Dagboekje 22 februari 2015_1: Lege huizen, blinddoekjes en Meneren

Hoi hoi Dagboekje,

Ik ben toch erg, heb me een uur geleden al achter mijn lappie gegooid om je te gaan schrijven en ben nog niet begonnen.

Ik ben toch zo’n prutsemie geval en bedenk ik van ‘ohja dit eerst nog even doen, en dat nog en zou ik toch niet…. Met als gevolg een dik uur (anderhalf uur) verder en nog geen letter op papier (ok, dat laatste zal ook niet gebeuren grin, lappie heeft geen papier). Maar hier ben ik dan eindelijk weer eens.

Ben eigenlijk ook geen goede vriendin he, laat je elke keer op je honger zitten voor die verslagjes van mij… nu ja … uiteindelijk komen ze toch wel hoor.

Een paar weken geleden heb ik weer een mega avontuur meegemaakt. Klinkt beetje oneerbiedig zo maar wow … Eh meestal als er dan zo’n tijd over heen gaat voor ik je schrijf gooi ik alles door elkaar, vergeet ik de helft (al komt er altijd veel terug tijdens het schrijven hoor) en is alles ook wat warrig van de emoties. Nu ook maar ik ben deze keer slim geweest. Toen ik thuiskwam van die gedenkwaardige dag heb ik, op aanraden van Mr Rik trouwens, vlug wat notities gemaakt van wat er allemaal was gebeurd… Dus heb nu lekker een spiekbriefje.

Na O/onze heerlijk  dag in Utrecht, al die zalige tusen door momenten, had Mr nog een heel speciale verrassing voor me verzonnen op een woensdag. Hij zou me die ochtend komen halen. Had gewoon mee gekregen wat ik ongeveer aan moest doen en mee moest brengen. Niet veel, eh van beiden niet. Kleding was simpel, onderborst korsetje met daar een doorschijnende blouse overheen, rokje, hakjes, mijn hold-ups en verder alleen mijn pols en enkel boeien, collar en blinddoekje. Wel nog het handdoekje, doekje voor het geval dat, mijn levensreddende haarborstel en mezelf.

Dagboekje 22 februari 2015_2: Verdwaald met rode kaken....

Hallo Dagboekje,

Wist eigenlijk niet of ik je dit ging schrijven maar het was toch weer zo’n gedenkwaardige middag dat ik het niet kan laten. Of dit nog online gaat komen mag Mr Rik deze keer beslissen.

Even zien hoe ik ga beginnen.

Een paar weken terug had Mr me verteld dat Hij contact had met een koppel waarvan als ik het goed begreep zij vooral interesse had in bdsm maar nog geen ervaring. Nu om het hele verhaal wat in te korten, zij had me ondertussen al een keer of twee gebeld en ik was dus in de veronderstelling dat zij die maandag gingen komen. Had er ook rekening mee gehouden dat ik het huis nu appartementje terug zou omvormen. Maar had eigenlijk nog niet echt iets van Mr gehoord daar over.

Weet niet meer precies wanneer Mr me het zei maar kreeg toen plots te horen dat ze niet zouden komen en dat ik klaar moest staan. De instructies waren deze keer eh minimaal. Niets speciaals dus. Oeps ging niet door dus blijkbaar de middag met N & R. Nu op zich vond ik dat nu ook niet zo erg. Het is leuk om met andere koppels te spelen maar wat ik altijd heb met mensen die ik nog niet ken, ergens zie ik daar dan ook als een berg tegenop. Als ze er eenmaal zijn, geen probleem, is dat gevoel ook helemaal weg. En dat gaat niet alleen over dates met Mr Rik maar ook als ik zelf nieuwe mensen leer kennen of ontvang of naar mensen ga die ik niet ken in wat voor een setting ook. Altijd zie ik daar als een berg tegenop maar ben ik er dan, dan valt dat gelukkig wel weer weg hoor.

Dagboekje 22 februari 2015_3: Ontploffende schaamlippen door 'Het Kreng'

Hoi hoi Dagboekje,

Soms kan ik toch wel twijfelen of ik nu de allerliefste Meester van de wereld heb of dat ik gewoon de Duivel zelf in huis heb gehaald met momenten grin.

Weet het nog altijd niet zeker hihi.

Had je al iets verteld van N & R en dat N me had gebeld. Nu ze had me ook een paar mails gestuurd en met die laatste zat ik toen plots helemaal in de knoei.

Zelfs tegen jou ben ik nog vrij netjes meestal, hoewel ik vrijer tegen jou spreek dan waar dan ook. Nu de achtergrond hoef ik je eigenlijk niet uit te leggen Dagboekje, die weet jij eigenlijk wel maar ik hou dus niet van expliciet internet gegeil, naakte lullen op cam of foto en ander gegeil ook op cam of zo. Is gewoon mijn ding niet meer. Vroeger werd ik dan helemaal boos en paniekerig, dat is voorbij maar ik word nog altijd ijskoud als ik plots mails of gesprekken heb met mensen die dan alleen nog maar geilen. Hoe goed ook bedoeld. Opgewonden word ik er dus totaal niet van, voel alleen maar koude en boosheid.

Om een lang verhaal wat in te korten. N had een mailtje gestuurd waar eigenlijk heel expliciet instond dus wat ze allemaal wilde doen met mij, met O/ons … En ik had zoiets, van hoe moet ik hier nu op reageren?

Dagboekje 27 december 2014_1 Dromen vervolgd

Hoi hoi  Dagboekje,

Wilde je al weer zo lang schrijven en vertellen over de mooie, zalige, intensieve en spannende avonturen die ik ondertussen weer heb meegemaakt met Mr Rik. Maar het kwam er maar niet van. Er gebeurde ineens ook zoveel op andere vlakken dat ik wat afgeleid geraakte. Ga nu echter toch een poging wagen ook gewoon lekker voor mezelf om die fijne momenten te kunnen herbeleven iets wat ik zeker nu toch wel beetje kan gebruiken.

Het oproepen van al die gevoelens, de spanning, de ontspanning nadien. Het is gek hoe als ik schrijf alles dan gewoon weer terug boven komt en ik vaak weer helemaal in dat moment zit, alles stillekes nog eens over aan het doen.

Het eerste avontuur is al weer eventjes geleden hoor. Was een weekje na mijn grootse belevenis van de gangbang. Iets waar ik nog met zoveel plezier aan terug denk trouwens maar Mr heeft me toch weer eens helemaal verrast gekregen. En blijf er bij, zijn echt niet zo veel mensen die dat kunnen.

Dagboekje 27 december 2014_2 Gespikkelde boobies

Hoi Dagboekje,

Je kent me he, als ik eenmaal aan het schrijven sla blijf ik maar doorgaan dus hier ben ik weer. En het is er ook de ideale dag voor ;). De eerste feestdagen zijn voorbij, ik weet dat Mr Rik terug bereikbaar is en het is buiten aan het sneeuwen/regenen wat voor mij toch altijd heel speciaal sfeertje geeft. Nu zal dit verslagje wel pas morgen online gooien en het laatste nog dagje later of bezorg iedereen meteen weer een overdosis aan leesvoer.

Dit is trouwens een heel ander verslagje dan het vorige want gaat over de totale andere kant van de bdsm die ik ervaar met Mr Rik. Maar nu donder ik mezelf gewoon al halverwege het verhaal dus effe vlug terug spoelen.

Dagboekje 27 december 2014_3: Een dam gebroken.

Hoi hoi Dagboekje,

Foei heel wat later dan ik eigenlijk gepland had om je nog te schrijven. Ik was plots wat overstelpt geraakt met mailtjes en tja moet je ze toch even antwoorden. Maar net als met mijn verslagjes naar jou, krijg ik het niet voor elkaar om maar een zinnetje terug te sturen. Zal toch beter les moeten gaan volgen bij Mr Rik, zei ze met een grote glimlach. Dacht eerst even een geslachtsoperatie uitvoeren zodat ik mails ga schrijven als een man maar dat is wel heel erg drastisch he…

Maar hier ben ik dus weer met het voorlopig laatste verslagje van dit jaar. Jeetje is wel vlug gegaan he dit jaar en zoveel veranderingen weer… Maar die mijmeringen hou ik je nog wel te goed Dagboekje.

Gebroken

Soms  breekt er iets

En hoe graag je ook wil

Het is niet meer te maken

Als de communicatie stopt

Houdt alles op

En heb het geprobeerd

Zo vaak mijn hand uitgestoken

Die eerste weken

Om weer het deksel op mijn neus te krijgen

“Ben moe, ben ziek”

Maar het was niet helemaal waar toch?

Want je dates gingen vrolijk door

Alles ging, iedereen ging

Ik niet

“Ik kom minimaal online”

Geen uitleg

Onzekerheid van gaat het nog door of niet

Tot de voorlaatste dag

Ik wist van niets en had niet alleen mezelf om naar om te kijken

Maar ook vrienden, mijn Meester

Een ex, wat zag ik daar tegenop

die weer te zien

Geen woord

Geen mogelijkheid tot communicatie

Dat wilde je niet

En toen was het daar

En was je echt voor altijd weg

Een mes in mijn rug, zo voelde het aan

Was je die middag maar niet gekomen 

Was thuis gebleven  !

Alles was beter geweest dan dit

Je was er 

Maar was er absoluut niet

En wilde me er nog overheen zetten

Maar vond geen excuses meer

Wat heb ik spijt dat ik geweest ben toen

Dat W/wij geweest zijn

Voor jou, door jou

De dag op zich was best nog leuk

Meester was er bij, dat maakte veel goed

Er waren vrienden, dat gaf troost  

Ik was niet alleen

Maar ze was gebroken, 

zo gebroken

Onbereikbaar

Kapot

Weg

Heb dit niet gewillen

Ben echter zelf ook veranderd

En verdien het niet in de koelkast gezet te worden

Niet zonder reden

Niet zonder uitleg

En die heb ik nooit gekregen

Had ik iets onvergeeflijks gedaan ?

Had ik je gekwetst zonder het te weten ?

Alles heb ik afgegaan

Maar wist het niet,

Weet het nog niet

En nu doet het er niet meer toe

Wat ik wel weet

Dat bij liefde, vriendschap

Iedereen daar bij kan

Dat het niet besloten is

Dat je met elkaar praat

Vertelt wat er aan de hand is

Al is het in het kort

uitleg hoeft niet

maar wel iets laten weten

en zelfs dat was te veel blijkbaar

Heb eerst nog zoveel handen uitgestoken

Vergeven,

Excuses gezocht,

“Snapte het wel”

“Het zal wel daar aan liggen”

“Het wordt niet zo bedoeld”

Maar als je dan merkt dat niets helpt

Dat elk woord dat je zegt

Op de korrel wordt genomen

Zonder de inhoud ook nog maar bekeken

Maar wel de grammatica

De volgorde

Vraag je je af waar je mee bezig bent

Houdt het op

Houden wij op

Dingen moeten van 2 kanten komen

Niet van één alleen

Niet van verplichting

Omdat het zo hoort

Als je er bent

Wees er dan

Verstop je niet in je telefoon

Verstop je niet in onzinnige discussies die nergens over gaan

Weer was je er en was je er absoluut niet

Oppervlakkig

Leeg

Huichelen

Zelfs toen hoopte ik nog

Dacht ik

We praten het wel uit

Maar dat ging niet

Dat lukte niet

Je stond er niet voor open

Straalde het zo hard uit

Dan zwijg ik ook

Als ik ook maar een opening had gezien

Een kiertje, een gaatje

Gevoeld dat je heel even verder keek

Maar alles was voor jou zogenaamd normaal

En dat was het niet

Al weken niet

En dat wist je

Ik hou van je

Ik mis je

Maar ik kan dit niet meer

Ik wil dit niet meer

Ik verdien dit niet 

Ik doe dit niet meer

En dan stopt het

Gebroken

En lijmen helpt niet meer

molly

Geschreven op 27 oktober 2014, dus al eventjes terug
Eh naar aanleiding van wat reacties ;) alles tussen Mr en mij is goed hoor, daar gaat het niet over. 

Dagboekje 22 november 2014_2: Geil sletje !

Hoi Dagboekje, mijn sjoeke… 

Weet je Dagboekje, ik zit nu nog helemaal in de sfeer van gisteren ergens… Maar al sla je me dood, zit ondertussen me suf te piekeren welke titel ik dit verslagje ga geven en kom niet echt op iets. Kan toch niet weer schrijven: geheime dromen waargemaakt, uitgekomen verlangens, stiekeme fantasieën… Heb ik allemaal ongeveer zoiets al gehad hihi … Dus zal straks eens lang en breed moeten gaan nadenken hoe ik dit verslagje ga noemen. 

Maar gisteren dus… 
Jeetje ik weet niet eens goed waar te beginnen zo overdonderd ben ik nog. Ik zweer het je Dagboekje, volgens mij gloei ik nog helemaal na in mijn gezichtje en heb ik nog altijd glinsterende ogen… 
Gelukkig maar dat je me niet kunt zien dus. 

Dagboekje 22 november 2014_1: Verjaardagspoepekletsen !!!!

Hoi hoi lief Dagboekje,

Ohjee wat heb ik onverwacht een leuke verjaardag gehad. Had het totaal niet verwacht. Nu je kent me wel een beetje en je weet ook wel… Langs de ene kant voelt het altijd toch beetje speciaal om weer jaartje ouder te worden maar aan de andere kant doe ik er expres ook niet te veel aan. 

Ik heb een familie die gek is op ‘verjaardagsfeestjes’ brrrrrrrrrrrrr. Ieder zijn ding natuurlijk maar zeker niet het mijne. Bedoeling van die feestjes is dat je dan braaf je hele familie uitnodigt en goede vrienden die dan heel de middag en avond komen kletsen, eten (big deal in mijn familie grin dat eten) en van die dingen. Op zich klinkt dat best leuk maar het is in mijn ogen altijd zo vreselijk geforceerd altijd. Vreselijk dus.  

En eerlijk mijn familie en vrienden … zeker nu, lijkt me dat niet de beste combinatie haha. Zie mijn vrienden al langskomen met andreaskruizen, collars en latexpakjes aan … en dat bij mijn familie. Mijn vader zou er nog wel hartelijk om kunnen lachen maar vrees dat het ene deel van de familie hard weg rent dan en het andere deel meteen een hartverzakking krijgt als ze me zien aankomen ;). 

Dagboekje 27 oktober 2014: Knuffelmieke op het feestje van S{z}IN : wauuuuuuuuuuuuuw !!!

Knuffieeeeeeeeeeeee dagboekje lief,

Ik knuffel iedereen en jou nooit… niet eerlijk dus bij deze even goed gemaakt ;) en dit verslagje gaat ook over knuffelen, alhoewel. 

Afgelopen zaterdag (eh eergisteren dus want zit hier nog met piepkleine oogjes en ben door Mr. Rik op platte rust gezet grijns –door mezelf ook trouwens haha-) ben ik voor de tweede keer naar feestje van sZin geweest en wauuuuuuuuw wat een ervaring was het weer.

Het borrelt nog zo allemaal in mijn hoofdje dat ik niet eens weet waar te beginnen.

Nu ik had me al vrij vroeg ingeschreven voor dit feestje. Oorspronkelijk had ik niet kunnen komen omdat ik op vakantie zou zijn maar had ik afgezegd om verschillende redenen trouwens. Maar die vakantie haal ik wel weer in later :D. En was dus heel blij dat ik wel lekker thuis was en kon gaan.