervaring.
Op het einde heeft Mr Mark me geloof ik nog gezweept met de bullwhip (ben niet zeker hoor maar vermoed van wel) en vroeg me toen of ik nog niet genoeg had en wist ik het toch niet meer. Langs de ene kant had ik daar eeuwig kunnen staan en de floggers, zelfs plaks en alle andere voorwerpen kunnen blijven ondergaan maar toen de bullwhip zijn laatste mep gaf, heb ik toch maar toegegeven dat het genoeg was geweest … en toch … ergens wilde ik nog. Wilde dat gevoel van kippenvel, kou, genot, rust, overgave, rust, trots, ongemak … wilde nog, meer en meer …
Echt wel onverzadigbaar ikke. Na mij was chiara trouwens nog even lekker aan de beurt. Zag ik ook echt nog eens de band tussen haar en Mr Mark. Heerlijk, is die band die ik zelf ook met Mr Rik heb en is zo mooi om te zien. Op bepaald moment werd ook chiara met de paardenzweep bewerkt, en kan bij mij niet om praktische redenen (hihi gelukkig ergens want zal verdomd pijnlijk zijn ook). Mr Mark sloeg op haar vulva en was zo’n prachtig gezicht om die plots helemaal te zien opzwellen en chiara te zien kronkelen maar toch te ondergaan, zalig.
Nadien hebben we nog even uitgerust eerst in de kelder en toen chiara weer beetje bekomen was in het café en was mijn wel zeer speciale dag helemaal voorbij.
Maar Dagboekje wat een ervaring is het geweest. En hoewel Mr Rik er niet fysiek bij is geweest was hij dat dus echt wel. Heb het al gezegd hè maar heel de dag met alles, heb ik hem toch in gedachten gehad en vrees dat chiara en Mr Mark de woordjes Mr Rik ook te pas en te onpas hebben gehoord hahaha en Hij nu ook in hun dromen komt spoken ;).
Trouwens wat gloeiden mijn ruggetje en billekes gisterenavond en volgens Mr Mark : ‘zagen ze er niet uit’ hihi. Leed is vandaag al weer geleden hoor. Maar rug gloeit nog wel lekker na. Komt ervan paardezweepjes, prikplakken (plak met pinnekes), bullwhippies….
Maar Mr Rik bedankt om me deze ervaring te gunnen. En lieverds, chiara en Mr Mark jullie ook zo bedankt om me zo’n heerlijke dag te hebben gegeven.
Xxx molly
Ps Kwam er na het schrijven achter dat ik toch weer paar dingen door elkaar had gesmeten, heb ineens ergens een pauze bij gecreëerd die er helemaal niet is geweest maar zat al zo verweven in het verslag dat ik het maar zo gelaten heb. Ik heb echt wel vreemde kronkels hoor. Maar de pauze en eten was dus een moment en pas daarna ben ik dat vacuumbed in gedoken. En zijn we daarna naar het Fetish Café gereden (das voor wie niet wist wat een FC nu in hemelsnaam is ;)).
Wat een tijd geleden weer. Het lijkt wel alsof er niets is gebeurd hier omdat het zo lang is geleden dat ik je nog geschreven heb, maar niets is minder waar … Nu dat hou ik nog heel even te goed. Is in mijn hoofdje nog allemaal plaatsje aan het krijgen. Positief allemaal hoor, ben gewoon geloof ik weer flink aan het veranderen, groeien in O/onze D/s… en hoewel het altijd wel zo is dat als ik jou schrijf dingen plots veel klaarder zie. Dingen besef die ik vaak niet door had. Er is toch ook altijd wel een periode die er aan vooraf gaat en ik in mijn hoofdje alles warrig aan het plaatsen ben… maar zonder dat ik het al benoemen kan allemaal. Dus Dagboekje lief, je hebt nog een paar verslagjes van me te goed.
Maar heb gisteren zo’n speciale, enorme en heerlijke dag meegemaakt en dat wilde ik je niet onthouden.
Ik ga echter toch maar even bij het begin beginnen, weet zelfs niet (vermoed van niet) dat ik je er nog iets over gezegd had.
Elk jaar rond de Paasdagen gaat Mr Rik op vakantie. Dat weet je wel he Dagboekje, meestal krijg ik dan opdrachtjes om uit te voeren en hou ik me zo bezig die twee weken dat Hij van de aardbol is gevallen. Grin wat een uitdrukking, maar het voelt altijd zo aan, vanaf het moment dat Hij in het buitenland zit. Blijft Hij in België heb ik er gek genoeg geen problemen mee. Niet dat Hij dan bereikbaarder is of zo… Maar zo zie je maar wat een vreemde kronkels een mens soms kan hebben.
Dit jaar was het echter een beetje anders gegaan allemaal. Er waren geen opdrachtjes die ik moest uitvoeren maar in plaats daarvan was er een mega opdracht die zou door gaan in het midden van de vakantie. Ik zou namelijk worden uitgeleend aan chiara, mijn beste vriendin en haar Meester, Mr Mark. Iets enorms voor mij trouwens. Ik heb altijd beweerd (lol Dagboekje je wilt trouwens niet weten welke gekke beweringen ik over de jaren al allemaal heb gedaan en hoe vaak ik niet op mijn schreden ben terug gekomen, zul je straks ook nog wel merken vermoed ik) dat ik NOOIT uitgeleend zou willen worden. Was in mijn hoofdje toen het teken dat je Meester je niet meer zou willen, dat Hij je beu zou zijn, was gewoon iets wat er bij mij niet in kon… Maar nu ….
Oké ga wel ineens een hele grote nuance maken in het hele verhaal want jeps ik zou worden uitgeleend maar chiara en Mr Mark ken ik zelfs al langer dan ik Mr Rik ken. chiara is mijn beste vriendin en zou voor haar door het vuur gaan en andersom (en heeft ze al moeten doen trouwens) zij voor mij ook en Mr Mark … Het heeft in het begin eventjes geduurd voor ik hem in het echt leerde kennen maar zelfs voor dat ik hem toen in ‘real’ ontmoette kende ik hem al lang van alle verhalen van chiara en haar appies en haar twinkelende oogjes als ze het over hem had. Dus voor mij is uitgeleend worden aan hun iets dat voor mij heel spannend is maar waar ik ook met plezier naar uit zag. Bdsm is en blijft voor mij vertrouwen en ik vertrouw naast Mr Rik, chiara en Mr Mark door en door. Ken ook hun manier van spelen en chiara was ook al paar x bij O/ons geweest helemaal in haar uppie als O/onze slavin.
Dat gewoon even ter duiding. Ik had al instructies gehad voor de dag en wat aan te doen en mee te brengen en wist ook al beetje hoe het verloop van de dag zou zijn. Maar helaas is het toen even helemaal mis gegaan omdat mijn aloude probleem van de darm opstak en ik in twee dagen tijd van heel goed en gezond meisje (dat zo trots was dat het al zo lang geleden was) ineens een wrak was en doodziek.
Die vrijdag voor het toen zo ver was, zat ik helemaal in de knoop. Ik wist dat ik echt dood dood ziek was maar wilde ooooooooooh zo graag gaan en wilde dus eigenlijk ook niet afzeggen. Eerst nog een andere vriendin van me aangesproken in de hoop dat die zou zeggen: meis valt mee, ga toch lekker en ziek daarna maar uit… Maar nee, hihi hoewel ze me nog niet zo lang kent, kent ze me blijkbaar wel goed genoeg want kreeg eigenlijk meteen te horen : afzeggen die boel (wel wat vriendelijker). Met lood in mijn schoentjes heb ik toen chiara aangesproken en alles afgezegd. Wat vond ik het erg! Wilde zo zo graag en zelfs nu, maanden later gek genoeg schiet ik er nog van vol. Om maar te laten weten hoe emotioneel ik er onder was. Gelukkig kent chiara mijn darm historie en wist dus eigenlijk meteen dat als ik zeg dat het mis, het ook echt mis is. En snif toen werd heel de boel dus afgezegd. Had toen ook nog mailtje gestuurd naar Mr Mark maar zowel Mr Mark als chiara reageerden toen super naar me toe. Het was uitstel en geen afstel, en we zouden het zeker herhalen. En … is dus ook gebeurd, zei ik met een big big smile. Onze herhalingsdag was gisteren.
Meester had me al gevraagd of ik 24 mei iets te doen had. Nu de maand mei is er bij mij altijd van alles aan de hand. Leuke dingen maar mei (en april) zijn ook altijd moeilijke maanden met dit weekend eigenlijk altijd als afsluiter. Dus het was even puzzelen maar nee, ik was vrij dit weekend. Ik had totaal niet door wat er aan de hand was. Tot Mr me zei afgelopen woensdag dat ik mijn mail in de gaten moest houden. Zelfs toen was mijn frankske (ja mensen, het spijt me zeer maar ik denk lekker toch nog in frankskes) nog niet gevallen. Tot ik net na Mr Rik was vertrokken een mailtje in mijn inbox vond van Mr Mark. Ooooooooooooooooh….. zodra ik het email adres zag, had ik het in de gaten en heb ik 1 + 1 + 1 gedaan. Mr + mail + Mr Mark mail … Zou het ??? Jaaaaaaaaaaaaa het zou. Ik werd uitgenodigd om zaterdag 24 mei alsnog te komen en de sub van Mr Mark te zijn die dag met chiara als mijn zus.
Mijn hartje Dagboekje, het racete plots tegen 150km per uur in mijn borstkas. Nu Mr Mark is ook niet iemand in mails (in tegenstelling tot mezelf) die daar hele boeken in schrijft en was dus kort en duidelijk: Om 3 uur moest ik aan het station staan waar chiara woont, gewoon netjes gekleed. Ik had bij mezelf en mijn lach (hihi dat laatste stond dus letterlijk in het mailtje), rokje, corsetje, hold-ups, hakjes. Mijn enkel en polsboeien, collar natuurlijk en … schaarklemmetjes. Bij dat laatste slikte ik wel even want wat W/wij de schaarklemmetjes noemen zijn die groene plastieke klemmen inderdaad in de vorm van scharen, je kunt ze op drie standen in elkaar haken en ze kunnen met momenten verschrikkelijk gemeen zijn. Maar helemaal zeker was ik niet dus had ik vlug nog de vlinderklemmen ook in de tas gegooid. Die ken je ook wel Dagboekje, ijzeren als je er naar kijkt lijkt het net op vleugels van een vlinder, heerlijk zijn die trouwens… al moet ik zeggen dat Mr tegenwoordig niet meer toekomt met slechts een paar (we hebben er twee paar van dacht ik of is het drie ???) en die er dan allemaal maar op zet bij me.
Nu eh, ik ben en blijf een vrouw ook trouwens. Dus gisteren was het de grote dag en als ik er nu aan denk glimlach ik zelf want ben wel 20 keer mijn kleerkast in gedoken om te beslissen wat ik nu op de trein ging aan doen. Was eerst van plan gewoon een calson (voor de Nederlanders die dit ooit te lezen krijgen : een legging dus) met daarop een tuniek. Maar vond ik toen toch te gewoon. Tja wat dan, een rok… maar welke. Ben wat bijgekomen dus veel dingen passen momenteel niet (ook daar kom ik in een ander verslagje nog op terug Dagboekje, ben op dieet terug met een twist) en je wil er toch leuk uit zien. Op bepaald moment leek het wel Wereld Oorlog III in mijn slaapkamer. Was ’s morgens ook nog vlug naar de Veritas gereden om nieuwe hold-ups te gaan halen. Tja ook weer zoiets, winkel 1 verkocht ze niet dus naar winkel 2, goddank woon ik midden in Antwerpen en heb je er hier 3 zitten van die winkels. Dus die lagen ook al op het bed. En zijn daar natuurlijk blijven liggen. Lompe geit ben ik soms hoor. Koop ik kousen om reserves te hebben, vergeet ik ze.
Maar uiteindelijk toch maar gewoon als lady in black gegaan: zwart net rokje tot net boven de knieën, daarop een shirtje dat heel stout een soort overslag voorkant heeft. Stout omdat als ik niet oplet mijn boobies er zo uit vallen maar ook gewoon netjes want je kunt het vrij hoog overslaan (normaal heb ik voor de zekerheid topje daaronder maar leek me niet gepast gezien de dag). En naast deze nette outfit heel kinky echte netkousen/hold-ups er onder aan gedaan. Helaas werd het effect een klein beetje te niet gedaan door mijn schoenen. Had eerst hoge aan gedaan, toen bottinekes (ook hoog) maar uiteindelijk heerste toen toch even het verstand. Ik zou heel wat staan die dag en mijn voetjes zouden sowieso in mijn hakken die ik bij had, behoorlijk afzien dus uiteindelijk mijn oudste niet meer zo mooie maar ooooooooooooooh zo makkelijke beige instap veredelde slippers/sandalen aan gedaan. Stond er niet echt bij haha maar zal ze wel eens zwart verven, lijken ze zo goed als nieuw en ze zitten zo lekker.
Ik zag er echt netjes uit hoor, had ipv een dekentje dat gevraagd was om mee te brengen een soort omslag doek om gedaan en hops daar ging ik, te voet naar het station. Oei Dagboekje, niet omvallen, jawel ik wandel echt ook wel eens… en euh ik wist dat ik thuis gebracht ging worden. Zou beetje stom geweest zijn om dan nog te moeten zeggen: zet me maar af aan het station moet fiets nog halen. Maar was ik er nu zo gevoelig voor, weet ik niet… maar durf te zweren dat ik een paar x hoofden zag om draaien. En had het eerst niet door zelf maar vermoed dat het mijn kousen waren. Ik zag er zo netjes uit, zeker door die omslag doek (klinkt niet juist maar heb geen ander woord) en had ik van die lekkere sletterige netkousen er onder.
Nu vrees Dagboekje, dat dit wel een heel lang verslagje gaat worden, dus als je even pauze wil… nu nemen zou ik zeggen. Want ga eindelijk aan de dag beginnen.
Om 3 uur stipt was ik op het station. Ik naar het plekje gewandeld waar chiara altijd staat te wachten en hops de auto in gedoken maar kreeg toen al de eerste verrassing want Mr Mark zat niet in de auto. En had in gedachten nog wel me zitten af vragen : hoe moet ik nu reageren. Ben ik al meteen van het eerste moment de sub bij Mr Mark of behandeld hij me als gewoonlijk en is het pas als we omgekleed zijn… Nu ja lol een mens moet toch ergens aan denken als ze zo’n dag gaat meemaken en dit waren mijn hersenpinsels. Eh een enkele, er waren er nog heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel wat meer maar laat ze daar maar effe blijven lekker in mijn hersentjes.
Dacht dus dat we hem gingen op halen (aan een ander station lol want hij was ook met de trein gekomen maar in een andere gemeente aangeland dan ik) maar bleek niet zo te zijn. Ineens naar het huis van chiara. Zenuwachtig was ik niet echt… misschien wel een beetje maar op een gezonde manier. Zoals ik ben als ik bij Mr Rik ben. Trouwens voor mijn gevoel en in mijn gedachten was Mr Rik constant bij me, heb eigenlijk heel de dag Hem in mijn gedachten gehad en gedacht wat zou Hij vinden van wat ik nu doe. Wilde Hem ook niet teleurstellen. Maar zei dus dat ik niet echt zenuwachtig was maar het was wel allemaal heerlijk spannend voor me. Ken je dat gevoel nog Dagboekje, dat je als kind had als je jarig werd en de volgende ochtend op stond en je afvroeg welke cadeautjes je allemaal zou krijgen, en hoe je feestje zou zijn. Het was echt dat gevoel dat ik had.
Nu van het station tot aan chiara is niet zo ver maar gek genoeg leek het nu nog korter dan anders en waren we er voor ik het in de gaten had. Ik was al aan het vissen bij chiara waar Mr Mark dan wel was maar echt antwoord gaf ze niet en toen ik naar buiten liep naar de tuin zat plots Mr Mark daar al lekker te genieten van het zonnetje. Het was wel een verrassing en al die muizenissen van hoe ik me nu zou moeten gedragen vielen eigenlijk meteen weg toen ik hem zag. Net als bij Mr Rik ben ik meteen sub maar wel nog in gewone modus. Klinkt beetje vreemd vermoed ik. Nu sub ben ik altijd, waar ik ook ben en wat ik doe. Mezelf ook trouwens haha. Maar de ene keer steekt de ene kant wat meer op en een andere keer de andere kant en naar gelang bij wie je bent : familie, vrienden, Mr draai je een kant van jezelf naar die mensen toe in combinatie met andere kanten. Ik zal bvb nooit een gezag dragend streng leidersfiguur zijn maar wil niet zeggen dat ik niet op mijn manier heel goed in staat ben mensen te leiden en te sturen, het is alleen op een heel andere wijze dat ik dat doe als een echte leider. En zo is het dus ook met mijn gedrag bij Mr Rik of in dit geval Mr Mark. Zei meteen Mr Mark en u. Nu mensen die mij echt kennen weten dat dat heel anti-mij is. In vroegere jaren zou ik zelfs de koning nog met je/jij/gij hebben aangesproken terwijl u ook gewoon heel veel gebruikt wordt in het Vlaams al heeft dat vaak niets te maken met beleefdheid maar is gewoon ander woordje dan je. Maar als ik U zeg naar Mr Rik of u naar Mr Mark is dat voor mij heel anders. Dan is dat echt uit een vorm van beleefdheid, respect ook. Zij hebben in mijn ogen het recht om als U/u aangesproken te worden door wie ze zijn, hoe ze zijn en hoe ze zich gedragen naar mij en anderen toe. Pffff wat een uitleg hihi … Maar ben daar altijd heel gevoelig en moeilijk in geweest. Heeft ook niet voor niets een jaar geduurd eer ik echt Meester ben gaan zeggen tegen Mr Rik.
Oeps ben wat afgedwaald weer eens he… foei foei molly, wanneer leer je het nu toch eens om niet van de hak op de tak te springen.
Maw heel verhaal om duidelijk te maken dat ik wel gewoon babbelde, Mr Mark aankeek, lekker ginnegapte (voor de belgjes onder de lezers –tja kan er niet aan doen dat ik beide ben- grapjes maakte) en gewoon lekker ontspannen was. chiara was nog lekker aan het tutten en rommelen in de keuken (ons gewoon van drinken voorzien dus) en even later zaten we gezellig met zijn drietjes in de tuin te genieten van het mooie weer en elkaar. Heel braaf nog. Eh chiara heeft tegenwoordig buurtjes en in tegenstelling van bij ons waar nooit een kat in die mooi aangelegde tuinen zit is dat daar toch wel enigszins anders. Dus hoewel het geMeester over en weer vloog waren we verder gewoon heel braaf.
Nog lekker gebakje gesnoept, alhoewel… ik was bijna overstag gegaan maar hoewel wat laat (het stond al voor mijn lieftallig neusje) heb ik me toch even sterk gehouden en Mr Mark mijn stukje toert (taart) cadeau gedaan. En heb ik braaf mijn eigen meegebrachte lekkere sappige peer op gesmikkeld.
En plots was het zover en werden chiara en ik naar boven gestuurd om ons om te kleden. Boven aangekomen zag ik het bdsm meubel al op staan. Jeps hebben hun dus ook. Anders dan dat van ons, iets smaller maar mega stevig en geen ringen zoals bij dat van ons maar touwtje doet heel veel natuurlijk. Das voor zo echter.
chiara en ik allebei onze outfitjes aan. Ik mijn zelfgemaakt zwart flodder rokje met daarop het onderborst corsetje, de netkousen/hold-ups en mijn zwarte hakjes waar ik het best op loop momenteel (hoewel ze nog nieuw zijn). chiara ook in zo’n leuk grappig flodder rokje, een wel zeeeeeeeeeer leuk en doorschijnend topje (alleen opgehouden door haar boobies) er op en net als ik holdups en haar leuke zwarte leren schoentjes met een hak waar ik meteen van om donder (hoogte van de nieuwe hakken die Mr Rik me gegeven heeft).
Ik had ook mijn kussentje meegenomen en braaf zaten chiara en ik te wachten op Mr Mark. Maar plots realiseerde chiara zich dat ze de kaarsjes was vergeten aan te steken en ook de radio op te zetten. Dus zij braaf terug recht gesprongen van haar kussentje, wat niet zo evident is. In tegenstelling tot mij zijn haar polsboeien ook aan elkaar vast geklonken als ze op haar knieën wacht op haar Mr. Maar chiara dus druk doende kaarsjes aan te steken horen we plots allemaal gerommel en voetstappen op de trap. Dus zij als de wiedeweerga terug neergeploft op kussentje, boeien aan elkaar. Bleek het de … hond te zijn die de trap was opgeklommen om zijn vrouwtje te komen bezoeken. Tja, wij lagen dus allebei al meteen in een deuk. Ik zag me meteen al orders aan nemen van de hond en ergens voelde dat nu toch niet helemaal goed aan, grijns. Dus chiara resoluut de hond terug wandelen gestuurd en even later zaten we als twee brave slavinnetjes en ik al meteen weer met een grijns tot achter mijn oren te wachten op de effectieve Mr Mark die de trap op kwam.
Ohw wat een heerlijke middag is het toch geweest. Ik zit nu even te graaien want je kent me hè Dagboekje, als er zoveel gebeurd is, gooi ik vaak alles door elkaar of vergeet de helft. Ook de reden dat ik vandaag al ben gaan schrijven, nu zit het er allemaal nog lekker vers in.
Eerst hebben zowel chiara als ik, Mr Mark braaf begroet en het beviel hem geloof ik wel, twee van die sletjes letterlijk op zijn voeten. Hij ons beiden gecheckt en al paar tikjes gegeven op de billen en daar begon de middag. Door mij had chiara haar obidience ritueel echter nog niet afgemaakt. Dus terwijl ik braaf recht stond heeft zij zijn voeten gekust en volgens mij doet ze nog iets maar ben even kwijt wat het is.
En toen … hihi toen begon het echt allemaal.
Mr Mark vroeg me om recht te staan zodat hij mijn borsten kon in binden. Nu ben er gisteren achter gekomen dat ik nog een paar eh vervelende ??? nu meer ondoordachte gewoontes heb. Heb je daarstraks heel dat u gedoe uitgelegd en heeft er klein beetje mee te maken. Een van mijn gewoontes die ik heb (en om het feit te verbergen dat ik vreselijk slecht ben in het onthouden van namen, maar dat heb ik niet verklapt nu) is om namen zeggen te vermijden, en van zodra ik in de omgeving ben van mensen waar ik niet goed weet hoe ze gaan reageren het hele woordje u en je ook te vermijden. Ben nog niet zo erg dat ik begin met ‘hey jij daar’ of ‘sjoeke komt eens af …’ maar vermijd het vaak wel door als iemand wat zegt of vraagt te antwoorden met ‘ja ja’ , ‘zekers’, ‘nee nee’ … zoiets dus. Grin had Mr Mark dat toch wel meteen opgepikt van me. Dus de eerste keer totaal in mijn eigen gewoonte dat hij me iets vroeg ik ja ja, zeker, natuurlijk … maar zonder Mr Mark er achter te zetten. Grin… heb het mogen weten. Geloof dat de eerste keer mijn tepeltjes de laag kregen of waren het mijn billen. Eerlijk ik weet het niet meer precies want ben het nog paar x vergeten en werd elke keer meteen gecorrigeerd. En euh … na paar x wil je het dus niet meer vergeten ook. Toch wel leuk ook om zo op je plekje gezet te worden ineens (dorie nu weet Mr Rik dit ook haha vermoed dat dit gevolgen gaat hebben voor me, aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaargh wat doe ik mezelf toch aan, waar zit de delete toets…).
Dus tja ik heb gisteren de wijze les geleerd dat met twee woorden niet genoeg is, maar dat je de goede woordjes ook moet zeggen. Maar oké ik stond dus recht. En … dit even voor Mr Rik want Hij kent mij en schoenen… ik heb tijdens de bondage sessie en daarna de schoentjes braaf aangehouden. En kreeg van Mr Mark complimentje dat ik zo netjes stil stond. Nu eerlijk dat stilstaan was niet zo moeilijk maar het niet nieuwsgierig zijn. Oooooooooooh wat was dat een lastige. Bij Mr Rik ga ik vaak (als ik niet geblinddoekt ben toch) even gluren wat Hij aan het doen is. Ging nu niet zo goed en ondertussen ik maar gieberen samen met chiara die wel heel ondeugend aan mijn borsten zat te wriemelen en te doen (hmmmmmm zo lekker). Mr Mark had mijn borsten ook echt mooi ingebonden en over de boobies zelf liep ook touw waar chiara dan mijn tepeltje tussen uit heeft gevist want die waren ergens onder de touwen gedoken. Weet je Dagboekje, ik voel me altijd zo op mijn gemak bij zowel chiara als Mr Mark (grin schrijf heel de tijd Mr Rik, Hij zit echt wel helemaal in mijn gedachten en vingertjes verweven ook). En dat maakt alles dan zoveel makkelijker en natuurlijk. We (chiara en ik) werden ook vaak aangesproken door Mr Mark als zusjes, en zijn we ook echt wel op een bepaalde manier, gewoon door onze vriendschap.
Maar mijn boobies in harnasje dus. Hmmm wat zat dat lekker. Dit was ook heel anders dan de borstbondages die Mr Rik doet. En bedoel ik niets verkeerds mee, maar bij O/ons heeft het vaak ook een functie om mijn borsten gevoeliger te maken, de tepels vooral ook terwijl dit een harnasje was om je veilig en gebonden in te voelen. Twee totaal verschillende dingen dus tot … Nu weet ik dus waarom de schaarklemmen mee moesten. Bleek dat het niet de klemmetjes waren die Mr Mark had bedoeld . Ben er trouwens nog niet achter welke dat dan wel waren want het waren blijkbaar ook niet de vlinderklemmen, kom ik ooit nog wel achter. En grrrrr ze zijn zo gemeen die groene schaar gevallen. Ondertussen ken ik ze wel en heel eerlijk Mr Mark was zo lief geweest ze op de minst pijnlijke stand te zetten en het viel me reuze mee. Ik heb nog altijd de associatie met die klemmen dat als ik ze aan krijg, ik meteen twee meter de lucht in vlieg hihi en is al lang niet meer zo. Je raakt dus aan dingen echt wel gewend. Maar het was allemaal toch flink gevoelig hoor aan die tettekes van mij.
Ik was ondertussen ook gedirigeerd naar het bdsm meubel en daar vastgezet aan mijn polsboeien en weer paar touwtjes door Mr Mark. Toen mocht ik trouwens wel lief mijn schoentjes uit doen van Mr Mark. Maar heb ze toch een tijd aan gehad niet waar ;). chiara heeft dus hele touwen zitten verknippen voor de middag (ok waren restjes maar dat zei ik er niet bij he)… En daar hing ik dan. Verwachtend dat chiara naast me zou komen te staan. Maar nee ineens stond ze plots voor me en had zij ook de touwtjes vast waar ik mee was vast gebonden was. Wat ik me niet gerealiseerd had en ik dus helemaal van in bewondering was (want mijn handen waren allang weg gefladderd geweest vermoed ik) dat zij dus ook was vastgeklonken mee aan mijn polsboeien maar had ik echt niet door. Was echt wel heerlijk zo lekker dicht bij elkaar te staan, elkaar lekker te kussen … en toen kwamen de zweepjes tevoorschijn…
Helaas Dagboekje mijn, kan ik je echt niet zeggen welke zwepen, plaks en andere gevallen Mr Mark gebruikt heeft.
Mr Mark begon eigenlijk heel zacht met ik vermoed de floggers. Ik mag die eigenlijk wel heel graag. Die pijn is heel anders dan als je bvb met dingen werkt met grote oppervlaktes en venijnige smalle dingen als de bullwhips en canes … Doet ook wel zeer maar en dat heb ik bij Mr Rik ook al paar maal gehad, gewoon kippenvel van genot, ondanks de pijn en het gevoel van warmte dat de voorwerpen op je creëren. Eerst dus de floggers geloof ik en heel rustig voelde ik hoe hij dan langzaam vlugger en wat harder begon te meppen en ik merkte dat ik zelf gewoon lekker mezelf kon laten wegdromen al is dat niet het goede woord, ik was gewoon aan het voelen. Mr Mark begon al daarna af te wisselen met andere zweepjes en weet ik wat. En het was elke keer ondanks dat er (zwepen dus) een paar bij zaten die ik de nek kon omwringen (als ze dat gehad hadden toch lol) het rustig opbouwen en dan ineens een hele gemene mep er tussen hihi maar terwijl ik dan wachtte op de volgende gemene klap voelde ik plots Mr Mark zijn lichaam tegen het mijne en voelde hem terug wat rustiger slaan om dan ineens weer een ‘whabba !!!! ‘ tegen mijn billen of rug te voelen.
Nu ik stond toen nog altijd tegen chiara aan en dat was wel heerlijk want doordat we elkaars handen vast hadden kon ik ook wat troost putten uit haar handen. Ook merkte ik dat we elkaar tijdens het zwepen telkens zalig aan het kussen waren. Het gaf wat afleiding en maakte de ervaringen nog lekkerder. Tot Mr Mark dus mijn staart ontdekte en telkens hij mij zweepte mijn hoofdje in de houdgreep had en ik chiara alleen nog kon kussen als zij gezweept werd. Later is zij nog paar andere dingen gaan doen en is Mr Mark mij verder blijven zwepen en toen kwam hij ook op mijn voorkant terecht. Hoe hij het gedaan heeft weet ik trouwens absoluut niet want hij had mijn haren in de houdgreep en lol ondertussen werden mijn borsten gezweept. Ohw hela, realiseer me dat ik toen ergens ook mijn tepelklemmen kwijt geraakt ben aan Mr Mark. Maar weet niet meer zeker of het voor of na de verwenbuurt met de fairy’s was. Maar das voor zo meteen.
Ik heb trouwens wel chiara aangeraden om bij Mr Mark nooit haar haren te laten groeien tot lange staarten niveau want Mr Mark vond het echt wel heel leuk om mijn staart vast te grabbelen. Hihi heerlijk gevoel trouwens maar ook wel gemeen ergens, zo van : jij bent van mij, je kunt geen kant meer op… en nu luisteren maar of je wil of niet. Grin later heeft Mr Mark mijn haren zelfs nog even vast gebondeerd. Nu maar hopen dat hij Mr Rik dat niet leert (hihi of juist wel) of ik kan nooit meer mijn lieftallig hoofdje bewegen. Ik weet trouwens helemaal niet hoe lang we bezig zijn geweest ‘s middag. En ooooooooh Dagboekje toen haalde Mr Mark die paardenzwepen tevoorschijn terug. chiara was toen iets anders aan het doen. Mens wat zijn die heerlijk. Ik kan er echt niet aan doen maar ben geloof ik echt stapelverliefd op die dingen. Geloof voor de Dominant dat het heel anders is, want met al die andere dingen voel je precies wat je doet, hoor je het ook vaak maar met die paardenzwepen heb je dat niet natuurlijk. Maar het gevoel op mijn lichaam. Tienduizend kleine speldjes tegelijk die je prikken, effe heel kort heel venijnig maar dan meteen het warme gevoel dat er op volgt. Met de flogger heb ik dat een beetje maar met die paardenzwepen. Ik vrees en dit meen ik echt wel, dat iemand mij tot bloedens toe uren zou mogen slaan met die paardenzwepen want vind het echt een heerlijk gevoel hoe gek ook. Zei daarstraks al dat ik dat ook wel wat heb met de floggers maar met paardenzwepen 10.000 x meer nog. En plak mep geeft, zo voelt het voor mij toch een heel fel dof intens pijn gevoel als er mee door gemept wordt en vind ik heel moeilijk om dat gevoel ook direct weer af te schudden. Een zwieper geval of bull hoe smerig au ze ook kunnen zijn als er mee door gemept wordt zijn plaatselijk heel diep snel intens pijnlijk en zinderen lang na kan ik echter toch beter verdragen. Maar die diffuse dingen doen echt wat ze zijn, geven me een sensatie over mijn gehele lichaam. En geeft me echt een puur genot.
Op bepaald moment heeft Mr Mark mijn voorkant ook onder handen genomen en sinds mijn avontuurtje met de koptelefoon ben ik eindelijk over mijn schrik heen geraakt geloof ik. Ik had altijd schrik dat mijn gezicht geraakt zou worden maar zolang ik maar mijn oogjes dicht hou … heerlijk het was vooral de paardenzweep die van voor gebruikt werd. Nu Mr Mark wist niet dat ik nog paar gekke plekken heb op mijn buik die door de operaties overgevoelig zijn of totaal niets voelen dus was het echt beperkt ’s middags op mijn borsten (’s avonds heeft Mr Mark ook wat lager kunnen zwepen links waar het gevoel wel bijna helemaal terug is)… ook weer genieten.
Alleen mijn nieuwsgierigheid he … op bepaald moment hoewel ik eigenlijk heel veel met dichte oogjes heb gestaan, toch eens gegluurd wat hij nu tevoorschijn zou toveren zelfs al zie ik niet zoveel zonder bril. Grin en jihaaaaaa zag hem de paardenzwepen pakken maar tja duh molly ;) Mr Mark had me dus zien gluren. Ipv die kleine mesjes te voelen, voelde ik plots iets heel anders, hihi wat een verrassing.
Je merkt het wel hè Dagboekje, ik heb echt genoten. Maar merk plots dat ik of dingen kwijt ben of in mijn herinnering dingen door elkaar aan het gooien ben. Want er klopt iets niet in mijn tijd lijn. Grin oké hulptroepen er bij geroepen en even vlug chiara opgebeld. Ik zat inderdaad even in de knoei maar ben nu weer op het goede spoor aangeland.
Nu onze middag was nog niet voorbij want Mr Mark had plots twee fairy’s vast, een grote mic zoals chiara ze noemt en de mini die ik zelf ook heb voor haar. Ik ben degene die dus altijd zo moeilijk klaar komt maar dat is wat ik zo mooi vind bij chiara die komt dus wel heel vlug klaar en is zo heerlijk om haar te zien genieten. Ze geniet trouwens net zo als ik (of nog veel meer) van het zwepen maar zag haar ook gewoon langzaam wegdrijven naar dat orgasme toen Mr Mark ons allebei verwende met de ‘mics’. Ik vond het trouwens ook heerlijk maar hahaha mijn clitje zei : verrek maar molly, ik ga gewoon in de geniet modus. Ben van de week al genoeg de controle kwijt geraakt, zei die ;). Nu eerlijk Dagboekje, ik geniet nog altijd even hard van die sensaties van heerlijk opgewonden te geraken, het gevoel van die fairy op je clitje, die langzame maar intense opbouw van geilheid in. Dat gespannen gevoel in je van seksualiteit, warmte, lust, geilheid en als je dan ook de warmte ziet tussen Mr Mark en chiara… zalig. chiara is ook heerlijk ontploft geloof ik, als ik me niet vergis zelfs meer dan een keertje.
Ik geloof dat we hierna eventjes pauze hebben gehouden en was ook wel nodig. Over pauze gesproken. Tja Dagboekje heb je gewaarschuwd in het begin dat dit een heel boek zou worden. Maar ik blijf gewoon alles neerpennen. Het zit er nu nog allemaal zo vers in en wil eigenlijk niets missen dus blijf gewoon naar je schrijven en gooi hier al mijn gedachten en gevoelens lekker aan je te grabbel. Maar weet ik later als ik je terug lees ook weer precies hoe alles was. Weet dat het wat veel is allemaal om ineens te lezen, lief Dagboekje mijn maar ach voordeel van lezen… je stopt er gewoon mee en gaat paar dagen later weer verder. Helaas willen mijn vingers dat niet dus hihi zit hier af en toe gewoon effe strek oefeningen te doen voor ik als een gek weer verder schrijf naar je.
Ohja de pauze. Mr Mark had iets tegen me gezegd maar ik had hem niet helemaal begrepen of goed opgelet want heb geloof ik ergens de bal flink misgeslagen. Zag plots zowel chiara als Mr Mark even bevreemdend kijken en toen zat ik plots met mijn linkervoetje vastgebonden aan mijn stoel !!!!! Kon geen kant meer op maar eerlijk…. Zat wel lekker. Bungelde lekker beetje boven de grond en zag er nog reuze leuk uit met dat rode touw.
Het was toen trouwens nog altijd heerlijk buiten. Maar al vlug waren we terug boven. Jeetje wat is die middag snel gegaan achteraf gezien. En had Mr Mark een hele constructie in elkaar gezet. Weg was het bdsm meubel en klaar lag… de vacuumzak. Ik ben en blijf trouwens echt wel blond/blont en plont ook ;). chiara haalde de stofzuiger tevoorschijn. Nu ken mijn ‘zusje’ dus echt wel al een tijdje en weet dat zij veel gemakkelijker even de bezem tevoorschijn tovert (eh mijn bezem staat hier ergens stof te vergaren terwijl de stofzuiger overuren doet) dan de stofzuiger. Dus zeg nog heel verbaasd : ‘Hey stofzuiger jij tegenwoordig’. Had het dus echt weer eens niet in de gaten tot ik boven kwam en het vacuumbed zie liggen. Daar diende dus de stofzuiger voor. Vond het al een beetje gek dat chiara plots wilde gaan stofzuigen maar ach ik doe zelf veel gekkere dingen soms dus ja …. Weet ik veel he. Grijns.
En toen was het zover. Ik had op voorhand al wat schrik voor het vacuum geval, haha weet niet precies hoe ik het heel netjes noem dus voor mij is het liefkozend het vacuum geval. Vooral omdat chiara had verteld hoe ze met haar hoofd er ook in ging. Nu Mr Rik weet dat ook van mij, ik ben altijd panisch dat ik zonder adem kom. Hoewel ik trouwens nog altijd heel nieuwsgierig ben naar breathplay en het me echt ook intrigeert in tegenstelling tot bvb naaldje zie ik in breathplay wel de prikkelend kant in. Maar kom ik dus in de knoei nog met mezelf en mijn eigen paniek. Maar chiara had me dus ook verzekerd dat ik gewoon mijn hoofdje boven water kon houden. Net als indertijd met de suspension had ik geen idee wat ik er kon van verwachten. Maar en dan zie je hoe je eigen verleden echt wel een rol kan spelen en soms onverwacht opduikt. Ik was er in gekropen en lag te wachten en heel plots was het ineens 6 jaar terug en lag ik in het ziekenhuis bed waar ik volledig immobiel in lag na mijn coma. Weet je, het was niet eens een echt onaangename ervaring want had ik het ook meteen laten weten maar was wel het beeld dat door me heen schoot. Ik was toen nog zo ziek dat ik me nooit me echt machteloos heb kunnen voelen. Voelde ik toen wel trouwens maar wist a dat dat weg ging gaan en b was echt toen nog veel te ver heen om daar meer over te denken en heb dat toen alleen ervaren. Maar het was dus heel anders voor me dan vast gebonden liggen in de touwen, kettingen of wat dan ook. Dat kan ik altijd heel erg goed voelen waar dat precies is, wat me precies tegen houdt, en voor mijn gevoel dus ook lekker tegenin gaan. Het geeft me een afgedwongen machteloosheid, opgelegd door iemand van buitenaf. En had ik niet met het vacuumbed, was meer dus de algemene verlamming die ik op een minder leuke manier ken. Ook machteloosheid maar niet van buitenaf maar van binnenuit. Maar, en dat compenseerde enorm veel, het gevoel dat je hebt als je aangeraakt wordt is plots heel anders. Ik weet niet of ik het intenser kan noemen maar gewoon heel heel anders. Denk dat ik nu ook ergens snap waarom sommige mensen graag latex dragen, kan me voorstellen dat je dan ook die zintuigelijke waarneming hebt. Tweede hele leuke en lekkere compensatie was het feit dat chiara heerlijk over me heen hing om de boven kant van het bed luchtdicht te maken en ik dus lekker bijna bij haar boobies kon om ze te likken, zuigen of wat dan ook … bijna maar helaas net niet.
Ik denk niet dat ik er zo lang in gelegen heb maar daarna is chiara er zelf ook nog ingedoken en inderdaad ook echt met haar hoofdje er helemaal in. Dacht ik nog, naief ding dat ik ben, dat het stuk duck-tape dat er op zat was om een lekje te dichten. Maar was haar ademgaatje dat wat te groot was uitgevallen en op die manier precies goed aangepast kon worden. Maar wauw knap hoor. Dat zal ik dus echt nooit durven met mijn hoofd in zoiets en alleen je mond om mee te ademen. Oeps krijg geloof ik wat claustrofobie als ik er al aan denk.
Tja en ik had de opdracht van Mr Mark gekregen om chiara te strelen en te doen maar ooooooooooh al die Mr ’s he, ze kunnen soms zo gemeen zijn. Hij leidde me helemaal af. Want plots was ik Mr Mark aan het pijpen terwijl ik ondertussen met een handje chiara moest strelen. En Mr Mark had ook weer mijn haartjes vast om mijn hoofdje te sturen. Ik ben trouwens ook veel te doorzichtig want Mr Mark kreeg al vrij vlug in de gaten dat ik het best wel leuk vind om iemand lekker diep te pijpen hihi en heb ik dus ook geweten. En ik maar proberen chiara te aaien. Is dus grandioos mislukt bleek daarnet toen ik haar aan de foon had. Ze vertelde me dat het meer op timmeren leek dan aaien hihi… Oeps ;).
En toen was de middag plots al weer om.
Zo vlug. Eerst nog lekker gegeten buiten en lekker verder gebabbeld en daarna binnen nog wat want het was ondertussen al flink afgekoeld en werd het ineens tijd om ons om te kleden om naar FC te gaan.
Ooooh ook al zo spannend mijn eerste echte speelavond in FC en jeps kan iedereen nu met open ogen zeggen, ben heel wat van mijn vooroordelen kwijt maar een paar zijn ook uit gekomen. Eh zal me maar eerst even naar FC brengen voor ik daar over begin.
Geloof dat het rond kwart over negen was dat we er aankwamen. Mijn eerste echte speelavond met andere mensen er bij. Maar toch het was FC, daar ken ik het. Heb ik mijn eerste bijna subspace gehad met Mr Rik. Daar voel ik me toch echt wel thuis ook. En heeft zo’n gezellige sfeer niet alleen door de mensen maar ook door het gebouw en het idee vermoed ik. Dus we komen met zijn drietjes aan en oh foei Dagboekje weer een regeltje over boord gegooid. Ik ging NOOIT naar buiten gaan met collar om, ok haha heb ik al wel vaker gedaan, ooit zelfs een de frituur mee in geweest met mijn exMr maar toch was altijd heel kort en vlakbij dan of juist ergens waar je nooit iemand zal kennen en gisteren liep ik plots met collar om door de stad heen. Had er totaal niet meer bij stilgestaan tot we in FC zelf waren bijna.
Maar boven aangekomen heerlijk ontvangen en heb het al vaker gezegd ben en blijf een geit. Ik wist dat iemand er ging zijn die ik kende, had er zelfs naar uit gezien haar nog eens te zien: Herkende ik haar toch niet !!!! Oké eerlijk is eerlijk, in het echt hadden we elkaar nog maar een keertje gezien geloof ik maar toch. Ze had haar haren geknipt en nu een kort koppie dus. Dus ze heeft wel een heel verlate knuffel van me gehad ;).
En daarna stonden we beneden maar eigenlijk was ik toen al weer helemaal in het reine met mezelf. Jeps iedereen was wat meer uitgedost en in outfitje van lak, kettingen, mini mini grin … ben zelf niet zo fetish aangelegd maar was toch wel heerlijk om te zien allemaal. En ook het feit dat iedereen zich gewoon goed voelde in wat hij of zij aan had of het nu niets was of alles latex leer of wat dan ook of gewoon in spijkerbroek heb ik de vrouwen ook zien lopen. Alles kon.
In het begin was het nog niet eens heel erg druk en was het dus ook rustig. Eerst nog wat gedronken en moet zeggen zat me toch wel af te vragen wanneer chiara en ik ons gingen omkleden. Want we waren nog in gewone outfit. Ondertussen was er nog een bekend gezicht voor me gearriveerd. Nog een leuke vriend van me was ook komen opdagen en was dus ook leuk om te zien. Maar was er als sub van chiara en Mr Mark en dan blijf ik dus ook echt wel bij hun. Maar wist hij ook hoor. En ja hoor, eindelijk mochten chiara en ik ons omkleden. En ben toen weer eens de mist ingegaan. Als ik ooit mijn eigen hoofd zou vergeten zou me dat totaal niet verbazen. Ik had het al geschreven, ik was gisterenochtend voor de zekerheid extra kousen gaan halen, ken mezelf wel een beetje. Maar tja… vergeten thuis en chiara had nog voorgesteld een paar van haar aan te doen maar had zoiets, de netkousen die ik nu aan heb zitten goed en als ik ze aan hou gaat er niets mis. Mispoes dus lol. Wat wil je ;) hoort toch zo… ben me aan het omkleden en blijf haken hops gat in de kous. Niets meer aan te doen. Maar kan alleen molly overkomen dat soort dingetjes … zo voorzienig en dat toch lekker de mist in gaan.
Nu kousen waren gelukkig vlug genoeg uit mijn hoofdje gezet. Voor de avond had ik een ander outfitje dan ’s middags. Leek me toch wel beetje bloot in mijn onderborst corset dus had nog ander zwart corsetje mee en gewoon kort zwart rokje, strak dat makkelijk opgerold kon worden. Naast de vele andere uitgedosten daar liep ik er dus eigenlijk heel gewoontjes bij nog hoor. Heb iemand te zien in lakjurkje dat knalrood met zwart was en laklaarzen tot over haar knieën, iemand die eigenlijk niet veel aanhad buiten een cockring en wat kettingen geloof ik, zag mensen in Romeins outfit met soort mini harnassen, de leren broeken waren er ook en zeker de latex broeken. Kleedt trouwens prachtig af tot de latex stopt en het velletje er over blubbert lol. Wat in mijn geval wel zeer extreem zou zijn, hihi echt niet mijn ding. Ik zat me ook echt af te vragen en nog hoe je daar toch in geraakt. Ik vloek al zo op mijn geliefde corsetjes… Maar om je in zo iets te wurmen, vrees dat ik daar niet atletisch genoeg voor ben en kan me voorstellen dat je iets van talkpoeder gebruikt om het jezelf wat makkelijker te maken. Mezelf kennende zie je dan nadien bij mij alleen de talkpoeder en is het latex gevalletje in 1000 stukjes uiteen gescheurd.
Maar na ons drankje, de sigaretjes van Mr Mark en chiara was het zover en gingen we de kelder in. Er waren al twee koppels bezig en stonden nog een paar mensen te kijken en hier komt mijn commentaar van daar net terug over mijn vooroordelen die weg vielen en bevestigd werden.
Nu voor ik daar aan toe ben, mijn opluchting was wel heel groot toen ik merkte dat mijn angst voor het zien van het zwepen totaal weg was. Heel lang vond ik het vreselijk om te kijken naar andere mensen die gezweept werden, of zelfs om het nog maar te horen. Ik had de neiging er tussen te willen springen en die persoon te beschermen en ten tweede voelde alles zelf tien maal erger dan die persoon terwijl ik achteraf gezien niet eens echt wist toen nog hoe het voelde. Niet de hele sensatie. Zag en voelde alleen de pijn meer niet. Niet het genot, machteloosheid die wel fijn kan zijn, het je klein voelen en groot tegelijk om wat je ondergaat en aan kan… Er zit zoveel meer bij en heb ik nu eindelijk echt door dus.
Maar wat die vooroordelen betreft. Het was voor mij echt frappant dat ik ze alle twee echt tegen over elkaar zag. Ik heb altijd het idee gehad dat heel dat spelen in openbaar echt gewoon voor de show was. Haantjes gedrag om te laten zien, ik ben de beste, zie wat ik aan kan. Maar dat het op zich niets met bdsm te maken had, tenminste onder wat ik versta als bdsm. En dat is dus bevestigd maar tegelijkertijd ook helemaal ontkent geworden.
Heb heel veel gezien die avond, knife play. Nu eerlijk gezegd. Knife play is echt mijn ding niet Dagboekje. Realiseer het me nu pas eigenlijk nu ik er over schrijf, Maar van vuur en electriciteit ben ik gewoon bang maar naalden en messen dat zijn voorwerpen voor me zonder gevoel. Gek genoeg maak ik juist met zwepen wel de link naar gevoel. Een zweep is een hij of zij, zacht hard, teder, gemeen, lief, stout... maar bij messen. Ik leg echt die link niet. Klemmetjes hebben dan wel weer gevoel voor me, touwen ook. Maar gek genoeg een snee is een snee in mijn hoofd net als de prik een prik is, gek toch hoe je hersenkronkels werken. Trouwens voor mijn gevoel heeft knifeplay heel veel te maken met macht denk ik en angst voor wat je Mr zou kunnen doen ??? En lol daar maak ik blijkbaar ook een verkeerde klik. Ik wil of kan die angst niet zien nog ;). Maar dat effe helemaal terzijde.
De bekrachtiging en ontkenning dus van mijn vooroordelen. Heb die avond heel wat mensen zien spelen. En bij sommigen zag ik geen enkel gevoel en leek het in mijn ogen allemaal gewoon puur show wat die mensen deden. Zag het gevoel niet, zag alleen technische dingen en vond ik heel moeilijk. Kan ook zijn geweest omdat ik al die mensen niet kenden. Heb mensen op andere mensen zien staan. Gehangen zien worden. Gezweept zien worden. Dat op zich was allemaal magnifiek en zaten dingen bij die ik nog nooit had gezien en me dus amper kon voorstellen. Maar bij sommigen leek het voor mij soms alsof het alleen maar show was, was waar ik me zo aan erger. Zag geen warmte, geen liefde. Zag dan alleen mensen die stiekem rondkeken van : Hey heb je me gezien, heb je gezien hoe goed ik dit kan technisch, heb je wel goed gekeken hoe knap ik ben en was zowel naar Dominant toe als de sub. Kan ook mijn inbeelding zijn he. Je kent die mensen niet en iedereen is anders maar toch ... Merkte dat ik meteen zoiets had als me zoiets opviel: zie je wel dat het op die speelavonden alleen uiterlijk vertoon is en dat het niets met de bdsm te maken heeft waar ik zo van hou en ken.
Maar toen zag ik plots ook een koppel. En dat was zo anders en die ontnamen me dus echt al mijn vooroordelen. Of ze meer of minder ervaren zouden zijn dan anderen die aan het spelen waren of het technisch beter of slechter … het zal me een worst wezen maar bij hen zag ik de liefde en warmte die ik ook heb met Mr Rik. Je zag dat ze totaal geen besef meer hadden van wie er nu om hen heen stonden en of mensen nu keken of niet, maakte niet uit. Maar kon wel zien hoe zij alles wilde geven aan haar Mr en van hem ondergaan, elke slag en mep. En het waren er enorm wat hoor, en dat hij ze echt met liefde gaf. Je kon zien hoe ze om elkaar gaven, de genegenheid van het voor elkaar te willen doen. Elkaar te zien genieten en te geven wat ze nodig hadden allebei. En dat was waar ik altijd zo’n schrik voor had dat je dat niet zou hebben op die avonden. En zo heb ik nog mensen met elkaar bezig gezien die avond. Vandaar dus : mijn vooroordelen zijn bekrachtigd maar ook totaal ontkend geworden. Moet zeggen toen ik zelf in sessie ging met Mr Mark was ik ook meteen iedereen vergeten hoor. Heb zelfs niet gemerkt dat er eventueel nog andere mensen zouden kijken en zelfs chiara was ik vergeten. Dus hoe ik als buitenstaander naar ons zou hebben gekeken, ik weet het niet. Eh mezelf kennende weet ik wel dat ik iemand ben die heel makkelijk haar emoties laat zien en heb ook tijdens alles weer heel wat gevloekt (ik probeerde me in te houden maar zo af en toe grrrrrr als het flink aan kwam) of was ik weer aan het gieberen maar vermoed vooral dat heel de wereld kon zien hoe ik aan het genieten was.
Mr Mark had ons meegenomen aan de achterste takel en ik moest de bar vast houden. Nu ik had eerst nog mijn schoentjes aan al was ik mijn corset tegen dan wel weer verloren. Maar toch maar gevraagd of ik op blote voetjes mocht. Dus stond de bar eerst wat te hoog en heeft Mr Mark hem wat laten zakken, maar heb hem expres zo hoog gehouden dat het niet echt comfortabel was om hem vast te houden. Weet dat ik die afleiding soms echt kan gebruiken ook, die ongemakkelijkheid en had Mr Mark geloof ik ook al door van me. Had het hem ook gezegd.
En net als ’s middags heb ik weer zo heerlijk genoten van die zwepen sessie. Ik had beetje schrik dat ik na ’s middags niets meer zou kunnen verdragen maar was niet waar hoor. Weer heeft Mr Mark alles heel zacht en rustig opgebouwd naar heel langzaam intenser, harder en dan weer zacht. ’s Avonds zijn mijn haartjes wel met rust gelaten trouwens. Maar wat een ervaring. Ik heb gezegd dat ik het publiek heb buitengesloten en klopt ook. Ik zou echt niet kunnen zeggen of er volk heeft gekeken en zo ja hoeveel, weet ik gewoon niet. Maar tegelijkertijd gaf het feit van geroezemoes uit het café, het idee dat je niet helemaal alleen bent toch iets extra’s, afleiding ??? Terwijl ik toch alles had buitengesloten en dat gek genoeg ook kon. Iets wat normaal ook helemaal niet lukt. Maar was heel erg gefocussed op de zwepen die Mr Mark allemaal gebruikte. Ik merkte ook dat op bepaald moment het alfabet had tevoorschijn getoverd. Was lang geleden en als ik dat doe is het heel bewust om mezelf te kalmeren, terug wat ik zeg af te leiden van alleen de pijn maar het ritme van de zweepslapen en de mantra van het alfabet brengt dan rust. Dat weet ik en roep ik heel bewust op als het kan. Maar nu was het totaal onbewust gebeurd en was het gewoon als mantra. De focus op de pijn was weg. Mr Mark kan heel venijnige meppen uitdelen maar kan ze absoluut niet voorspellen. Is er altijd eentje ergens ineens tussendoor. Schrik je je rot ook trouwens maar tegelijkertijd zijn ze dan makkelijk te incasseren. En weer die heerlijk paardenzweep he…
Ik heb altijd beweerd geen echte pijn-sub te zijn maar na gisteren begin ik nu ook eindelijk toe te geven dat daar niets van aan is. Ben wel een massochiste. Ik word wel geil van alleen pijn maar ben iemand met heel veel gebruiksaanwijzingen blijkbaar en moet er helemaal naar toe geleid worden geloof ik. En had al tijdje door dat ik zo geil werd als een gieter van de zwepen maar na gisteren besef ik dus ook dat het voor mij net zo opwindend kan zijn als seks zonder dat er seks aan te pas komt en dat laatste heb ik nooit eerder willen toegeven. Maar oooooooooooooh wat zalig. Heb alleen een hele lange opbouw nodig blijkbaar (maar heb ik met veel dingen grin, zie mijn gedoe rond het klaarkomen en het harde werken dat iedereen en ik zelf dan moeten doen om me zover te krijgen).
Nu Mr Mark heeft ’s avonds ook mijn voorkantje nog onderhanden genomen trouwens. Ik had hem laten zien waar nu die gekke plekken zitten op mijn buik en met de paardenzweep ben ik dus ook verwend geweest niet alleen op mijn borsten . Ik hoofdje achteruit en geen greintje schrik dat hij mijn gezicht zou raken en heb ik dank zij de sessie met de koptelefoon geloof ik, maar wel oogjes dichthouden dus. En toen was de paardenzweep niet alleen mijn borsten aan het verwennen maar ook mijn linkerkantse (oeps een woord dat niet bestaat) lagere regionen en wat een ervaring.
Op het einde heeft Mr Mark me geloof ik nog gezweept met de bullwhip (ben niet zeker hoor maar vermoed van wel) en vroeg me toen of ik nog niet genoeg had en wist ik het toch niet meer. Langs de ene kant had ik daar eeuwig kunnen staan en de floggers, zelfs plaks en alle andere voorwerpen kunnen blijven ondergaan maar toen de bullwhip zijn laatste mep gaf, heb ik toch maar toegegeven dat het genoeg was geweest … en toch … ergens wilde ik nog. Wilde dat gevoel van kippenvel, kou, genot, rust, overgave, rust, trots, ongemak … wilde nog, meer en meer …
Echt wel onverzadigbaar ikke. Na mij was chiara trouwens nog even lekker aan de beurt. Zag ik ook echt nog eens de band tussen haar en Mr Mark. Heerlijk, is die band die ik zelf ook met Mr Rik heb en is zo mooi om te zien. Op bepaald moment werd ook chiara met de paardenzweep bewerkt, en kan bij mij niet om praktische redenen (hihi gelukkig ergens want zal verdomd pijnlijk zijn ook). Mr Mark sloeg op haar vulva en was zo’n prachtig gezicht om die plots helemaal te zien opzwellen en chiara te zien kronkelen maar toch te ondergaan, zalig.
Nadien hebben we nog even uitgerust eerst in de kelder en toen chiara weer beetje bekomen was in het café en was mijn wel zeer speciale dag helemaal voorbij.
Maar Dagboekje wat een ervaring is het geweest. En hoewel Mr Rik er niet fysiek bij is geweest was hij dat dus echt wel. Heb het al gezegd hè maar heel de dag met alles, heb ik hem toch in gedachten gehad en vrees dat chiara en Mr Mark de woordjes Mr Rik ook te pas en te onpas hebben gehoord hahaha en Hij nu ook in hun dromen komt spoken ;).
Trouwens wat gloeiden mijn ruggetje en billekes gisterenavond en volgens Mr Mark : ‘zagen ze er niet uit’ hihi. Leed is vandaag al weer geleden hoor. Maar rug gloeit nog wel lekker na. Komt ervan paardezweepjes, prikplakken (plak met pinnekes), bullwhippies….
Maar Mr Rik bedankt om me deze ervaring te gunnen. En lieverds, chiara en Mr Mark jullie ook zo bedankt om me zo’n heerlijke dag te hebben gegeven.
Xxx molly
Ps Kwam er na het schrijven achter dat ik toch weer paar dingen door elkaar had gesmeten, heb ineens ergens een pauze bij gecreëerd die er helemaal niet is geweest maar zat al zo verweven in het verslag dat ik het maar zo gelaten heb. Ik heb echt wel vreemde kronkels hoor. Maar de pauze en eten was dus een moment en pas daarna ben ik dat vacuumbed in gedoken. En zijn we daarna naar het Fetish Café gereden (das voor wie niet wist wat een FC nu in hemelsnaam is ;)).
molly wat een mooie verhalen ,geweldig
BeantwoordenVerwijderenwim 1950 van kt
nog wat vergeten .........
BeantwoordenVerwijderenMr .Rik proficiat met zo een mooie sub/slavin
Mag je trots op zijn.
wim 1950