Dagboekje 11 augustus 2013_2: Zwevend, dromend in de touwtjes gehangen en gevangen

Helaba Lief Dagboekje, Oeps ging het deze keer kort houden had ik beloofd met de schrijfsel maar ben weer vreselijk aan het uit deinen he? Nu heb de boel in twee gehakt, niet echt eerlijk gehakt trouwens maar hier komt het tweede deel ;). 

Wil je mijn zalige donderdag ook echt niet onthouden, lief Dagboekje, dus hier ben ik weer.


We hadden dus een dubbeldate.

Tegen één uur waren we in FC en voor mij toch wel beetje spannend want is toch gek als je je beste vriendin eindelijk kan voorstellen aan je Mr. en haar Mr. en omgekeerd. Ze kent Hem uit mijn verhalen al sinds ik Hem ken en is toch dik 2.5 jaar ondertussen. Mr. Mark kende Hem natuurlijk ook weer uit de verhalen van chiara (zo zijn wij subjes nu eenmaal euh alhoewel denk eerder dat wij vrouwen gewoon zo zijn :D) en Mr. Rik kende zowel chiara en Mr. Mark weer uit mijn verhalen. Maar kennen en kennen zijn twee verschillende dingen natuurlijk. En ondertussen stond ik ook half stijf van de zenuwen want ik zou voor de eerste keer opgehangen worden. Oei, nee nee niet in de strop met mij maar zou mijn eerste suspension ondergaan. Heel eerlijk, Dagboekje had geen idee wat ik er van moest maken. Jeps had er al wel over gehoord. En ik hou van vastgebonden worden, euh ben zelfs zo erg dat als ik aan het seksen ben ik automatisch mijn handen omhoog doe. Meestal geheel onbewust trouwens. Maar wil dan eigenlijk gewoon vastgebonden worden om me te kunnen overgeven. Nu dat is echter nog iets helemaal anders dan wat ik deze donderdag zou meemaken. 

Heb bij mijn eerste Mr. eens een soort touw-korsetje gehad en Mr. Rik had het voor de vakantie ook bij mij gedaan en moet zeggen, heb ik ook niet echt bij stilgestaan. Maar dat doet dus ook echt wel iets met me. Maar zeg het, heb er verder dus ook niet echt bij stilgestaan. 

Dus tja wat moest ik me nu voorstellen van dat hele hang gedoe. Ik wist al wel zeker dat het inbinden in de touwen me zou bevallen. Zo ver was ik. Echter dat van de grond gaan. Eh heb hoogtevrees, een zeer groot wantrouwen voor alles mechanisch dat mijn gewicht moet dragen... Maar Dagboekje ... :p...

Even terug naar donderdag. Na de kennismaking met iedereen zaten we met zijn allen al vlug in de kelder. Ik ging er eigenlijk van uit (maak de laatste tijd geloof ik wel vaker verkeerde veronderstellingen, denk dat ik daar bij deze maar eens mee ga stoppen :D) dat chiara eerst zou gehangen worden, zodat ik kon zien hoe het was en dat ik daarna aan de beurt was. Had ik het even mis. 

Ik had me net omgekleed in een zwarte legging en shirtje en hele makkelijke slippers (arme Mr., gelukkige ikke :D :D) op verzoek van chiara. Aangezien het mijn allereerste ervaring zou zijn, zou ik dan wat minder last hebben van het schuren van de touwen en aangezien je toch eventjes moet staan, zijn makkelijke schoenen wel heerlijk dan en sta je stuk steviger (ok correctie: sta ik een stuk steviger). 

Vond het al vreemd dat ik chiara ook zag omkleden maar helemaal niet in legging en shirt... Af en toe ben en blijf ik echter blond want had dus helemaal de link niet gelegd dat zij dus nog niet aan de beurt zou zijn. Hoor ik Mr. Mark me plots roepen. 

Totaal verbaasd kijk ik dus op, heb geloof ik zelfs voor de zekerheid nog even Mr. Rik aangekeken met de vraag waarschijnlijk in mijn ogen of ik het wel goed had gehoord maar jeps... Er was geen ontkomen meer aan. Dit subbe-ding werd verordend naar het midden van de kelder om onder de takel te gaan staan. Achteraf gezien, ben ik ook heel blij dat het allemaal zo gegaan is, want was zo verbouwereerd dat ik niet eens meer aan het denken was, laat staan panikeren. Daar was de tijd niet meer voor. 

Daar stond ik plots. In het middelpunt van de belangstelling. Mr. Mark die voor ik het wist me begon in te binden. Mijn Mr. Rik die toe keek hoe zo iets nu eigenlijk echt in zijn werk ging (ook Hij had hier nog niet zoveel ervaring mee en in het echt iets zien is anders dan op het net he) en chiara zat aan de andere kant van me af en toe op haar knietjes als ze geen foto's aan het schieten was. 

Maar eerlijk gezegd, zodra die eerste touwen om me heen gingen, had ik nog heel veel moeite me te concentreren op mijn omgeving. Wat het is, kan ik je echt niet zeggen Dagboekje. Het is zo gek ook. Het is alsof die touwen me meteen een andere dimensie doen inschieten. Je voelt ze op je en er gaat een hele nieuwe wereld open. Jeps voel me heel kwetsbaar, opgewonden ook ... Die hulpeloosheid maar tegelijkertijd het gevoel van cocooning, veiligheid, vertrouwen, warmte, spanning ook, verwachtingen terwijl het alleen maar touwen zijn... Ik kan het niet echt goed uitleggen ook. Maar geloof wel dat ik iets heb met touwen dus ;). Ik had op dat moment zo kunnen wegdrijven. Heb het paar x gehad met een spanking en dat gevoel is dan nog veel intenser maar wat er aan vooraf gaat ook natuurlijk. Het is echt een innerlijke rust die dan over me heen komt. Stop met denken, voelen zelfs... Alsof ik gewoon echt tot mezelf kan komen. 

Nu het was de eerste keer dus de indrukken van buitenaf waren nog wel vrij sterk maar betrapte me zelf er op dat ik een hele grote smile had van hier tot Tokyo en dat ik af en toe echt bijna aan het weg zweven was en dat was nog voor ik echt in de lucht ging. 

Ik kan je ook met geen mogelijkheid vertellen of ik daar nu 5min heb gestaan of 5 uren. Heb er geen enkel idee van. Heel even voelde ik me verward toen ik het order kreeg me echt te laten hangen in de touwen. En meen het, ik durf meestal amper tegen iemand te gaan hangen uit angst dat ik niet gehouden wordt. Bruggen bekijk ik altijd met de nodig wantrouw. Trappetjes zelfs één trede trappetjes zou ik het liefst het huis nog uitgooien maar nu??? Het scheelde natuurlijk ook enorm dat ik onder mensen was die ik echt kende en vertrouwde. Dat doet zo veel. Mr. was er, chiara was er en Mr. Mark was echt niet aan zijn proefstuk toe ook. chiara is net zo min als ik een slanke den. Dus hij had al heel wat ervaring ook met de iets steviger medemens. 

Dit terzijde maar heb dus ook altijd gedacht dat touwtjes hangen nooit iets zou zijn voor mij, gewoon juist doordat ik zwaarder ben en ook wel onbewust door mijn stoma gedoe. Maar zo zie je maar Dagboekje, is allemaal dikke onzin. Stoma heeft totaal niet gehinderd en lol heb bewezen (wat chiara al ettelijke keren voor mij had gedaan trouwens hahahah) dat wij bbwtjes net zo lekker kunnen hangen als wie dan ook. Maar dat terzijde. 

Plots merkte ik dat ik tegen de boezem lag van chiara (haar blote boezem trouwens, njammie) en Mr. zijn handen onder mijn lieftallige derrière en beentjes had. En voor ik boe of bah kon zeggen hing ik plots in de lucht. Heb niet eens de kans gehad me te bedenken of te schrikken of wat dan ook. En oooooooooooh Dagboekje... Wat een ervaring... Ik heb enorm genoten van het inbinden. Het gevoel van een korset om te krijgen maar toen ik me plots daar voelde hangen, gekoesterd en gedragen door de touwen. Niet snijdend zoals ik verwachte, al voelde ik natuurlijk wel de touwen en zeker die om mijn dij maar was juist ondersteunend, gaf kracht, stabiliteit, zekerheid... Vreemde woorden om zoiets te omschrijven... Maar zo voelde het aan. En tegelijkertijd dat gevoel van vrij te zijn... Gevangen vrij... Zwevend, los en vast tegelijk. Oh verdorie, kan het echt niet omschrijven en wil het zo graag... Maar het is een gevoel. Zo mooi, zo juist ook, zo veilig, warm en ook zo fragiel, luchtig, zacht... 

Ik had me dit gewoon nooit kunnen voorstellen en eerlijk hadden ze me de hele dag laten hangen, ik was perfect gelukkig geweest. En zal Mr. Mark en chiara ook echt dankbaar blijven dat ze me dit gegeven hebben. Ik heb enorm enorm genoten maar geloof aan de commentaren te merken, dat de anderen dat ook wel door hadden. Was ook echt effe anticlimax toen ik plots de grond weer onder mijn voetjes voelde en die heerlijk touwen van me af voelde glijden. Ben toch wel gek ding ook. Denk je aan bdsm denk je aan lust, pijn, onderdanigheid, vernedering en ik word lyrisch van touwtjes. 

Xxx molly