Dagboekje: 29 augustus 2012 - Drijvend subje - Deel 1

Hoi hoi Dagboekje,

Soms kun je dat zo hebben… heb al een hele tijd de schrijfkriebels maar het wil er gewoon niet uitkomen, wat je ook doet en hoe het in het hoofdje dan ook maalt. Zit je ineens muurvast.

En daar sta je dan … nu ja zie wel wat er uit die typ-vingers van mij komt rollen. Weet wel dat ik vorige week weer heerlijk genoten heb van Mr. Rik. Ook zoiets, het lijkt plots heel erg ver en tegelijkertijd ook helemaal niet. Komt een beetje ook door ons apenlandje. De eerste keer dat Mr. Rik is geweest vorige week was het nog ‘puf-je-dood’ weer. En ondertussen beginnen de weermannen en vrouwen op tv ineens helemaal in herfststemming te geraken terwijl ik nog ergens lig te drijven in mijn bed met herinneringen aan een hete zwoele middag.

Maar zelfs drijvend was het weer een hele ervaring voor me.

Vrij vlug zijn we de slaapkamer in beland en kwamen de speeltjes en voor mij vooral het maskertje (nu ja lol hoe omschrijf ik dat voor je: een leren blinddoekje) tevoorschijn. Het maakt en blijft de ervaringen dan helemaal anders maken zodra mijn ogen zijn afgedekt. Het scheelt al als ik mijn bril niet op heb maar met dat blinddoekje voor, zal het blijven zeggen: Langs de ene kant voel je je zoveel kwetsbaarder, ikke toch en tegelijkertijd aan de andere kant ervaar ik zoveel meer. Mijn huid wordt gevoeliger, hoor beter, ruik beter, alles wordt gewoon 20 x intenser en als ik heel eerlijk ben, juist door verblind te worden, valt er een masker van me af. Weet niet eens of ik het helemaal juist verwoord, maar voelt aan als een bevrijding. Ik ben zo getraind door mijn opleiding indertijd en mijn vroegere werksituaties dat ik constant mensen aan het lezen ben, en daar op probeer te anticiperen. In te schatten wat ze willen, wat ze verwachten van me, aan het nagaan of ik het goed lees… het is zo’n tweede natuur dat ik me daar niet eens meer van bewust ben maar als dan plots je ogen worden weggenomen (figuurlijk lol wil ze niet echt weg ) dan daalt er meteen een rust over me heen. Arme Mr. Rik, ik kijk ook echt wel graag naar hem maar had het hem al verteld en maakt dit het ineens weer duidelijk: ben iemand die altijd maar haar radertjes laat draaien in het koppeke… Lastig hoor, zo soms zou je echt de off-switch moeten kunnen vinden en ooit kom ik die nog wel tegen ook, wel kans dat ik hem heel lang uit laat, die knop.

En daar ga ik weer, ging je vertellen over al de dingen die we nu weer hadden uitgespookt en voor ik het weet ben ik een heel filosofisch gesprek met mezelf aan het aangaan. 

Weet je, het is trouwens wel fijn (en nu dwaal ik lekker weer af) om terug een dagboekje bij te houden. Als kind deed ik niet anders en heb ze trouwens nog allemaal van toen, maar je begint dan automatisch je eigen daden en gedachten in vraag te stellen, je kijkt terug op dingen en vaak even van een afstandje en wordt alles plots veel duidelijker en soms ook omgekeerd. Merk je dat je iets dat je als vanzelfsprekend aannam, dat plots helemaal niet is. Heb je dus gemist dagboekje ;).

Maar nu echt even terug naar de orde van de dag. Het was heerlijk, ondanks het feit dat ik weer eens niet zo stevig op mijn voetjes stond. Gek hoe dat van dag op dag kan schelen. En ik al vlug stond te bibberen en niet alleen van opwinding dus, van wat komt er nu, wat gaat hij doen?

  

Het was heel wat trouwens. Mijn tepels kregen meteen hun ornamenten op en niet zomaar want Mr Rik had er zomaar een paar gewichten aan gehangen aan die klemmen. Had ik natuurlijk helemaal niet in de gaten op het moment dat hij ze aan doet. Wel dat het behoorlijke venijnige klemmetjes waren en we hebben een heel arsenaal hier in huis momenteel: van de officiële bdsm klemmen met draaiwieltje tot de fameuze wasknijpers (en vergis je niet die kunnen ook heel venijnig zijn heb ik van de week ontdekt met een eigen experimentje :s, waren er met een scherpe rand en na mijn onstuimige ‘verwen-mezelf-partij’ kwam ik daar dus vrij down-to-earth achter toen ik plots gleufjes in de tepels zag… ze knepen stuk harder dan ik had verwacht :D), tot wat ik in gedachten altijd zijn dokterstangen noem (zijn soort plastieken groene schaartjes die een soort in elkaar kunnen klemmen, gemeen, heel gemeen) maar de ergste vind ik zelf nog altijd zijn satéstokjes met bandjes om. Hij klemt mijn tepel tussen de twee stokjes en schuift dan langzaam die bandjes dichter naar mijn tepels toe… au au :D zei ze met een grote glimlach. Maar ik kreeg er deze keer dus gewichten aan gehangen en had het echt niet door tot ik plots bewoog, om die voetjes van mij te ontzien. Mensen lief, wat was dat ineens. Toen voelde ik ze wel degelijk en moet zeggen was op dat moment meteen wiebelgat af hoor. Gedaan met heen en weer bewegen. Gelukkig voor mij viel de rechter klem vrij vlug van mijn tepel af en was Mr. Rik zo lief om me dan ook maar van de linker te bevrijden… heel even adem halen en toch. Ze zeggen wel dat sommige mannen echte borstenmannen zijn, of billenventen. Heb ondertussen toch van mezelf ontdekt dat ik zelf echt wel een borstenvrouw ben ook. Voor ik de bdsm in ben gegaan heb ik ze nooit echt veel aandacht gegeven, als speelde ik toen ook al heel af en toe met wasknijpers en anders klemmendingetjes die ik kon vinden. En dacht ook altijd dat ik behoorlijk ongevoelig was aan mijn tepels. Het likken, blazen, zachtjes zuigen, moest vroeger altijd echt wel  opletten of ik dat nu voelde of niet en dan is kijken wel heel handig. Maar tegenwoordig, na al de behandelingen die de borsten en tepeltjes krijgen worden ze op bepaalde manier minder kwetsbaar maar tegelijkertijd veel gevoeliger. Zou ze echt niet willen missen  mijn twee boobies. Enige waar ik trouwens echt wel beetje trots op ben in verband met mijn lichaam. Oké ze hangen maar ze zijn dan ook niet mini he. Maar verder gewoon lekker vol en die tepels zijn echt wel lekker ook.

En daar dwaal ik weer hopeloos af. Had dus gewichten aan de tepels, maar Mr. Rik heeft me ook onderhanden genomen met een zweepje dat ik niet eens wist dat hij had. Doodeng klonk het maar om heel eerlijk te zijn, het viel gelukkig reuze mee. Lag trouwens echt aan Mr. Rik want toen ik het zweepje uiteindelijk zag schrok ik toch wel even. Het was er zo een: gewoon lange rechte stok  met op het einde zo’n zwiepertje (stuk hard stof/touw). En die kunnen verdomd venijnig zijn en je zelfs laten bloeden, vermoed ik, als je niet weet hoe je daar mee om moet gaan. Maar moet zeggen mijn eerste ervaring met het zwiepertjes viel dus gelukkig echt wel mee. Het geluid deed me meer ineen krimpen dan de rest. En Mr. Rik heeft me ook overal bewerkt ermee: billen, borsten, rug, armen…. Misschien lag het wel aan mij hoor en doordat ik niet wist wat hij aan het gebruiken was maar heb er echt wel van genoten.  En toch bedacht ik achteraf dat ik weer vrij stil ben geweest tijdens dat gedeelte. Het is een ander soort genieten, geloof ik, dat ik dan doe. Je het is bij mij wel seksueel getint en euh ik word en blijf ondertussen zo geil als, nu ja het geile teefje dat ik ben, maar er zit iets anders bij. Vermoed dat ik het over een paar weken wel zal kunnen benoemen, nu nog echt niet. Het is gewoon anders dan als Mr. Rik mijn borsten bewerkt of mijn kutje gebruikt of wat dan ook met voorwerpen, zijn handen of andere voorwerpen…

Na tijdje belandde ik door Mr. Rik op het bed en ook daar … Mr. Rik heeft me op bepaald moment heerlijk genomen terwijl ik gewoon op mijn buik lag. Heerlijk, zonder boe of bah. Gewoon heerlijk genomen worden, hem in me voelen, op me voelen. Om het effe lekker plat te zeggen, suf geneukt te worden.

Het heeft iets dierlijks, maar tegelijkertijd zo lekker en ongeremd. Ik voelde me  gewoon echt lekker gebruikt en toch ook heel veilig. En het is zo fijn om even al die maniertjes achter je te laten en gewoon intens te genieten van pure, intense, emotievolle seks maar zonder dat laagje beschaving dat je in het gewone leven hebt.

Later hebben we ook de rollen nog omgedraaid en lol ben ik bovenop hem beland maar merk ik dat ik nog heel wat te doen heb aan mijn conditie hoor en ben echt een gekkie. Heb altijd het idee dat ik iemand zeer kan doen. Ben geen lichtgewicht. En dat is onzin, verstandelijk weet ik dat, zal heus Mr. Rik niet verpletteren, maar toch…

Heerlijke middag dus en weer met allemaal zalige ervaringen door een van de hitte drijvend subje. 

Xxx molly